D O N E

گـفـتـنـد بـه آسـمـان بنـگـر تا که مـاهـت را بیابـی، امـا من تـورا دیـدم و مـاه‍ که چه گویـم؛ مـعـجـزه‍ را یافـتم، یافـتم نـور مـهـتـاب را در میـانِ تـاریـکـیِ سـیـاه چَشـمـانـت و نوشـیـدم جـرعه ای از تَـلـخـی آن امـا دریـغ..دریـغ از ذره‌ای ناخـوشـی، چـرا کـه؛ قـلـبِ شـیـریـنِ عاشـقِ من خنثـی می‌کند ، تَـلـخـی‌تـورا.