مسجد جامع (قشلاق)

#اليوم الجمعة 🔹 ✨اللهم صلِّ وسلِّم على نبينا محمد ﷺ 🤍✨ 🌿 از ثمرات صلوات بر پیامبر ﷺ ↘️↘️ ابن‌قیم رحمه‌الله می‌گوید: ✨ از برکات صلوات این است که بنده را از جفا بیرون می‌آورد. 🔎 جفا یعنی ترک نیکی و بریدن پیوند؛ نقطه‌ی مقابلِ وفا و صله. اگر در صلوات بر پیامبر ﷺ هیچ فایده‌ای جز همین نبود، برای اهل مروّت و صاحبان نفوس شریف کافی بود که در فرستادن صلوات بر او بسیار بکوشند. ❗️کدام جفا زشت‌تر و سنگین‌تر از این است که انسان نسبت به کسی بی‌اعتنا باشد که: ▫️ سبب هدایتش شد ▫️ او را به سوی خدا راه نمود ▫️ و از آتش نجاتش داد او در این راه سختی‌هایی کشید که در سیره خوانده‌ایم:🔻 ▪️ خود را بر قبایل عرضه می‌کرد تا دین خدا به تو برسد ▪️ آن‌قدر راه رفت که پاشنه‌هایش خون‌آلود شد ▪️ وطن و محبوب‌ترین سرزمینش را ترک گفت ▪️ یارانش کشته شدند ▪️ دندان پیشینش شکست ▪️ و چهره‌ی شریفش مجروح شد 💔 و با همه‌ی این‌ها 🤲 برای تو دعا می‌کرد: «به الله سوگند، این دعای من برای امّتم در هر نماز است.» 🤍 مشتاق دیدارت بود: «دوست داشتم برادرانم را می‌دیدم.» 🌅 و در روز قیامت باذن الله شفاعتت می‌کند و می‌گوید: «امّتم، امّتم.» مسجد جامع قشلاق https://t.me/kourd6

قال الشافعي رضي الله تعالى عنه -: مَنْ أحبَّ أن يفتح اللهُ قلبَه ويرزقه العلمَ فعليه: ۱- بالخلوة ۲- وقلة الأكل ۳- وترك مخالطة السفهاء ٤- وترك بعض أهل العلم الذين ليس معهم إنصافٌ ولا أدبٌ .

📚 بستان العارفين للإمام النووي (١/٥٣)

ترجمه: امام شافعی (رضی الله تعالی عنه) فرموده‌ است: «هر کس می‌خواهد خداوند قلبش را بگشاید و علم را روزیِ او گرداند، بر او لازم است که: ۱. خلوت گزینی [و دوری از هیاهوی مردم] داشته باشد؛ ۲. اندک بخورد؛ ۳. از معاشرت با بی‌خردان (سفیه‌ها) دوری کند؛ ۴. و از معاشرت با برخی از اهل علم که انصاف و ادب ندارند، پرهیز نماید.» 📚 بستان العارفین، نوشته امام نووی (جلد ۱، صفحه ۵۳)

ضمن عرض سلام خدمت دوستان گرامی..... با توجه به اینکه فایل جمعه ها و کلاس های تفسیر در کانال تلگرامی بارگزاری نمیشود خواهشمندیم برای استفاده از فایل جمعه ها و کلاس ها به کانال ما در روبیکا بپیوندید..... ادرس کانال مسجد جامع قشلاق در روبیکا 👇👇👇👇👇👇👇 @masjedghsh با تشکر

📖 أطفئ ذاك النور، وأشغل بقية الأنوار🕯💡 «آن چراغ را خاموش کن و چراغ‌های دیگر را روشن ساز.» ⚠️از ناسپاسی نسبت به نعمت‌های الله متعال این است که انسان همواره ارزش نعمت‌هایی را که در اختیار دارد، فراموش کند؛ نعمت‌هایی که بسیاری از مردم از آن‌ها محروم‌اند، مانند: 🌿 هدایت به اسلام و سنت، 🌿 سلامتی و عافیت، 🌿 خانه و سرپناه مناسب، 🌿 و نعمت امنیت. 💢 ناسپاسی انسان زمانی بیشتر می‌شود که پیوسته به چیزی بیندیشد که آرزوی رسیدن به آن را دارد، اما برایش مقدر نشده است؛ در نتیجه، همواره اندوهگین، دلگیر و حسرت‌زده باقی می‌ماند. 🔹 مثال چنین کسی، مانند فردی است که در شبی تاریک وارد باغی بسیار زیبا می‌شود؛ باغی که در هر گوشه‌اش منظره‌ای چشم‌نواز و دل‌انگیز وجود دارد، اما همه چراغ‌ها خاموش‌اند. او تنها یک چراغ را روشن می‌کند، و آن چراغ بر منظره‌ای زشت و ناخوشایند می‌تابد. سپس تمام توجه خود را به همان صحنه‌ی نازیبا معطوف می‌کند، از آن شکایت می‌کند و گمان می‌برد که تمام باغ همین‌گونه است. اگر بعداً از او درباره آن باغ بپرسند، آن را بد می‌شمارد و تنها همان چیزی را که دیده، بازگو می‌کند. حال آنکه اگر خردمند بود، آن چراغ را خاموش می‌کرد و چراغ‌های دیگر را روشن می‌ساخت تا زیبایی‌های فراوان باغ را ببیند و از آن‌ها لذت ببرد.🔺 🔳 حال برخی از مردم نیز همین‌گونه است. الله متعال نعمت‌های فراوان و بزرگی به آنان عطا کرده است، اما چشم دل و حتی چشم ظاهر خود را بر آن نعمت‌ها بسته‌اند و جز به نعمتی که از آن محروم شده‌اند نمی‌اندیشند؛ در حالی که بسیاری از آن محرومیت‌ها مربوط به رفاه و تجمل است، نه نیازهای ضروری زندگی. از همین رو، چنین انسانی را می‌بینی که همواره بدخلق، گرفته‌دل و تنگ‌سینه است. 🛜 و از جمله کیفرهای الله برای کسی که شکرگزار نعمت‌هایش نباشد، این است که شادی، لذت و بهره‌مندی از همان نعمت‌هایی را که به او داده، از دلش می‌گیرد و او را گرفتار حسرت بر چیزهایی می‌کند که به آن‌ها نرسیده است؛ در حالی که چه‌بسا اگر آن خواسته‌ها به او داده می‌شد، برای دین یا دنیایش مایه‌ی زیان و تباهی بود. ﴿وَكَانَ الْإِنسَانُ ظَلُومًا جَهُولًا﴾❕❕ «و انسان، بسیار ستمگر و نادان است.» [الأحزاب: ۷۲] 🌿 مسجد جامع قشلاق https://t.me/kourd6

📖 أطفئ ذاك النور، وأشغل بقية الأنوار🕯💡 «آن چراغ را خاموش کن و چراغ‌های دیگر را روشن ساز.» ⚠️از ناسپاسی نسبت به نعمت‌های الله متعال این است که انسان همواره ارزش نعمت‌هایی را که در اختیار دارد، فراموش کند؛ نعمت‌هایی که بسیاری از مردم از آن‌ها محروم‌اند، مانند: 🌿 هدایت به اسلام و سنت، 🌿 سلامتی و عافیت، 🌿 خانه و سرپناه مناسب، 🌿 و نعمت امنیت. 💢 ناسپاسی انسان زمانی بیشتر می‌شود که پیوسته به چیزی بیندیشد که آرزوی رسیدن به آن را دارد، اما برایش مقدر نشده است؛ در نتیجه، همواره اندوهگین، دلگیر و حسرت‌زده باقی می‌ماند. 🔹 مثال چنین کسی، مانند فردی است که در شبی تاریک وارد باغی بسیار زیبا می‌شود؛ باغی که در هر گوشه‌اش منظره‌ای چشم‌نواز و دل‌انگیز وجود دارد، اما همه چراغ‌ها خاموش‌اند. او تنها یک چراغ را روشن می‌کند، و آن چراغ بر منظره‌ای زشت و ناخوشایند می‌تابد. سپس تمام توجه خود را به همان صحنه‌ی نازیبا معطوف می‌کند، از آن شکایت می‌کند و گمان می‌برد که تمام باغ همین‌گونه است. اگر بعداً از او درباره آن باغ بپرسند، آن را بد می‌شمارد و تنها همان چیزی را که دیده، بازگو می‌کند. حال آنکه اگر خردمند بود، آن چراغ را خاموش می‌کرد و چراغ‌های دیگر را روشن می‌ساخت تا زیبایی‌های فراوان باغ را ببیند و از آن‌ها لذت ببرد.🔺 🔳 حال برخی از مردم نیز همین‌گونه است. الله متعال نعمت‌های فراوان و بزرگی به آنان عطا کرده است، اما چشم دل و حتی چشم ظاهر خود را بر آن نعمت‌ها بسته‌اند و جز به نعمتی که از آن محروم شده‌اند نمی‌اندیشند؛ در حالی که بسیاری از آن محرومیت‌ها مربوط به رفاه و تجمل است، نه نیازهای ضروری زندگی. از همین رو، چنین انسانی را می‌بینی که همواره بدخلق، گرفته‌دل و تنگ‌سینه است. 🛜 و از جمله کیفرهای الله برای کسی که شکرگزار نعمت‌هایش نباشد، این است که شادی، لذت و بهره‌مندی از همان نعمت‌هایی را که به او داده، از دلش می‌گیرد و او را گرفتار حسرت بر چیزهایی می‌کند که به آن‌ها نرسیده است؛ در حالی که چه‌بسا اگر آن خواسته‌ها به او داده می‌شد، برای دین یا دنیایش مایه‌ی زیان و تباهی بود. ﴿وَكَانَ الْإِنسَانُ ظَلُومًا جَهُولًا﴾❕❕ «و انسان، بسیار ستمگر و نادان است.» [الأحزاب: ۷۲] 🌿

📖 أطفئ ذاك النور، وأشغل بقية الأنوار🕯💡 «آن چراغ را خاموش کن و چراغ‌های دیگر را روشن ساز.» ⚠️از ناسپاسی نسبت به نعمت‌های الله متعال این است که انسان همواره ارزش نعمت‌هایی را که در اختیار دارد، فراموش کند؛ نعمت‌هایی که بسیاری از مردم از آن‌ها محروم‌اند، مانند: 🌿 هدایت به اسلام و سنت، 🌿 سلامتی و عافیت، 🌿 خانه و سرپناه مناسب، 🌿 و نعمت امنیت. 💢 ناسپاسی انسان زمانی بیشتر می‌شود که پیوسته به چیزی بیندیشد که آرزوی رسیدن به آن را دارد، اما برایش مقدر نشده است؛ در نتیجه، همواره اندوهگین، دلگیر و حسرت‌زده باقی می‌ماند. 🔹 مثال چنین کسی، مانند فردی است که در شبی تاریک وارد باغی بسیار زیبا می‌شود؛ باغی که در هر گوشه‌اش منظره‌ای چشم‌نواز و دل‌انگیز وجود دارد، اما همه چراغ‌ها خاموش‌اند. او تنها یک چراغ را روشن می‌کند، و آن چراغ بر منظره‌ای زشت و ناخوشایند می‌تابد. سپس تمام توجه خود را به همان صحنه‌ی نازیبا معطوف می‌کند، از آن شکایت می‌کند و گمان می‌برد که تمام باغ همین‌گونه است. اگر بعداً از او درباره آن باغ بپرسند، آن را بد می‌شمارد و تنها همان چیزی را که دیده، بازگو می‌کند. حال آنکه اگر خردمند بود، آن چراغ را خاموش می‌کرد و چراغ‌های دیگر را روشن می‌ساخت تا زیبایی‌های فراوان باغ را ببیند و از آن‌ها لذت ببرد.🔺 🔳 حال برخی از مردم نیز همین‌گونه است. الله متعال نعمت‌های فراوان و بزرگی به آنان عطا کرده است، اما چشم دل و حتی چشم ظاهر خود را بر آن نعمت‌ها بسته‌اند و جز به نعمتی که از آن محروم شده‌اند نمی‌اندیشند؛ در حالی که بسیاری از آن محرومیت‌ها مربوط به رفاه و تجمل است، نه نیازهای ضروری زندگی. از همین رو، چنین انسانی را می‌بینی که همواره بدخلق، گرفته‌دل و تنگ‌سینه است. 🛜 و از جمله کیفرهای الله برای کسی که شکرگزار نعمت‌هایش نباشد، این است که شادی، لذت و بهره‌مندی از همان نعمت‌هایی را که به او داده، از دلش می‌گیرد و او را گرفتار حسرت بر چیزهایی می‌کند که به آن‌ها نرسیده است؛ در حالی که چه‌بسا اگر آن خواسته‌ها به او داده می‌شد، برای دین یا دنیایش مایه‌ی زیان و تباهی بود. ﴿وَكَانَ الْإِنسَانُ ظَلُومًا جَهُولًا﴾❕❕ «و انسان، بسیار ستمگر و نادان است.» [الأحزاب: ۷۲] 🌿 مسجد جامع قشلاق https://t.me/kourd6

شایسته است بدانیم که در روزگاری زندگی می‌کنیم که با وجود کاهش علم و تقوا، اخلاق نیز دستخوش دگرگونی شده است. امروزه افرادی هستند که گمان می‌کنند اگر در هر موضوعی اظهار نظر نکنند، دنیا به هم می‌ریزد! اما هنگامی که سخن می‌گویند، نه‌تنها سودی به همراه ندارد، بلکه به خود و اطرافیانشان نیز آسیب می‌رساند! جرأتِ بحث و جدال به اندازه‌ای زیاد شده که پایان بسیاری از گفتگوها چیزی جز دل‌آزردگی، کدورت و گاهی درگیری نیست. ما اصلاً درباره کسانی که بدون علم وارد بحث می‌شوند سخن نمی‌گوییم؛ زیرا این کار متأسفانه به امری رایج تبدیل شده است ! 🔹 آیا می‌دانید نزد سلف صالح این امت، اگر جوانی ـ هرچند بهره فراوانی از علم داشت ـ در حضور بزرگان و علمای ربانی به سخن گفتن پیش‌دستی می‌کرد، درباره او چه می‌گفتند؟🔻 📖 امام بیهقی در کتاب المدخل إلى علم السنن (ص 388) نقل می‌کند:🔻 💢إذا رأيت الشاب يتكلم عند المشايخ، وإن كان قد بلغ من العلم مبلغا، فآيس من خيره، فإنه قليل الحياء. ✍️ : هرگاه دیدی جوانی در حضور مشایخ و بزرگان سخن می‌گوید، هرچند از دانش فراوانی برخوردار باشد، از خیر و صلاح او ناامید باش؛ زیرا چنین رفتاری نشانه کم‌حیایی اوست. 📚 المدخل إلى علم السنن الكبرى، امام بیهقی، ص 388 🌿 همچنین عُقبة بن علقمة نقل می‌کند که از ابراهیم بن أدهم رحمه‌الله شنیدم که می‌فرمود: كنا إذا رأينا الحدث يتكلم مع الكبار أيسنا من أخلاقه، ومن كل خير عنده. ✍️: ما هرگاه جوانی را می‌دیدیم که در برابر بزرگان زبان به سخن می‌گشود، از اخلاق نیک او و هر خیری که نزد او بود، ناامید می‌شدیم. 📚 حلية الأولياء، امام ابونعیم، ج 8، ص 29 🔸 مقصود این بزرگان آن نبود که جوان حق سخن گفتن ندارد؛ بلکه منظورشان این بود که علم، بدون ادب و تواضع، ارزشی ندارد. کسی که پیش از آنکه ادب بیاموزد، خود را برای اظهار نظر و پیشی گرفتن بر اهل فضل آماده کند، غالباً از خیر فراوان محروم می‌شود. 🌱 پس بیایید خود را با صالحان این امت مقایسه کنیم و از اخلاق آنان درس بگیریم. پیش از آنکه سخنی بر زبان آوریم، نخست آن را در ذهن خود بسنجیم؛ آیا حق است؟ آیا سودی در آن هست؟ آیا گفتنش لازم است؟ سپس اگر خیر و مصلحتی در آن بود، آن را بر زبان جاری کنیم. زیرا خداوند متعال فرموده است: ﴿مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ ✍️ : «هیچ سخنی بر زبان نمی‌آورد، مگر آنکه نزد او فرشته‌ای مراقب و آماده برای ثبت آن است.» 📖 سوره ق، ۱۸ 🤲 بیایید اخلاص و صداقت را تنها برای رضای پروردگار قرار دهیم. اگر سخن ما از روی اخلاص، علم، ادب و خیرخواهی باشد، خداوند نیز به آن برکت و اثر خواهد بخشید. 🌸 از خداوند متعال می‌خواهیم که همه ما را به اخلاق نیکو، ادب با اهل علم، سخن خیر و اخلاص در گفتار و کردار موفق بدارد. مسجد جامع قشلاق https://t.me/kourd6

🔸دین پیامبر محمد ﷺ بر پایه‌ی اخبار و روایات است. (منظور از حدیث، سخنان و روایات پیامبر ﷺ است، و أثر به گفتار و نقل‌های صحابه، تابعین و تابعِ تابعین گفته می‌شود.) بهترین مرکب و مطمئن‌ترین وسیله‌ای که انسان را به رستگاری و سربلندی در روز قیامت می‌رساند، تمسک به آثار و روایات سلف است. هرگز از حدیث و اهل حدیث روی برمتاب و آن را رها مکن؛ زیرا رأی و اندیشه‌ی شخصی در دین، همچون شب و تاریکی است، اما حدیث، روز و روشنایی است. چه بسیار پیش می‌آید که انسان نشانه‌ها وراه‌های هدایت (یعنی احادیث پیامبر ﷺ و آثار سلف صالح) را نشناسد، در حالی که حقیقت، آن‌چنان آشکار و روشن است که گویی خورشید برآمده و سراسر افق را با نور خود روشن کرده است.🔹 💢(یعنی گاهی انسان نسبت به احادیث و آثار سلف جاهل می‌ماند، در حالی که آن حقایق، از شدت وضوح، همانند خورشید تابانی هستند که در آسمان می‌درخشد و هیچ ابهامی در آن‌ها وجود ندارد.)❇️ مسجد جامع قشلاق https://t.me/kourd6

🖋️ حقیقت، آن‌گاه بی‌پیرایه آشکار می‌شود که انسان با خویشتن تنها بماند؛ بی‌آنکه هیاهوی دیگران، تعلقات دنیا و عوامل بیرونی، اندیشه و نگاه او را تحت تأثیر قرار دهند.✨ ⌛️و مرگ، آخرین پرده را کنار می‌زند؛ آن‌گاه انسان حقیقت را چنان می‌بیند که پیش‌تر از دیدنش غافل بود: 📌﴿لَّقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَٰذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ﴾  [ق: ۲۲]🔻 «بی‌گمان، تو از این [حقیقت] در غفلت بودی؛ پس پرده‌ات را از برابر دیدگانت کنار زدیم و دیده‌ات امروز تیزبین است.»💢💢 ▫️ شيخ عبدالعزيز طريفی فك الله اسره 💠 #تلاوة الجميلة :✨شيخ ادريس ابكر✨ مسجد جامع قشلاق https://t.me/kourd6

﴿وعباد الرحمن الذين يمشون على الارض هونا واذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما﴾ [فرقان: ۶۳] 🌿 حسن بصری رحمه‌الله می‌گوید:🔻 «مؤمن، بردبار و آرام است؛ اگر با نادانی و رفتار جاهلانه با او برخورد شود، بردباری و گذشت پیشه می‌کند؛ ستم نمی‌کند و اگر بر او ستم شود، می‌بخشد؛ بخیل و تنگ‌نظر نیست و اگر با او تنگ‌نظری شود، شکیبایی می‌ورزد.» 📚 موسوعة التفسير المأثور، شماره ۵۵۲۱۳ 🌿 مروذی درباره امام احمد رحمه‌الله روایت می‌کند: «(احمد بن حنبل) اهل جهل و رفتار ناپسند نبود؛ و هرگاه با او از روی نادانی رفتار می‌شد، آرام و بردبار می‌گشت و شکیبایی می‌کرد و می‌گفت: «حَسْبِيَ الله»؛ خدا برای من کافی است. کینه‌ورز نبود و شتاب‌زده نیز نبود. بسیار فروتن و بی تکلف بود، اخلاقی نیکو داشت و همواره گشاده‌رو بود. نرم‌خو و ملایم بود و خشونت نمی‌کرد. برای خدا دوست می‌داشت و برای خدا دشمن می‌داشت؛ و هنگامی که مسئله‌ای از امور دین پیش می‌آمد، خشم او در دفاع از آن شدت می‌گرفت. همچنین آزار همسایگانش را با شکیبایی تحمل می‌کرد.» 📚 سیر أعلام النبلاء، ذهبی، ج ۱۱، ص ۲۲۰، چاپ مؤسسه الرسالة #تلاوة الجميلة :✨شيخ ولید الشمسان✨ https://t.me/kourd6