Metall Head ™

خستگی، همیشه در زانوها لانه نمی‌کند؛ گاهی در جان آدم ریشه می‌دواند. در آن نقطه‌ای که سال‌ها بی‌صدا بار کشیده‌ای، عرق ریخته‌ای، دل سوزانده‌ای و به امید فردایی روشن، شانه‌هایت را زیر سنگینی روزگار خم کرده‌ای. اما ناگهان، میان هیاهوی زندگی، آینه‌ای پیش رویت می‌گذارند و حقیقت را می‌بینی: نه قهرمان این قصه بوده‌ای و نه مسافر مقصد؛ تنها یابوی خسته‌ای که بار دیگران را تا انتهای جاده بر دوش کشیده است. چه تلخ است وقتی می‌فهمی رد زخم‌های شانه‌ات، نشان افتخار نبوده، جای طناب‌هایی بوده که سال‌ها بی‌رحمانه بر تنت کشیده‌اند. تمام آن دویدن‌ها، تمام آن جان کندن‌ها، نه برای ساختن رؤیاهایت، که برای سبک‌تر شدن بار کسانی بوده که حتی لحظه‌ای پشت سرشان را نگاه نکرده‌اند. آدمی از خستگی نمی‌شکند؛ از آن لحظه می‌شکند که درمی‌یابد عمرش را به جای زیستن، صرف کشیدن بارهایی کرده که هرگز سهم او نبوده‌اند. #درس #تجربه