سیاست و دیپل‏ماسی (کورش احمدی)

آیا دیپلماسی کارساز خواهد شد؟ کوروش احمدی، یادداشت روز دنیای اقتصاد، 7 تیر 405 چند شب است که بدون اعلام آتش‌بس رسمی، آمریکا تجاوزات اخیر خود را متوقف کرده ‌است. برخی دلیل این تصمیم را الزامات لجستیک، ازجمله کمبود موشک و مهمات، دانسته‌اند و برخی دیگر آن را یک مکث عملیاتی برای فرصت دادن به تلاش‌های دیپلماتیک شمرده‌اند. دلیل هر چه باشد، فرصتی مغتنم است و اقدام متقابل ایران نیز منطقی است؛ اگرچه بدون یک توافق رسمی هر لحظه امکان ازسرگیری جنگ وجود دارد، اما طی این چند روز عملا فضایی برای بازگشت به دیپلماسی فراهم شده ‌است. ادامه 👇🏽 https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-68/4285246-%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%AF%DB%8C%D9%BE%D9%84%D9%85%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF-%D8%B4%D8%AF

طرح ایران و عمان برای تنگه هرمز آقای غریب آبادی طی مصاحبه با صداوسیما جزئیاتی در باره محتوای مذاکرات اخیر با عمان را اعلام کرد. به گفته ایشان، "مسیر 60 ساله دیگر مورد قبول ایران نیست، چون هر دو مسیر ورود و خروج در آبهای عمان بوده است و ما در شرایط جدید نیاز به اشراف بیشتر بر تردد در تنگه داریم." به گفته ایشان، "عمان مشکلی نداشت و پیشنهاد کرد که بالمناصله 50 درصد در دست ایران باشد 50 درصد در دست عمان" به گفته ایشان، ایران یک مسیر موقت" پیشنهاد کرده که "فعلا جایگزین دو مسیر دیگر شود." وی افزود: "پیشنهاد ایران این است که یک مسیر [رفت یا برگشت] کاملا در آبهای سرزمینی ایران باشد و بخشی از مسیر دوم هم در آبهای سرزمینی ایران باشد. به نحوی که ایران بتواند نظارت کامل داشته باشد." ایشان تصریح کرد که "ما حتی یک ساعت مسیر جنوب را به رسمیت نمی‌شناسیم." وی گفت: "به دوستان عمانی گفته‌ایم که اگر مطالبه کنیم که خطوط تردد 60 سال در آبهای ما باشد، حرف گزافی نیست. چون 60 سال در آبهای عمان بوده است." من قبلا توضیحاتی در مورد اهمیت و ارزش محل جغرافیایی مسیرهای تردد دریایی و اختلاف نظر بین ایران و عمان در این مورد در لینک زیر داده‌ام که تکرار نمی‌کنم. https://t.me/covid_policy_dip/2643 مشکل این است آقای غریب آبادی در این مصاحبه توضیحی در مورد مزیت قرار داشتن این مسیرها در آبهای ایران و اصرار بر آن نمی‌دهد. آنچه که بسیار مهمتر از جغرافیای مسیر است، برنامه ایران برای چگونگی نظارت بر تردد کشتی‌ها در مسیر است. سوال این است که اگر از طریق این مذاکرات طاقت‌فرسا و زمان‌بر نهایتا پذیرفته شود که هر دو مسیر در دریایی سرزمینی ایران قرار گیرد، ایران اعمال چگونه نظارتی را مد نظر دارد. آیا ایران در نظر دارد که به همان ترتیبی اقدام کند که عمان طی 60 سال تردد در مسیر جنوبی اقدام کرد؟ اگر مراد این باشد، قطعا همانطور که توضیح داده‌ام، غیر از ضرر حاصلی از این اقدام نصیب ایران نخواهد شد. اگر منظور پیشبرد برنامه‌ای است که "سازمان تنگه خلیج فارس" اعلام کرده، یعنی الزام کشتی‌ها به پاسخ دادن به 47 سوال و ارائه درخواست به همراه اسناد مثبته و پرداخت وجهی برای دریافت مجوز عبور باشد، مسئله می‌تواند بسیار مناقشه‌انگیز و در جای خود بسیار مهمتر از اختلاف بر سر محل جغرافیای مسیر باشد. لذا ضروری است که این مسئله مهم نیز همزمان مورد مذاکره قرار گیرد. به یاد داشته باشیم که آمریکا در 27 می امسال "سازمان تنگه خلیج فارس" را در چارچوب اختیارات ضدتروریستی در لیست SDN قرار داد و ادعا کرد که این سازمان توسط سپاه پاسداران ایجاد شده و درگیر حمایت مادی از سپاه است. در این چارچوب، ارائه اطلاعات کشتی‌ها به آن، دریافت خدمات از آن، تبعیت از مسیرهای اعلامی توسط آن و هر گونه پرداخت به آن به هر شکلی و تحت هر عنوانی، اعم از خیریه و ...، منع شده است. بیمه لویدز هم اعلام کرده که با توجه به تحریم آمریکا، از بیمه کشتی‌هایی که به ایران وجهی برای عبور پرداخت کنند، خودداری خواهد کرد. البته روشن است که نهایتا اگر توافقی بین ایران و عمان حاصل شود که آمریکا هم با آن موافق باشد، این تحریم‌ها قابل تعلیق خواهد بود. اما این خود اگر بزرگی است و از همین ابتدا باید مد نظر مقامات ما باشد. بنابراین، مسئله تنها "مسیرها" نیست که گویا مطابق اخبار علنی تنها موضوع مورد توجه مقامات است. کوروش احمدی 6 تیر 405 https://t.me/covid_policy_dip

حمله اوکراین به کشتی ایرانی، کوروش احمدی، سرمقاله روزنامه شرق، 6 مرداد 405 درحالی‌که آمریکا حملات 13روزه‌اش را جمعه‌شب متوقف کرد، حمله غیرمنتظره اوکراین به یک کشتی تجاری ایرانی که روز شنبه در دریای خزر رخ داد، منشأ تحولی جدید در جنگ ایران و آمریکا به شمار رفته است. در اینکه این حمله یک بُعد جدید و مهم به جنگ افزوده و برخی از آن به عنوان گامی دیگر در جهت گسترش افقی یا حداقل عوارض جنگ یاد کرده‌اند، تردیدی نیست. اگرچه هنوز روشن نیست که آیا می‌توان این اتفاق را در حکم ایجاد یک جبهه جدید در جنگ بین ایران و آمریکا به شمار آورد یا خیر. تا اینجا روشن است که این تعرض اوکراین به لحاظ عملی جنگ در خلیج فارس را از جهاتی به جنگ اوکراین در شرق اروپا متصل کرده‌ است. https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1117825

دو حق مسلم ما طی 30-20 سال گذشته یک حق مسلم داشته‌ایم و تاکنون تلاش کرده‌ایم که به هر قیمت ولو بلغ ما بلغ پای آن بایستیم. این حق مسلم انرژی هسته‌ای بوده است. از اواسط اسفند یک حق مسلم دیگر نیز به حق مسلم قبلی اضافه شده که همانا حاکمیت ایران بر تنگه هرمز است. اما بین این دو حق مسلم یک فرق اساسی وجود دارد. در حق مسلم هسته‌ای، حقوق بین‌الملل جانب ما ایستاده است. چراکه بنای ماده 4 معاهده منع اشاعه (ان‌پی‌تی) بر این است که "هیچ چیزی در این معاهده مانع حق لاینفک کلیه اعضای این معاهده برای توسعه، تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هسته‌ای برای مصارف صلح‌آمیز بدون تبعیض نمی‌شود..." اگر چه کلمه غنی‌سازی در این ماده بکار نرفته، اما اکثریت بزرگ حقوقدانان و کشورها، حتی دولت‌های غربی، قبول دارند که کشورها در صورت پایبندی به مفاد ماده 3 یعنی رعایت مفاد موافقتنامه پادمان، حق غنی‌سازی دارند. در نتیجه ما همیشه طی 30-20 سال گذشته تاکید کرده‌ایم که حقی را که حقوق بین‌الملل برای ما به رسمیت شناخته، آمریکا نمی‌تواند از ما سلب کند. در مورد حق مسلم دوم یعنی اعمال حاکمیت انحصاری بر تنگه هرمز، مشکل این است که در این جا حقوق بین‌الملل جانب ما نمی‌ایستد. تنگه‌های بین‌المللی در ماده 37 کنوانسیون حقوق دریاها تعریف شده‌اند و در ماده 38 آن بر "حق عبور ترانزیت غیرقابل تعلیق" از تنگه ها تاکید شده است. 170 کشور عضو این کنوانسیون هستند، از جمله 6 کشور از 8 کشور منطقه خلیج فارس. و اگر حق عبور بی‌ضرر به شرح مندرج در کنوانسیون 1958را نیز مبنا قرار دهیم، در آن کنوانسیون از غیرقابل تعلیق بودن این حق سخن رفته است. اگر بنا را بر این بگذاریم که عضو هیچ یک از این دو کنوانسیون نیستیم، باز هم مشکل حل نمی‌شود. چرا که ایران تنها دولت ساحلی این تنگه نیست و نیمی از عرض این تنگه دریای سرزمینی عمان است و به لحاظ حقوقی امکان اعمال حاکمیت بر دریای سرزمینی یک کشور دیگر وجود ندارد و عمان نیز تا کنون راه نیامده است. مشکل مضاعف این است که ماده 4 قانون مناطق دریایی ایران، خط منصف را مرز بین ایران و عمان قرار داده‌است. اینکه حقوق بین‌الملل مهم است یا خیر و اینکه آیا دیگران آن را رعایت می‌کنند یا خیر، بحث دیگری است و خارج از حوصله این مختصر. هدف اینجا تنها توجه دادن به این واقعیت است که در قضیه تنگه برعکس قضیه غنی‌سازی حقوق بین‌الملل با ما همراه نیست و این شاید بتواند به کشورهای معاند امکان دهد تا یک اجماع بین‌المللی علیه ما ایجاد کنند و مشکلاتی جدی، ازجمله در دریانوردی بین‌المللی، برای ما بوجود آورند. کوروش احمدی 1 مرداد 405 https://t.me/covid_policy_dip

☑️ فروپاشی قدرت آمریکا از طریق جنگ، رویاپردازی محض است/ درحال از دست دادن میانجی‌هایمان هستیم کورش احمدی، دیپلمات پیشین در #خبرآنلاین: ▫️ یکی از ویژگی ها کارکردی جمهوری اسلامی طی نزدیک به ۵۰ سال گذشته پافشاری و ماندن بیش از حد روی یک موضوع و استفاده بیش از حد از یک حربه یا اهرم بوده است. ▫️نمونه سفارت آمریکا را به یاد داریم، صرف نظر درستی یا نادرستی اقدام به اشغال سفارت، اینکه ۴۴۴ روز گروگان ها را نگه داشتیم یک نمونه بود. جنگ را ۶ سال بعد از آزادی خرمشهر ادامه دادیم. ماجرای غنی سازی ۲۳ سال است که در جریان است و روح و روان ما را نیز گرفتار خود کرده است. ▫️اکنون خطر بزرگ این است که تنگه هرمز نیز به مشکل ماندگار دیگری تبدیل شود. این در حالی است که سیاست، بخصوص سیاست خارجی، حوزه تامین منافع است و نیز حوزه امکانات و ممکنات. ▫️ فروپاشی قدرت آمریکا از طریق جنگ رویاپردازی محض است. به فرض ما بتوانیم تمام امکانات نظامی آمریکا در منطقه را نابود کنیم و تمام کشتی های جنگی آمریکا در منطقه را غرق کنیم، با موشک های قاره پیمای آمریکا که از خاک آمریکا به سمت ما قابل پرتاب هستند، چه خواهیم کرد؟ 📌 متن کامل گفت‌و‌گوی محمدعارف معزی را در لینک زیر بخوانید: khabaronline.ir/xq7VL @KhabarOnline_ir | Khabaronline.ir

آمریکا در پی چیست؟ کوروش احمدی، سرمقاله روزنامه شرق، 30 تیر 405 پرسشی که از 18 تیر به این سو یعنی بعد از شروع دور جدیدی از تجاوزات غیرقانونی و متخلفانه آمریکا علیه ایران مطرح است، این است که هدف دولت ترامپ از این تجاوزات جدید چیست؟ تقریبا بلافاصله بعد از امضای یادداشت تفاهم، تنش بین دو کشور بر سر تنگه هرمز بالا گرفت و تردد در تنگه همواره در مرکز این تنش‌ها قرار داشته است. نخستین موج تنش در روزهای بعد از امضای یادداشت تفاهم در 27 خرداد در رابطه با اعلام یک مسیر عبور توسط عمان و سازمان دریانوردی بین‌المللی (IMO) در جنوب تنگه هرمز شکل گرفت. https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1116392

در این سرای بی کسی کسی به در نمی‌زند به دشــت پـر مـلال مـا پـرنـده پـر نمی‌زند يـكی ز شـب گرفتگــان چـراغ بـر نمی‌كند كسی به كوچه سـار شـب در سحر نمی‌زند نـشسته‌ام در انـتظار اين غـبـار بی‌سـوار دريغ كـز شـبی چنين سـپيده سـر نمی‌زند دل خـراب من دگـر خـراب‌تـر نمی‌شود كه خنجر غمت از اين خـراب تر نمی‌زند گذر گهی‌ست پر ستم كه اندرو به غير غم يـكی صلای آشــنـا بـه رهگـذر نـمی‌زند چه چشم پاسخ است از اين دريچه‌های بسته‌ات بـرو کـه هـيچ کـس نـدا به گـوش کـر نمی‌زند نـه سـايه دارم و نـه بـَر، بيفکننـدم و سـزاست اگـر نـه بـر درخــت تـر کـسی تـبـر نمی‌زند 🌿زنده يادهوشنگ ابتهاج

جنایات جنگی آمریکا در جنوب ایران   حملات آمریکا به مناطق جنوبی ایران هم غیرقانونی و نامشروع است و هم نحوه انجام آن در حکم جنایت جنگی است. جنگ غیرقانونی است چرا که نه در مقام دفاع از خود انجام شده و نه با مجوز شورای امنیت. عملیاتی که در جریان این جنگ در حال انجام است، جنایت جنگی است چرا که آمریکا در حملات خود اصول حاکم بر منازعات مسلحانه را رعایت نکرده است: این اصول عبارتند از:   1-     اصل تمایز (the principle of distinction). مطابق این اصل عملیات نظامی باید منحصرا متوجه اهداف نظامی باشد.   2-     اهداف نظامی.  (Military objectives) هدف نظامی هدفی است که در خدمت اقدام نظامی باشد. مطابق این اصل حمله به اهداف در صورتی قانونی است که این اهداف به لحاظ ماهیت، محل، مقصود، کاربرد، و کارآیی ارزش نظامی داشته باشند.   3-     اصل تناسب (proportionality). حتی اگر یک هدف نظامی باشد یا کاربرد نظامی داشته باشد، حمله به آن در صورتی قانونی است که خسارات نامتناسبی برای غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی در پی نداشته باشد.   4-     احتیاط در حمله (precautions in attack). ارتش‌ها ملزم به رعایت احتیاط برای به حداقل رساندن ضرر و خسارت به غیرنظامیان و امکانات غیرنظامی هستند.   حملاتی که آمریکا طی دو هفته اخیر علیه اهدافی در جنوب ایران انجام داده با این اصول مندرج در حقوق بشردوستانه بین‌المللی مغایرت دارد و منجر به انهدام یا ایراد خسارت به مردم غیرنظامی، مناطق غیرنظامی، زیرساخت‌های غیرنظامی و ایجاد شرایطی بسیار دشوار برای مردم جنوب شده است.   مقامات ایرانی در درجه اول باید اقدامات لازم برای مستندسازی این جنایات را مطابق استانداردهای بین‌المللی انجام دهند؛ خواستار شکل‌گیری سازوکارهای حقیقت‌یابی سازمان ملل و تشکیل یک کمیسیون بین‌المللی تحقیق شوند و تلاش کنند که بعد از طی این مراحل، این جنایات در دستور کار مراجع بین‌المللی ذی‌ربط قرار گیرد. کوروش احمدی 28 تیر 405 https://t.me/covid_policy_dip

سخن سردار محسن رضایی و سخن کلازویتس سخن جدید سردار دکتر محسن رضایی مبنی بر اینکه "سیاست هم جنگ و هم مذاکره پایان یافته است و اگر آمریکایی‌ها طی دو تا سه روز آینده جنگ را ادامه دهند، ج.ا.ا وارد مرحله تهاجمی و انهدامی خواهد شد"، سخن قابل توجهی است. نمیدانم که ایشان این سخن را در ظرفیت شخصی بیان کرده است، یا به عنوان مشاور فرمانده کل قوا. این گفته مرا یاد جمله معروف یک تئوریسین نظامی کارل فون کلازویتس انداخت: "جنگ ادامه سیاست است با ابزاری دیگر." منظور کلازویتس این بود که جنگ ابزاری است که برای نیل به اهداف سیاسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عبارت دیگر، عملیات نظامی هدف نیستند، مهمترین نکته در نظریه کلازویتس این است که جنگ و دیپلماسی جایگزین یکدیگر نمی شوند، بلکه معمولا با هم همزیستی دارند. به این دلیل دولت‌های درگیر جنگ همیشه به نحوی از انحا یک کانال تماس با هم را حفظ می‌کنند و عملیات نظامی به نحوی انجام می‌شود که بتواند مواضع مذاکراتی آنها را در میز مذاکرات پیش ببرد. به عبارت دیگر، در این معنی جنگ و دیپلماسی مکمل و لازم و ملزوم یکدیگر هستند. جنگ جاری تا آنجا که هر دو طرف اهداف سیاسی خود را دارند و هنوز راه نیل به یک توافق با هدف نیل به همه یا بخشی از این اهداف از طریق مذاکره نبسته نشده، با این گفته کلازویتس که جنگ ابزاری برای دیپلماسی است، سازگاری دارد. تاکید کلازویتس مبنی بر اینکه "عملیات نظامی باید ذیل اهداف سیاسی تعریف شود"، بسیار مهم است. نتیجه مهمی که از این جملات کلازویتس گرفته می شود این است که اگر رهبران سیاسی کنترل عملیات نظامی را از دست بدهند، این خطر وجود دارد که نظامیان جنگ را به خاطر نفس جنگ دنبال کنند. در این رابطه این سخن مشهور کلمانسو، نخست وزیر زمان جنگ اول فرانسه، نیز مهم است؛ او گفت: "جنگ مهمتر از آن است که اداره آن به نظامیان سپرده شود." کورو احمدی https://t.me/covid_policy_dip

پاکستان طرف میانجیگر یا طرف درگیر؟ میانجیگری بین ایران و آمریکا که برای خلاصی از عفریت جنگ به آن امید داشتیم، اگر چه کاملا متوقف نشده، اما بعد از فراز خود در جریان کمک به تدوین یادداشت تفاهم، اکنون در نشیب خود قرار گرفته و تقریبا به حال رکود درآمده است. البته اعلام آمادگی سه کشور پاکستان، قطر و عمان برای انتقال پیام بین دو طرف جنگ هنوز موجب نشده که این امید کاملا ناامید شود. سخنگوی وزارت خارجه پاکستان دو روز پیش این شایعه را که گویا پاکستان "دست‌های خود را بالا برده" و میانجیگری بین ایران و آمریکا را کنار گذاشته، رد کرد. وی گفت: "روند میانجیگری دچار چالش است و منطق افزایش تنش غلبه دارد. اما چارچوب دیپلماتیک برای زمانی که دو طرف تصمیم به بازگشت به مذاکره بگیرند، همچنان در دسترس است." این اظهارات می‌تواند به این معنی باشد که پاکستان میانجیگری را رها نکرده، اما فعلا آنرا متوقف کرده است و منتظر تصمیم دو طرف برای بازگشت به مذاکره است. آنچه که در این میان شرایط را برای ادامه میانجیگری پاکستان قدری مبهم کرده است، تعهدات پاکستان در قبال عربستان در چارچوب پیمان نظامی بین دو کشور است. مطابق این پیمان که در سپتامبر 2025 امضا شد، "هر تهاجمی علیه یکی از این دو کشور تهاجمی علیه کشور دیگر تلقی خواهد شد." همآهنگی و همکاری نظامی، بازدارندگی مشترک و کمک به امنیت منطقه از دیگر مفاد این پیمان نظامی است. حملات موشکی اخیر حوثی‌ها به عربستان در واقع ماده مربوط به دفاع متقابل در پیمان را فعال کرده است. بر این مبنا پاکستان اقدام حوثی‌ها را قویا محکوم کرد و مطابق گزارش‌های خبری به ایران اطلاع داده که حمله به عربستان خط قرمز پاکستان است. روشن نیست که آیا این موضوع ربطی به خودداری ایران از حمله به عربستان طی 2 هفته گذشته داشته است یا خیر. پاکستان چند هزار سرباز و شماری جت جنگنده در عربستان و در نزدیکی مرز یمن مستقر کرده است. ضامن اجرای این پیمان، اقتصاد ضعیف پاکستان و نیاز پاکستان به کمک‌های اقتصای عربستان است. گزارش‌های خبری حاکی است که کویت نیز خواستار پیمان نظامی مشابهی با پاکستان شده است. کوروش احمدی https://t.me/covid_policy_dip

🎥کوروش احمدی: تنگه هرمز ارزش جنگ دوباره ندارد 🔹«تنگه هرمز ارزش جنگ دوباره ندارد»این را کوروش احمدی، دیپلمات پیشین و باسابقه ایران در گفت‌وگوی تصویری با اقتصادآنلاین می‌گوید؛ در روزهایی که آتش‌بس ایران و آمریکا عملا فروپاشیده و جنگ، به سطح همه‌جانبه خود رسیده است. 🔹پشت این ادعای احمدی اما استدلال‌های فنی، درباره تنگه هرمز و ماهیت آن است. 🔹او همچنین در این گفت‌وگوی چالشی به استدلال‌ها درباره ضرورت اصرار بر مدیریت تنگه هرمز پاسخ می‌دهد. 🔹او به استناد قوانین بین‌المللی معتقد است که ایران نمی‌تواند برای عبور از تنگه هرمز عوارض بگیرد. 👈نسخه کامل این گفت‌وگو فردا شنبه از اقتصادآنلاین منتشر می‌شود. eghtesadonline.com @eghtesadonline

گفتگویی با اخبار مهستان در مورد شرایط جنگی کنونی و دلایل جدایی بحرین از ایران در 1349، کوروش احمدی، 25 تیر 405 https://akhbaremahestan.ir/1405/04/23/%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D9%87%D8%B4-%D8%AA%D9%86%D8%B4-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D9%84%DB%8C%D8%AC-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3-%D8%AE%D8%A7/

مصاحبه با ایسنا در مورد تنگه هرمز و برخی جنبه های جنگ جاری، کوروش احمدی، 25 تیر 405 isna.ir/xdWJKT

A declassified British diplomatic telegram from October 2, 1974 (FCO 8/2219)

خشنودی دولت وقت ایران. بعد از آنجا که در ۱۹۶۸خطوط تفکیک ترافیک دریایی با مشارکت ایران و عمان و تصویب IMO تعیین شد و به علت نزدیکی مسیر و عمق بیشتر آب و وضعیت جریان‌های دریایی در آبهای عمان قرار گرفت، مسئولیت نظارت بر ترافیک و تامین ایمنی دریایی و … نیز عمدتا به دوش عمان افتاد، سفیر وقت انگلیس در تهران بعد از ملاقاتی با زنده یاد عزالدین کاظمی رئیس کل حقوقی وزارت خارجه در 2 اکتبر 1974 توضیح داده که ایران از این وضع خشنود بوده و کاظمی در پاسخ به سوال او گفته است: "البته در این مورد دغدغه‌های راهبردی عمومی وجود دارد، اما از نظر حقوقی ایران احساس نمی‌کند که لازم است [در باره تامین ایمنی خطوط تفکیک] کاری انجام دهد. باید توجه داشت که کانال‌های IMO که از طریق آنها تمام کشتی‌رانی انجام می‌شود، عملا از آبهای سرزمینی عمان می‌گذرد. در نتیجه مسئله وضع و اجرای مقررات برای این ترافیک دریایی مسئله عمانی‌ها است و مسئله ما نیست." کوروش احمدی https://t.me/covid_policy_dip

بعد از آنجا که در ۱۹۶۸خطوط تفکیک ترافیک دریایی با مشارکت ایران و عمان و تصویب IMO تعیین شد و به علت نزدیکی مسیر و عمق بیشتر آب و وضعیت جریان‌های دریایی در آبهای عمان قرار گرفت، مسئولیت نظارت بر ترافیک و تامین ایمنی دریایی و … نیز عمدتا به دوش عمان افتاد، سفیر وقت انگلیس در تهران بعد از ملاقاتی با زنده یاد عزالدین کاظمی رئیس کل حقوقی وزارت خارجه در 2 اکتبر 1974 توضیح داده که ایران از این وضع خشنود بوده و کاظمی در پاسخ به سوال او گفته است: "البته در این مورد دغدغه‌های راهبردی عمومی وجود دارد، اما از نظر حقوقی ایران احساس نمی‌کند که لازم است [در باره تامین ایمنی خطوط تفکیک] کاری انجام دهد. باید توجه داشت که کانال‌های IMO که از طریق آنها تمام کشتی‌رانی انجام می‌شود، عملا از آبهای سرزمینی عمان می‌گذرد. در نتیجه مسئله وضع و اجرای مقررات برای این ترافیک دریایی مسئله عمانی‌ها است و مسئله ما نیست."