,دنیای‌سوفی؛

جدیدا خیلی حرف میزنم، بدون محتوا. این رو مخه اما تنها کاریه که از دستم بر میاد.

از پرسه‌زدن‌های الکی تو کوچه و خیابون‌های شهر بیزارم. انگار یه‌چیزی رو گم کردم که خودمم نمیدونم چیه. انگار این گمشده فقط از وسط شهر پیدا میشه. انگار اگه اون پیدا شه روحم دوباره برمیگرده به این جسم خسته و خاک‌خورده. انگار با پیداشدنِ اون گمشده قراره همه‌چی درست شه. نمیدونم چی درسته چی غلط، اما انگار همه‌چی با یه نخ وصل شده به این گمشده. نمیدونم کجای این شهر افتاده و منتظرِ رسیدن منِ، اما هرجا که هست خیلی از من دوره..

چنل نویسای بیدار فور کنید فور کنم🦦

قبلا شب بیداری‌هام انتخابی بود، یعنی خودم تصمیم میگرفتم که امشب رو بیدار بمونم.با هزار نوع چای و قهوه، کارهای مختلف، کتاب خوندن، موزیک گوش کردن خودم رو روشن نگه می‌داشتم تا بتونم از شب لذت ببرم. واقعیت اینه شب فرصت خوبیه برای اینکه بتونی گذشته‌ات رو روی حال بالا بیاری و با ترکیبشون اینده‌ رو پیش‌بینی کنی. شب زمان خوبی برای تغییر کردنه. تو شب میتونی شخصیت‌های مختلفت رو دور یه میز جمع کنی، دقیقا کاری که انجام دادنش تو طول روز صفره. مدتی هست که این کار برای من از انتخاب گذشته، من اجباری شب‌ها بیدارم. انگار هرشب یکی میاد منو با طناب میبنده به صندلی وسط اتاقم و کل‌زندگیم رو جلوی چشمام پخش میکنه. مجبورم میکنه ثانیه به ثانیه این لعنتی رو ببینم و راجبش فکر کنم، انقدری فکر کنم تا سرگیجه بگیرم و همه‌ی فکرای تو سرمو بالا بیارم. الان دیگه چندین شخصیت باقی نمونده که میزی وجود داشته باشه. دیگه شخصی نمونده که دنبال تغییر باشه. الان فقط من اینجام، با یه صندلی وسط اتاقم. رو به روم صدها آدم مختلف که من اونها رو میبینم اما اونها منو نه. سرتاسر اتاقم پر از جیغ و صداهای خفه‌ شده که فقط من می‌شنوم. هرشب به دیوار نامرئی و بلندی که بین منو خاطراتم به وجود اومده ضربه میزنم و با داد میگم: "من اینجام، کمکم کنین، کسی صدای منو میشنوه؟!". اما کسی نیست که بخواد به کمک این صدا بره..

ولی خوابم نمیگیره

شب بخیر دیگه🤍

قبلا شب بیداری‌هام انتخابی بود، یعنی خودم تصمیم میگرفتم که امشب رو بیدار بمونم.با هزار نوع چای و قهوه، کارهای مختلف، کتاب خوندن، موزیک گوش کردن خودم رو روشن نگه می‌داشتم تا بتونم از شب لذت ببرم. واقعیت اینه شب فرصت خوبیه برای اینکه بتونی گذشته‌ات رو روی حال بالا بیاری و با ترکیبشون اینده‌ رو پیش‌بینی کنی. شب زمان خوبی برای تغییر کردنه. تو شب میتونی شخصیت‌های مختلفت رو دور یه میز جمع کنی، دقیقا کاری که انجام دادنش تو طول روز صفره. مدتی هست که این کار برای من از انتخاب گذشته، من اجباری شب‌ها بیدارم. انگار هرشب یکی میاد منو با طناب میبنده به صندلی وسط اتاقم و کل‌زندگیم رو جلوی چشمام پخش میکنه. مجبورم میکنه ثانیه به ثانیه این لعنتی رو ببینم و راجبش فکر کنم، انقدری فکر کنم تا سرگیجه بگیرم و همه‌ی فکرای تو سرمو بالا بیارم. الان دیگه چندین شخصیت باقی نمونده که میزی وجود داشته باشه. دیگه شخصی نمونده که دنبال تغییر باشی. الان فقط من اینجام با یه صندلی وسط اتاقم. رو به روم صدها آدم مختلف که من اونها رو میبینم اما اونها منو نه. هرشب به دیوار نامرئی و بلندی که بین منو خاطراتم به وجود اومده ضربه میزنم و با داد میگم: "من اینجام، کمکم کنین، کسی صدای منو میشنوه؟!". اما کسی نیست که بخواد این صدا رو بشنوه..

بگذر ز من ای اشنا چون از تو من دیگر گذشتم

اینستا که نمیاد. حرف بزنیم ببینم چخبره. حالتون چطوره؟ https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-552085-Uue8dBN

تازه به مراتب بدتر از دیشب🙏🏻🌹

من اکانتم ریپ شده نمیدونم چیکار کنم ازاد شه میدونین شما؟

اگه اینو میفهمی به توام سلام🤝

‏چایی یه جوری خوبه که انگار میگه غصه نخور همه چی بامن...

انقدری مغزم خسته‌اس که تروخدا یکی بیاد بهش نظم بده، ارومم کنه

خیلی شب مذخرفیه. خدایا فردا اینجوری نباشه. ممنون🙏🏻

اصلا نمیکشم امروز قدر ۳روز داره کش میاد

یعنی الان دلم میخواد فشرده شم

با بچه‌ها بیشتر بهم کیف میده