هواداران جبهه ملّی ایران

🟣 همایش ملی جهان ایرانی: سلوکی و اشکانی، چهارشنبه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۳ برگزار می‌شود 🟣 همایش ملی جهان ایرانی: سلوکی و اشکانی، چهارشنبه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۳ در مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی برگزار می‌شود. برنامۀ سخنرانی‌های همایش در روزهای آینده منتشر خواهد شد.

به یاد #حسین_شاه‌حسینی (۱ اسفند ۱۳۰۶ – ۳ دی ۱۳۹۶) در هفتمین سالگرد فقدانش عضو فقید هیئت رهبری #جبهه_ملی_ایران

آیین باستانی یلدا بر تمامی ساکنان فلات ایران گرامیباد. امید پیروزی نور بر تاریکی در فلات ایران و آزادی و استقلال میهن @NFIfans

آیا شب یلدا در ایران باستان، اهریمنی بوده است؟! @Kheradgan_Official برخی این فرضیه را مطرح کردند که به دلیل آنکه یلدا طولانی‌ترین شب سال است و شب و تاریکی نمادهای اهریمنی هستند، پس شب یلدا در ایران باستان شبی اهریمنی بوده است و ایرانیان برای آنکه با آن مقابله کنند و از اندوه رها شوند در این شب شادی می‌کردند! البته این فرضیه قابل توجه است و چیزی از ارزش‌های آیین ها، گردهمایی‌ها و شادی‌های شب یلدا کم نمی‌کند. ولی باید توجه داشت که بیشتر یک تحلیل است و منبع معتبری که آن را ثابت کند وجود ندارد. آنچه از منابع تاریخی و اساطیری کهن می‌توان برداشت کرد این است که یکم دی جشن باستانی خرم روز بوده است. در این جشن آیین برادری و برابری میان پادشاه و مردم وجود داشته است، ابوریحان بیرونی درباره جشن خرم‌روز اینچنین نوشته است: پادشاه از تخت شاهی به زیر می آمد و جامه سپید می‌پوشید و در بیابان بر فرش‌های سپید می‌نشست… پادشاه با دهقانان و برزیگران مجالست می‌کرد ... و می‌گفت: «من امروز مانند یکی از شما هستم و من با شما برادر هستم (آثارالباقیه بیرونی، ١۳۸۹، انتشارات امیرکبیر: صص ۳۴۴ و ۳۴۵) در شب پیش از خرم روز شادی و نوشیدن فراگیر بوده است، به طوری که در شاهنامه فردوسی اینچنین آمده است: شبِ اورمزد آمد از ماه دی ز گفتن بیاسای و بردار می پس گزارشی درباره اهریمنی بودن شب چله نشده بلکه گزارش از جشن خرم روز و شادی در شب پیش از آن شده است. با این حال در آثار هنری پسا باستان (پس از اسلام) نگاه متفاوتی به شب یلدا وجود دارد و به ویژه در اشعار پارسی گویان، غم و اندوه همراه با شب یلدا وجود دارد. چرایی این نگاه به شب یلدا در این سروده‌ها را باید در زندگانی پر رنج آن  دوران جستجو کرد. بی گمان، سختی روزگار و شاید جور فرمانروایان ستمکار در این نگاه کارساز بوده است. بسیاری از فرمانروایان باستانی ایران در سروده‌ها و داستان‌ها ستایش شدند و برخی از آنها نماد دادگری بودند،‌ ولی خرده‌گیری‌های فراوان به فرمانروایان پساباستان (پس از اسلام) در سروده‌های پارسی گویان دیده می‌شود. این جستار را بارها در سروده‌های حافظ شیرازی می‌بینیم. همچنین نگاه شاعرانه که اغراق بخش مهمی از آن است را نباید نادیده گرفت. به طوری که یلدا به عنوان طولانی ترین شب سال، نمادی از دوری طولانی از معشوق بوده است. دنیای شعر، دنیای استعاره و نماد و اغراق است. سعدی بسیار زیبا نوروز و یلدا را در برابر هم قرار داده است: نظر به روی تو هر بامداد نوروزیست شب فراق تو هر شب که هست یلداییست (سعدی) همین نمادها و اغراق‌ها باعث شده است یلدا در ادبیات پارسی جایگاه قابل توجهی پیدا کند و به راستی هم بسیار شاعرانه و زیباست. باری آه و اندوه در شب یلدا پایان ماجرا نبوده است. این شب می‌توانسته بازگو کننده امید هم باشد چرا که در آیین شب یلدا، امید به پایان تاریکی و آمدن بامداد و روشنایی هم به چشم می‌خورد؛ می‌دانیم پس از یلدا، روزها دوباره بلندتر می شوند. همچنین نگاه کنید به: چرا پارسی گویان با اندوه درباره یلدا گفتند؟!

شبی داستان‌گستر و دیرپاى  به زیبنده آیین، فراگیر جاى فروگسترانیده بر کوه و دشت  یکى پهن دامن به جاى نشست از آن زایش فرخ دیرباز  به دیگر شبان سرفرازان به ناز زِ زاییدنِ مهرِ گیتی‌فروز  شده نازْپیوند و فرخنده‌روز فزون‌تر زِ شب‌هاى دیگر بلند  به پایان آذرمهِ سردْخند من اندر یکى روستاى کهن  به شش سالگى شاهدِ انجمن پدر بود و مادر فراخاسته  یکى خانگى بزم آراسته به آیین «یلدا» زِ بهر شکون  به خوان چیده از میوه‌ها گونه‌گون من و دیگران از کسانِ حرم  زِ خوان بهره‌ور هر یکى بیش و کم هم از شام کردن شده بهره‌یاب  برفتیم در بستر از بهرِ خواب چو در خوابِ خوش پاسی از شب گذشت  مرا حال یکسر دگرگونه گشت به ناگه زِ آواى مردانه‌اى  زِ گلبانگ داناى فرزانه‌اى دو چشمم زِ خواب گران باز شد  دلم محو آن طُرفه آواز شد اگر چند چشمان من بسته بود  دو گوشم بر آن نغمه پیوسته بود چو آن نغمه‌ها در دلم جا گرفت  وجودم نوازش سراپا گرفت چنانم زِ لذت دگر گشت حال  که گفتی برآورده‌ام پرّ و بال که بود آن برآورده آواى خوش؟  برآورده آواى زیباى خوش پدر بود کز پهلوانى سرود  به شهنامه خواندن دل من ربود همانا که گاهِ جوانیش بود  گرایش به شهنامه خوانیش بود به فردوسیَش بود بسیار مهر  زِ صهباى شعرش فروزنده چهره به گُردانه آهنگ و بانگ بلند  همی‌خواند آن سرور ارجمند «دلیرى که بُد نام او اشکبوس  همى‌برخروشید بر سانِ کوس» «بیآمد که جوید زِ ایران نبرد  سر هم‌نبرد اندر آرد به گرد» *** از آن شب که بشنیدم این داستان  شدم جذب آن نامه‌ی باستان به جان دوستار سراینده‌اش  به دل حقگزار و ستاینده‌اش چکد نام فردوسی از خامه‌ام  دل آکنده از مهر شهنامه‌ام ادیب برومند تهران ـ آذرماه ۱۳۷۰

ماشین اعدام و سرکوب را متوقف و زندانیان سیاسی را آزاد کنید صبح روز جمعه ۲۳ آذرماه سال جاری، مأموران امنیتی جمهوری اسلامی با هجوم به منزل آقای #رضا_خندان، این فعال حقوق بشر و تلاشگر راه آزادی و استقلال را بازداشت و پس از چند روز به زندان اوین منتقل نمودند. آقای #رضا_خندان همسر خانم #نسرین_ستوده، وکیل آزادی‌خواه و مدافع #حقوق_بشر می‌باشند، که مدت‌ها درگیر تعدیات دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی نسبت به همسرشان، خانم #نسرین_ستوده بوده‌اند. حکومت جمهوری اسلامی ،در این شرایط که در زمینه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و مسائل منطقه‌ای با نا‌کامی روبرو شده و به شدت در بن‌بست و بحران قرار گرفته است، به جای تعامل با ملت و پذیرش اراده ملی، به افزودن فشار بر مردم ستمدیده و سرکوب بیشتر آزادی‌خواهان و استقلال‌طلبان و میهن‌دوستان پرداخته و سرعت ماشین اعدام و سرکوب خود را بالاتر برده است. #جبهه_ملی_ایران بازداشت‌های غیر‌قانونی کنشگران سیاسی و حقوق بشری را محکوم نموده و خواستار آزادی فوری آقای #رضا_خندان و تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی در سراسر کشور میباشد. هیات رهبری اجرائی #جبهه_ملی_ایران ۲۹ آذر ماه ۱۴۰۳ https://jebhemeliiran.org/?p=3832

نگاه یک جامعه‌شناس به *کنسرت فرضی پرستو احمدی* . 🔍 *«عن‌قریب است که ایران شود ایران دگر»* ✍🏻 عباس کاظمی 🔸ابیات زیر، مطلع یکی از غزلیات ایرج‌میرزا شاعر عصر مشروطه است که با خوانندۀ کنسرت فرضی(پرستو احمدی) در کاروانسرای نزدیک قم بی‌مناسبت نیست: در سردر کاروانسرایی      تصویر زنی به گچ کشیدند گفتند که واشریعتا، خلق   روی زن بی‌نقاب دیدند 🔸 از شعر کاروانسرای ایرج‌میرزا که در آن داستانی روایت می‌شود که نقش زنی را با گچ روی دیوار یک کاروانسرا می‌کشند و غوغایی به پا می‌شود، تا کاروانسرایی با نام «دیر گچین» در نزدیکی قم که در آن زنی کنسرتی بی‌مخاطب برگزار می‌کند و از نو تصویر آن در شبکه‌های اجتماعی غوغا به پا می‌کند، درواقع راهی دراز پیموده شده است. در هردو با تصویر روبروییم؛ در یکی تصویری گچی از زنی فرضی و در دیگری تصویری واقعی از زنی در کنسرتی فرضی، در کاروانسرای گچین! ☑️ بی‌دلیل نیست که تا اطلاع ثانوی، هر رویداد و هر جنبشی را باید در ادامۀ جنبش مشروطیت توضیح داد. درعین‌حال، فهم و تکوین جنبش مشروطیت، بدون فهم جایگاه زنان غیرممکن و ناتمام است. 🔸تصویر کنسرت فرضی بی‌مخاطب، از آن‌دست کنسرت‌های پرمعنا است. درواقع، مخاطب هم هست و هم نیست. پرستو احمدی با مخاطبانش سخن می‌گوید اما نه در تصورش، نه با مخاطبان دنیای وهم‌آلود و ایدئولوژیک قدرتمندان، با مخاطب واقعی دنیای محذوفین. شکافی که به‌نحوی سیاسی میان مخاطب و پرستو احمدی ایجاد شده است، معنادار است؛ ازاین‌رو، هر کنشی ازاین‌دست نه‌تنها بخشی از فرایند تکمیل جنبش زن، زندگی، آزادی، بلکه تکوین جنبش عظیم مشروطیت است که تمامی اتفاقات بعدی، محصولی از آن رویداد عظیم است. ⬅️ بعد از حوادث خون‌بار ۱۴۰۱، جنبش اجتماعی، روندی آرام اما عمیق‌تر پیموده است. این درواقع همان انقلابی است که از مشروطه بدین‌سو، در بطن زندگی روزمره پیش می‌رود. چرا می‌گوییم انقلاب، چون با رگ‌وریشه‌ها در زندگی ‌روزمره سروکار دارد و رادیکال است. بااین‌حال، کنشی که در عمل، سرتاپا سیاسی است، کاملاً اجتماعی به جلو می‌رود. اجتماعی است چون عقل‌سلیم و دانش‌عامیانه و معمولی در زندگی‌روزمره را به چالش می‌کشد. 🔸خیلی‌ها اقدام پرستو احمدی را با کنسرت قمر در ۱۳۰۳ مقایسه کرده‌اند و برخوردی که حکومت برسر حجاب با او داشته است، با این تفاوت که جامعه از صدسال پیش جلوتر است. فاصلۀ میان این دو کنسرت را انقلاب آرام توضیح می‌دهد، یکی پر از مخاطب در گراند‌هتل لاله‌زار و دیگری در کاروانسرای دورافتادۀ «دیر گچین» اما در ظاهر خالی از مخاطب. اما عمیقا  مخاطبان این دو کنسرت با یکدیگر فاصله‌ی زیادی دارند. ⁉️آیا ما به عقب برگشته‌ایم؟ ۱۴۰۳ عقب‌تر از ۱۳۰۳ که یک زن توانست کنسرت دهد اما آیا مسئله فقط حجاب بوده است؟ ابداً. جامعۀ ۱۳۰۳ مردانه‌تر و مستبدتر بوده است اما کنسرت ۱۴۰۳ پر است از مخاطبانی که حضور جسم‌مند نداشتند اما سرتاپا گوش بوده‌اند. جامعه‌ای که اگرچه فرهنگ مردانه هنوز در آن هژمونیک است اما درواقع، از نفس افتاده است. ☑️ جامعۀ مردانۀ ایران نتوانسته است پروژه‌ای را که از مشروطیت آغاز شده است، تکمیل کند، چون امکان بهره‌بردن از توان‌های انقلابی زنانه را نداشته است، اینک اما اگر مردان هم نخواهند، این، زنان‌اند که عامل پیش‌برندۀ تغییرات‌اند. دهه‌های پیش‌رو، فرهنگ نوظهوری را تحکیم می‌بخشد که در آن مردان دنباله‌روتر خواهند بود. 🔸ایرج‌میرزا شعری دیگر هم گفته است که کمتر شنیده‌ و خوانده ‌شده‌ است. خوانشی انتقادی از جامعۀ پسامشروطه که تا پوست‌واستخوان مردانه بوده، و تعمیق این فهم از جامعه که ایران فقط با کمک زنان است که "ایرانی دگر " خواهد شد. اینک،ما پس از صد و اندی سال، در آستانۀ "ایرانی دگر" قرار گرفته‌ایم. آیندۀ ایران به‌یقین با تغییراتی که زنان ایجاد می‌کنند، پیوند خواهد داشت. اگر جنبش مشروطه «بیشتر مردانه» بوده است، انقلاب درحال‌وقوع به‌یقین «بیشتر زنانه» خواهد بود. به‌قول ایرج‌میرزا با چنین گام که نسوان وطن پیش روند عن‌قریب است که ایران شود ایران دگر ۲۵ آذر ۱۴۰۳ عباس کاظمی #کانال_تلگرامی_ندای_جمهوری_ایران https://t.me/DemocracyRepublicNetwork

بازنشر اطلاعیه سی دی ماه ۹۸ جبهه ملی ایران پیرامون تشکیلات انشعابی سامان ششم: https://t.me/JMI_official/282

اطلاعیه روابط عمومی جبهه ملی ایران بدین‌وسیله به آگاهی هموطنان عزیز و رسانه‌های همگانی و احزاب و سازمان‌های سیاسی می‌رساند که مطالب اعلام شده توسط برخی افراد انشعابی تحت نام «جبهه ملی ایران سامان ششم» هیچ ارتباطی با سازمان جبهه ملی ایران ندارد و جبهه ملی ایران در قبال اظهارات و ارتباطات این افراد هیچگونه مسئولیتی نخواهد داشت. مواضع جبهه ملی ایران تنها از طریق شورای مرکزی و هیأت رهبری اجرائی و سخنگوی این سازمان ابراز می‌گردد. افزون بر این خاطرنشان می‌نماییم که این «سامان ششم» جز یک بدیل‌سازی آشکار و تأمل برانگیز و یک سوءاستفاده علنی و ناموجه از نام پرافتخار جبهه ملی ایران چیز دیگری نیست. روابط عمومی #جبهه_ملی_ایران تهران-سی‌ام دی‌ماه ۱۳۹۸ @JMI_official

سخنرانی دکتر غلامحسین صدیقی به مناسبت دریافت مقام استاد ممتاز در دانشگاه تهران_۱۸ بهمن ۱۳۵۲

https://us02web.zoom.us/j/85385591746?pwd=NFpOVWxUWmRVV3ZnMjdneGhOL2owUT09 حقوق بشر و لائیسیته سخنرانان : بانو شیرین عبادی . وکیل، کنشگر حقوق بشر و برنده جایزه صلج نوبل بانو ویدا مهران نیا. همسر دکتر احمدرضا جلالی پزشک محکوم به اعدام جمعه 23 آذر 1403 برابر با 13 دسمبر 2024 ساعت 19.30 اروپای مرکزی یا 22 تهران

پاینده ایران مبارزات دختر ۱۷ سالۀ ارومیه‌ای دربرابر فرقۀ دست‌نشاندۀ شوروی پریوش آقازاده، شیردختر ارومیه‌ای بود که همزمان با شکل‌گیری فرقه دموکرات اقدام به راه اندازۀ دسته‌های مخفی از دختران ارومیه‌ای کرد و به مبارزه با متجاسرین پرداخت. پریوش آقازاده همزمان با ظهور فرقه دموکرات، حدود ۱۷ سال سن داشت و دانش‌آموز پایه دهم دبیرستان شاهدخت ارومیه بود. دوشیزگانی مانند ویکتورویا اسکندر، زبیده امینی، آفاق پایوردی، روشنک برزگر و دوشیزه مقدم از همرزمان او بودند. پریوش آقازاده پس از نجات آذربایجان مورد تقدیر قرار گرفت. منبع: قدیمی، ذبیح‌الله؛ تاریخ ۲۵ سالۀ ارتش ایران، تهران: مجلس شورای ملی، ۱۳۲۶، ص ۲۰۰. #روز_گریز_اهریمن #زنان_مبارز ۲۰ آذر ۱۴۰۳ @paniranist_party

پاینده ایران افسران دلاوری که سال‌های ۱۳۲۴ و ۱۳۲۵ خورشیدی در راه نجات آذرآبادگان، جانبازی نموده و شهادت را با سرافرازی پذیرفتند سرتیپ عباس معین آزاد سرهنگ علی ظهیر‌نیا سرهنگ دوم حسین کلاشی سرگرد عبدالله پورانی سرگرد اسدالله ادیب‌امینی سرگرد نعمت‌الله خسروی سروان ابوالقاسم صدوقی سروان حسن سرمدی ذکایی سروان اصغر داوودی سروان جواد منجم‌زاده سروان محمد سلیمی سروان غضیعلی شعفی سروان نصرالله قاسمی سروان امامقلی ضیایی مهر سروان حسین ابرار اصل سروان مهدی ناصر آزاد سروان علی خادمی سروان عبدالله عباس‌پور سروان رضا قره‌باغی ستوان یکم جلال رحیمی حاجی آبادی ستوان یکم محمد سلامی ستوان یکم سیدعلی فاطمی نایینی ستوان دوم عیسی دورسون خوجالو استوار دوم رضاقلی جهانسوزی #آذربایجان #روز_گریز_اهریمن #فرقه_دموکرات ۲۰ آذر ۱۴۰۳ @paniranist_party