🌹کانال گل زیبا🌹

این روزها  بعضی دردها اسم ندارن  بعضی غم‌ها توضیح نمی‌خوان  و بعضی فقدان‌ها فقط باید «حمل» بشن. نه عجله‌ای برای خوب شدن هست  نه نیازی به قوی بودن. اگه نفس می‌کشی ؛کافیه.‌‌..

. تو یه کتاب یه جمله قشنگ خوندم که نوشته بود: در درونش امیدی را حس‌میکرد که بی رحم تر از تمام ناامیدی هایی بود که تا به حال تجربه کرده بود...🌱

امیدوارم رنجی نکشی عزیزم و اگر مجبور به کشیدن رنجی بودی برات قابل التیام باشه.امیدوارم آدم هایی رو داشته باشی که بتونی با خیال راحت و بدون ترس از قضاوت از رنجت براشون صحبت کنی. امیدوارم رنج، تو رو خونه‌ی خودش نبینه و نمونه....

🟣پاکت درست کنیم😎👌 #ساخت_پاکت @kanalgool

چقدر از این مهارت ها بلدی که بتونی از خودت در هر شرایطی محافظت کنی❓ تو اون لحظه که نمی‌تونی نفس بکشی و فقط صدای فشار جمعیت رو حس می‌کنی...🚫 هیچ موفقیتی مهم نیست جز زنده موندن! گاهی اوقات‌ کوچک‌ترین مهارت‌ها می‌تونن در غیرمنتظره ترین زمان‌ها ازمون محافظت کنن... @kanalgool

تو باید این کتابو بخونی: اگه حسرت گذشته رو میخوری؛ کتابخانه نیمه شب اگه نمیتونی تمرکز کنی؛ مجالی برای تفکر اگه عشقت رو از دست دادی؛ خداحافظ گاری کوپر اگه احساس آرامش نداری؛ زندگی در پیش رو اگه درگیر اضطراب هستی؛ چهار میثاق اگه درونگرا هستی؛ قدرت سکوت اگه احساس میکنی به ته خط رسیدی؛ دلایلی برای زنده ماندن

چند تا راهکار برای بهتر شدن کیفیت امروزت! شکر کمتر، میوه‌ی بیشتر. نوشابه‌ی کمتر، آب بیشتر. رانندگی کمتر، پیاده‌روی بیشتر. دلشوره‌ی کمتر، خواب بیشتر. حرفِ کمتر، عمل بیشتر. کافیه یه هفته این فرمول رو انجام بدی تا تاثیرش رو روی زندگیت ببینی 🤌🏻

قدرت همیشه تو چیزایی که میگیم و انجام میدیم نیست، بعضی وقتا قدرت در چیزایی که دربارش سکوت میکنیم، چیزایی رو که به میل خودمون رها میکنیم و در چیزهایی که نادیده میگیریم هستش...

مرا در شخصِ دیگری جست‌وجو خواهی کرد، اما نخواهی یافت؛ نه به این خاطر که دیگران بد هستند یا من بی‌نقص بودم، نه؛ بلکه چون هر قلبی فقط یک‌بار خانه‌ی واقعی‌اش را پیدا می‌کند. تو می‌گردی میان نگاه‌ها، لبخندها، حتی بوسه‌ها، دنبالِ چیزی که فقط در من بود؛ آن درکِ بی‌قیدوشرط، آن صبوریِ خسته، آن عشقی که خودم را در آن فراموش کرده بودم. و روزی، میانِ یک گفت‌وگوی بی‌اهمیت با کسی دیگر، ناگهان ساکت می‌شوی و یادم می‌افتی؛ نه با نفرت، نه با خشم، با حسرتی عمیق که فقط کسانی می‌فهمندش که عشقِ واقعی را از دست داده‌اند…

اگر از من بپرسن میگم ما برای عشق به این جهان اومدیم. 💚 هرچقدر تسلیم تر باشی راحت تر زندگی میکنی ، تسلیم بودن به معنای سکون نیست ! تسلیم بودن به این معنی که هرچه که در مسیر تو قرار میگیرد بر خیر تو در جریان است و قدرت پذیرشش رو داشته باشی هرچند سخت…

در این عصر دل انگیز آرزو می‌ڪنم ڪلبہ دلتان همیشہ آرام باشه و شادے و برڪت مثلِ باران رحمت از آسمان براتون بباره عصرتون شاد و دلپذیر♥️👉 ♾💞🌹💞♾

. ‏الان باید از پس زندگی بربیام، بعداً یادم بنداز برات تعریف کنم چقدر همه‌چیز پیچیده و دور از دسترس بود. چطور یه‌سری چیزهارو به ناچار تحمل کردم و فهمیدم که بعضی مسیرها، نه انتخاب من بودن و نه چیزی که دلم می‌خواست، اما مجبور شدم ادامه بدم و ازشون رد بشم...

این روزها برای مراقبت از روان‌مون چه کارهایی می‌تونیم بکنیم؟ ▪️ به احساسات‌مون اعتبار بدیم. احساسات قرار نیست اصلاح بشن؛ قراره دیده و شنیده بشن. اگه تونستید، بنویسیدشون بی‌سانسور، بی‌قضاوت. ▪️ کنار آدم‌های امن باشید. با کسانی حرف بزنید که قضاوت نمی‌کنن. گوش بدید، حرف بزنید، و اگه نیاز بود، همدیگه رو بغل کنید. این روزها، حمایت خیلی مهمه. ▪️ اخبار رو آگاهانه و محدود دنبال کنید. می‌دونم نگرانی نمی‌ذاره رها کنیم، اما اسکرولِ بی‌وقفه فرسوده‌ترمون می‌کنه. ▪️ برگردید به «اینجا و اکنون». چند نفس عمیق، یه کش‌وقوس ساده، شمردن اعداد یا توجه به صداهای اطراف می‌تونه کمک‌کننده باشه. ▪️ بعد از خبرهای سنگین، از خودتون مراقبت کنید. تماس با یک آدم امن، چند دقیقه فاصله گرفتن، نوشیدن یک لیوان آب. ▪️ خشم و اندوه رو نگه ندارید. بنویسید، راه برید، گریه کنید یا هر شکل سالمی که بلدشید احساسات‌تون رو بیرون بیارید. یادتون باشه: قرار نیست این روزها عالی باشیم؛ همین که مراقب خودمونیم، کافیه.

صرفا یه تلنگر برای تو: "درست همون زمانی که فکر می‌کنی همه چیز از هم پاشیده، زندگی داره آروم آروم پازلش رو سر جاش می‌ذاره، اینو بعدش مفهومی! بعدش میفهمی، بعدا میفهمی که اون کسی که رفت، فقط داشت جا رو برای یه آدم بهتر باز می‌کرد. اون پایان که قلبت رو شکوند، فقط شروعی بود برای داستانی تازه. میفهمی درهایی که با صدای بلند بسته شدن، تو رو به سمت در هایی میبرن که بی‌صدا باز میشدن. زندگی همیشه یه برنامه داره، حتی وقتی تو نمی‌بینی. هر چیزی که از دست می‌ره، هر زخمی که می‌خوری، هر لحظه که فکر می‌کنی راهت به بن‌بست رسیده، در واقع داره تو رو آماده می‌کنه برای چیزی بهتریی ، جایی که درست تره آماده میکنه."

بچه که بودیم، وقتی یهویی برقامون می‌رفت، بابامون هرجای خونه که بود داد می‌زد: «نترسیدا، من اینجام.» الان توی جایی از زندگیم دلم یکی رو می‌خواد که وسط این تاریکی‌های زندگی، اون‌جایی که هیچ نور امیدی وجود نداره، یهو داد بزنه بگه: «نترسیا، من اینجام…» :)