Sheker, stop oversharing!

-Кәусар, балапан болып тұрсың ғой бүгін

Нене маған таңертең келген таксисттердің бәрі ЖИ әндер тыңдайды? Менде реально басым ауырып, құлағымнан қан ағуға сәл-ақ қалады.

1. Ұзақ уақыттан бері қызық кітап бастадым 2. Таразда мына екі сұлуға ғашық болдым 3. Пиздец деген фото ғой. Түнгі 1.30-ға дейін жылап, азанда тұрып тағы тоқтаусыз жылағанмын. Қазір ғой күліп жазып отқаным, тогда было вообще не до смеха 4. Солай отырсам бір жігіт келіп мынаны беріп кетті 5. 💯 6. Түркістаннан Таразға жол 7. Шымкентте бір жігіт сыйлап кетті 8. Чем я занимаюсь, когда не могу избить человека 9. Қыздармен бір кеш 10. Таразда Красти краб көрдім. Бірақ тәттілер емес, фаст фуд сатуы керек сияқты

Мойынымды кесе алмаған соң, шашымды кестім деген нашар әзіл айтып жүрмін мына стрижка туралы. Суицид туралы ойлар жрқ негізі, жай юморым сондай нашар

He who has a Why to live for can bear almost any How Nietzsche

Бір күшті жаңалық айтты бір коллегам, сөйтіп маған қарап -Кәусар, “Алақай” деп секірсеңізші,-дейді

Жұмыстағылар айтпақшы -Кәусар, мерекеңізбен!

-Блоктан шығара тұршы WhatsApp-тан. -Ок, бірақ сөйлесіп болған соң қайтадан блоктаймын. -Жарайды. Менің Түркістанда өте қатты жақсы көретін локацияма барып рассветты көрсетіп тұр ғой. -Осындай сәттер үшін өмір сүру керек қой деп ойлаймын. Бақыт деген осы ғой,-деп тұр. Махаббатым ашылып кетті қайтадан мына жігітке. Өзімді тоқтатып, қаламасам да сөйлесіп болған соң блоктап тастадым.

Коннект қандай деймін. Мен айтқым келген, бірақ батылым жетпеген нәрсені, тура сезгендей, дәл мен қалағандай алғыс пен сезімдерін сонша уақыттан бері өзі хабарласып, айтқан.

Дәл сол ой келген күні түнде маған скрытый номерден звонок түседі. Ұйқылы ояу на автомате жауап бердім. -Кәусар, қалайсың? -Мм -Кәусар, сәл ұйқыңды аша аласың ба? Саған бір нәрсе айтқым келіп тұр. -Ау -Кәусар, саған рақмет айтқым келіп тұр. Сенің бар болғаның үшін үлкен рақмет. Қандай жағдай болмасын менің жанымда болып, мені тыңдап, маған қолдау беретінің үшін рақмет. Кәусар. Жоқ, Кәусар емес, Кәусартай. Кәусартай, мен сені өтттее қатты жақсы көремін. Жай қыз ретінде емес, адам ретінде сені өте қатты жақсы көремін. Ары қарай бірдеңелер айтты тағы, есімде қалмады. Қазір айтып қалмасам, менің бірінші жазуым, звондауым қиын екенін білдім. -***, мен де Сізді өте қатты жақсы көрдім. Шартсыз, себепсіз жақсы көрдім. Сол үшін де басқа жігіттерге кешірмейтін қателіктерді Сізге кешірген шығармын. Мен кешірім сұраймын сіздің тарапыңыздан жылулық пен қамқорлық қалап, бірақ соны өзім бермегеніме,-деп ары қарай бірдеңелер айттым.

Таразда барлық жағынан проработка жасадық қой. Сонда бір күні сондай техникалар барысында бір ой келеді. “Неге мен КНБ-шникке жақсы көретінімді айтпадым? Ведь в отношениях любовь и заботу хочет не только девушка, но и парень. Надо как нибудь написать, поблагодарить его за все и признаться в чувствах”. “Сені жақсы көремін” деп өзі анда-санда айтатын, себебі сезімдерін айтуға қатты қиналатын. Солай күшін жинап айтқан кездерде мен в ответ “Мен Сізді қолданып жүрмін” деп жауып тастайтынмын теманы. Ал біз әлемнен махаббат пен жылулық қаласақ, ең бірінші соны өзіміз бере алуымыз керек. Потребительское отношение ешқашан жақсылыққа апармайды.

https://vt.tiktok.com/ZSxWjjLtH/ Көңіл күйім жақсарып отыр. Ұзағынан сүйіндірсе екен. Мына отрывок өттттееее қатты әсер етті маған. -Simba, you have forgotten me. You have forgotten who you are and so forgotten me. Look inside yourself, Simba. You are more than what you have become. You must take your place in the circle of life. -How can I go back? I’m not who I used to be. -Remember who you are. You are my son and the one true king.

Үйіме қайтқым келеді. Мамам бар үйге қайтқым келеді.

Қаншама менікінен де ауыр тағдырларды білемін. Бірақ сен 150 метр жерде суда тонуть етіп жатсаң, ал мен 100 метр жерде тонуть етіп жатсам, это не означает что мне легче. Я так же тону, как и ты.

Таразда жүргеніме 4-ші күн. Психологпен жұмыс істейміз. Бәрін түсінемін, қабылдаймын. Мәз болып қайтамын. Түнде келіп төсегіме жатқанда қайтадан бәрі по кругу басталады. Қабылдай алмаймын мен. Қайтадан жылаймын, жаным ауырады, қайтадан мамамның басына барып қазып алып, құшақтағым келеді. Бәрін тастап өмірден кетіп қалғым келеді. Қанша тырысып жатырмын бұрынғы версияма оралуға, өмірді қайта сүюге. Болмай жатыр. Мынаның бәрін каналға жазуға да ұяламын. Әрең жазып жатырмын.

17.00 шамасында ағам звондайды жұмыста отырсам. “2 күнге б/с алшы” деп жалынды кәдімгідей. Сондағысы мені психологқа жібергісі келіпті.

Вторник күні жұмыста обедте өзімді алдаймын деп “Эффект бабочки” (2004) деген фильм бастап көрдім. Киноның жартысынан көбі өткенде менің ойыма мына мысль келеді. Сол жерде паническая атака басталады. Жүрегім дүрсілдеп, ауа жетпей кетті. Сыртқа әрең шықтым. Сол сәтте дереализация болды. Сыртқы әлемді қабылдай алмай қалдым. Бәрі өтірік, бәрі постановка екенін түсініп тұрмын. Магазинге кіріп 1 штук толстый мальборо аламын. Өмірімде ең тез шеккен темекім шығар. 10 секундқа жетер, жетпес жоқ қылдым. Екінші рет кіріп 1 пачка толстый чапман вишневый алдым. Үшінші рет кіргенде лезвия алдым. Бір қарасам скамейкада тамырымды үш жерінен кесіппін. Душевная боль басылмай кеткенде, физическая боль болса басылатын шығар деген үмітпен істегенмін. Осының бәрі 14.30-14.50 аралығы болды.