گرد آتش - Round the Fire

دکترِ خوب بودن به این نیست که هر چیزی رو توی دانشگاه به خوردت دادن طوطی‌وار تکرار کنی. دکتری خوبه که بتونه جان کسی رو نجات بده، زندگی‌ای رو بهبود ببخشه. دکتر ریچارد برنستین از اون دکترای کمیاب بود! پیش از این که پزشک بشه، پیش‌زمینه‌ی مهندسی داشت. از دیابت نوع ۱ رنج می‌برد و وقتی دید دستگاه‌های قندخون وارد بازار شدن این رو فرصتی دید که قند خودش رو توی خونه چک کنه و ببینه چه غذاهایی چه تأثیری روی قندش می‌ذارن. یکی از دستگاه‌های اون زمان رو که با برق شهری کار می‌کرد با باتری راه انداخته بود و توی خونه ازش استفاده می‌کرد. با مشاهده‌ی اثر غذا روی قند خون به این نتیجه رسید که برای رفع مشکلات ناشی از بیماری قند باید یه چیزی رو حذف کرد. پاسخش هم خیلی ساده‌ست: قند. دکتر برنستین با کنترل قند خون به کمک رژیم غذایی تا ۹۰ سالگی زیست! چند نفر می‌شناسین که دیابت نوع ۱ داشته باشن و تا ۹۰ سالگی زنده بمونن؟ چند تا آدم «سالم» می‌شناسین که به این سن و سال رسیده باشن؟ خیلی از پزشکا حتی به خودشون هم نمی‌تونن کمک کنن، چون تغذیه یه عامل کلیدیه و توصیه‌های پزشکی در این باره از بیخ و بن اشتباهن!