شرحی بر پوچی

‏رهزن شدند ما را مشتی حرام‌زاده.

‏«هزار بار و هرگونه راه بیفتیم به هم نمی‌رسیم ‏هزار بار از هر جا.»

‏مشکل انسان اینست که دوام می‌آورد شب خوش.

‏چه هولناک است لحظه‌ای که آدم در انتهای روز با خودش مواجه می‌شود و می‌پرسد: تحمل تمام این مصیبت‌ها برای چه؟

‏«کاش صد دلار داشتم و می‌تونستم از این‌جا برم و دیگه رنگ این شهر رو نبینم.» ‏برنیس گفت: «به‌نظرم چیزهایی که می‌خوای یه‌کمی زیادیه.» ‏«کاش من یکی دیگه بودم، نه من.» ‏ - در جست‌و‌جوی یک پیوند؛ کارسون مکالرز.

خلوته صدا میپیچه :))

۱۴۰۴ هم.

.

.