BME DOC📚

شوک حضوری! احتمالا تا الان از اخبار مربوط به حضوری شدن دانشگاه از شنبه مطلع شدید و احتمالا براتون کاملا غیر منتظره و شوکه کننده بوده. از اینکه این اقدام چقدر نا هماهنگی و بی برنامگی پشتش بوده و چالش های لجستیکی که موقع حضوری شدن ناگهانی رخ میده و درگیرش خواهید شد بگذریم. مساله اصلی ورود ناگهانی از جو مجازی به جو حضوریه که اولین دیدار رسمی تون با دانشگاه و جو دانشگاهی رو رقم میزنه. این ورود به جو دانشگاه به خودی خود برای دانشجو های تازه وارد چالش های زیادی داره و حالا با این شرایطی که به وجود اومده این چالش ها بیشترم میشن. این وسط خیلی مهمه که شما تمرکز خودتون رو بتونید حفظ کنید! دقت کنید که قراره با چیزای جدید زیادی رو به رو بشید و دو روز بعدش مجبورید تو امتحانات میانترم شرکت کنید. استرس زیادی قراره سراغتون بیاد و احتمالا دچار نوعی گیجی و بی برنامگی بشید. این حالت برای بچه های خوابگاهی میتونه شدت بیشتری داشته باشه و با مشکلاتی مثل دوری از خانواده و و مواجه با محیط های عجیب غریب خوابگاهی همراه بشه. اینکه این حالت چقدر براتون ادامه پیدا میکنه کاملا به خودتون بستگی داره؛ اما برای اینکه که از این حالت در امان بمونید چندتا کار میتونه مفید باشه. اول اینکه سعی کنید کار های جانبی و درگیری های غیر دانشگاهی که دارید رو برای حداقل یکی دو هفته کنار بزارید. این چند وقت سرتون حسابی شلوغ خواهد بود. دوستانی که مجازی با هم در ارتباط بودید رو قراره ببینید. این اتفاق خیلی خوبیه که با بقیه دوستانتون میتونید ساعت ها صحبت کنید و درباره همه چیز حرف بزنید اما فرصت معاشرت زیاده، سعی کنید در حین اینکه خودتون رو "منزوی" نمی کنید از تلف کردن وقتتون با حرف زدن درباره چیزای بی ربط تا جای ممکن دوری کنید. فرصت درس خوندن کنار همدیگه خیلی میتونه تو درسا جلوتون بندازه‌؛ سعی کنید هوای کسایی که گوشه گیر تر هستن رو هم داشته باشید. اینکه تو مجازی یه شناختی از همدیگه پیدا کردید میتونه خیلی بهتون کمک کنه. سعی کنید به همدیگه تو درسا کمک کنید تا از این موقعیت عبور کنیم. الان وقت چشم و هم چشمی های درسی نیست. و در آخر اینکه قرار نیست اتفاق خیلی عجیبی بیفته و دنیا قرار نیست تموم بشه. فقط قراره یه فصل جدید تو زندگی تون باز بشه که باید ازش نهایت استفاده و لذت رو ببرید. همین! ضربان رو دنبال کنید @zaraban_aut

"ضربان" ،دانشگاه و دانشجوهایی که هدر می روند.... به جرئت میشه گفت که دوران دانشجویی که با ورود به دهه سوم زندگی همراهه طلایی ترین دوران زندگی هر فردی به شمار میره. جوون هایی که تازه پا به این سن میذارن در اوج شور و هیجان و در مستعد ترین حالت برای یادگیری و انجام هر فعالیتی هستند. اگه نگاهی به کشور های پیشرفته جهان بندازیم میبینیم که موتور محرک اقتصادی و صنعت و تکنولوژی این کشور ها بر پایه استفاده درست از ظرفیت جوون هایی که تو این سن هستند شکل گرفته و همه جا دنبال این هستن که با پیدا کردن استعداد هر فرد اون رو تو مسیر درستی که باید قرار بدن تا به رشد کشورشون کمک بشه. طبق معمول بقیه چیزا تو این موردم کشور ما تو استفاده از پتانسیل هایی که توی قشر جوان وجود داره چندین پله عقب مونده و موتور محرکی که میتونه هر کشوری رو به اوج برسونه تو کشور ما داره هرز میچرخه! چه سربازی اجباری و چه نبود شغل مناسب و عدم آموزش مهارت تو سنین پایین تر و حتی خود دانشگاه!! بله! تو کشور ما دانشگاه ها عملا هم بودجه زیادی مصرف میکنن و هم افراد زیادی از جمله دانشجو ها زمان خیلی خیلی زیادی رو براش صرف میکنن و درنهاااایت تقریبا هیچی! این همه هزینه و زمانی که در دانشگاه های ما صرف میشه در نهایت ختم میشه به یسری مدرک که خب همونطور که میدونید در بازار کار کشورمون فقط میشه گذاشتش در کوزه و آبش رو خورد! بگذریم از کاستی هایی که تو سمت بازار کار و صنعت وجود داره که ارتباط درستی با مراکز علمی ندارن و خب به هر حال فعلا زورمون نمیرسه که در اون مورد کاری بکنیم. اما اینور سمت خودمون تو دانشگاه چی؟ اگه دقت کنیم میبینم که هر کدوم از ما بخش زیادی از زمانمون رو تو دانشگاه صرف تحصیل میکنیم در حالی که شاید خیلی بهتر بشه با مدیریت این زمان طلایی خروجی بهتری رو شاهد بود. بیاید یکم تخصصی تر بشیم تو رشته خودمون یعنی مهندسی پزشکی. همه میدونیم که این رشته چه پتانسیل هایی تو داخل کشور و حتی سطح جهان داره و چقدر زمینه های متنوعی برای کار کردن هست تو این رشته. اما در عمل توی دانشگاه های ما زمان و انرژی دانشجو فقط در مباحث تئوری صرف میشه و مخصوصا در دوره کارشناسی کمتر در حیطه عمل وارد میشه. اما دانشجو مگه کاری میتونه بکنه؟ خب تقریبا بله! دانشجو ابزار مهمی مثل زمان و انرژی و استعداد داره که میتونن به جز حل کردن مسائل و نوشتن جزوه تو مسیر های دیگه ای هم صرف بشن. منتها قرار دادن توانایی های دانشجو توی مسیر درست به این راحتی هم نیست. ارتباط با اساتید و دانشجوهای سال بالاتری تو این زمینه میتونه خیلی کمک کنه ( به هر حال اونا 20 تا پیرهن بیشتر پاره کردن و حوزه هایی که میشه کار کرد روش رو بهتر میشناسن) اما خب با اومدن کرونا و ضعیف شدن این ارتباط همه چیز دانشجو ها شده همون حل کردن مسائل و نوشتن جزوه. حالا ما تو ضربان قراره دور هم جمع بشیم و با کمک اساتید و دانشجو های سال های بالاتر و البته خود شما توانایی و زمانمون رو تو مسیری قرار بدیم که به آینده خودمون و جامعه مون کمک کنه. ما قراره با راه و چاه هایی که تو مسیر دانشجوییمون قرار دارن بیشتر آشنا بشیم و بتونیم تو حوزه های مختلف مهندسی پزشکی با افرادی که تو اون حوزه ها کار کردن ارتباط بگیریم و مسیر زندگی دانشجوییمون رو بهتر انتخاب کنیم. ضربان رو دنبال کنید که قراره به کمک هم کارای مهمی بکنیم😉 @zaraban_aut

شیمی آلی مهندسی استاد اسماعیلیان جلسه 8 «ادامه نامگذاری هیدروکربن ها» #شیمی_آلی_مهندسی #کلاس #اسماعیلیان

شیمی آلی مهندسی استاد اسماعیلیان جلسه 7 «پایان پیش‌نیاز ها ... و ورود رسمی ب دنیای شیمی آلی » «نامگذاری هیدروکربن ها» #شیمی_آلی_مهندسی #کلاس #اسماعیلیان

شیمی آلی مهندسی استاد اسماعیلیان جلسه 6 #شیمی_آلی_مهندسی #کلاس #اسماعیلیان

جلسه شش برنامه نویسی کامپیوتر c استاد مکرمی #کلاس #برنامه_نویسی #مکرمی