ɴᴏᴄʜᴀᴛ TEXT | متن

چند روزه میخوام بشینم گریه کنم ولی خداشاهده وقت نمیکنم.

من آدم صفر و صدیم،دست خودمم نیست ولی اگه صفر برات صد کردم قدرشو بدون.

از آدمایی که برام آهنگ میفرستن ، خوشم میاد.

آدمایی که ناراحتت میکنن و بعد بخاطر ریکشنت نسبت به کارشون ناراحت میشن و طلبکارن تو یه لول دیگه از تاکسیک بودنن.

مخفی کردن ناراحتی از خود ناراحتی دردش بیشتره.

من به تک‌تک رفتار‌ها فکر می‌کنم،به نگاه‌ها،به لحن حرف زدن‌ها دقت می‌کنم،من همیشه حواسم هست و غم انگیزترین قسمت زندگی‌ام همین جاست؛من خیلی فکر میکنم.

من اگه قرار باشه بهت بگم چطوری باید بهم توجه کنی که تُف تو اون توجهی که میخوای بکنی.

هم می‌خوام ببینمت، هم نمی‌خوام. هم دوست دارم، هم ندارم. هم خوشحالم می‌کنی، هم ناراحت. هم می‌خوام باهات حرف بزنم، هم نمی‌خوام. هم باعث آرامشمی، هم اعصاب خوردیم. تو منو توی مجموعه ی عظیمی از تضاد ها گیر انداختی.

من کسی‌که همه‌چیزُ برام توضیح میده،خیلی لایق احترام می‌دونم،چون حس میکنم نگران بدفهمی‌های منِ و من براش آدم مهمیم.

یه سری چیزا مصنوعی و فیک بودنشون از صد کیلومتری داد میزنه حالا هی خودت رو اصل و اصیل نشون بده... ➺𓆩᳦᳣ @Matn_NOCHAT

اینقدری که شما پیگیر منین، فرشته‌های اعمالم پیگیرم نیستن🦥 ➺𓆩᳦᳣ @Matn_NOCHAT