2 693
订阅者
+424 小时
-97 天
-3230 天
帖子存档
2 693
#part299
کمی نزدیکش شدم و دستمو گذاشتم روی پیشونیش تا مطمئن بشم تب نداره چون انگار عصری سرما خورده بود.
مسیحا رستارو روی پاش خوابوند و گفت؛
_مریضه ولی واسه اون نیست.
زیاد خورده بهش نساخته.
رستا درحالی که چشماش بسته بود با صدای خمار گفت؛
_زیاد حرف نزن تا جیگرامو روت نیوردم بالا.
مسیحا_شما دوتا خواهر کلا غذاهای باکلاس بهتون نمیسازه.
هردوتون جیگرارو اوردید بالا.
حالا اگه لوبیا و پیاز خورده بودین تا سه روز حتی نمیرفتین دستشویی.
دریا بی توجه به حرفای چندش مسیحا گفت؛
_ما خواهر نیستیم.
رستا خندید و گفت؛
_ولی هردومون کمبود سینه داریم و این باعث میشه شبیه خواهرا باشیم.
اخمای مسیحا رفت توی هم و دستشو گذاشت روی دهن رستا.
مسیحا_بسه دیگه خیلی حرف زدی.
_منم موافقم.
دایان اشاره ای بهم کرد و گفت؛
_خب دوستان من و برادرم میریم بخوابیم.
رستا خندید و گفت؛
_اگه پسر نبودید تاحالا یکیتون حامله شده بود بعد برادرید؟
دریا با پوزخند نگاهی بینمون رد و بدل کرد و گفت؛
_زیادم فرقی نمیکنه به هرحال..
منظورشو متوجه نشدم اما میدونستم که از این حرف به عنوان یه تیکه استفاده کرده.
دایان گفت؛
_منظورت چیه دریا خانم؟
حالا میدیدم که دریا با وجود اونهمه نوشیدنی که خورده بود کاملا سرحال بود.
دریا_منظورم اینکه از ابزار ضد بشریت میتونین استفاده کنین.
نیم نگاهی به دایان انداختم و برای اینکه به این بحث مسخره پایان بدم و نزارم بقیه توی رابطمون دخالت کنن گفتم؛
_شب بخیر بچه ها.
و بعد روبه مسیحا ادامه دادم؛
_زیاد بیرون نمونید هوا سرده.
رستا هم که سرما خورده.
رستا_نه من اخرین چیزی که خوردم انگشت فاک مسیحا و جیگر بود، سرما رو یادم نمیاد خورده باشم.
مسیحا زد زیر خنده و یدونه اروم زد روی شونش گفت؛
_پاشو بریم تا بیشتر از این ابرومونو نبردی.
نشست سر جاش و دستشو پس زد.
حالا چشماش خمار شده بود و موهاش خیلی نامرتب و شلخته ریخته بود توی صورتش.
توی اون هودی بنفش گشادش غرق شده بود و دستاش از زیر استیناش پیدا نبود.
کلاهشو گذاشت روی سرش و گفت؛
_به من دست نزن.
تو دخترونگیم رو ازم گرفتی.
مسیحا با تعجب نگاهش کرد که هممون زدیم زیر خنده.
اومد سمتم و دستشو گذاشت روی شونم.
رستا_پسرخاله عزیزم.
تو هم با دایان قهر کن.
پسرونگیتو ازت گرفت.
بیا باهم بریم یه جای دور.
بی توجه به پوزخند دریا لبخندی زدم و به رستا کمک کردم تا کفشاشو بپوشه.
_اره دخترخاله عزیزم وقت خوابه.
رستا_نمیخوام من پیش این نمیخوابم.
هی انگشتاشو میکنه تو دهنم.
پاهاش بو میده نمیخوام.
مسیحا با نق گفت؛
_وای رستا خفه شو.
دایان خندید و گفت؛
_دیگه کجاهاشو میکنه دهنت؟
مسیحا پرید رو دایان و جلوی دهنشو گرفت.
مسیحا_بابا بهونه نده دستش.
الان ابرومونو میبره.
خداروشکر کردم که حالا گیر داده به مسیحا و قرار نیست ابروی منو با خاک یکسان کنه.
اگه دایان هم مثل رستا میشد موقع مستی اونوقت باید چه خاکی به سرم میکردم.
البته هیچکس نمیتونست مثل رستا باشه چون رستا حتی با دوغ هم مست میشد.
وسایل رو جمع کردیم و رفتیم سمت خونه.
مسیحا خیلی سریع رفت توی اشپزخونه تا قهوه درست کنه.
کنار رستا نشستم روی مبل که دایان به اتاق اشاره کرد.
ابروهامو انداختم بالا که رستا متوجه شد و گفت؛
_دایان مثل اینکه عجله داره.
دایان_نه بابا چه عجله ای، بچه گناه داره تنهاست.
رستا_اها یعنی میخواین براش خواهر برادر درست کنید؟
دریا روی مبل کنارم نشست و با لبخند فوحش داری گفت؛
_حالا کدومتون حامله میشه؟
رستا_هیچکدوم، ولی تو میتونی بهشون کمک کنی و رحمتو اجاره بدی.
اگه نه که لطفا اظهار نظر نکن راجب رابطه پسرخاله عزیزم.
لبخند کجی روی لبم نشست.
مسیحا با یه لیوان قهوه از اشپزخونه اومد بیرون.
مسیحا_بیا اینو بخور از سرت بپره.
دایان_چیکارش داری دیگه، وقت خوابه.
مسیحا_نمیزاره بخوابم اینطوری.
رستا با پا زد به مسیحا و گفت؛
_تو اتاق من نخواب.
مسیحا_پس برم تو خیابون با سگا بخوابم؟
خندیدم و گفتم؛
_میتونی بین من و دایان بخوابی.
رستا_فکر خوبیه، تا فردا هیچی ازت نمیمونه.
خندیدم که رستا لیوان خالیشو گرفت سمتم و گفت؛
_فالمو بگیر سامیار.
_توی فالت میگه وقت خوابته.
دایان اومد سمتمون و لیوان رو ازش گرفت و گفت؛
_من میگیرم برات.
رستا_پسر پولدار نیوفتاده برام؟
دایان_نه فقط انگشت پا واست افتاده.
رستا دوباره زد به مسیحا و غرید؛
_پاهاتو کردی تو زندگیم نمیکشی بیرون.
زندگیم بو جوراب میده دیگه.
مسیحا_پاها من بو میده؟
دایان خدایی تاحالا دیدی پاها من بو بده؟
دایان_او خیلی زیاد.
رستا زد به دایان و گفت؛
_دیگه چی افتاده؟
دایان_اوه اوه رستا.
رستا_ها.
شوگر ددی دیدی؟
11 4月 2023, 16:42
2 693
#part298
_اگه دردت اومد چرا تو هم منو نزدی؟
دایان_چون از ته دلم قبول داشتم که کارم اشتباه بوده و میدونستم سزاوار بیشتر از اینام.
خودمم به هیچ عنوان نمیخواستم اون کارو بکنم اما ادمیزاده دیگه، خیلی جاها اشتباه میکنه و نمیتونه خودشو کنترل کنه.
به چشمام خیره شد و به یکباره اون غم توی نگاهش ناپدید شد.
لبخندی روی لبش نشست و ادامه داد؛
_در ضمن تو هم خیلی اونموقع جذاب شده بودی.
با تعجب گفتم؛
_موقع عصبانیت و گریه جذاب شده بودم!؟
سرشو تکون داد.
دایان_وقتی هولم میدادی و با مشت میزدیم.
صدات وقتی سرم داد میزدی و فوحشم میدادی.
با اینکه ناراحت بودم اما اونجا خیلی ازت خوشم اومد.
میگفتم این پسر خوبو ببین چه وحشی بازی درمیاره.
چپ چپ نگاهش کردم.
_بیمزه.
دایان_خیلی حالت عجیبی بود.
انقدر داد زده بودی صدات گرفته بود.
داشتم فکر میکردم که چه خوب میشه بخاطر زیر من بودن صدات بگیره.
حرفش با اینکه تحریک کننده بود اما اصلا ازش خوشم نیومد و ناراحتم کرد.
من اونجا داشتم خودمو پاره میکردم و دیوونه میشدم، دایان تازه بعد از اینکه با دوست دخترم خوابیده بود به این چیزا فکر میکرد؟
_من اونقدر حالم بد بود و داشتم از ته دلم باهات دعوا میکردم و تو به این چیزا فکر میکردی!؟
خیلی بیشعوری واقعا.
لبخندش محو شد و گفت؛
_خب چه انتظاری داری ازم؟
روی مواد و الکل بودم حتی خودمم نمیشناختم اون لحظه.
یکی پیدا شده بود کتکم میزد منم سعی میکردم دستم بهش نخوره تا دردسر نشه.
به من چه تو موقع گریه و عصبانیت خیلی خوب میشی.
نگاه بدی بهش انداختم که خندید و ادامه داد؛
_تازه اگه من میخواستم بزنمت که سیاه و کبود و خونی میرفتی خونه.
_اها منظورت اینکه زور تو از من بیشتره.
دایان_شک نکن پسر خوب.
تورو توی یه لحظه میتونم بخورمت.
_شاید یکم از من گولاخ تر باشی ولی عمرا زورت از من بیشتر نیست.
دایان_میتونی منو بلند کنی تو؟
_نه.
دایان_ولی من میتونم تورو بلند کنم.
کلافه گفتم؛
_تو خودتم نمیتونی خودتو بلند کنی.
لبخند محوی روی لبای خوشرنگش نشستو با چشمای خمارش مشتاقانه بهم خیره شد.
حالا میدیدم که قفسه سینش اروم بالا پایین میشه.
دست به سینه ایستاده بود و درحالی که به نرده ها تکیه داده بود نگاهم میکرد.
هر لحظه نگران بودم نرده از زمین جدا بشه و بیوفته پایین.
نگاهم رفت پایین و روی برجستگی شلوارش خشک شد اما سعی کردم ضایع نباشم و سرمو بلند کردم که خیلی سریع اومد سمتم.
یکی از دستامو گرفت و کشید سمت سینش و دست دیگشو دور کمرم حلقه کرد و به سختی از روی زمین بلندم کرد.
_هی نکن.
حالا برعکس شده بودم و سرم سمت کمرش بود.
انگار که انداخته باشتم روی شونش.
حس خوبی داشت و هیجان زده شده بودم اما دلم نمیخواست بقیه اینطور ببیننمون.
البته علاوه بر اون یکم استرس گرفته بودم چون نزدیک پرتگاه بودیم و اگه تعادلش رو از دست میداد دوتامون پرت میشدیم پایین.
حالا توی مغزم احساس گرما و سنگینی میکردم.
احتمالا هرچی نوشیدنی خورده بودم برگشته بود سمت مغزم.
درحالی که سعی میکردم خودمو جابه جا کنم تا استخون شونش نره تو شکمم زدم روی کمرش و گفتم؛
_دایان نکن ابرومو بردی.
بزارم زمین.
شروع کرد به حرکت کردن و رفت سمت بچه ها.
_دااایان.
دایان_چقدر سبکی پسر خوب.
میتونستم چمن هایی که روشون پا میگذاشت و زیر پاش رو ببینم.
علاوه بر اون اگه یکم سرمو کج میکردم بچه ها که با تعجب نگاهمون میکردن مشخص میشدن.
میتونستم لبخند مسیحا و تعجب رستا رو ببینم اما قیافه دریا مشخص نبود.
جلوشون ایستاد و گفت؛
_ما تصمیم گرفتیم باهم ازدواج کنیم و از اونجایی که سامیار پارسال دریا رو درمان کرده و دریا یه جورایی بهش مدیونه هم قراره ساقدوشمون باشه.
دریا_من شما دوتا رو گردن نمیگیرم.
دایان_این یه چیز متقابله.
دستشو گذاشت روی کمرم که تکونی خوردم و به زور خودمو ازاد کردم.
حالا سرم درد گرفته بود و یکم حس گیجی میکردم.
خودمو انداختم روی زیر انداز و دراز کشیدم روش.
حالا میتونستم دایان رو ببینم که بالای سرم ایستاده بود و با لبخند نگاهم میکرد.
لبخندی روی لبم نشست که مسیحا با لحنی کش دار گفت؛
_رستا تو چرا منو اینجوری بلند نمیکنی؟
رستا_تا بلندت کنم سه دور ریدم.
دایان خندید و به مسیحا گفت؛
_بیا بلندت کنم.
مسیحا_تو الان با من لجی میبریم پرتم میکنی تو دره.
دایان_ای بابا دوباره ذهنم و خوندی.
اینو که گفت نشست کنارم و مشغول تخمه خوردن شد که رستا خیلی سریع از چاش پرید و رفت کنار یه درخت اورد بالا.
مسیحا_او شروع شد.
چند دقیقه ای به همون منوال سپری شد و حالش خوب که نشد هیچ تازه رو به بدتر شدن میرفت.
بعد از اینکه هرچی خورده بود رو اورد بالا همراه مسیحا با قدم هایی سست و رنگ پریده اومد نشست کنارمون.
رنگش مثل گچ دیوار سفید شده بود و گیج و منگ بنظر میرسید.
اگه خیلی بهش دقت میکردی میتونستی لرزش خفیف بدنش رو هم ببینی.
11 4月 2023, 16:41
2 693
#part297
_نمیدونم.
پکی به سیگارش زد و دودشو فوت کرد توی صورتم اما باد با خودش دود رو برد.
نفس عمیقی کشیدم و منتظر نگاهش کردم.
میخواستم بدونم هنوزم به خاطر حرف دریا ناراحته یا نه اما نمیشد چیزی رو از چهرش خوند.
دایان_یکسری ادما هستن که توی بیابونا بدون اب و غذا و جای خواب زندگی میکنن.
باید فقط عبادت کنن و برای غذا چیزایی بخورن که خون جهنده ندارن و گرم نیستن..
چشمام رو ریز کردم که ادامه داد؛
_باید ریاضت بکشن.
_خب، چرا؟
فیلتر سیگارش رو پرت کرد پایین.
کم کم انقدر دور شد که چیزی از شعله سرخ رنگش نموند.
صداشو صاف کرد و ادامه داد؛
_اینجوری یه درجه از بقیه مردم میرن بالا تر.
یه فرشته ای بهشون نازل میشه و بهشون میگه هرچی بخوای بهت میدم.
و توانایی کنترل کردن اجنه رو پیدا میکنن.
تمام بادم برای گوش دادن به ادامه حرفاش با شنیدن کلمه جن خالی شد.
اصلا به این چیزا اعتقاد نداشتم.
یه فرشته بهت نازل بشه؟
اره حتما.
_چقدر بیمزه.
شونشو انداخت بالا و گفت؛
_از نظر منم عجیبه، ولی بابابزرگم اینو میگفت..
بابابزرگم حرفای خیلی درستی میزد و هرچی میگفت حقیقت بود.
کل فامیل حرفاشو گوش میدادن..
_پولدار بود؟
دایان_اره، ارثش رسیده به بابام.
خندیدم و گفتم؛
_پس واسه همون به حرفاش گوش میدادن.
با خنده نگاهم کرد و یه سیگار دیگه روشن کرد.
به نیمرخش خیره شدم.
موهاشو باز کرده بود و با اینکه نمیتونستم دستش رو از زیر استین دورسش ببینم مطمئن بودم که کش قهوه ای رنگش دور مچشه.
حالا موهاش جلوی صورت رنگ پریدش بودن و نوک دماغش کمی به خاطر سرما سرخ شده بود.
_از حرف دریا ناراحت شدی؟
چند ثانیه ای سکوت بینمون برقرار شد و هردومون به صدای باد گوش سپردیم.
انگار صدامو نشنیده بود.
داشتم از جواب دادنش ناامید میشدم که گفت؛
_نه.
_پس چرا بلند شدی اومدی ایجا؟
لبخند کوچیکی روی لبش نشست.
دایان_چون حسودیم شد.
خندیدم و نگاهم رو ازش گرفتم.
حالا هردومون در سکوت داشتیم نوری که از کوه روبه رو میومد رو نگاه میکردیم.
اونقدری بزرگ بود که از این فاصله دیده بشه.
سوسو میزد و انگار توی باد میرقصید.
احتمالا یه اتیش بزرگ درست کرده بودن.
شایدم یکی داشت خودشو تو اتیش میسوزوند، کی میدونه؟
انگار یه صدای داد قاطی باد میشد.
شایدم ناله کفتار ها و یه توهم شنیداری بود.
کی میدونه؟
به دست دایان که روی نرده های حصار فلزی بود خیره شدم.
سیگار توی دستش یه نور قرمز خیلی محو مینداخت روی پوستش.
دستای سردمو اروم بلند کردم و گذاشتم روی دستش که پایین رو نگاه کرد.
لبخندی زد و اروم گفت؛
_سام..
_جان سام.
به چشمای براق و خمارش خیره شدم.
بدنش گرم بود و حالت سستی داشت.
انتظار یه حرف رمانتیک یا عاشقانه داشتم اما یهو گفت؛
_اولین باری که منو دیدی چه حسی بهت دست داد؟
چه فکری با خودت کردی؟
سعی کردم به یاد بیارم اولین بار کی بود.
احتمالا همون روز توی دانشگاه بود که راجبش با هم حرف زده بودیم.
_اولین بار توی دانشگاه بود.
سرشو تکون داد و به سیگارش نگاه کرد.
_اونموقع من متوجهت نشدم و یادم نمیاد.
اگرم دیده باشمت فکری درموردت نکرده بودم..
ولی خب دومین باری که دیدمت احتمالا اون شبی بود که رفته بودیم پارک و همه بودن.
لبای برجسته و نرمشو کشید توی دهنش و با چشمای خمار و منتظرش نگاهم کرد.
_ازت خوشم نمیومد.
لبش به علامت لبخند کج شد و گفت؛
_چرا؟
نمیدونستم بگم یا نه.
ممکن بود با بردن اسم ماریا ناراحت بشه اما خودش وقتی این سوال رو میپرسید باید انتظار یه همچین جوابی رو هم میداشت.
_چون دوست پسر سابق دوست دخترم بودی و خیلی به هم میچسبیدین.
درضمن از منم خیلی بهتر بودی و حسودیم میشد.
تک خنده ای کرد و سرشو برد پایین که موهای قهوه ایش ریختن توی صورتش.
صورتش از شدت سرما سرخ شده بود و لبای کبودش با سفیدی دندونای منظمش تضاد قشنگی ایجاد میکرد.
با صدای گرفتهش که دلم میخواست خش هاشو ببوسم گفت؛
_من فکر میکردم از همون اول عاشقم شدی.
_اگه عاشقت بودم اونشب که با ماریا دیدمت اونقدر دعوات میکردم و میزدمت؟
سعی کردم حواسم به چال کوچیک روی گونش پرت نشه.
البته چال که نه، بیشتر شبیه خط خنده بود.
دایان_خب شاید عاشقم بودی، دیدی با ماریام دلت شکست و دعوام کردی.
پوزخندی زدم و به نور اونطرف کوه خیره شدم که یه صدایی مثل صدای ترقه یا شلیک شدن گلوله شنیدم.
چون دور و ورمون همش کوه و جنگل بود صدا چندبار خیلی محو تکرار شد و پارس سگ ها و زوزه گرگ و شغال واسه چند ثانیه اروم گرفت و بعد از سر گرفته شد.
چقدر همیشه از شکارچیا بدم میومد.
به خاطر سرگرمی خودشون موجودات بیچاره رو اینطور شکار میکنن و بقیه جونورا از ترس صدای گلوله زهره ترک میشن.
دایان_ولی لامصب چقدر دستت سنگینه.
تا یه هفته همه جام کبود بود و درد میکرد.
_حقت بود.
دستشو از زیر دستم کشید بیرون و پاشو گذاشت روی سوسک روی زمین و لهش کرد که صدای له شدنشو شنیدم.
11 4月 2023, 16:30
2 693
«کاش چنین رویاپرداز نبودم. این زندگی را برای خودم تباه کردهام.»
انامسانچز.
11 4月 2023, 15:39
2 693
#part296
خواستم چیزی بگم که دایان زودتر از من گفت؛
_دوست دختر تو چرا مریض میشده که دوست پسر نیکوکار من مجبور بشه براش امپول بزنه؟
رو کرد به رستا و گفت؛
_تو از عمد مریض میشدی، اره؟
رستا خندید و نیم نگاهی به من انداخت.
حالا موهاش ریخته بودن توی صورتش و حرکاتش سست شده بود.
چشمای خمارشو دوخت به دایان و با صدای گرفته گفت؛
_اره، نه که سوراخام کم بود میخواستم بهشون اضافه بشه.
مسیحا ضربه ای به پهلوش زد که خیلی سریع گفت؛
_خب امپول میزنی سوراخ میشی دیگه.
نمیشی؟
دایان بی توجه به حرف رستا رو به من گفت؛
_بهت نمیخوره از اون بچه ها بوده باشی.
به چشمای سرخش خیره شدم و پاکت سیگارمو از توی جیبم خارج کردم.
درحالی که سعی میکردم به بچگی مسخرم فکر نکنم گفتم؛
_کدوم بچه ها؟
دایان_بچه هایی که با دخترا دکتر بازی میکنن.
خندیدم و سیگارو گذاشتم لای لبام و دستامو دو طرفش گرفتم تا باد شعله فندک رو خاموش نکنه.
روشنش کردم و دوتا کام ازش گرفتم و بعد از لبام دورش کردم.
باد خیلی سردی میومد و اتیش منقل رو به خاموشی بود.
نفس که میکشیدی بوی چوب سوخته شده و سیگار توی ریه هات میپیچید.
همه جام به خاطر وجود حشرات توی هوا و روی زمین میخارید.
کلا یکی از بدی های شمال این بود که هرجارو نگاه میکردی یه جک و جونور داشت ازت بالا میرفت و گازت میگرفت.
البته توی شهر و حومه اینطور نبود، فقط خونه های جنگلی و ساحلی و بیرون از شهر..
حالا میتونستم صدای جیرجیرک ها و روباه هارو بشنوم.
یه صدایی هم میومد که انگار صدای مار بود، اما احتمالا حشره ای بود که من نمیشناختمش.
_خیلی بچه بودیم اونموقع.
اینطور نبود که از روی قصد خاصی اونکارو کنیم.
فقط کنجکاوی و یه چیز غریضی بود.
مسیحا خیلی جدی گفت؛
_خوشحال میشم راجب دکتر بازی با دوست دختر من حرف نزنید.
رستا_با دریا هم دکتر بازی کرده، میتونید راجب اون حرف بزنید.
دایان با تعجب نگاهمون کرد.
دایان_واقعا؟
ناچارا سرمو تکون دادم و نگاه بدی به رستا انداختم.
درسته که این چیزا به بچگیامون مربوط بود و زیاد ناجور نبود اما خب بهتر بود توی گذشته باقی بمونن و گفته شدنشون توی جمع اونم جلوی پارتنرامون درست نبود.
دایان_چند سالتون بود؟
دریا با کنایه گفت؛
_زیاد کوچیک نبودیم.
من 18 سالم بود سامیار 21.
هممون خفه شدیم و هیچکدوممون چیزی نگفت.
تنها کسی که داشت میخندید رستا بود و مسیحا هم یه لبخند بدجنسانه به لب داشت.
متوجه شده بودم که پارسالو میگه.
وقتی که باهم سکس داشتیم..
دایان نگاه بدی به من و دریا انداخت و از روی زمین بلند شد.
داشت کفشاشو میپوشید که گفتم؛
_کجا؟
دایان_میرم یکم قدم بزنم..
نفس عمیقی کشیدم و نگاه بدی به دریا انداختم.
_خیلی بی ادبی دریا!
خندید و با لحنی کش دار گفت؛
_تو موقع انجام اونکار بی ادب نبودی، من موقع حرف زدن درموردش بی ادب میشم؟
حرصی نگاهش کردم و دندونامو روی هم فشار دادم.
خواستم بلند سرش داد بزنم.
دلم میخواست بهش بگم که من یه گوهی خوردم به تو نزدیک شدم و تا همین الانم دارم تقاصشو پس میدم.
دوست داشتم بگم که گفتن این حرف جلوی دایان چیز درستی نیست و باید یکم شعور داشته باشی اما نگفتم.
چون ازش معلوم بود مسته و حال خوبی نداره.
از روی زمین بلند شدم و با چشم دنبال دایان گشتم.
از اینجا تا پنجاه متر اونور تر از شدت تاریکی با چشم دیده نمیشد.
چون زیر درخت و کنار خونه نشسته بودیم سرما زیاد حس نمیشد اما حالا که بلند شده بودم سوز سردی بدنم رو میلرزوند.
صدای پارس سگ ها و زوزه روباه ها بیشتر شده بود و حتی لحظه ای که ساکت میشدن پژواک صداشون شنیده میشد.
لامپ کنار خونه سوسو میزد و صدای جریان برقش به زور شنیده میشد.
باد درختای بلند و پربار انار و سیب رو میرقصوند و نجوای به هم خوردن برگاشون گوشم رو پر میکرد.
زمین صاف نبود و حالت شیب دار داشت.
قسمت پشتی باغ به یه پرتگاه منتهی میشد که پشت کوه قرار داشت و نرده خورده بود تا کسی نیوفته پایین.
دایان رو زیر یه درخت انجیر بی ثمر ایستاده بود و میتونستم دود سیگارش رو ببینم که توی هوا پخش و بعد ناپدید میشد.
با حرکاتی اهسته رفتم سمتش و کنارش ایستادم که نیم نگاهی بهم انداخت و کامی از سیگارش گرفت.
فیلتر سیگار با کامی که میگرفت قرمز و روشن میشد و تنها نوری بود که میدیدم.
به پرتگاه خیره شدم.
چون تاریک بود خوب نمیشد چیزیو دید اما پایین پامون سرازیری ای با شیب خیلی تندی بود که به یه جنگل تاریک منتهی میشد و از اون پایین ناله گرگ ها به گوش میرسید.
روبه رومون یه کوه خیلی بزرگ قرار داشت که میتونستم برفی رو که روش نشسته بود ببینم اما نمیشد فهمید قابل سکونته یا نه چون پر از درخت بود و تنها یه نور کوچیک میدیدم که بنظر میرسید نور اتیش باشه..
دایان_میدونی اون اتیش مال چیه؟
صداش خش دار بود و بنظر میومد که باید سرفه کنه تا صاف بشه.
اروم حرف میزد و شنیدن صداش باعث میشد حس کنم گوشام داغ میشه.
11 4月 2023, 15:26
2 693
#part295
دایان دستای مسیحارو گرفت و برد پشت سرش و ادامه داد؛
_مسی هی میگفت منو نمیگیره منو نمیگیره.
چمیدونم جنبه من بالاست و هیچوقت مست نمیشم.
منم از عرق سگیام ریختم تو شرابش.
هی میخورد میگفت چرا مزش اینطوریه انگار عرقه منم میگفتم شراب چند سالست واسه همین اینطوریه.
اونم میخواست به من ثابت کنه مست نمیشه همشو خورد.
هممون داشتیم مشتاقانه حرفاشو گوش میکردیم و مسیحا همش تقلا میکرد دستاش رو از دستای دایان بکشه بیرون و از گفتن منصرفش کنه اما زورش بهش نمیرسید و هیچ جوره موفق نمیشد.
با اینکه میتونستم حدس بزنم الان چه حس بدی داره اما دلم میخواست دایان همه چیزو بگه و ابروش رو ببره چون واقعا حرفش عصبانیم کرده بود و نیاز داشتم یجوری این حس بدم رو تخلیه کنم و چی بهتر از خندیدن بهش؟
دریا میگفت که ضایع کردن و ناراحت کردن مسیحا خیلی حال میده چون ادم پررو و رکیه و طوری به نظر میرسه انگار که هیچ نقطه ضعفی نداره و من توی این مورد باهاش موافق بودم.
مسیحا تکونی خورد و به زور برگشت و دایان رو نگاه کرد.
موهای کوتاه خرماییش ریخته بود توی صورتش و انقدر داد زده بود که رنگش به سرخی میزد.
اب دهنش رو قورت داد و گفت؛
_باشه، تو بگو منم بلدم چطور ابروت رو ببرم.
دایان خندید و بی توجه به تهدید پوچ مسیحا گفت؛
_تگری زد رو کل فرشم اورد بالا.
قبلشم کلی خورشت سبزی خورده بودیم کل فرشام سبز شد.
اونموقع تازه فرشامو خریده بودم روشون حساس بودم واسه همین از ترسش خوابید رو استفراغش.
من و دریا صورتمون از تصور اون صحنه جمع شد و به جاش رستا و دایان هردوتاشون زدن زیر خنده.
مسیحا با حالتی عجیب میخندید و نق میزد و سعی میکرد دستاش رو از حصار دستای دایان بکشه بیرون.
رستا_یعنی دراز کشید رو هرچی اورده بود بالا؟
دریا صورتشو جمع کرد و نگاه چپی به مسیحا انداخت.
من از این چیزا حالم به هم نمیخورد و بیشتر به فکر اون فرشی بودم که این بلا سرش اومده بود.
دایان_اره.
حتی سرشم گذاشته بود روشون.
من از اتاق اومدم بیرون دیدم رنگش پریده افتاده همونجا و یجوری نگاهم میکنه انگار میترسه دعواش کنم.
اون وسط گوشیش زنگ میخورد و منتظر یه تلفن مهم بود مجبور شد از جاش بلند شه.
کلی برنج و سبزی به همه جاش چسبیده بود.
خودش که خودشو دید یه دور دیگه اورد بالا.
حالا تنها کسی که میخندید رستا بود و هممون حالمون از این توصیفات دایان بد شده بود.
خود مسیحا ساکت و خجالت زده و با اخم دایان رو نگاه میکرد و مطمئنا توی ذهنش داشت براش نقشه میکشید.
رستا وسط خنده هاش گفت؛
_ظهر یه لوبیا تو موهاش دیدما، نگو واسه این بود.
زدم زیر خنده که مسیحا گفت؛
_خفه شید.
دستاشو از دستای دایان کشید بیرون و نشست سر جاش.
تا چند دقیقه دایان و مسیحا بحث میکردن و این بین ما وقت کردیم یکم نوشیدنی بخوریم.
مسیحا نگاه خبیثی به دایان انداخت و گفت؛
_اقای ابکی یادته اومده بودم خونتون مامانت چی بهم گفت؟
دایان_نخیر یادم نمیاد.
مسیحا_بله.
بهم گفت که تا پونزده سالگی تو خواب میشاشیدی به خودت.
دایان سعی کرد طوری رفتار کنه انگار لو رفتن این موضوع اصلا براش اهمیتی نداره.
لبخند کجی گوشه لبم نشست که دایان زیر چشمی نگاهم کرد.
انگار منتظر بود ببینه من چه واکنشی نشون میدم تا با توجه به اون با مسیحا برخورد کنه.
دوست داشتم بهش بگم نگران نباش با وجود شاشو بودنت هنوزم دوستت دارم اما جلوی خودمو گرفتم.
مسیحا نوشیدنیش رو خورد و گفت؛
_تازه معدت اونموقع خراب بود هی اسهال بودی.
خندم بیشتر شد و گفتم؛
_فامیلیت واقعا برازندته.
دایان خندید و گفت؛
_فامیلی مسیح براش مناسب تره واقعا..
رستا اروم زیر لب فامیلی مسیحارو تکرار کرد و بعد با گیجی پرسید؛
_سروش زاده مگه چشه؟
خیلی عادیه که.
دایان_بابا تو تهران به سروش زاده ها زن نمیدن.
انقدر که غربتین.
خود مسیحارو نمیبینی، انگار از قوم تاتاره.
همش همه جاش زخم و زیلیه همیشه.
هرجا میره مردم فکر میکنن کولی ای چیزیه فرار میکنن.
خندم گرفته بود اما سعی میکردم نخندم.
چون به رستایی که چیزی تا مست شدنش باقی نمونده بود هیچ اعتمادی نبود.
ممکن بود بپره وسط و از خاطرات وحشتناک و خجالت اور من بگه.
ترجیح میدادم مسیحا و دایان تا صبح همدیگه رو ضایع کنن.
انگار اونقدر خوش شانس نبودم چون رستا نوشیدنیش رو کامل سر کشید و گفت؛
_منم یچیزی بگم.
دریا_نه خواهشا تو یکی خفه شو و فقط گوش بده.
مسیحا که میخواست از شر دایان راحت شه خیلی هیجان زده گفت؛
_اره بگو.
رستا هم که اشتیاق مسیحارو دید به من نگاه کرد و گفت؛
_من و سامیارم بچه بودیم دکتر بازی میکردیم.
مسیحا با لبخند بدجنسی نگاهم کرد که خودمو زدم به اون راه.
رستا_دکتر خیلی بی رحمیم بود همش میخواست امپول بزنه.
این رو گفت و خودش زد زیر خنده.
حالا که حالتاش بنظر عادی نمومد خدا خدا میکردم یهو یه خاطره ضایع تر یادش نیاد تعریف کنه.
مسیحا استینا هودیشو زد بالا و گفت؛
_که امپول میزدی، اره؟
11 4月 2023, 06:23
2 693
#part294
مسیحا کباباش رو از توی سیخ خارج کرد و سرشو اورد بالا.
برام جالب بود که حالت چشماش همیشه خمار بودن و هیچوقت نمیشد ازشون فهمید که سرحاله یا خسته.
درواقع همیشه به نظر میرسید که به خواب احتیاج داره.
پوستش حالا توی تاریکی و با وجود هودی کرمیش تیره تر از همیشه بنظر میومد.
حرکاتش سبک و سریع بودن و سردرگم بنظر میرسید.
شونشو انداخت بالا و با اون صدایی که هیچ ظرافتی نداشت و همیشه گرفته بود گفت؛
_چرا، فکر کنم قصد داشتم.
اما الان یادم نمیاد که واقعا قصد داشتم یا نه..
با سردرگمی به لیوان نوشابهش خیره شد.
رستا_اره، قرار بود عوض کنی.
سرفه ای کرد و گفت؛
_اره.
چون رستا قراره با من زندگی کنه.
و احتمالا اون خونه برای من و شیش تا بچمون یکم کوچیکه..
دریا_خب رویای شیش تا بچه هم به رویای عوض کردن خونه اضافه شد..
هیچکدوممون به حرف دریا اهمیتی ندادیم و من به رستا که در تلاش بود در پلاستیک سبزی رو باز کنه خیره شدم.
_مامانت اجازه میده واقعا؟
انتظار داشتم بعد از زندگی کردنم با یاسر و اتفاقی که واسم افتاد یکم مادرش سختگیر شده باشه.
مخصوصا اینکه بابای دریا عموی من بود و قطعا خیلی راجب این موضوع با بابام صحبت کرده بودن.
رستا_مامانم مخالف بود اما خب با حرف زدن میشه راضیش کرد.
البته عمو صادق با این موضوع مخالفه.
چون اصلا از مسیحا خوشش نمیاد.
مسیحا روبه دریا گفت؛
_چرا بابات از من متنفره؟
دریا که انگار منتظر یه فرصت بود عوضی بودنش رو ثابت کنه گفت؛
_چون هیچ شباهتی به دخترا نداری و ازت معلومه که معتادی چیزی هستی..
دایان خندید و گفت؛
_ببخشید دریا خانم ولی شما بیشتر شبیه معتادایین.
درضمن مسیحا یک سال و نیمه که ترک کرده.
دریا شونشو انداخت بالا و گفت؛
_به هرحال بابام از من به اندازه مسیحا بدش نمیاد.
مسیحا با همون صدای خمار گفت؛
_رستا تو هم که استایلت مثل منه.
پس چرا از تو خوشش میاد؟
دریا_از رستا هم خوشش نمیاد.
فقط چون دختر زنشه روش نمیشه از خونه بندازتش بیرون.
رستا_بابات من و از تو بیشتر دوست داره چون کمتر رو مخشم و یه روز درمیون یه خط گنده رو ماشینش نمیندازم.
درضمن مامان من به اندازه مامان تو بدجنس نیست.
خندیدم و گفتم؛
_خودتم به اندازه دریا بدجنس نیستی..
دریا خندید و مشغول ور رفتن با گوشتاش شد.
بعد از شام هرکی یه لباس به لباساش اضافه کرد و رفت زیر پتو.
یه اتیش بزرگ توی منقل درست کردیم و گذاشتیم کنارمون تا از سرما یخ نزنیم و من هر چند دقیقه یکبار میرفتم و به گندم سر میزدم تا مطمئن بشم خوابه و بیدار نشده.
در اتاق گندم رو بستم که با مسیحا که دوتا شیشه توی دستش بود روبه رو شدم.
نیم نگاهی بهم انداخت و رفت سمت خروجی خونه.
پشت سرش از خونه خارج شدم و رفتم پیش بچه ها نشستم.
مسیحا شیشه های نوشیدنی رو گذاشت وسط و گفت؛
_من از الان بگم مسئولیت دریا و رستارو به عهده نمیگیرم.
یکیشون تا صبح میخواد بیاره بالا اون یکیشونم قراره انقدر بخنده و چرت و پرت بگه نزاره بخوابیم.
دایان_مسی نزار بگم اون بار که خیلی خورده بودی چیشد.
مسیحا نگاه بدی به دایان انداخت و گفت؛
_دایان خفه شو.
رستا با کنجکاوی دایان رو نگاه کرد و گفت؛
_چیشد؟
مسیحا با صدای بلند گفت؛
_نه دایان به ولله بگی ابروتو جلو سامیار میبرم.
میگم چه ادم گوزویی هستی.
دایان خندید و گفت؛
_خودش میدونه.
درضمن تو هم گفتیش دیگه.
لیوانشو برداشت و کمی از محتویاط توش خورد.
مشتاقانه نگاهش کردم.
دلم برای وقتایی که مست میشد تنگ شده بود.
اون روشو خیلی دوست داشتم.
خیلی صادق و مهربون میشد و حرکات خمارش خیلی بهش میومد.
دایان_یه شب عرق ریختم تو شرابش..
مسیحا از جاش بلند شد و اومد سمتمون و دستشو گذاشت جلو دهن دایان.
مسیحا_دایان میگم خفه شو.
11 4月 2023, 05:33
2 693
ادمین تبادل برای کانالای متن و نویسندگی با همین امار میخوام. @silenceoflembs
09 4月 2023, 19:06
10 4月 2023, ~17:16
2 693
#part293
بادبزن رو برداشت و شروع کرد به باد زدن ذغالا که گرمای مطبوعی که داشتن از بین رفت و به بادی سرد تبدیل شد.
یه دسته تاب دار از موهاش افتاده بود جلوی صورتش و با هر حرکت بادبزن تکون میخورد.
توی این تاریکی هم میشد موهای تازه در اومده صورتش رو دید.
من اصلا از ریش و پشم خوشم نمیومد، اما این موهای ریزش خیلی برام دوست داشتنی بودن.
چهرش رو از اون بانمکی درمیورد و جدی تر نشونش میداد.
با این حال اصلا دلم نمیخواست با سیبیل ببینمش.
دایان_چشه امروز؟
خیلی گریه میکنه.
شونمو انداختم بالا و گفتم؛
_احتمالا چون توی خونه نیست و دوره از مامانم غریبی میکنه.
اولین بارشه میاد مسافرت عادیه زیاد نسازه.
دایان_ولی بنظر من وقتی دریا رو میبینه اینطوری میترسه.
بی توجه به حرفش با لحنی متفکر گفتم؛
_شاید داره سرما میخوره، چون رستا رفته بود اتاقش گفت که پنجره باز بوده.
تو بازش کردی؟
بدون اینکه دست از باد زدن ذغالا بکشه گفت؛
_نه.
چرا باید وقتی توی اتاق خوابه پنجره رو باز کنم.
مرض دارم مگه؟
متوجه شدم که دستش خسته شده.
بادبزن رو ازش گرفتم و مشغول باد زدن ذغالا شدم.
انگار مرطوب بودن چون اصلا روشن نمیشدن..
فکرم درگیر این بود که بفهمم کی پنجره رو باز کرده.
رستا که قطعا اینکارو نکرده چون خودش بهم خبر داد و وقتی من وارد اتاق شدم در بسته بود.
دایان هم که خبر داشت گندم تو اتاقه و خودش الان داره میگه دست نزده.
میمونه مسیحا و دریا که نمیدونم اصلا چرا باید پنجره اون اتاق رو باز کنن.
شاید خودم وقتی سیگار کشیدم یادم رفت ببندمش..
مسیحا کنارمون ایستاد و با اخم دایان رو نگاه کرد.
اصلا حوصله یه دعوای دیگه رو نداشتم بنابر این گفتم؛
_جیگرا امادن؟
مسیحا_اره.
این رو گفت و دوباره مشغول نگاه کردن به دایان شد.
سعی کردم ذغالارو محکم تر باد بزنم و برای اینکه روشن تر شن روشون اتش زن ریختم.
مسیحا_چرا به رستا گفتی گل کشیدم؟
دایان پوفی کشید و بادبزن رو ازم گرفت.
دایان_چون تو جنبه مواد مخدرو نداری مسیحا.
تازه به هزار زحمت کوکائین رو ترک کردی و بدنت حساسه.
خیلی سریع به مخدر های دیگه عادت میکنه و نیاز پیدا میکنه بهشون.
برای همین نباید تا چندسال و یا برای همیشه سمت هیچی بری.
نمیخوام ایندفعه همش روی گل باشی و دوباره برینی به زندگیت.
منم که نمیتونم جلوتو بگیرم، تنها کسی که میتونه اینکارو کنه رستاست و منم بهش گفتم تا نزاره دوباره گند بزنی تو همه چیز..
مسیحا که بنظر میرسید قانع شده باشه اما هنوز ناراضی بود گفت؛
_اینبار فقط واسه سرگرمی بود.
دایان خندید و گفت؛
_معلومه که همیشه واسه سرگرمیه.
تو اولین بار با خودت گفتی خب بزار برم یکم کوکائین بکشم تا مثل سگ معتادش شم؟
نه!
میگفتی واسه سرگرمیه.
مسیحا نگاه چپی به منو دایان انداخت و گفت؛
_باشه خیلی حرف زدی دیگه صدات رو نشنوم.
دریا سیخای جیگرارو اورد و چید روی منقل.
کمی که گذشت بوشون در اومد و از قبل گشنه ترم کرد.
_چقدر گشنمه، از صبح تاحالا چیزی نخوردم.
دایان_روده کوچیکم داره تخم چپم رو میخوره.
دریا_اگه اینطور ادامه بدی دیگه چیزی واسه سامیار نمیمونه.
من و دایان با تعجب دریا رو نگاه کردیم و مسیحا زد زیر خنده.
البته تنها مسیحا میتونست به این حرف زشت بخنده چون حالش خوش نبود.
دایان از این حرف دریا متعجب بود و من واقعا بهم برخورده بود.
دریا دوباره شروع کرده بود به انتقام جویی و کینه توزی و از هیچ فرصتی برای ناراحت کردن من با حرفاش دریغ نمیکرد.
دایان_خب حداقل من بهتر از اون دوست پسر زشت و روانی توام که از قیافش معلومه سالی ده بار هم شیو نمیکنه پشماشو.
دریا_دیگه باهم نیستیم.
دایان_خب پس همون ادم پشمالو با اون تخمای زشتشم نتونست تحملت کنه.
دریا پوزخندی زد و سرشو کج کرد.
دریا_تخمای دوست پسر منو از کجا دیدی تو؟
دایان ساکت شد و نیم نگاهی به من انداخت که خندم گرفت.
هیچکس نمیتونست توی بحث کردن حریف دریا بشه.
مسیحا_بسه دیگه حالمونو بهم زدید.
راجب چیزای قشنگتر حرف بزنید.
اشاره ای به من کرد و گفت؛
_تو هم اینارو تکون بده سوختن.
تازه یادم افتاد که مسئول کباب کردنم و باید قبل از هرچیزی حواسم رو به کارم بدم.
بلاخره شام اماده شد.
روی زمین زیر انداز انداختیم و نشستیم تا شاممون رو بخوریم.
کنار دایان نشستم و بشقاب جیگرامو کشیدم سمتم.
هوا خیلی سرد و مرطوب بود و سوز بدی میومد که تا ته مغز و استخونت نفوذ میکرد.
البته اخبار گفته بود که از فردا قراره هوا گرم تر بشه.
داشتم به این فکر میکردم که موقع بیرون رفتن گندم رو چیکار کنم.
ایا باید توی این سرما با خودم میبردمش؟
نمیتونستم بزارمش توی خونه و اینکه خودم بمونم هم خیلی ضد حال بود.
دایان گوجه ای برداشت و درحالی که واسه همه نوشابه میریخت گفت؛
_مسی قصد نداری خونتو عوض کنی؟
09 4月 2023, 16:25
2 693
#part292
صدای قهقهش بلند شد و پهن شد روی اپن.
لابه لای خنده های نامنظم و گوش خراشش گفت؛
_واقعا انقدر فقیر بودین؟
_او کجاشو دیدی.
بابام از یه ماه سه روزشو میرفت سرکار فقط.
یه روز که به وحی الهی تصمیم گرفت بره خواست صبحونه بخوره فهمید من شب قبلش پنیرارو خوردم گرفت کتکم زد.
همون روزم نرفت سرکار نشست شیشه کشید.
مسیحا_بابات معتاد بود!؟
اینو با لحنی متعجب پرسید و خنده از روی لباش پاک شد.
_اره.
انگار فهمید دوست ندارم راجب این موضوع حرف بزنم چون بحثو عوض کرد و گفت؛
_گفتم چرا تا پارسال یه هودی ابی داشتی همش همونو میپوشیدی.
با خنده گفتم؛
_خفه شو بیشعور.
یه دوتومنی از توی جیبش در اورد و گرفت جلوم.
مسیحا_بیا عزیزم، بیا با این برو یکم نون و نمک بخر به یاد گذشته و زندگی اشرافیت بخور.
_بدبخت با این عن نمکی هم بهم نمیدن.
تو انگار بیشتر از من فقیری که تو جیبت فقط دوتومنی داری.
دست کردم توی جیبم و یه تراول صد تومنی در اوردم و گذاشتم کف دستش.
قیافش متعجب شد و درحالی که با دقت اسکناس رو نگاه میکرد گفت؛
_بابا دریا خوب بهت ساخته ها.
_بابای عزیز خودمه.
مسیحا_تا چند وقت پیش که اموج بابات بود.
_نه اونو دوست ندارم.
کل بچگیم منو تو حسرت پنیر گذاشت.
مسیحا_حالا چرا پنیر؟
اونهمه خوراکی خوشمزه تو دنیا هست.
_انقدر فقیر بودیم از خوراکی های خوشمزه فقط پنیر رو میشناختم.
زد تو پهلوم و با خنده گفت؛
_خفه شو الان گریم میگیره..
خندیدم و دوباره در یخچالو باز کردم تا دنبال قرص بگردم.
حتی قرص اسهالم توش بود اما چرک خشک کن و گلو درد پیدا نمیشد.
مسیحا کنارم ایستاد و گفت؛
_چی میخوای؟
_قرص گلو درد.
یه بسته ابی رنگ برجسته داد بهم و گفت؛
_اینا مدلای جدید قرص گلو دردن.
بخور یه ساعته خوب میشی.
_چطور اینو بخورم؟
خیلی بزرگه.
مسیحا_شیافه.
بسته رو باز کردم و با یه جسم سفید رنگ منشور شکل روبه رو شدم.
واقعا شیاف بود.
_همینو میکنم توت.
مسیحا_بابا چربه میخوری راه گلوتو باز میکنه.
در یخچال و بستم و گفتم؛
_خفه شو.
بیا بریم پیش بچه ها.
مسیحا_تو برو، من یه سیگار میکشم میام.
سرمو تکون دادم و از اشپزخونه خارج شدم.
...
سامیار؛
رستا روبه روم نشست و بهم لبخندی زد.
درحالی که لبمو در جوابش کج میکردم گندم رو گرفتم توی بغلم و شیشه شیرشو برداشتم.
دوست نداشتم با خودم بیارمش چون قرار بود بریم بیرون و اینطور دست و پا گیر میشد و سرما میخورد اما نتونستم بدمش به مامان چون کار داشت.
میتونستم نیام اما دایان خیلی اصرار کرد و خودمم نیاز داشتم حال و هوام یکم عوض بشه..
نمیدونم چرا اما یه ریز داشت گریه میکرد و نق میزد و هیچ جوره هم ساکت نمیشد.
مشغول شیر دادن به گندم بودم که مسیحا کنار رستا نشست و با چهره ای متفکر گفت؛
_سامیار چرا بچت شبیه دایان و چندتا پسر دیگست که میشناسم؟
متوجه تیکش شدم و یکم بهم برخورد اما به روی خودم نیوردم و به جاش پوزخندی زدم.
دایان_بیشتر شبیه مامان توعه..
رستا و دریا زدن زیر خنده و مسیحا چپ چپ دایانو نگاه کرد.
مسیحا_منظورم این بود که ماریا انقدر موقع حاملگیش به پسرا فکر کرده بچش شبیهشون شده.
منظورم این نبود که با همشون خوابیده.
خیلی جدی مسیحارو نگاه کردم و گفتم؛
_مسیحا حرفات اصلا قشنگ نیست!
رستا زد به بازوی مسیحا و دایان گفت؛
_گل کشیدی؟
دریا_گلامو همین الان انداخت تو اتیش.
دایان_پس مسته.
مسیحا لبخندی زد و گفت؛
_نه کاملا سالم و هوشیارم.
چیزی نگفتم و نفس عمیقی کشیدم تا از عصبی شدن بیجا جلوگیری کنم.
میدونستم که مسیحا ادم رک و بی ادبیه و الانم که معلوم بود حالت طبیعی نداره و منم نمیخواستم دعوا درست کنم و باعث بشم مسافرت کوفتمون بشه پس بیخیال شدم.
دایان درحالی که با کش دور مچش ور میرفت گفت؛
_رستا بنظرم حواست به این مسیح باشه.
ایندفعه رفته سراغ گل.
مسیحا نگاه بدی به دایان انداخت و گفت؛
_دایان میشه خفه شی؟
شر ننداز.
دایان_بدبخت به فکر خودتم دوباره میرینی تو همه چیز.
رستا که تا اون لحظه ساکت بود و بدون حرف به مسیحا نگاه میکرد گفت؛
_واقعا گل کشیدی؟!
مسیحا با حالتی بی حال گفت؛
_نه بابا مثل سگ دروغ میگه.
حرصشو میخواد سر من خالی کنه.
دریا که از این بحث مسیحا و رستا خیلی راضی بنظر میرسید با خنده گفت؛
_پس بگو چرا انقدر سر گل کشیدن من حساس شده بود.
نگو نسخ میشد بوشو میشنید.
مسیحا دست رستا رو گرفت و گفت؛
_توضیح میدم برات.
رستا_باشه بیخیال.
مهم نیست..
برای اینکه بحث رو جمع کنم گفتم؛
_رستا تو خودتم تاحالا چندبار گل کشیدی.
رستا_اره، گفتم که بیخیال..
خداروشکر دیگه هیچکس حرفی نزد.
برای شام رفتیم توی باغ و اتیش درست کردیم تا جیگر کباب کنیم.
پای منقل ایستادم و به دایان خیره شدم.
با اینکه هوا سرد بود فقط با یه دورس نازک تنش بود.
ذغالارو با چوب پخش کرد و گفت؛
_گندم خوابید؟
_به زور.
09 4月 2023, 16:24
2 693
خواستم باور کنم که میشود مردم اینجا را با حرف مداوا کنم
اما آنها دردشان را دوست دارند
و گویا به آن زخم احتیاج دارند
تا هرشب با ناخنشان روی آن را بخراشند.
ژان پل سارتر
09 4月 2023, 06:51
2 693
گرم ترین چیزی که بین ما وجود داشت فقط اشک های داغم بودند، مگر نه همچیز مانند دست هایت سرد بود.
08 4月 2023, 17:30
