لذت‌های فلسفه

با شما از «زخمی» سخن می‌گویم برآمده از نيزه‌های «نادانی» و ما همه قربانی آنیم؛ کسی دوستدار حقیقت نیست و همه دوستدار مصلحت‌اند. استاد بهرام بیضایی 🌻@philosophy_nat🌻

❇️ بعد از آسیب دیدن از جانب کسی دیگر، مسئولیت برداشتن تکه‌های خردشده‌مان بر عهده‌ی خود ماست. خیلی ناعادلانه است، اما اگر این کار را نکنیم، تنها کسی که رنج می‌کشد خود ما هستیم. از کتاب «گم‌گشتی»_ سارا کوبریک 🌻@philosophy_nat🌻

🌻@philosophy_nat🌻

هر مسیر با خیالِ رسیدن آغاز می‌شود؛ اما اهمال، راهی‌ست که هر بار ما را به همان نقطهٔ آغاز برمی‌گرداند. 🌻@philosophy_nat🌻

ذهن و بدن تفکر معاصر بر بنیان تفکر ایده‌آلیستی افلاطونی ما را تشویق می‌کند که باور کنیم نه تنها جسم منفک از جهان است، بلکه ذهن نیز از بدن جداست. اما تصور یک جسم بدون ذهن همان‌‌قدر مشکل است که تصور یک ذهن بدون بدن. اما فیلسوفان نحله‌ی وجودی (اگزیستانسیال) تمایز کارکردی بین ذهن، جهان و بدن را نمی‌پذیرند. بلکه ترجیح می‌دهند به انسان بمثابه‌ی جسم آگاه بنگرند. نیچه از جسم آگاه سخن می‌گوید که در بدن خرد بیشتری است تا در ژرف‌ترین یادگیری‌ها.  در واقع نزد روان‌درمان‌گر وجودی بدن چیزی نیست که ما داریم، بلکه چیزی است که ما هستیم. در این نگرش ما نیازمندیم به بدن‌‌مان گوش بسپاریم کسی باشیم که مطابق با بدن‌اش است. وقتی توانایی گوش‌سپاری به بدن‌مان را از دست بدهیم، خود را درگیر فعالیتی مخرب کرده‌ایم. برای مثال می‌توان آن را در افرادی که دچار اختلال خوردن هستند مشاهده کرد. کسانی که نمی‌توانند به صدای جسم‌شان گوش دهند یا به نوعی یاد گرفته‌اند توانایی‌های‌شان را در دانستن این‌که چه موقع گرسنه هستند یا نیستند انکار کنند(گویی این بدن، او نیست)، در این حالت به غذا یا فقدان آن به عنوان ابزار جدا کردن شخص از پیغام‌های جسمی‌اش نگریسته می‌شود و غذا و مسائل مربوط به آن معنای دیگری برای شخص خواهند داشت. ❇️ ذهن و بدن چیزهایی منفک از هم نیستند که داریم، بلکه چیزی هستند که ما هستیم. 🌻@philosophy_nat🌻

چون راه رفتن آموختم، به دویدن پرداختم. چون پرواز کردن آموختم، دیگر برای جنبیدن نیاز به هیچ فشاری ندارم. اکنون سبکبارم؛ اکنون در پرواز؛ اکنون می‌بینم خویشتن را در زیر پای خویش؛ اکنون خدایی در من رقصان است. 💢چنین گفت زرتشت، فریدریش نیچه 🌻@philosophy_nat🌻

هایدگر می‌گوید: 🧷 اگر بخواهیم از اضطراب‌های‌مان درباره‌ی واقعیت زندگی فرار کنیم، بوسیله‌ی آنچه ندای وجدان می‌نامد به آن بازگشت داده می‌شویم. زندگی هرگز کاملا بی‌خطر نیست و این تضادها و تنگناهای زندگی است که شور و هیجان و احساسی از سرشار بودت را به وجود انسان هدیه می‌کند. در این تضاد و کشمکش است که ما می‌توانیم سرچشمه‌ی همه‌ی خلاقیت‌های حقیقی را دریابیم. 🌻@philosophy_nat🌻

❇️ آلبر کامو در اصطلاحی عصر ما را عصر ترس می‌نامد که در تقابل با آن قرن هفدهم عصر ریاضیات و قرن هیجدهم عصر علوم فیزیکی و قرن نوزدهم عصر زیست‌شناسی محسوب شده است. رولو می 🌻@philosophy_nat🌻

چه مشکل است که با چشم خود ببینم ... تصویر : عباس کیارستمی صدا : محمد براهیم جعفری 🌻@philosophy_nat🌻

کارل یاسپرس(۱۹۶۹_۱۸۸۳)، روان‌پزشک آلمانی که به سمت فلسفه تغییر جهت داد. ایده‌های او رشد فلسفه اگزیستانسیال را در قرن بیست پایه‌ریزی کرد. همانند 《موقعیت‌های مرزی》 که برای هستنده‌ی انسانی غيرقابل اجتناب است. 🌻@philosophy_nat🌻

گوهر فلسفه، مالکیت بر حقیقت نیست، بلکه جست‌وجوی حقیقت است. فلسفه همواره «در-راه» است (بی‌آنکه به مقصد برسد). پرسش‌های آن بنیادی‌ترند تا پاسخ‌های آن و هر پاسخی هم خود پرسشی تازه می‌شود. تعریفِ فلسفه «در-راه-بودنِ» جست‌وجوگرانه است و نه رسیدن به آرامش و کمالِ لحظه. هیچ‌چیز بالاتر یا در کنارِ فلسفه جای ندارد. فلسفه نمی‌تواند از چیز دیگر ناشی شود. برای تعیینِ ماهیتِ فلسفه فقط می‌توانیم آن را در عمل تجربه کنیم. پس فلسفه تحققِ فکرِ زنده و تأمل بر این فکر، عمل و سخن از آن عمل خواهد بود. تنها با تجربه‌ی فلسفه به نفسِ خود، خواهیم توانست تفکرِ فلسفیِ تدوین یافته را درک کنیم. کارل یاسپرس 🌻@philosophy_nat🌻

💎 کسی که بداند چطور در هوای نوشته‌های من نفس بکشد، آگاه است از این که این هوای بلندی‌هاست، هوایی نگهدارنده و پرقدرت. هوایی که انسان برای آن آماده شده باشد، در غیر اینصورت سرمای آن، او را دچار یخ‌زدگی خواهد کرد. این است انسان فردریش نیچه 🌻@philosophy_nat🌻

به گفته نیچه، هنر هزاران سال به ما آموخته است که زندگی را در هر یک از اشکالش با علاقه و لذت بنگریم، و احساساتمان را چنان تربیت کنیم که سرانجام به تعبیر گوته فریاد بزنیم: زندگانی هرچه باشد، خوب است. جولیان یانگ نیچه 🌻@philosophy_nat🌻

آری‌گویی نیچه‌ای به موانع زندگی #آرنولد_شوارتزنگر 🌻@philosophy_nat🌻

💥گوشه‌گیری و کاهلی روش کسانی است که می‌گویند: آنچه را که من نمی‌توانم کرد دیگران می‌توانند. اگزیستانسیالیسم درست در نقطه مقابل این فکر قرار دارد، زیرا معتقد است که حقیقتی وجود ندارد جز در عمل. حتی از این مرحله هم پیش‌تر می‌رود زیرا اضافه بر آن معتقد است که بشر جز طرح خود نیست. بشر وجود ندارد مگر در حدی که طرح‌های خود را تحقق می‌بخشد. بنابراین جز مجموعه‌ی اعمال خود، جز زندگانی خود، هیچ نیست. ✍️ ژان پل سارتر 🌻@philosophy_nat🌻

از خلوتی مسیر فلسفه هراسان مباش روز جهانی فلسفه گرامی باد 🌻@philosophy_nat🌻

به عقیده آلبر کامو، رمان فلسفه‌ای است که به تصویر کشیده می‌شود. از این دیدگاه رمانی که نگاه ویژه‌ای ارائه نکند فقط سرگرمی است. 🌻@philosophy_nat🌻

هدایت در بوف کور از نظم منطقی و تسلسل زمانی پیروی نمی‌کند. این فقدان انتظام منطقی نشان از تعارض میان ساحت آگاه و ناخودآگاه روان گسیخته انسان عصر جدید دارد. هدایت با خلق پیرنگ نامتعارف افق تازه‌ای در داستان‌نویسی مدرن ایران باز کرد. 🌻@philosophy_nat🌻