Ս(ր)տից

одно ребро чтобы сотворить женщину. и двадцать четыре рёбра чтобы упрятать сердце в клетку.

тебе не стыдно закричать о том, что это любовь его слова за три минуты так прожгли твою кровь

💔.

Ты , конечно, молодец , но я слишком занята

մկրատ չունեի, որ հույսս կտրեմ, բայց դու քոնը տվեցիր:

Գիշերը կսկսես պատմել նրան իրականի մասին, զգացածիդ, դե մարդիկ միշտ գիշերն են անկեղծ... Կասես, որ երկար ժամանակ զանգին սպասելուց հոգնել ես, նամակին սպասելով գիշերները լուսացնելը սպառել են քեզ: Անպատասխան նամակների բազմակետերի փոխարեն վերջակետի մասին կասես ու աչքերիցդ վերջին անգամ արցունքները կգլորվեն ու դու ինքդ քեզ խոսք կտաս այլևս չարտասվել, խոսք կտաս այլևս չտալ ու չսպասել պատասխանին, աչքերին նայելով չես ասի, որ հայացքը չդաջվի հիշողությանդ մեջ, վերջին անգամ կնայես նկարին ու կջնջես նկարն էլ, նրան էլ.. Իր մասին հիշողությունները մինչև լուսաբաց կմնան հետդ: Արևը կսիրես, բայց գիշերը միշտ էլ քեզ հիշեցնելու բան կունենա…

я не знаю кто написал этот стремный сценарий для нас с тобой.

Դու դեռ չես մեռել իմ հիվանդ սրտում, Դու դեռ ապրում ես երազի նման. — Բայց չէ՞ որ միշտ էլ երազ էր միայն Պայծառ պատկերըդ այս անապատում... Ես քեզ սիրում եմ, դու դեռ չես մեռել Ես ամենուրեք քե՛զ եմ որոնում. Դու, երազների լուսե օրրանում՝ Անո՛ւրջ, որ գուցե բնավ չես եղել... Վ. Տերյան