سُرمه ای🪄

لیوان چای کنارم سرد شده. نه چون حواسم نبوده، چون فکر می‌کردم هنوز وقت دارم. بیشتر چیزهایی که از دست دادیم، همین شکلی از دست رفتن؛ نه با عجله، نه با حادثه. فقط یک لحظه فکر کردیم هنوز وقت هست. بعد برگشتیم و دیدیم چای سرد شده، آدم‌ها رفته‌ان و بعضی جمله‌ها دیگه به درد گفتن نمی‌خورن.