Blue symphony

ویلیام، تو برای من اون ماگ بزرگ چای درست قبل از خوابی، تو بغل گرفتن پتوی مورد علاقم توی صبح زمستونی، تو آخرین برش پیتزایی، تو فرار از روزمرگی های سخت و خسته کننده برای گوش دادن به موزیک مورد علاقه ای، تو حس امنیت یه آغوشی، تو طلوع خورشید بعد از شبی هستی که با گریه سپری شد. تو همون اتفاق کوچیکی هستی که مهم نیست چقدر تکرار بشه؛ هر بار حس زنده بودن رو یادم میاره.