ch
Feedback

不要被骗子欺骗!Telemetrio 会找到并标记这些频道 👉 如果想查看标记,请订阅

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

前往频道在 Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

显示更多
2 683
订阅者
-124 小时
-157 天
-3730 天
帖子存档
ما نویسنده‌ها عاشق میشیم تا دنیا کتاب‌های بیشتری داشته باشه.
29 2月 2024, 19:42

تورو نگاه کردم و تو تلاش میکردی به هرچیز و هرکسی توجه کنی جز من.
29 2月 2024, 19:42

یه بغض تیره توی گلومه، دقیقا همونجایی که مرگ نفس میکشه.
28 2月 2024, 21:15

Sheydaa_3.mp315.19 MB
28 2月 2024, 21:14

تو مثل یه لبخند بزرگ به چهره مرگ میمونی، جسور، بی‌واهمه و نیستی ناپذیر.
28 2月 2024, 21:13

نوشتن از غم و غصه تا ابد بی‌انتهاست و تو نوشتنی ترین الهام.
28 2月 2024, 21:11

دلم میخواد به همونجایی برم که تموم ادمایی که بدون وجود من میمردن رفتن.
28 2月 2024, 21:08

photo content
+1
28 2月 2024, 20:57

که برای رسوایی، دنبال بهونه‌ام.
که برای رسوایی، دنبال بهونه‌ام.
28 2月 2024, 20:46
28 2月 2024, ~20:57

اگر لحظه‌ای که مردم افتاب توی اسمون بود و کسی تیرگی جان کندنم را ندید چه؟
28 2月 2024, 20:45

نمیدونم فرقت با ادما توی اینه‌که شبیهشون نیستی، یا اینکه شبیهت نیستن.
28 2月 2024, 20:43

مثل تموم دیروزای بی من.
28 2月 2024, 19:10

خیال کردم که درمانی، نه که درد بی درمانی.
28 2月 2024, 19:10

بود و نبودت در هر صورت باعث ریختن ریملم میشه.
28 2月 2024, 15:12

یه هول نمیدین ویایپی بشیم 200؟ چنل vip, پارت234, رمان مونارک. هزینه ورود:35T (فقط از طریق کارت به کارت.) برای گرفتن شماره کار
+1
یه هول نمیدین ویایپی بشیم 200؟ چنل vip, پارت234, رمان مونارک. هزینه ورود:35T (فقط از طریق کارت به کارت.) برای گرفتن شماره کارت و ارسال رسید به ایدی زیر پیام بدید. @Vipadmind
28 2月 2024, 01:18

#part157 اراز_چیزی نیست که قبلا ندیده باشی. متوجه منظورش نشدم. اخمام رفت توی هم و زل زدم بهش. شیشه دلسترش رو برداشت و لب هاش رو بهش چسبوند. با اینکه متوجه شده بودم بهم تیکه انداخته و احتمالا به اون شب برمیگشت، اما بازهم حس بدی نداشتم. اونقدر فارغ بودم که به هیچ چیز فکر نکنم. سرم رو کج کردم و لب هاشو از نظر گذروندم. لب های باریکی که به نظر خیلی نرم و خوش طعم میومدن. لب هایی که احتمالا به بوسیدن من هیچ علاقه ای نداشتن. ولی خب چه اشکال داشت؟ همه جا پر از ادم بود و همشون لب داشتن.. بلاخره بعد از کمی نشستن وارد خونه شدیم تا کیک رو ببرن. جمعیتمون زیاد نبود، شاید 25 یا 30 نفر بودیم. کیک سارینا یه کیک سه طبقه ساده مشکی با تزئینات طلایی بود. میتونستم روی شمع ها عدد 26 رو به خوبی ببینم. این یعنی سه یا چهار سال از اراز بزرگتر بود. از اونجایی که اصلا توان ایستادن نداشتم و پاهام کرخت بود رفتم سمت مبل کنار اپن تا روش بشینم اما یه پسر کاملا زشت و احمق جام رو گرفت. اخمام رفت توی هم و گفتم؛ _اونجا جای منه. نگاهی به سر تا پام انداخت و گفت؛ _میتونیم باهم بشینیم. توجهی به حرفش نکردم و روی دسته مبل نشستم. از اکثر پسرا واقعا متنفر بودم. پوفی کشیدم و به سارینایی که کنار دوست پسر ابلهش ایستاده بود خیره شدم. قیافه پسره بد نبود، اما به دل نمینشست. واقعا هیچ ایده ای نداشتم که چطور با یه همچین کسی به اراز خیانت کرده. اصلا موضوع خیانتش قابل هضم نبود. دستمو توی سرم گرفتم و برای چند ثانیه چشمام رو بستم. حالا گشنم شده بود و به زور داشتم خودم رو کنترل میکردم تا غش نکنم. کاش زودتر کیک میدادن. اب دهنم رو قورت دادم و سرم رو بلند کردم، اراز سر جای قبلیش نبود، احتمالا رفته بود کادوشو بده. خیلی دوست داشتم تولد بگیرم، اما احتمالا باید کیکش رو خودم درست میکردم و اونوقت مزه دستگیره میگرفت. تازه فقط در حد ماکارونی یا عدسی میتونستم شام بدم. ابوهادیم دم در یه دور انگشتشون میکرد و میفرستادشون خونشون. اخرین باری که تولدم جشن گرفته شده بود یادم نبود. فقط یبار وقتی که بچه بودم انسه برام یه کیک احمقانه درست کرده که مثل موکت به ظرف چسبیده بود و باید توش اب میریختی و تلیت میکردی تا قابل خوردن باشه. نفس عمیقی کشیدم. حالا بوی گل داشت حالم رو به هم میزد. به کنار دستم نگاه کردم تا شاید اهورا رو ببینم و بتونم کمی ازش بدزدم اما نبود. پسری که مثل احمقا کلاه زده بود رولشو گرفت سمتم که گفتم؛ _نه. من که واقعا نمیدونستم چی میکشه، از اون گذشته اصلا ازش خوشم نیومد که بخوام ازش چیزی بگیرم. کاملا قصدش مشخص بود. خم شدم و کمی چیپس از توی ظرف جلوم برداشتم. جام اصلا خوب نبود اما مبل دیگه ای اون اطراف پیدا نمیشد که بخوام روش بشینم. بلاخره جمعیت ساکت شد و تونستم اراز و دیانارو کنار سارینا ببینم. دستام رو به هم حلقه کردم. این دختره احمق تمام کیس های من رو از چنگم در میورد. اصلا اوا کجا بود، اون واقعا به من پا میداد. مثل دیانا فقط وعده وعید الکی نبود. لحظه ای کوتاه حالم از خودم به هم خورد. واقعا افکارم مزخرف بودن. چرا به همچین چیزهای حال به هم زنی فکر میکردم؟ چطور تونستم لباسمو وسط حیاط بکشم بالا؟ جلوی سه تا ادمی که یکیشون اهورا بود! قطعا راز تا الان راجب اتفاق اون شب فهمیده. اهورا همه چیز رو براش گفته بود. واسه همین بود که اون حرف رو زد. دلم میخواست بدونم از بیرون چطور ادمی دیده میشم. واقعا چندش و مزخرف بودم. سبک، دم دستی و احمق به نظر میرسیدم. در صورتی که من فقط میخواستم خودم رو سرگرم کنم تا اتفاق توی خونه رو فراموش کنم. اون پیرمرد متجاوز حرومزاده حتی زمان های نبودش هم من رو کنترل میکرد. به خاطر اون تا این حد عقده ای به نظر میرسیدم. حتی شکممم کبود بود. چه فکری راجب من میکردن؟ اینکه هرشب با یکیم؟ واقعا مسخره بود. من اونطوری نبودم و احتمالا اهورا اولین و اخرین کسی بود که باهاش رابطه داشتم. اونم اگر مجبور نمیشدم هیچوقت انجام نمیدادم. پشیمون نبودم، حداقل از شر خوابی که ابوهادی واسم دیده بود راحت شدم. اما خب چه فایده که حالا تنها دوستام، یا ادم هایی که باهاشون در ارتباط بودم به خاطر اون موضوع تحقیرم میکردن. حرف اراز تازه شروعش بود. اگر بقیه میفهمیدن چی؟ نفس عمیقی کشیدم. شاید واقعا چیزی نمیدونست و منظورش شبی بود کهاهورا بهم لباس داد. نفس عمیقی کشیدم و سرم رو بلند کردم. سارینا داشت دونه دونه کادو هارو باز میکرد و کسی که اسمش روی کاغذ کادو نوشته بود رو بغل میکرد. خداروشکر که این شکنجه هیچوقت نصیب من نمیشد چون کادویی نیورده بودم. اراز سر جای قبلیش کنار دیانا ایستاده بود. با اینکه توجه خاصی به سارینا نداشت اما به حس بدی که داشتم اضافه میکرد.
27 2月 2024, 23:44

#part156 پام رو که از در بیرون گذاشتم باد نسبتا خنکی به صورتم برخورد کرد. حالا توی هوای ازاد بهتر میتونستم نفس بکشم. درحالی که به همراه دیانا به سمت استخر میرفتیم اطرافم رو از نظر گذروندم تا ببینم اهورا و اراز کجان اما خبری ازشون نبود. بیخیالشون شدم و روی سکو نشستم و کمی از نوشیدنیم خوردم. به دیانا نگاه کردم، بدون حرف نشست کنارم و گفت؛ _اینجا بهتره، یه مشت اسکل ریخته بودن داخل. الان میگم بچه ها هم بیان. امیدوار بودم منظورش از بچه ها، اراز باشه. نگاهی به پاکت قهوه ای سیگار انداختم و نخی از توش خارج کردم. حالا سرم سبک شده بود و کمی احساس گیجی داشتم. یه حسی مدام وادارم میکرد به دختر مو نارنجی کنار دستم زل بزنم و مغزم چیزهای خوبی ازم نمیخواست. دیانا_فکر میکردم ورزش رزمی ای چیزی بری، چون اراز هم یه مدت کیک بوکس میرفت مثل تو همه جاش کبود بود. نگاهش رو به اب نسبتا تمیز استخر دوخت و ادامه داد؛ _البته اون خیلی زود و الکی کبود میشه. و پشتوانه حرفش لبخندی زد. نگاهی به بازوم کردم تا ببینم کبودی هام از این زاویه چطور به نظر میرسن اما چیزی مشخص نبود. _شاید منم کتک خورده باشم. و پشتوانه حرفم پوزخندی روی لب‌هام نشست. چقدر عالی میشد اگر واقعا به خاطر ورزش این بلاها سرم میومد. به اب تمیز و شفاف توی استخر زل زدم و به حرفش راجب اراز فکر کردم. پس به خاطر ورزش کردن انقدر هیکل خوبی داشت. نمیدونم چرا اما تصورش توی اون تاپ و شلوارک با دستکش های بوکس باعث شد حس عجیبی بهم دست بده. علاوه بر اون ذهنم مدام به سمت جمله ای که دیانا گفته بود متمایل میشد. پوست اون زود کبود میشه.. چقدر جای کبودی میتونست روی بدن سفید و شفافش قشنگ باشه. اب دهنم رو قورت دادم و پکی به سیگار توی دستم زدم و دودش رو فرستادم داخل که گلوم کمی اذیت شد. نفس عمیقی کشیدم و درحالی که تلاش میکردم فکرم رو از اراز منحرف کنم گفتم؛ _من نمیتونم نظر بدم.. و درحالی که لب هام رو به هم میفشردم دستم رو از روی سکو برداشتم و به لباس های ابی رنگش اشاره کردم که صدای قدم های کسی رو شنیدم. میتونستم متوجه بشم که ارازه. لبخند کجی زدم و درحالی که سعی میکردم چشمای خمارم رو باز کنم تا بهتر ببینمش گفتم؛ _لباسات یکم زیاده، باید درشون بیاری. حالا امیدوار بودم که حرفم رو شنیده باشه و حتی خودمم نمیدونستم چرا. موهاش رو از توی صورتش زد کنار و درحالی که کاملا خنثی نگاهمون میکرد گفت؛ _چیز جالبی نداره که نگاه کنی. و بعد نشست کنار استخر. نگاهم رو به چهره‌ش دوختم و سعی کردم لبخندم رو کنترل کنم. سیگارم رو نزدیک لب‌هام بردم و نگاهش کردم. حالا چهره‌ش زیر نور لامپ ها بهتر دیده میشد. چشم‌های سبز و اون خط‌های سیاه. لب هاش مثل یه خط شکسته در امتداد هم قرار داشتن و هیچ حسی رو منتقل نمیکردن. شاید نگاهش جدی و کمی طلبکار بود. دودم رو فوت کردم بیرون و لبمو با زبونم تر کردم. دیانا درحالی که با لیوان توی دستش ور میرفت گفت؛ _هر حرف جایی و هر نکته مکانی دارد. از حرفش اصلا خوشم نیومد. ابوهادی همیشه این جمله رو میگفت. باعث شد یاد اون بیوفتم. حالا نمیدونستم دقیقا چیکار میکنه، دنبال گوه کاریای خودشه یا متوجه شده من فرار کردم. اب دهنم رو قورت دادم و خاکستر سیگارم رو تکوندم. حالا سنگینی نگاه اراز رو حس میکردم و این حس خوبی بهم میداد. _چرا؟ میترسی؟ به چشم های قهوه‌ایش زل زدم، درحالی که همش به خودم التماس میکردم نگاه سبزی که حالا از فاصله بیشتری من رو میپایید شکار کنم. دیانا_شاید، تو نمیترسی؟ _نه. دیانا_دربیار پس. انتظار این حرف رو نداشتم، به همین دلیل چند ثانیه در سکوت بهش خیره شدم. حالا میتونستم اهورا رو ببینم که از دور داشت سمتمون میومد. شونم رو انداختم بالا و کل نوشیدنیم رو سر کشیدم که گلو و معدم در اثر قورت دادنش سوخت و بدنم داغ تر شد. کنترلم اصلا دست خودم نبود، حسی که همیشه ارزوش رو داشتم. خیلی ازاد و رها و بی بند. تموم عمرم این حس ناب رو جست و جو میکردم. نگاهی به اطرافم انداختم و دستم رفت سمت تاپم و اروم کشیدمش بالا. چه اشکال داشت؟ همه اینجا با نیم تنه بودن. حالا اهورا پایین سکو ایستاده بود و بدون حرف مارو نگاه میکرد. میدونستم که شکمم ممکنه کمی کبود باشه، اما خب مگر کبودی فقط در اثر کتک خوردن ایجاد میشد؟ شاید کسی اون قسمت رو مکیده بود، کاش کسی اینکارو میکرد. کاش اراز انجامش میداد. قبل از اینکه تا بالای نیم تنم برسه دستم رو ول کردم. حس خوبی نداشتم. اهورا و دیانا داشتن نگاهم میکردن و اراز اصلا خوشحال بنظر نمیرسید. شاید از من خوشش نمیومد؟ دیانا لبخندی زد و درحالی که ابروهاشو مینداخت بالا گفت؛ _یادم بنداز شمارت رو داشته باشم، ممکنه یادم بره. چیزی نگفتم و سیگارم رو که حالا بوش داشت ازارم میداد رو انداختم روی زمین. اهورا دستاش رو کرد توی جیبش و درحالی که مینشست با صدایی خمار گفت؛ _جالب بود.
27 2月 2024, 23:40

خیال میکردم، خیال میکردم، خیال میکردم. تمام عمرم رو فقط خیال کردم. هیچ چیز واقعی‌ای اینجا وجود نداره.
27 2月 2024, 20:59

خیال میکردم اومدی تا قسمت‌های نفرت‌انگیز زندگیم رو از بین ببری، غافل از اینکه قرار بود بهشون اضافه شی.
27 2月 2024, 20:58