ذهنی زیباتر از چهره

احترام سن و سال نگه داشتن اشتباهه باید احترامِ احترام رو نگه داشت

گاهى مراقبت كردن از ديگرى، دفاعى‌ست در برابر درد مراقبت نشدن... از تو مراقبت مى كنم چون كسی از من مراقبت نكرد!

بنظرم همین امروز وقتشه از روزهای خوب و بدی که توی نیم‌سال اول داشتی دست بکشی و با یه برنامه‌ریزی خوب، شیش ماه بعدی ۴۰۵ رو بگذرونی و بهترین خودت باشی❤️ قدرت نوشتن رو دست کم نگیر! کافیه حرفای تو سرت رو روی کاغذ بیاری و در نهایت با اعتماد به نفس قدم‌هات رو برداری.

تو پروسه راضی نگه‌داشتن آدما خودت رو، احساساتت رو، حقت رو، احترامت رو، روحت رو و ارزشت رو فراموش نکن. شبت بخیر 🌘

راز تغییر زندگی، تغییر انرژی ست.

آدم‌حسابی‌اند بعضی آدم‌ها، خوش‌ذاتند، کار درست! دوست‌داشتنی! شریف! عزیز! آدم‌های با اصالتی که خودشان را گم نمی‌کنند؛ پایین باشند، بالا باشند، اوج بگیرند یا زمین بخورند، در هر صورت همانند و اصالت وجودی‌شان را حفظ می‌کنند. چه چیزی مهم‌تر از این که یک انسان، شخصیت سالمی داشته‌باشد و اجازه نداده باشد که ناملایمات جهان، به روان و هویت او آسیب زده‌باشد؟! چه چیزی مهم‌تر از این‌که یک انسان نه به وقت خوشی خودش را برتر از دیگران بداند و نه به وقت ناخوشی، خودش را کمتر از دیگران حساب کند و تمایز قائل شده‌باشد میان انسانی که هست و تلاش‌هایی که می‌کند و دستاوردهایی که به دست می‌آورد. چه چیزی مهم‌تر از این‌که یک انسان عزت نفس داشته‌باشد و بهتر از هرکسی بداند که فرق است میان اینکه خودشیفته و از خودمتشکر و مغرور باشی یا اینکه اصیل باشی و عزت نفس داشته‌باشی!

بعد از مدت‌ها؛ رشت‌ قشنگم🌂🥹🌧️

کاش دنیا ادبیات بود. کتاب خوندن بود. جلسات نقد کتاب بود. عاشق شدن پای قفسه‌های کتابفروشی بود. کاش دنیا آواز بود. رقصیدن جلوی آینه بود. خریدن گل واسه کسی که دوستش داری بود. هدیه‌ی گرفتن اولین نرگس سال بود. کاش دنیا علم بود. کشف‌های جدید بود. آزمایشگاه بود. شادی وقت نتیجه گرفتن بود. بوی هود به وقت روشن کردن uv بود. کاش دنیا خوندن مقاله‌های جدید بود. هیجان حرف زدن درباره‌ی پروژه‌های جالب بود. دانشگاه بود. مکالمات کوتاه با دانشجوها بود. کاش دنیا پرواز بود. مهربون بود. کاش گیر نمی‌کردی. گیر نمی‌افتادی. مجبور نبودی.

من تمام غربت ها بودم؛ و تو همه‌ی خانه‌ها و پناه‌ها.

مکثی کرد و نوشت: «ممنون که در دلم ریشه دواندی» در جواب برایش نوشت:« خاکت خوب بود؛ من گیاهی نیمه جان بودم، خسته از زیستن و ماندن ، هوای تو سبزم کرد ...»

‏دیشب می‌خواستیم با بچه‌ها پیتزا سفارش بدیم و یکی از از بچه‌ها گفت که بحث این نیست که من پول نداشته باشم برای خریدن یه پیتزا، بحث اینه وقتی اینقدر بهش پول می‌دم، واقعا از خوردنش لذتی نمی‌برم، دیگه لذت‌های زودگذر، نه تنها گرونه، بلکه لذتش هم خیلی کمتر شده.

از هیاهوی بسیار این روزگار؛ پناه میبرم به خلوت خویش، که آدمیان بی‌رحم و ترسناک‌اند !

وقتی ازتون می‌پرسه: "دوسم داری؟" مثل شهریار دلبری کنید و بهش بگید: "من از جهان، به تو دل بسته ام که جان منی."

بعضی از سخت‌ترین جنگ‌ها بی‌صدا اتفاق می‌افتند. مردم فقط نتیجه را می‌بینند، اما از شب‌هایی که ناامید بودی، از اشک‌هایی که پنهان کردی، و از دفعاتی که دوباره از نو شروع کردی، چیزی نمی‌دانند.

بهاى حركت كردن، اين است كه به صورت مداوم در معرض سقوط قرار مى‌گيريم و گاهى انسان از ترس سقوط، تمام عمر مى‌ايستد.

‏یه بخش خوبی از اصیل/authentic بودنِ یه آدم اینه که به چیزی که می‌گه خودش واقعاً معتقد باشه و همون رو خودش هم زندگی کنه.

آدمایی که جزئیات یادشون میمونه واقعا یکجور دیگه برام جذابن!

‏آدم امن کسیه که وقتیه قراره بیاد لازم نیست بدو بدو بری وسایل هال رو دستمال بکشی و زخم‌هات رو بدی زیر فرش، بلکه فقط زیر کتری رو می‌زنی و با ذوق به در خیره می‌شی.

به جای بیشتر داشتن به عمیق‌تر دیدن عادت کن، دنیا برای کسی که بلد است تماشا کند، هرگز تکراری نمی‌شود. امیدوارم هفته‌ خوبی داشته باشین🩷

شد شد، نشد هم نشد دیگه! به قول سعدی: «با بخت جدل نمی‌توان کرد!»