Gitme...💚

میدونی

گاهی آدم‌ به خاطر عبور از مرحله‌ای چنان درد می‌کشد و تغییر می‌کند که دیگر خودش هم نمی‌تواند خودش را بشناسد!

اونم نمیگذره

بعضی از شبا زیادی شبن اونقدر که دلهره‌ و دلشوره‌ همه‌ی دنیا میریزه توی دلت‌ ن میتونی بخوابی ن میتونی بیدار بمونی فقط میشه به سقف زل بزنی و منتظر بشی تا شب بگذره

هیشکی الکی الکی نمیره تو لاکِ خودش یکی ناامیدش کرده یکی مهربونیاشو نادیده گرفته یکی دلشو شکسته یکی آرزو هاشو آتیش زده و بدترینش اینه که همه‌ی این کارا رو کسی که با تمام وجود بهش اعتماد داشته

از یه جایی به بعد اخلاقایی قبلناتو نداری؛قبلا هر روز عکس میگرفتی ولی الان اصلا دوست نداری عکس بگیری.. قبلا از لست سین بدت میومد و به خیلیا میگفتی بزار لست سینت باشه میخوام ببینم.. قبلا آنلاین میشدی تا با خیلیا چت کنی ولی الان حوصله ی خیلیارو نداری.. نوتیف هاشونو رد میکنی چون دیگه مثل قبل حال و حوصله ی خیلیارو نداری با اینکه میدونی شاید خیلی دوستت داشته باشن..

نمیشه گفت نمیشه نوشت

نمیدونم چجوری بگم

بارون

بنظرم دیگه هیچی قشنگ نیس

🙃٫

اگه به ذره هم شده ادم باشید..

اگه بخوام یه توضیح کلی راجع به مودم بدم اینجوری ام که وقتی دراز می‌کشم کلافه می‌شم، وقتی راه میرم خسته می‌شم، حرف می‌زنم عصبی میشم، حرف نمیزنم حوصلم سر میره، حوصله ی بیرونو ندارم، از خونه موندنم خوشم نمیاد، درواقع توی کلافه ترین حالت ممکنم...

یه مرحله از زندگی هست که یه مدت طولانی دلت نمیخواد وارد رابطه بشی. نه اینکه دورت آدم نباشه یا کسی نخوادت، نه اینکه وقتت پُر باشه. کلا نیاز به وجود هیچکس تو زندگیت نداری، هیچ تمایلی، هیچ حس منحصربفرد و خاصی به هیچ آدمی نداری که جذبت کنه. این دوره اسمش «خودشناسیه».

artık her şey için çok geç..