ریرا

هر رنجی، لباسی‌ست بر تنِ فهمی که هنوز نرسیده.

مولانا

چنان روزی رسان روزی رسانَد، که صَد عاقل از آن حیران بماند

نه مرگ آنقدر تلخ است، نه زندگی آنقدر شیرین، که انسان برای این دو «شرفش» را بدهد…

اگه بدن میشدم، قلبم بودی درخت میشدم، ریشه‌م بودی شب میشدم، ماه‌م بودی رنگ میشدم، قلمم بودی ساز میشدم، آهنگم بودی فصل میشدم، بهارم بودی حس میشدم، امیدم بودی تو همونی هستی که همیشه به بودنم معنا می‌دی. ♥️

«آدم ها را بيش از حد دوست دارم، يا به هیچ‌وجه دوست ندارم تا اعماق پايين مى‌روم، در آدمها غرق مى‌شوم تا آنچه را هستند واقعى بشناسم!»

سيلويا پلات

🤎

بگو چه‌کار کنم؟ وقتی شادی به دمِ بادبادکی بنداست و غم چون سنگی مرا در سراشیبِ یک درّه دنبال می‌کند.

غلام‌رضا بروسان

نفیسه نعمتی

دستِ همه‌ی درختها نارنجی‌ست در خانه‌ی پاییز، حنابندان است

عباس معروفی

تو انتخابِ من نبودی، سرنوشتم بودی تنها انگیزه‌ی‌ ماندنم در این وانفسای شلوغ، در این زندگی بی‌اعتبار.

جمال ثریا

گاهی حتّی در یک‌ شهر بودن هم کافی نیست؛ آدمی دلش می‌خواهد در یک خیابان، در یک خانه، در یک اتاق، در یک تخت‌خواب با کسی باشد، که نفسش را نفس بکشد.

اگه قرار باشه دوباره زندگی كنم، بازم دلم ميخواد از بين همه‌ی آدم‌هاى دنيا تورو پیدا كنم...

جورج اورول، ۱۹۸۴

در جهانی که حقیقت را کنترل میکنند، بزرگترین جسارت، فکر کردن است.

جورج اورول، ۱۹۸۴

از نظر دیکتاتور مردم دو دسته‌اند: آنهایی که باید گول بخورند آنهایی که باید گلوله بخورند..

پیر گشته دلِ ما، گرچه آغازِ جوانیست…

‏دوست ندارم بمیرم چون تا الان زندگی نکردم و دوست ندارم زنده بمونم چون زندگی بعد این قشنگ نمی‌شه، بشه هم من ذوق و انگیزه‌ و روانش رو ندارم دیگه.

اما حالا فکر می‌کنم که شاید حق با بهار بود، با همان ساقه‌های لخت. بر این پهنه‌ی خاک چیزی هست که به‌رغمِ ما ادامه می‌دهد. نفسِ بودن به راستی موکول به بودنِ ما نیست و این خوب است، خوب است که جلوه‌های بودن را به غم و شادی ما نبسته‌اند. • آینه‌های دردار؛ هوشنگ گلشیری