مصدع اوقات

هرچه تیره تر بشی‌‌ای شب سرد ما مثل هر چی‌ ستاره روشنیم تو تبر بشی‌ واسه ریشه‌ی ما شک نکن بازم جوونه میزنیم همه‌ی سازامونم که بشکنی با سرود خنده‌مون چه میکنی‌ راه آرزومونو بستی ولی‌ با پره پرنده مون چه میکنی‌ نمیشه خورشید و حاشا بکنی‌ حتی پشت سایه‌ها و پرده‌ها یه روزی همه کبوتر میشیم و نمیمونه هیشکی پشت نرده‌ها شب تیرمون به فردا میرسه کابوس کهنه به رویا میرسه وقتی‌ دستمون تو دستایِ همه من میگم معجزه از راه میرسه

من سیاسی نیستم=