Why am I so crazy

اى كاش مى‌توانستم اين دل خسته و غمگين را دور از چشم همگان، انگار كه براى من نيست، كنار خيابانى رها كنم. |اديب جان‌سور|

نوعی بی خیالی هست که معمولا بعد از انتظار کشیدن های طولانی پیش می آید بعد از مدت‌ها تلاش کردن دویدن و به در و دیوار زدن بعد از مدتها خواستن بی‌نتیجه یک‌دفعه احساس میکنی خسته ای، بریده ای، دیگر توانش را نداری و هیچ چیز برایت مهم نیست... به اینجا که میرسی فقط دلت میخواهد تماشا کنی برایت فرقی نمیکند رسیدن یا نرسیدن آمدن یا نیامدن، ماندن یا رفتن به اینجا که میرسی می‌گویی بی‌خیال! و این بی‌خیالی غمگین‌ترین حس دنیاست...! |فرشته رضایی|

‏هیچ چیز راحتم نمی‌کند؛ نه دریا، نه آفتاب، نه درخت‌ها، نه آدم‌ها، نه فیلم‌ها، نه لباس‌هایی که تازه خریده‌ام. نمی‌دانم چه کار کنم، بروم و سرم را به درخت‌ها بکوبم، داد بزنم، گریه کنم؛ نمی‌دانم. |نامه‌‌های فروغ فرخزاد به ابراهیم گلستان|

چرا نمیتوانیم زندگی‌های مختلفی را امتحان کنیم مثل لباس‌های گوناگون تا ببینیم کدام بیشتر به من می‌آید. |سیلویا پلات|

حال من خوب است حال روزگارم خوب نیست حال خوبم را خودم باور ندارم خوب نیست آب و خاک و باد و آتش شرمسارم می‌کنند این که از یاران خوبم شرمسارم خوب نیست روز وشب را می‌شمارم، کار آسانی ست؛ حیف روز و شب را هرچه آسان می‌شمارم خوب نیست مرگ هم آرامش خوبیست می‌فهمم ولی این که تا کی در صف این انتظارم خوب نیست.

کم‌حرف شده‌ام. دوست ندارم توضیحی به کسی بدهم و هیچ توضیحی از کسی نمی‌خواهم. میشل مونتنی می‌گفت «غم‌های کوچک پرحرفند، غم‌های بزرگ لال». می‌ترسم که لال شده باشم.