Najmiddin Turon

Унинг қайтар вақти бўлди, ёронлар Э. Шукур Намхуш ноябрнинг ниҳоясида, Кўлмаклар изингни санашга тушди. Мотамда сочини юлган кампирдай, Мажнунтол бошидан рўмоли учди. Қайтар вақтинг бўлди, ёрижон. Ҳилолнинг юзини тўсди булутлар, Маёғин ёқотган хаёлим дайдир— Кимсасиз боғларнинг қўйнида шамол, Изғийди қадимий бир сирни айтиб. Қайтар вақтинг бўлди, ёрижон. Тун ярми, бемаҳал қичқирди хўроз, Худойим, чироғим қолмасин ўчиб— Минг йиллик мусаллас топган майхўрдай, Дарчадан тамшаниб боқмоқда кеча. Қайтар вақтинг бўлди, ёрижон. Ғамбода тунларда сени кутяпман, Эй, ғамнок ватаннинг ғамгузор қизи. Қўрқиб мўралайман, туман тушибди, Топа олармисан қайтишга изни?.. Қайтар вақтинг бўлди, ёрижон. Сен кетгандан бери шундайдир ҳаёт, Сен йўқ кунларимда шунга қаст қилдим. Не бўлса бўлар деб, чироқ ўчириб, Қанча кечаларни минг бор маст қилдим. Қайтар вақтинг бўлди, ёрижон. Намхуш ноябрдай тугаб боряпман, Қаҳратон келса гар ниҳоя тайин. Сенинг кетганингни кўрганман, етар, Сенинг келмаслигинг кўриб қолмайин. Қайтар вақтинг бўлди, ёрижон. ноябрь 2020 Н. Э.

* * * 1. Кўрасан, кўкиш баданини осмонга очиб, зулматда чўзилиб ётибди кўча. Сезасан, Панжасини совуқ урган қашқирдай, инграниб, имиллаб одимлар кеча. 2. Бўшалди, тушовини судраганча боради хаёл, кўчадан уялиб, кечадан чўчиб. Кўради, Ул таниш дераза, ётибди сулув, бегона сувратни бағрига босиб. Билади, бу гапни бўлмайди ўзингга айтиб, адашган ит каби кетади дайдиб. билмайсан, кутасан тонг отар, лекин-чи энди, ул хаёл ҳеч қачон келмайди қайтиб. 3. Кўрмайсан, кўкиш баданини осмонга очиб, зулматда чўзилиб ётаркан кўча. Сезмайсан, панжасини совуқ урган қашқирдай, исканиб, ирганиб кетаркан кеча. 4. Севасан. ©Нажмиддин Эрматов @Najmiddin_Ermatov

​​НАЖМИДДИН ЭРМАТНИНГ БЎЙДОҚЛИК БИЛАН ХАЙРЛАШУВИГА БЎЙДОҚЛАРНИНГ РАСМИЙ БАЁНОТИ Бўйдоқ эди, бўйдоқлардан бўйдоқ эди, Туни билан хаёлчага¹ ўртоқ эди. Шўхроқ эди, кўнгилчаси тўқроқ эди, "Ўлгурча"га² суякчаси йўқроқ эди... Давраларда сор эдию, ғоз эдию, Қилиқ усти қилиқлари боз эдию, Уюшмага³ уюшиғи оз эдию, Суйишмага⁴ иштиёқи кўпроқ эди. Кексами ёш танламасди, ўртоқ эди, Ичгани ҳам фақат анув... "Чортоқ"⁵ эди. Фариштадан нари-бери қорадур, лек Шайтончадан анча-мунча оқроқ эди. Зап дўст эди, карилламай жим юрарди, У бўлмаса ёнимизда ким турарди? Қайга деса ҳаялламай улгурарди, Ёзса, чизса анинг вазни бармоқ⁶ эди. Бўйдоқлигин ниҳояси тез келдиёв, Ёки шу куз сал бошқача куз келдиёв, Ё "бала"нинг ҳаётига туз келдиёв, Ундан кўра қишлоқ кетиб, қўй боқ эди...⁷ Аҳли бўйдоқ, вақти келди, қўзғалинглар! Нима бўлса бўлди энди йўл олинглар, Тўйхонага тапир-тупир от солинглар, Н.Э. асли "заводской"⁸ чақмоқ эди. Давраларни бермасди ул бўйдоқ пайти, Не балолиғ, ул ўтлиги келмас қайтиб, Тўй ҳақида бундай ёзмиш ЎзА сайти:⁹ "Ренессансда шоир сўққабошроқ эди..." Бўйдоқ эди, бўй қизларга илакишмай, Сал мақтаса пуфак бўлиб дарров шишмай, Таслим бўлди шоир ўттиз довон ошмай, Бўйдоқликда кайфи анинг тароқ эди... Бўйдоқ эди, бўйдоқлардан бўйдоқ эди, Туни билан хаёлчага ўртоқ эди. Шўхроқ эди, кўнгилчаси тўқроқ эди, "Ўлгурча"га суякчаси йўқроқ эди. Бу хатосин олдида ўҳ, илгариги Хатолари майда эди, урвоқ эди. Бўйдоқликда Нажим мега бўйдоқ эди... Шу пайтгача шоир нега бўйдоқ эди? Изоҳлар: ¹ - Бўйдоқ одам хаёл суриб овунади, дейилмоқчи. ² - Ҳар ким ҳар хил тушуниши мумкинлигини инобатга олиб, муҳтарам ўқувчининг ўз варианти бўлмоғи керак деб ҳисоблаймиз. ³ - Ёзувчилар уюшмаси ⁴ - Қизлар билан севги-муҳаббат ўйини назарда тутилаётир. ⁵ - Реклама ҳуқуқи асосида. ⁶ - Бармоқ вазни айтилаётир. ⁷ - Адабий танбеҳ. ⁸ - Туғма, дейилмоқчи. ⁹ - Мабодо ЎзАда тўй ҳақидаги хабар чоп қилинса деган тусмол, фараз кўзда тутилаётир. Бахтли бўлинг, дўстим! 👉 @xurshidabdurashid

Eeeeski mashqlardan Maysalar o‘pichin shudringga sotib, Saharlar yotganda tushlarga botib, Qorongʻu kechani, molini haydab, Otam ketar edi tongni uygʻotib. Osmonda soʻnardi yulduzlar bir-bir, Hilol tun bagʻriga qoʻyar edi bosh. Saxarlab erinmay onam oʻt yoqqan, Tandirdan erinib chiqardi quyosh. N. E.

Ислом Қўчқoровга Бизга берилган замон, Сузмакка саёз келди. Эрк деб уруғ қададик, Тинмасдан аёз келди. Тил қантариқ келди ва Тори узук соз келди. Умримиз шундай ўтса, Яшаш бекордир, жўра. Шоир йиғлаб шеър айтса, Кулиб бораётирмиз. Бирор мард наъра тортса, Қувиб солаётирмиз. Не зотлар ўтди тур деб, Тизза букиб ётирмиз. Бундай қавм қулликка, Мудом дучордир, жўра. Босолмасдан ўмганин, Кўкка чиқди ҳар султон. Пастга тушгин де унга, Кетса кетсин битта жон. Машраб осилган дорнинг, Оғочи бутун ҳамон. Эгилмаган ҳар бошга, Дорлар хумордир, жўра. Бир ватан кўрдим бунда, Кўзи тўла жиққа ёш. Бир туйғу туйдим унда, Йўқлигимни қилди фош. Илдизи узук келса, Дорга ҳам арзимас бош. Бугунимиз ёр эмас, Қурган ағёрдир, жўра. Бўзтўрғай бўзлаб учган, Даштимда дайдиб келдим, Этак силтаб кетгандим, Элни деб қайтиб келдим, Куюк келди кўкайим, Кўзёшдай қалқиб келдим. Шоир бўлсанг қисматинг, Наҳот равондир, жўра. Чилвир чўлнинг йўлида, Ғиротдан из қолгандир, Бахши ўшал йўл томон, Кўзин тикиб толгандир. Ё пирим, дегин, қўзғал, Кураш бизга қолгандир... Ё эл учун алп туққан, Фақат мозорми, жўра. феврал, 2021 Н.Э.

*** Эртамни ушоқдек сочдим ҳавога, Бир кун кабутарлар териб ер ахир. Кечам танга каби тушиб қолибди , Сичқонлар инига судраб кетгандир. Бугунга сиғдирдим ишқни ва сени, Айрилиқ ҳам сиғди, ҳижрон ҳам бунда. Фақат ўзимга жой қолмади, ахир, Айт, энди яшайин қайси бир кунда. ©Нажмиддин Эрматов

#izhor "Negadir ularga aloqam yoʻqdek, Yomgʻir boʻlsam kerak aslida... " Najmiddin Ermatov she’ri. Mahliyo Asqaraliyeva @yosh_kinematografistlar

*** Кел, бир зумга унутайлик ҳаётни, У ширин суҳбатларимизга қўяр панжара. Яшаш азобидан чекингин бир зум, Мен сенга қарайман, сен манга қара. Фақат шу қарашга борлиғинг сарф эт, Фақат шу қарашга атагин умринг. Унда дард, изтироб, бор унда қайғу, Ва яна қайғуга чайилган қувонч. Тасаввурингга эрк бериб юбор, Менинг тасаввурим сен билан тўлди. Ҳеч ким яшамагандек яшаймиз кейин, Фақат яшаётганинг унутсанг бўлди. Н. Э.

Жим кетинг. Тегинманг. Қараманг, қўйинг, Кўзига мунг экиб қўйгандир уйқу. Қулочи кенг-ку деб беҳад севинманг, Йиғи довушига ўйнаяпти у. Йиғлаётган ўзи, Ўйнаган ўзи, Йиғлатган ҳам асли ўзининг насли. Ғамбода ҳолига таскин қидириб, Йиғи-ла куйлайди ҳурликнинг васфин. Ачинманг ҳам энди, Бори шу экан, Йиғи билан ювиб бўлди осмонни. Ўзи-ку кўникди мазлум ҳолига, Кўниктирмак истар энди жаҳонни. Ажаб, Ғамларига меҳр бойлаган, Ажиб ҳузурдайин туйилар қайғу. Ўзи-ку ишониб, ўзгани авраб, Йиғи довушига ўйнаяпти у. Лек умид боқийдир, Ёруғ кунлар бор! Аммо келганида кутилган фурсат, Ҳайронман, эркини қандай танийди, Йиғи довушига ўрганган миллат. Нажмиддин Эрматов 2019, октябрь

*** Qovogʻingga kimdir don sepgan, Kiprigingga qushlar qoʻnibdi. Dil yedirib boqdingmi, gulim, Bo'ldi uchir... ular toʻyibdi. Oʻzing tusab, axir dilingni tutaversang qushlar ketmaydi. Seni yolgʻiz bu ogʻriqlardan qutqarishga kuchim yetmaydi. ©Najmiddin Ermatov

*** Qovogʻingga kimdir don sepgan, Kiprigingga qushlar qoʻnibdi. Dil yedirib boqdingmi, gulim, Bo'ldi uchir... ular toʻyibdi. Oʻzing tusab, axir dilingni tutaversang qushlar ketmaydi. Seni yolgʻiz bu ogʻriqlardan qutqarishga kuchim yetmaydi. ©Najmiddin Ermatov

*** Қон ва Сиёҳ Қон: —пақ этди, отилди ўқ. ҳақ, деган ул ўғлоннинг тешилган кўкрагидан бўй чўздим гул мисоли. Сиёҳ: —пақ этди, отилди ўқ. зирхланган қўналғада қондан қўрққан қўлни ва кўрдим қоғоз висолин. Қон: —авлодим, эгилмагин, бошингни тик тут, дея жондан кечган ўғлоннинг исён тўла кўксидан Ватан дея тўкилдим. Сиёҳ: —келажакка кетди нома: “Бош эгмади исёнчи, Хоин эди, отилди”. Йиллар ўтиб авлодинг Бошин эгиб ўқийди. Қон: —Ватан дея тўкилдим. Сиёҳ: —хоин дея ўқилгай. ©Нажмиддин Эрматов

Ҳижрон ҳақида қўшиқ --Ўргимчак тўрига илинган шуъла, Неларни ўйладинг кунботар пайти? --Агарки фурсатинг бир умр бўлса, Кутганинг ҳеч қачон келмайди қайтиб. --Қара, уфқ қизарди, ниҳоя яқин, Ўргимчак ютмасдан кўзларимга қўн. --Менинг умрим битта, асралмоқ не наф, Ахир тонгга қадар минг умрлик йўл?.. --Ўргимчак тўрига илинмоқ нечун, Юрсанг бўлмасмиди ул шамсни қучиб? --Қисматим шу экан, ахир қуёшни, Топганим билмасдим айрилмай туриб. --Мана шам ёқяпман, оқшомдан аввал, Менинг ҳам ҳижроним ҳижронингга тенг. --Агар тонгга қадар фурсатинг бўлса, Кечада яшамоқ азобини енг. --Висол тонг бўлса гар, қисматимиз бир, Умримдан кечалар кўтармайди бош. --Бундан ҳам дахшати -- шу тунда ўлсам, Менинг кутганимни билмайди қуёш. Ўргимчак тўрига илинди шуъла... Н. Э. февраль, 2020

МАҲИНАМ Сен сандувоч ўлсанг мен тикон ўлсам илкингда суманвор гулласа юрак кўзингдан оқса гар икки шапалак мен сори учсалар мен ошён ўлсам (Маҳинам, ишқингдан тўралгум мано) ғаминг жон истарса ғамбода ўзим (не тотлиғ) пойингда япроғдек ғариб тўкила қуюндек борсам сарсари чаманда на отим қолса на тўзим (ишқдан Сени сўрагум мано) даштларга бош ола кетсам оввора даҳр ҳич кўрмаса бундай сайрни ва охир лабимдан икки тайрни Сен сори учирсам Сен келсанг зора (Маҳинам, ишқингдан май ичгум мано) сўнг бизни лавҳига яширса Мавло иккимиз бир гизли хазина ўлсак Сен Зариф ўлсанг мен Маҳина ўлсам ё Мавло кўнглима айтиб вовайло ишқ баҳридан мен кечгум мано Сен сандувоч ўлсанг мен тикон ўлсам Тошкент, 1990 Зариф Султоний @sherSehri

* * * Аслан ёмғир эдим. Йўлин синдириб, нурни ташна этдим ёмғир бўлмоққа. Сандулоч кўзидан висол ўмариб, ёғмоққа шай бўлдик, фақат ёғмоққа. Зарафшон жисмимиз каҳкашон ичра, сочилган сомондан бир ошён ясар, ёғармиз, Исрофил суридан кейин, ёғмоққа арзирли дунё топилса. 2018, декабрь ©Нажмиддин Эрматов