متالیکا

توی کتاب صومعه درخت پرتقال یه دیالوگ هست که پزشک روس داره راجب معشوقه‌اش حرف میزنه و میگه " جنارت خورشید نیمه شب من بود، نوری بود که دنبالش میکردم". تو چی؟ کسی که دنبالش میکنی واقعا نوره؟ یا فقط یه توهمه؟