ابوبکر خپلواک

په پرتله کې انصاف ابوبکر خپلواک کله د سړي پام نه وي په غیرشعوري توګه یوه اشتباه تکراروي، له استقلال وروسته موږ اکثره مسایل او د نظام پرمختګونه له تېرې ادارې سره په پرتله کې مطرح کول. مثلاً، ویل کېدل به پرون دغه کار دغسې و، نن یې دغه ډول مثبت بدلون کړی. دې ته یو ډول د بریا په نظر کتل کېدل. وروسته یوه ملګري ډېره ښه خبره وکړه، ویل یې: د کابل اداره او د اشغال ټول شل کلونه په هېڅ ډول باید یو شرعي نظام ته د معیار حیثیت ونلري، اهداف، موخې، مقاصد او ارمانونه باید ډېر اوچت وي. ځکه د اشغال او استقلال مثال د شپې او ورځې دی، اوس که ته وایې، اې خلکو! وګورئ، د شپې په دولس بجو هیڅ نه ښکارېدل، تپ و تور و، اوس دادي د غرمې لس بجې لا ندي شوې، هر څه واضح ښکاري ـ دا کله منطقي ده. دې ورته بحثونه ډېر کله پر ميډيا هم سر را پورته کوي، ډېر قدرمن اشخاص له ډېرو عادي افرادو سره په پرتله کې بحث کیږي چې په هېڅ ډول یې یو سم دید نشو بللی. داسې هم شوي چې د فیسبوک یو ملا، چې له میډیا، موبایل، لپ ټاپ، انټرنیټ، فیسبوک او متن لیکلو سره عادت او علاقه لري له یو داسې چا سره د پرتلې په تله کې را اخیستل شوی چې مفسر دی، محدث دی، شیخ د باطني علومو دی. موږ باید سویې، موقفونه او صنفونه لحاظ کړو. هیڅ معقوله نده چې د فیسبوک یو ملا له یو داسې شخصیت سره مقایسه شي چې بسته یو نسل یې روزلی وي. د لسګونه زره سالکانو سینې یې همهاله له فیضه خړوبیږي. په صحبت کې یې اثر وي. د بدلون قوت وي. په توجه سره یې د مؤمنانو حالت دیګرګون کیږي. مدرس وي. مهتمم وي. روحاني وي. شیخ وي. استاد د مجاهدینو وي. کاملاً متشرع وي. ولایت ولره ثابت وي... که موږ ناقصې پرتلې د مطرح کېدو په خاطر کوو، هغه بیا جدا کیسه ده چې رسنیزه حربه یې بللی شو. ولې... پای