خنده‌هات.

من آواره‌م؛ تو بوی خونه میدی.

چه کسی می‌تونه بگه «تموم شد.» و دروغ نگفته باشه؟

من احساسات دارم اما برای موقعیت بهتری حفظ می‌کنم. حیف و میل کنندگانِ این ثروت، زمانی که لازمه مقتصد باشن، اون رو به باد میدن، طوری که در وقت نیاز چیزی براشون باقی نمی‌مونه.

تو باهام مثل یک آدم زنده برخورد می‌کنی؛ و این ناراحتم می‌کنه.

دلیل مقاومتتون رو نمیفهمم!

من اگه یکیو دوست دارم، واقعا هنر خودشه وگرنه اصلا از اینایی نیستم که بتونم به همه عشق بورزم.

من بلد نیستم دوستم داشته باشی.

جای جفتمون متاسفم که تو اینجا نیستی؛ و من طبق معمول صورت شوری دارم.

غمگین‌ترین بخش داستان من اینجاست که من قبول کرده بودم که چقد بی ارزشم؛ اون اومد کاری کرد "باور" کنم خاص و با ارزشم و خودش هم این باورو ازم گرفت.

‏آقا اجازه نمیشه از اول بگید؟ من از "او رفت" به بعد جا موندم.

ولی عزیزم یادت باشه تو یه آدم غمگین رو غمگین‌تر کردی.

من کلا اینجا پست فوروارد میکنم که چنل تو چت لیستتون بیاد بالا یادتون بیاد یا باید لیو بدین یا بیاین گرداب

‌‏برگشتن به رابطه‌ای که قبلا تموم شده مثل خوردن دوباره استفراغه.

انقدر بهم آسیب زدی که دیگه از هرچیزی که تو خوشت میومد متنفر شدم. وقتی می‌خوام توی اینستا یه پستی رو لایک کنم و می‌بینم تو قبلش لایک کردی از خودم متنفرم می‌شم که سلیقه‌م بهت شبیهه. وقتی می‌بینم یکی تو رو فالو کرده و می‌خواد منم فالو کنه حالم بهم می‌خوره که قراره باهات تو یه لیست باشم. منزجرم می‌کنی و دیدنت توم حس تنفرو به جوش میاره.

امشب شب آخریه که این چنل وجود داره امیدوارم حداقل شب آخری نباشه که بعضیاتونو که کم هم نیستین، دیگه به عنوان مخاطب نداشته باشم...