🦋عشق _جاودان🦋

ای دلِ آغشته به خون چند بُوَد شور و جنون پخته شد انگور کنون غوره مَیَفشار بیا ای شبِ آشفته بُرو وی غمِ ناگفته بُرو ای خِرَدِ خفته بُرو دولتِ بیدار بیا

بدترین دشمن شما شاید درون ذهن‌تان باشد! اکهارت توله آیا تا به حال متوجه شده‌اید که بیشتر رنج‌های ما از اتفاقات بیرونی نیست، بلکه از صدایی است که مدام در ذهنمان صحبت می‌کند؟ این صدا، حاصل ذهن شرطی‌شده‌ای است که از گذشته شخصی و باورهای جمعی به ما رسیده است. به همین دلیل، لحظه اکنون را از پشت عینک گذشته می‌بیند، آن را قضاوت می‌کند و تصویری تحریف‌شده از واقعیت می‌سازد. اکهارت توله می‌گوید اگر این صدای درونی را نشناسیم، ممکن است تمام عمر با منتقدی زندگی کنیم که مدام سرزنش می‌کند، می‌ترساند، نگران می‌کند و آرام‌آرام انرژی زندگی را از ما می‌گیرد. اما خبر خوب این است که شما آن صدا نیستید. اولین گام آزادی، دیدن و شناختن آن است.

از ذهن  رها باش تو در این زندگی هستی که بیدار شوی. این هدف این زندگی است، بیداری. و این تنها هدف است، هدف دیگری وجود ندارد. شما واقعاً به اینجا نیامده اید که عاشق شوید یا میلیونر شوید یا خانه و ثروت داشته باشید. این ممکن است اتفاق بیفتد، اما اینها اتفاقات ثانویه است. هدف شما بیدار شدن است، تو خواب هستی، تا زمانی که باور داشته باشی که با بدن یا ذهنی که در خواب هستی همذات پنداری می کنی پس خواب می بینی، بیدار شو، وقتی بیدار میشوی به جاودانگی پی میبری، تو فقط می دانی که هرگز زمانی نبوده است که متولد شوی. هرگز زمانی نخواهد رسید که ناپدید شوی رابرت_آدامز

آن انرژی که دنیاها را خلق کرده در حال پشتیبانی کردن از توست. ابراهام_هیکس

من از برای مصلحت در حبس دنیا مانده‌ام حبس از کجا من از کجا مال که را دزدیده‌ام در حبس تن غرقم به خون وز اشک چشم هر حرون دامان خون آلود را در خاک می مالیده‌ام مانند طفلی در شکم من پرورش دارم ز خون یک بار زاید آدمی من بارها زاییده‌ام _مولانا

من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا من از کجا غم باران و ناودان ز کجا چرا به عالم اصلی خویش وانروم دل از کجا و تماشای خاک‌دان ز کجا _مولانا

«ما فکر می‌کنیم هدف این است که از آزمونها سربلند بیرون بیاییم یا بر مشکلات غلبه کنیم، اما حقیقت این است که مسائل هرگز به معنای واقعی «حل» نمی‌شوند. آن‌ها شکل می‌گیرند و از هم می‌پاشند. دوباره شکل می‌گیرند و باز از هم می‌پاشند. زندگی دقیقاً همین است. شفای حقیقی، فضاگشایی یا ایجاد فضایی برای رخ دادن تمام این اتفاقات است: فضایی برای اندوه، برای آسودگی، برای رنج، برای شادی.» _پما چودرون

. دوستان عزیز و همراهان گرامی🙏 به درخواست شما عزیزان و برای اینکه در شرایط قطع اینترنت یا محدودیت‌های شبکه، همچنان بتوانیم در کنار هم باشیم و از محتوای کانال بهره‌مند شویم، فضای اختصاصی خود را در روبیکا نیز فعال کردیم. لینک کانال در روبیکا > 👇👇👇 > https://rubika.ir/manhuzoorhastam @aferinesh412

. پاسخ حقیقی از پیروزی یکی از اضداد زاده نمی‌شود؛ از سکوتی زاده می‌شود که هر دو ضد را در آغوش می‌گیرد. آگاهی، بی‌تفاوتی نیست؛ بلکه رهایی از هویت‌سازی بر اساس دشمنی است. در بند قطبیت ها بودن آرامش همراه ندارد بعلاوه شما نقش فردی و اجتماعی خود را نمیتوانید انجام دهید مگر در کمال خرد و دانش و هوش که این خرد از آگاهی درونی مرتعش میشود این هوش از آرامش درون می آید و دید ِباز و روشن از دانش درون بر میخیزد. #حانیه_معزی #سوفیا_ساناندا #کتاب_از_تو_به_تو @sofiasananda @aferinesh412

. پاسخ حقیقی از پیروزی یکی از اضداد زاده نمی‌شود؛ از سکوتی زاده می‌شود که هر دو ضد را در آغوش می‌گیرد. آگاهی، بی‌تفاوتی نیست؛ بلکه رهایی از هویت‌سازی بر اساس دشمنی است. در بند قطبیت ها بودن آرامش همراه ندارد بعلاوه شما نقش فردی و اجتماعی خود را نمیتوانید انجام دهید مگر در کمال خرد و دانش و هوش که این خرد از آگاهی درونی مرتعش میشود این هوش از آرامش درون می آید و دید ِباز و روشن از دانش درون بر میخیزد. #حانیه_معزی #سوفیا_ساناندا #کتاب_از_تو_به_تو @sofiasananda @aferinesh412

به دنبال آرامش نگردید. در پی هیچ حالتی به جز همان حالتی که در آن هستید نباشید وگر نه تضاد درونی و مقاومت نا آگاهانه در خود ایجاد می‌کنید. از اینکه در آرامش نیستید خود را ببخشید همین که نا آرامی خود را به طور کامل بپذیرید، عدم آرامش شما به آرامش تبدیل می‌شود. هر چیزی را که به طور کامل بپذیرید، شما را به مقصد، به آرامش می‌رساند. این معجزه تسلیم است. هنگامی که آنچه را که هست می‌پذیرید، یکایک لحظات بهترین هستند، این پذیرش همان روشن‌بینی است. _اکهارت تله

. هر خردی که نیاز داری را بخواه. هر نوری که گم کرده‌ای را طلب کن. هر سؤالی که در وجودت زنده است را بپرس. لازم نیست پاسخ‌ها را به زور پیدا کنی. بعضی پاسخ‌ها مانند طلوع خورشید هستند؛ در زمان خودشان از افق آگاهی سر بر می‌آورند. اعتماد کن... بخشی از کتاب جدید "از تو به تو" نویسنده: حانیه معزی #سوفيا_ساناندا @sofiasananda

. تصور کنید وارد یک جنگل عظیم می‌شوی. در نگاه اول فقط درختان را می‌بینی. اما کمی دقیق‌تر که نگاه کنی، متوجه می‌شوی هیچ چیز در این جنگل تنها نیست. برگ‌های افتاده روی زمین در حال پوسیدن‌ هستند شاید به نظر بی‌فایده و مرده برسند. حتی بد شکل اما همان برگ‌های پوسیده به خاک تبدیل می‌شوند و ریشه‌های درختان از آن تغذیه می‌کنند. قارچ‌ها در تاریکی زیر خاک مشغول تجزیه‌اند. کرم‌ها زمین را زیر و رو می‌کنند. حشرات از گیاهان تغذیه می‌کنند. پرندگان حشرات را می‌خورند. درختان به پرندگان پناه می‌دهند... حتی سایه نیز در این جنگل وظیفه‌ای دارد. اگر همه جا فقط نور بود، بسیاری از گیاهان هرگز فرصت رشد پیدا نمی‌کردند. در آنجا هیچ‌کس نمی‌پرسد: «من مهم‌ترم یا تو؟» دنبال خیر و شر گشتن خنده دار نمیشود؟ چه چیز اینجا آن یکی را تهدید میکند؟ همه در حال خدمت به یک پیکر واحد هستند. برگ خشک، درخت تنومند، قارچ تاریک، باران، نور خورشید و حتی مرگِ یک موجود؛ همه رشته‌هایی از یک بافت واحدند. جایی که ما تنها یک تکه کوچک را می‌بینیم و نامش را تاریکی یا شکست می‌گذاریم، در حالی که از دید کل، همان بخش نیز مشغول خدمت به چیزی بزرگ‌تر است. زندگی یک پیکر واحد و در هم زنجیر شده است غم‌ تو دشمن تو نیست بخشی از جنگل با عظمت زندگی ست.... بخشی از کتاب "از تو به تو" حانیه #سوفيا_ساناندا @sofiasananda

بخشی از کتاب "از تو به تو" نویسنده: حانیه_معزی شاید زندگی بیش از آنکه درباره یافتن پاسخ‌های قطعی باشد، درباره صادق بودن با عمیق‌ترین بخش وجودمان است. نه ترس، نه عادت، نه صدای جمعیت؛ بلکه آن سکوت آرامی که در قلبمان می‌گوید: «این راه من است.» هیچ‌کس نمی‌تواند تمام مسیر را برای تو تأیید کند. گاهی باید با تمام وجودت قدم برداری، تجربه کنی، بیاموزی و بگذاری خود زندگی پاسخت را آشکار کند. چرا نمیخواهیم زندگی را با تمامی زنده بودن و وحشی بودنش زندگی کنیم؟ بگذار گرد و خاک زندگی بر ما بنشیند! با جرات آنچه باش که میخواهی با جرات قدم بردار با جرات حکم قلبت را زندگی کن با خودت بنشین و هر کاری لازم است بکن تا با خودت دیدار کنی خودت را بشنوی آنگاه که خودت را شنیدی، صدای همه ی چیزهای دیگر را هم میشنوی تا وقتی از خودت دوری، جهان پر از صداست. آن‌گاه که صدای حقیقی خودت را می‌شنوی، دیگر میان خودت و جهان مرزی نمی‌ماند، زمزمه رودخانه، سکوت سنگ‌ها و آواز باد، ادامه ی همان صدایی می‌شوند که درون تو جاری است. چگونه؟ با خودت بنشین و گوش کن واقعا چیزی برای آموزش نیست تو راهش را بلدی و بخواه که راهش را نشانت دهند این تنها یادآوری ست نه آموزش. کسانی را میشناسم که از ترس آنکه اشتباه کنند هرگز با خودشان نشسته اند و خود را گوش نکرده اند چون فکر میکردند همیشه آن یکی بهتر و درست تر میگوید. این ایده را اکنون باطل اعلام کن و خطش بزن. اشتباه بخشی از مسیر است و جدا از راهت نیست. به خودت ایمان بیاور راستی آخرین باری که با خودت نشسته ای کِی بوده است؟ @sofiasananda