◝فـیلیسداد🍕 𝐟𝐞𝐥𝐢𝐜𝐢𝐝𝐚𝐝◟

هنر فراموش کردن زندگی فکر می‌کنم یکی از بزرگ‌ترین اشتباه‌هایی که بیشتر ما مرتکب می‌شیم، اینه که خیال می‌کنیم یه روز بالاخره می‌رسیم به جایی که بگیم:

دیگه کامله... دیگه زندگی همونیه که می‌خواستم...

از بچگی بهمون گفتن اگه درس بخونی، موفق بشی، پول دربیاری، آدم درستی رو پیدا کنی یا به یه جایگاه خوب برسی، بالاخره احساس رضایت می‌کنی. ولی واقعیت یه چیز دیگه‌ست؛ هر بار به یکی از این هدف‌ها می‌رسیم، خیلی زود یه هدف جدید جاش رو می‌گیره. انگار آدمیزاد همیشه دنبال یه بعدی می‌گرده... فروید می‌گفت مشکل فقط این نیست که ما دنبال لذتیم. یه صدایی هم همیشه توی وجودمون هست که مدام قضاوت می‌کنه، سرزنش می‌کنه و نمی‌ذاره از چیزی که داریم، واقعا لذت ببریم. همون صدایی که باعث می‌شه هیچ موفقیتی کافی به نظر نرسه و همیشه احساس کنیم هنوز یه چیزی کم داریم... اما لاکان یه قدم جلوتر رفت. می‌گفت مسئله این نیست که ما یه چیزی رو گم کردیم؛

مسئله اینه که خود انسان با یه جور کمبود ساخته شده.. میل از همین کمبود به دنیا میاد.. برای همین، هیچ پولی، هیچ عشقی، هیچ موفقیتی نمی‌تونه برای همیشه آدم رو سیراب کنه. نه چون اون چیزها بی‌ارزشن، بلکه چون میل انسان ذاتا قرار نیست یه‌جا متوقف بشه...

شاید برای همینه که خیلی وقت‌ها ما دنبال خود زندگی نیستیم؛ دنبال تصویری از زندگی‌ایم که دیگران برامون ساختن... خانواده، جامعه، فرهنگ و این روزها شبکه‌های اجتماعی، مدام بهمون نشون می‌دن که زندگی خوب چه شکلیه.. بعد تمام عمر تلاش می‌کنیم شبیه همون تصویر بشیم، بی‌اینکه از خودمون بپرسیم: واقعا این خواسته، خواسته‌ی خودمه یا فقط می‌خوام شبیه چیزی باشم که دیگران دوست دارن؟ لاکان می‌گفت

ما خیلی وقت‌ها چیزی رو نمی‌خوایم چون خودمون دوستش داریم؛ می‌خوایمش چون فکر می‌کنیم از نگاه دیگران ارزشمنده... برای همین، حتی وقتی به خواسته‌هامون می‌رسیم، باز یه جای کار خالیه؛

چون چیزی که به دست آوردیم، همیشه خواسته‌ی واقعی خودمون نبوده...

شاید حتی سوال چطور باید زندگی کنم؟ هم گاهی ما رو خسته‌تر می‌کنه... انگار همیشه یه داور نامرئی بالای سرمونه که منتظره آخر کار بهمون نمره بده... اما شاید اصلا چنین داوری وجود نداشته باشه... شاید هیچ نسخه‌ی کاملی برای زندگی نوشته نشده باشه... به گمانم، بلوغ از همون جایی شروع می‌شه که

آدم قبول می‌کنه کامل نبودن، نقص نیست؛ بخشی از انسان بودنه... قرار نیست یه روز همه‌ی سوال‌ها جواب بگیرن یا همه‌ی میل‌ها تموم بشن... اگر میل از بین بره، حرکت زندگی هم از بین می‌ره...

شاید هنر زندگی این نباشه که بالاخره معنای زندگی رو پیدا کنیم؛

شاید هنرش این باشه که دست از وسواس پیدا کردن یه جواب نهایی برداریم... معنا چیزی نیست که جایی پنهان شده باشه و منتظر کشف شدن باشه؛

معنا، آروم‌آروم از دل انتخاب‌هامون، تجربه‌هامون و از شیوه‌ای که با کمبودها و ناتمام بودن زندگی کنار میایم، ساخته می‌شه...

پاشا

📒๑ #کتــاب‌صوتـی ๑🎧 ㅤㅤ ◁ㅤ❚❚ㅤ▷ 💡𖧹 #اخبار_را_دنبال_نکنید 🚜𖧹 #رولف_دوبلی 🍯𖧹 قسمت پنجم └─────────────╮ 🍺 ➳ @i_FELICIDAD

📒๑ #کتــاب‌صوتـی ๑🎧 ؛ #𝑣𝑖𝑑𝑒𝑜🎥 #زنگ‌اول🥁 #روانشناسی🥁 𖧹 #معرفی‌فیلم‌با‌فیلی ؛ #𝑝𝒉𝑜𝑡𝑜𝑔𝑟𝑎𝑝𝒉𝑦 #یک_دقیقه_با_کتاب📙 #هفتصد‌بیست‌یک👻 #ملوسک🐱 #چالش_رنگی🌈 #پیشنهاد🌸✨ #دلبریـات🍕 #یه‌مورچه‌کتاب🐜

تله‌ی «ای کاش» نشخوار اینکه «اگر فلان تصمیم رو گرفته بودم، الان فلان‌جا بودم»، فقط یه بازی روانیه که مغز برای شکنجه‌ی خودت طراحی کرده. واقعیت اینه اون نسخه از تو که فلان تصمیم رو گرفت، الان وجود نداره. تو همینی هستی که الان هستی؛ پس انرژی‌ت رو برای «اینجا و الان» خرج کن! ؛ ─────────    #نصیحت_امشب 🥁 ؛ ✨𝐅𝐄𝐋𝐈𝐂𝐈𝐃𝐀𝐃

در نهایت فهمیدم مشکل از من نیست. مشکل از اینه که من دارم زندگی واقعی خودمو با تریلر تبلیغاتی زندگی بقیه مقایسه می‌کنم. یعنی اگه زندگی واقعی آدم‌ها فیلم بود، اینستاگرام فقط پوسترشه؛ اون هم با فیلتر، نورپردازی و دروغ‌های کوچک اما خوش‌رنگ. 😌

زندگی مردم اونجا خیلی مرتبه. اتاقاشون مرتبه، لباساشون مرتبه، حتی غصه خوردنشون هم خیلی شیکه. اون‌وقت من اگر بلند شم آب بخورم، وسط راه یادم میره چرا بلند شدم، بعد میشینم، بعد دوباره تشنه میشم.

قبل از اینستا فکر می‌کردم قیافه‌م کاملاً قابل استفاده‌ست. ولی بعد از یه دور اکسپلور، حس می‌کنم صورتم نسخه آزمایشی بوده و بقیه نسخه پریمیومن. همه یه زاویه فک دارن که باهاش میشه هندونه قاچ کرد. من جلوی آینه فقط می‌پرسم: «ببخشید ما با کدوم دوربین باید خوب بیفتیم؟»

قبل از باز کردن اینستا زندگیم کاملاً نرمال بود. چای داشتم، یه گوشه نشسته بودم، زندگیم هم داشت خیلی محترمانه جلو می‌رفت. ده دقیقه توی اینستا می‌چرخم… یهو مغزم میگه: «ببین بقیه کجان، تو کجایی.» در حالی که من اصلاً یادم نمیاد با کسی مسابقه ثبت‌نام کرده باشم!

نت که وصل میشه، انگار وارد یه سیاره دیگه میشی. سیاره‌ای که توش همه خوشگلن، همه پوستشون برق می‌زنه، همه هم یه جوری بیدار میشن که انگار از اول صبح آهنگ انگیزشی توی مغزشون پخش میشه. منم همون لحظه با موهای سیخ و چشم‌های نیمه‌باز میگم: «ببخشید… ما واقعاً هم‌سیاره‌ای هستیم؟»

#سوال_امشب اولین باری که واقعاً احساس کردی بزرگ شدی، کی بود؟ توی دایرکت یا بات بفرستید☺️

اگه اسم این انیمه رو می‌دونی تو دوست خوب منی!

سلام فیلی های عزیزم وصلین؟

﷽؛🌱

؛ ───────── #زنگ_اول🥁 ؛ ✨𝐅𝐄𝐋𝐈𝐂𝐈𝐃𝐀𝐃

؛ ─────────    #پادکست🎧 ؛✨𝐅𝐄𝐋𝐈𝐂𝐈𝐃𝐀𝐃

📚 #راز_شکست_موفق ✍🏻 #جینا_مولیکان_لانگ ؛ ───────── #یک_دقیقه_با_کتاب📙 ؛ ✨𝐅𝐄𝐋𝐈𝐂𝐈𝐃𝐀𝐃

؛ ───────── #نصیحت_امشب 🥁 ؛ ✨𝐅𝐄𝐋𝐈𝐂𝐈𝐃𝐀𝐃

؛ ─────────  #آیه_گرافی🌿 ؛ 🕊𝐅𝐄𝐋𝐈𝐂𝐈𝐃𝐀𝐃

؛╮──────────╭ ؛ #𝑣𝑖𝑑𝑒𝑜🎥 ؛ 🍎𝐅𝐄𝐋𝐈𝐂𝐈𝐃𝐀𝐃 ؛╯──────────╰

؛ ─────────    #معرفی‌فیلم‌با‌فیلی•🍿 ؛ ✨𝐅𝐄𝐋𝐈𝐂𝐈𝐃𝐀𝐃