𝐌𝐎𝐎𝐍𝐒𝐇𝐄𝐋𝐋

“بوی موهات زیر بارون بوی گندم زار نمناک بوی سبزه‌زار خیس بوی خیس تن خاک جاده های مهربونی رگای آبی دستات غم بارون غروب ته چشمات تو صدات.

تا ابد جوجویی حتی اگه پیرسگ بشی.

بخواب عزیزم، زندگی اونقدراهم سخت و پیچیده نیست، الانم داره خوش میگذره ۱۴سالمه تابستونه.

تنش خسته بود و اعصابش درد میکرد.

-عشق انجیر نیست، یه زیتون تلخه

راست میگفتی، همه از یاد میرن.

ببخش باید قایم کنم احساستو این دنیا نداره رحم عزیزم،توام سخت نگیر پس.

دنیات شیرینه نذار با من اوقاتت تلخ شه من غمام میکنن محاصرم و با غریبه و آشنا تو مبارزم.

این حس و نه نداشتی تو با کسی ولی منم مثل خودتم یه مهاجرم

رسیده وقت خدافظی این قطار میره من مسافرم

نفسات نبضِ منه بازم چشات مستِ زیاد اسمت رو لبه سرخ و حست توی قلبِ سیاه من نگام رنگه شبِ خوابه برا خستگیاش خالص و وحشیه مثل بچگیام مثل بچگیامه رو لبام خنده میاره اون تنها درمونه این قلبه بیماره ببین غم که میباره به ابرو خم نمیاره تا وقتی برم از پیشش برا من کم نمیذاره.

مرتضی شاکی شد🤣🤣🤣