747
订阅者
-224 小时
-67 天
-2730 天
帖子存档
747
از یه جایی به بعد
دیگع دستتو میذاری رو چونت
زندگیتو از دور نگاه میکنی
میگی ولش کن
بالاخره یه چیزی میشه
747
خانواده ی عزیزم این یه نامه از ته دلم برای شماس.
منم نیاز دارم به زندگی کردن ، نیاز دارم به اینکه اشتباه کنم.
من دوستامو از دست دادم چون شماها محدودم کردین.
من با کوچیک ترین چیزا خوشحال میشم ولی شماها همونم به من ندادین.
من فقط آزادی میخواستم که بتونم زندگی کنم.
من 30 سال دیگه قراره حسرت بخورم چون شماها نذاشتین نوجوانی ی خوبی بسازم برای خودم.
شماها منو افسرده کردین.
شماها بیشترین ضربه رو به من زدین.
شماها اجازه ندادین زندگی کنم.
747
هرشب دراز بکش، زل بزن به سقف و از خودت تو سکوت عذرخواهی کن؛
واسه کاراییکه برای دیگران کردی و کاراییکه هیچوقت واسه خودت نکردی...
747
تو چی داری که هم آزار میدی هم آرامش؟
هم باعث نفرتی هم علاقه؟
این همه پارادوکس رو چطور تحمل میکنی؟
747
یه وقتاییم بیشتر از اونکه لازم باشه آدم بقیه رو فراموش کنه، لازمه که بقیه آدم رو فراموش کنن، آدمی بی یاد و خاطره و در خاطرهاش ول.
747
یه فکتِ جالب رو میدونستین؟بهم زدنِ رابطه با کسی كه دوسش دارین(چه عاشقانه، چه دوستانه) باعث فعالیت همون بخش از مغز میشه؛که مسئول درد فیزیکی تو بدنه.. خلاصه که خیلی از دردها از نبود کسی که دوسش دارین بی علت نیست و از لحاظ علمی ثابت شده اس...
747
یه مشت فیک تو زندگیمون بودن و از جون و دل براشون مایه گذاشتیم و باعث شدن از همه آدما بِبُریم، ولی الان نیستن!
