“رومینا🌻”

برات آرزو میکنم یه شب اونی که عاشقت شده قبل خواب اینو برات بفرسته و بگه یه یاد تو گوش کردم:)

شبتون بخیر قشنگای من

واقعا ممنون بچه ها🥹 امشب واقعا اکلیلی شدم. قربون محبتتون عزیزای دلم♥️🥹

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ پیجت رو تو اینستاگرام ستاره دار کردم ک همیشه جز اولویت‌های استوری برام بیاد بینهااااااااااایت حس خوبی داری بوی ناب انسانیت و اصالت میدی از اونایی ک میشه خیلی باهاش رفیق بود و از بودن باهاش خسته نشد

باجه*_* میذارم تو کانال بمونه

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ میشه چت ها امشب رو پاک نکتی

افتخار منه عزیزای دلم♥️ منم دلخوشم به وجود شماها🥹

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلام من پیج شمارو وقتی که ۱۳ سالم بود دیدم و الان ۱۸ سالمه هنوزم اسکرین شات هایی که از پست هاتون گزفته بودم و دارم و چقدر خوب بود اون دورانی که متن های شمارو میخوندم الان که به اون اسکرین شات ها نگاه میکنم برمیگردم به همون پنج سال قبل یهترینید بهترین عمیقا دوستون دارم با اینکه شاید هیچ پقت شمارو ندیده باشم

بوس

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ مرسی بخاطر حرفای قشنگت عزیزدلم

اول که میدونم حال روحی خوبی نداری و ممنون که اون آدم امن برات من بودم که پیام دادی♥️ و اینکه من وقتی بابا رو از دست دادم۱۴ سالم بود. بخوام واقعیت رو بهت بگم ، من هنوزم از کابوس از خواب میپرم. هنوزم یهو میزنم زیر گریه دلیلش رو نمیفهمم. با اینکه داره میشه۱۰ سال. ولی اینو فهمیدم که زندگی برای ماهایی که از دست میدیم شاید خیلی سخت باشه، ولی جلوتر که میری جوری خدا برات میسازه و هواتو داره که باورت نمیشه. مامانت جای خوبیه. با خودت تو دوران سوگت مهربون باش و به خودت زمان بده.به عنوان کسی که ده سال از اون روز برام میگذره. هیچ چیز برای من عادی نشد ، منم آدم قبل نشدم،اما شدم یه ادم که تو نامیزون ترین روزای زندگیش یاد گرفته امیدوار باشه و حرف کَسی براش مهم نباشه و فقط برای خواسته ش میجنگه. من تو این ۱۰ سال واقعا به خودم افتخار کردم و افتخار میکنم ، چون اون اتفاق درسته که باعث شد یه تیکه از وجودم همیشه خالی بمونه، اما منو با قوی ترین ورژن خودم روبرو کرد تو هم قوی باش عزیز دلم که زندگی برات خوب میخواد و خدا حواسش بهت هست♥️

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلام دلم میخواست با یکی حرف بزنم که بهم حرفای قشنگ بزنه گفتم بهت پبام بدم من به تازگی مامانمو از دست دادم و بخاطر خواهرمو بابام مجبورم ظاهرمو حفظ کنم ولی از درون خیلی داغونم همش فکرم پیش مامانمه که الان کجاست حالش خوبه یا نه یا مثلا همش فکرم درگیر اون روز توی بیمارستانه که مامانمو در عرض چندساعت از دست دادم یا روز خاکسپاریش که صورت ماهشو دیدم نمیدونم من که ۱۷ سالمه چجوری قراره تا اخر عمر با این غم بزرگ کنار بیام و همیشه یه حسرتی تا ته عمرم تو دلم میمونه که چرا من نتونستم باهاش بیشتر زندگی کنم و لحظه های خوب و خوش بیشتری باهاش رقم بزنم من همه زندگیم و آیندمو با مامانم برنامه ریزی کرده بودم واقعا خیلی داغونم ببخشید باز اگه ناراحتت کردم

من که استقبال میکنم از این اتفاق چون الکیا رو الک میشن واقعیا میمونن🤝🏻

تنها شدن و از دست دادن رفاقت های از دست رفته

یه مرحله از بزرگسالی همینه عزیزم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ ۲۰ سالمه و در تنها ارین حالت ممکنم هیچ دوست و رفیقی کنارم ندارم و از بس که از صمیمی تریناشون صربه خوردم