cafune!

‏وای خاک‌برسرم چقدر احمق بودم تو اون دوران.(دیروز)

‏این بغل کردن هم واقعاً پدیده‌ی عجیبی هست‌ها. می‌روی دوان‌دوان دست‌هات رو حلقه می‌کنی به دور یک موجود زنده‌ی دیگر و برای چند لحظه هم که شده دیگه دلت نمی‌خواد که بمیری.

‏من افسرده نیستم، فقط تو کارتم به اندازه کافی پول ندارم.

برنج میکشم بدون ب

‏آدما جا میمونن، تو فرودگاه، تو سیو مسیج، تو خیابون، تو خاطرات.

زندگی شمارو‌مجبور‌میکنه که دیگه تو اینستا استوری وپست نذاری

‏پیامک واریز ؛ هم تراپیسته، هم کرم آبرسان، هم جوانساز.

‏هزارتا ماچا و صدتا قهوه، فدایِ یکدونه چایی.

‏بدون تلفن، بدون اینترنت ،فقط با کسی که دوسش داری >>>

یکی از دلایلی که امام علی بعد پیامبر خلیفه نشد این بود که تو غدیر خم‌جلو‌جلو‌ذوق‌کرد.

‏میگن بعد سی تازه اوج هورنی بودن و حس میکنی، فکر کنم بعد سی هیچی ازم نمونه.

پاییز همون فصلیه که بهت یاد می‌ده باید عاشق ریشه بشی نه شکوفه.

‏هیچ کادویی قشنگ‌تر از گردنبندی که قراره همیشه تو گردنت بمونه نیست

خیلی وقت بود خارجی نذاشته بودم

‏من دوستت ندارم؟ من قلنج انگشتای دستتو میشکنم.

‏بدی کصنمک بودن اینه دو دیقه ساکت میشی همه فکر میکنن ناراحتی.