БАШАНД КИТОБЕН

ФАСОД ВА ЗАРАРИ ОН ДАР ҶОМЕА ——————————————- «Одамоне, ки дар атрофи як ҳадафи мушаххас муттаҳид мешаванд - қавитар ҳастанд. Масалан дар мубориза бо фасод(коррупция). Вақте ки фард бо фасод рӯ ба рӯ мешавад, ин як мушкилие ҳаст. Вақте ки ҷомеаи деҳот бо фасод рӯ ба рӯ мешавад, ин куллан мушкилии дигаре ҳаст. Воқеан ҳам фасод дар ҷомеаи шаҳрвандӣ шояд яке аз қувваҳои харобиоваре бошад, ки мо ҳар рӯз талош меварзем то бо он мубориза барем. Ин на танҳо фасод дар сатҳи ҳукумат, балки фасод дар соҳаи маориф, фасод дар соҳаи тандурустӣ, фасод дар муассисаҳои молиявӣ, фасод дар кӯмаки рушди деҳот ва инчунин фасод дар тақсимоти амвол мебошад. Ҳамин тариқ, коҳиши ахлоқ дар ҷомеаи шаҳрвандӣ яке аз мушкилоти воқеан хеле ҷиддиест, ки мо бояд онро ҳал намоем.» —————————— Мавлоно Ҳозиримом. Иқтибос аз мусоҳиба бо Пегги Дулани дар Донишгоҳи Synergos. 22.10.2012. Лондон

НУКОТЕ АЗ ФАРОМИНИ ҲОЗИРИМОМ ДАР БОБИ ДОНИШ ВА БУЗУРГИИ ОН --------------------- Ба хотир дошта бошед, ки барои ҳар мард ва ҳар як зан ду чизи бисёр муҳим аст, ки ҳаргиз наметавон онҳоро аз шумо ҷудо кард. Аввал РӮҲИ шумо аст ва сонӣ ДОНИШИ шумо аст. Бар руи замин ба ҳар ҷо, ки биравед ва дар ҳар ҷо, ки бошед агар шумо дониши хубе доред ин сармояе аст ки фақат аз они шумо аст ва ҳеҷ кас наметавонад онро аз шумо бигирад, ва ман майл надорам ки шумо инро фаромӯш кунед. Ин барои ҷамоати мо дар Ҳинд содиқ аст, барои чамоати мо дар Африко содиқ аст, барои чамоати мо дар Покистон содиқ аст ва барои чамоати мо дар кулли ҷаҳон содиқ аст. Ва ман ҳаргиз майл надорам ки шумо фаромуш кунед, агар як бор шумо як рутбаи ҳирфаии хубе ба даст оред, хоҳ мард хастед ё зан, ин барои саросари зиндагии шумо як сармояи бисёр бисёр бузург аст, сахт кор кунед ва кишвари худро ва ҷамоати худро дар пешрафт кумак кунед. —————- Бамбай.9.11.1967.

ПОРАЕ АЗ ФАРОМИНИ МАВЛО ДАР БОРАИ ҒАНИМАТ ДОНИСТАНИ ВАҚТ ВА ИҶРОИ ФАРОМИН ------------------------------ <<Майл дорам ба хотир доред, ҳар бор ки шумо ба соате нигоҳ мекунед, ҳар бор ки шумо ба соати деворӣ нигоҳ мекунед, ҳар лаҳза мебинед ки ақрабаки соат то як сония ё як дақиқа ҳаракат мекунад, маънияш ин аст, ки назди шумо барои амал кардан бар ин фармон як сония ё як дақиқа кам монда аст. Фақат зиндагии рӯҳонӣ абадӣ аст, на зиндагии моддӣ. Ва касоне ки байни шумо навҷавон ҳастанд ва мойил ба гуфтан ҳастанд, ки ”ман ин вазифаро фардо анҷом хоҳам дод” фардо бар намегардад. Ва касоне ки байни шумо куҳансол ҳастанд ва онҳо мегуянд, ики “ман барои анҷом додани ин вазифа бисёр пир ҳастам”. Ба хотир дошта бошед, шумо ҳаргиз бисёр пир нестед, шумо ҳаргиз пир нестед, то вақте, ки шумо дар қайди ҳаёт хастед ҳар руз рузе аст, ки бояд дар он зиндагӣ карда шавад ва дар он руз бояд, ки шумо бо беҳтарин истеъдоди худ масъулиятҳои худро анҷом диҳед, лизо вақти худро дар бехабарӣ аз даст надиҳед, ЗЕРО, КИ ВАҚТ АГАР ЯКБОР ГУЗАШТ БАРОИ ҲАМЕША ГУЗАШТ. Ин чизе ҳаст, ки бояд ҳамаи шумо ба ёд дошта бошед. Ман барои амал бар фармони субҳи рӯз ба ҳамаи шумо фардан дуои хайр ва баракоти хусусии Хешро медиҳам.>> ХОНАОБОДОН! ХОНАОБОДОН! ХОНАОБОДОН! Бамбай 27. 11. 1973.