Delvareha مروری بر تاریخ ترانه

آقای عشقی در یکی از روزنامه ها اعلان کردند که صفحات خانم دلکش را که در انگلستان ساخته شده به بازار آورده اند و این صفحات را خیلی ارزان تر از صفحات بنگاه شهرزاد فروختند زیرا بنگاه موزیکال خرجی نکرده است این صفحات هم در انگلستان درست نشده و در تهران ساخته شده است و بنگاه موزیکال به این ترتیب به تقلب در کسب دست زده است ... دهه چهل : در اوایل دهه چهل ، مجموعا چهار کارخانه تولید صفحه به نام های «رویال » ، «موزیکال» ، «ایران گرام» و «بتهوون» در تهران فعالیت می کردند که به غیر از رویال که آن هم پول ناچیزی به خوانندگان و ترانه سرایان و آهنگ سازان می داد ، سایرین بدون پرداخت کم ترین وجهی و بدون اجازه عوامل ساخت ، آثارشان را از رادیو ضبط و پخش می کردند . این عمل و نقض حقوق خالقین در سال 1344 منجر به واکنش دسته جمعی خوانندگان و آهنگسازان و اعلام تحصن در مجلس شورای ملی شد . ویگن ، پوران ، الهه ، منوچهر سخایی ، عطالله خرم ، روانبخش ، بهشته و... ضمن حضور در مجلس در مورد اجحاف شرکت های تولید صفحه به کمیسیون مربوطه شکایت کردند و از طرف مجلس نیز تعدادی از نمایندگان از جمله «مجید محسنی» مامور گفتگو با خوانندگان رادیو شدند و قرار شد هنگام طرح لایحه حمایت از حقوق مولفان و هنرمندان، از نظرات خوانندگان رادیو نیز استفاده شود . با پیگیری های بسیاری از هنرمندان از جمله «معینی کرمانشاهی» ترانه سرای برجسته، قانون حقوق مولفین و مصنفین در سال 1348 تصویب شد . دهه پنجاه در شهریور 1355 شرکت «لیماسو» به مدیریت ایرج و اکبر گلپایگانی علیه شرکت آپولون «به نواز» به مدیریت« برادران بی بیان »(منوچهر و منصور) شکایتی تقدیم شعبه 4تحقیق دادسرای تهران و نزد آقای سپهوند نمود مبنی بر این که این کمپانی نوار اجرا های داریوش را بدون در دست داشتن مجوز قانونی تهیه و توزیع می کند . مدیران شرکت آپولون ضمن مراجعه به دادسرا مدارکی ارائه دادند که نشان می داد داریوش پیش از عقد قراداد با لیماسو ، با آپولون قرارداد داشته . برادران بی بیان با در دست داشتن حکم بازرسی و توقیف نوارهای قاچاق استودیو «لیما» و احضار ایرج همراه مامورین کلانتری 5 تهران روز سه شنبه 10 شهریور 55 ضمن مراجعه به انبار شرکت لیما حدود 1200 نوار را ضبط کرده و همراه با ایرج به کلانتری بردند . با این شکایت ایرج متوجه شد که به سبب بی اطلاعی از قرارداد قبلی داریوش مرتکب اشتباه شده است . در نتیجه با مدیران آپولون از در سازش درآمد و ضمن مراجعه به دفتر استودیو به نواز با برادران بی بیان مذاکرات مفصلی انجام داد که به صلح میان آن دو منتهی شد و روز بعد ضمن این که هر دو شکایتشان را از یکدیگر پس گرفتند هر کدام جداگانه علیه داریوش به عنوان معامله معارض تسلیم دادسرا نمودند . داریوش در مصاحبه ای پیرامون این رویداد اینگونه توضیح می دهد: «قراردادی که من با کمپانی آپولون دارم به مدت 25 ماه از سال 50 برای ضبط آهنگ هایم بر روی صفحه است نه روی نوار و به محض پایان گرفتن مدت قرارداد ، من به کمپانی آپولون فسخ قرارداد را اطلاع دادم اما ظاهرا آنها حاضر به شنیدن نظر من نشده اند و اگر غیر از این قراردادی در دست داشته باشند آن قرارداد در حال عادی از من گرفته نشده و معتبر نیست. » پرونده قضایی داریوش و اختلاف او با کمپانی آپولون تا زمان حضور او در ایران در مطبوعات مطرح شده است اگر چه پس از واقعه اسید پاشی در تابستان 56 چند ماهی این پرونده و به صورت موقت از تب و تاب افتاد . از پادرمیانی «اسدالله ملک» جهت اجرای چهار آهنگ با صدای داریوش با آهنگ های او برای فیصله دادن به این اختلاف در مطبوعات به عنوان راه حل میانجی یاد شده است و گفته می شود اجراهایی سروده هما میرافشار با آهنگ های اسدالله ملک وبا صدای داریوش ضبط شده که با وقوع انقلاب به آرشیوها پیوسته است . منابع : تهران مصور ،15 آذر 1336 ، دلکش در پشت میز دادگاه اطلاعات هفتگی ، 18 بهمن 1336 ، سرقت صدای دلکش تهران مصور ، 11 دی 1343، جنگ خوانندگان رادیو با کمپانی های صفحه پر کنی تهران مصور ، 7 خرداد1344 ، جنجال خوانندگان رادیو با صفحه پر کن ها تهران مصور ،4 تیر 1344 ، تحصن دسته جمعی هنرمندان جوانان 14 شهریور 1355 ، هفته جنجال و شکایت بین ایرج خواننده معروف و برادران بی بیان صاحبان کمپانی نوار جوانان 21 شهریور 1355 ، کامل ترین و صحیح ترین خبرها درباره ماجرای زندانی شدن داریوش و پرونده های وی جوانان 28 شهریور 1355 ، مصاحبه با داریوش درباره تصادف و شکایت کمپانی ها جوانان 12 دی 1356 ، با تیتر «اسداله ملک بین کمپانی آپولون و داریوش میانجی شده است» جوانان 3 بهمن 1356 ، با تیتر «تعقیب شکایت کمپانی های نوارزنی»