Abyss of Ideas
前往频道在 Telegram
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود / زنهار از این بیابان وین راهِ بی نهایت @morshed65
显示更多1 073
订阅者
无数据24 小时
+37 天
+2930 天
帖子存档
1 073
این سکانس از فیلم " روزی روزگاری در آناتولیا " رو خیلی دوست دارم به مصاحبه می خوندم از " جیلان " می گفت این فیلم براساس یه پرونده واقعی هست و سر این فیلم با کلی پلیس مصاحبه کرده یکی شون می گفت که مثلا قاتل یا متهم رو ساعت ها بازجویی می کنیم و حرف نمی زنه ولی ممکنه یه دختر یا دختر بچه ببینه طرف گریه کنه و اعتراف کنه به همه چیز! این قضیه رو از اون مصاحبه الهام گرفته بود.
برای من بیشتر یادآور قضیه کاراکتر سونیا در جنایت و مکافات داستایوفسکی هست....
1 073
این فایل نه موسیقی داره و نه تمهید استودیویی ، انگار خود شاملو داره یا مخاطب حرف می زنه...
