T

اون روز صبح وقتی از خواب بیدارشدم دیدم یکی برام نوشته:معلوم است هیچ درکی از زندگی نداری. احتمالا اگر چندسال ‌پیش بود خیلی تلاش میکردم برای اینکه به او ثابت کنم نه٫من واقعا تلاش میکنم و برای زندگیم برنامه دارم. آن زمان با خودم فکرمیکردم من باید تمام قضاوت های آدم هارو درمورد خودم درست کنم٫اما حالا میدانستم آدم‌ها در واقع بیشتر آنها به اینکه من چه کسی هستم یا چقدر رنج میکشم اهمیتی نمیدهند. حتی اکثرشان شناختشان از من به اندازه ی پنج دقیقه از عمرشان بیشتر نیست و بر اساس همان هم قضاوت می‌کنند. بخاطر همین بود که دست از دفاع از خودم کشیده بودم هرچند باعث می‌شد فکرکنند کم آوردم و حق را به خودشان بدهند٫اما این ها همان کسانی بودند که وقتی از خودم دفاع میکردم هم میگفتند انتقاد پذیر باش. انگار خیلی از آدما قبل از اینکه من حرف بزنم یا نزنم تصمیمشان را درموردم گرفته بودند…