من به تنهایی

هنوز فرصت نکردم زندگی کنم، تا الان فقط دوام آوردم.

کسی دیگه تو اون دیار رَخت عروسی ندوخت

چه سینه هایی که نسوخت

چه آرزو هایی که نمُرد

تک تک ثانیه هایِ زندگیم شبیه عصرِ جمعه شده

این روزها نیاز داشتم یکی به‌جای خودم حواسش بهم بود.

نجات دهنده مُرده است

خدای را ببر از یاد که بر او پناهی نیست!

ما فراموش شُدگانیم