تکست سی

واسه من استوری معنا دار نذارید. من اگه معنادار حالیم میشد با شماها رفت و آمد نداشتم . @Text_C | تکستـ سے

‏هرکس ازت پرسید: « تو فکر میکنی کی هستی؟» بگو: تمام چیزهایی که آرزوشو داشتی و به دست نیاوردی! @Text_C | تکستـ سے

چیزی که واقعا ارومم می‌کنه: @Text_C | تکستـ سے

اگر تا آخرین لحظه‌‌ی بحث هم به زخم‌های طرف مقابلت حمله نکردی، به خانواده‌ای که داری افتخار کن... @Text_C | تکستـ سے

هیچ زنی، تاکید میکنم هیچ زنی، نمیتونه رابطه عاشقانه اش رو ترک کنه مگر اینکه به عنوان یک مرد اونقدر ناامید و دلسردش کنی که حس کنه بیرون از این رابطه براش امنیت و زندگی بهتری هست. @Text_C | تکستـ سے

روز دوشنبه رندترین تاریخ امسال رو داریم (۰۵/۰۵/۰۵)، اگه میخواید نامزد کنید، رل بزنید، زن بگیرید یا بزایید یا به کسی پیشنهاد بدید از الان میتونید کارای اداریشو انجام بدید. ببینم چیکار میکنید! @Text_C | تکستـ سے

خدایا به هر سازی که زدی تو این دنیا ما رقصیدیم، حداقل یکم شاباش می‌دادی @Text_C | تکستـ سے

یدور دیگه از اول اول میگی چی شد که از من خوشت اومد: @Text_C | تکستـ سے

📝 ما اشتباهی حساب کردیم! روی ایده‌هایی که عملی نشد روی مهاجرتی که به وقوع نپیوست روی درآمدی که زورش به آرزوهامان نرسید ما اشتباهی دلگرم بودیم... به عشقی که برای رفتن آمده بود ! به رفیقی که ما را برای منافع خودش می‌خواست. به بزرگترهایمان که حامی نبودند... ما اشتباهی ذوق کردیم؛ برای مسافرت‌هایی که خاطره نشد! برای خاطراتی که رقم نخورد... برای خانه و ماشینی که داشتنش دیگر محال شده. ما اشتباه نکردیم. «اشتباه» به ما تحمیل شد ! ما فقط در زمان نامناسب در جای نامناسب بودیم. 👤علی سلطانی @Text_C | تکستـ سے

گاهی باید از یک قمار باز درس سرمایه‌گذاری و ترید گرفت. دیالوگ‌های حسن معجونی خودش یک درس روانشناسی ترید است.

ولی اگه بلد نیستید و عرضه شو ندارید آدما رو حیف نکنید، ذوقشونو، عشقشونو، احساسشونو... @Text_C | تکستـ سے

ما به اندازه کافی با ابهام‌های زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کنیم، کاش توی رابطه‌هامون دیگه کسی رو معطلِ حدس زدن و بلاتکلیفی نذاریم. @Text_C | تکستـ سے

باور کنید آدما "به اندازه ی کافی" برای همدیگه وقت دارن اما چون وقتشون محدوده خودشون انتخاب میکنن واسه کی خرجش کنن. با زور سعی نکنید خودتونو جا بدین نه تو برنامه ی کسی، نه تو زندگی کسی. | @Text_C | تکستـ سے

و چقدر کلمه جنگ عادی شده انگار نه انگار که میگیرد؛ مادری را از فرزند، فرزندی را از مادر، عشقی را از معشوق، شوقی را از عاشق، سقفی را از یک خانه، تلاش های چندین ساله پدرانه، جوانی را از تو، زندگی را از ما. @Text_C | تکستـ سے

گاهی لازم نیست چیزی را نجات بدهی، توضیح بدهی، یا به سرانجام برسانی. بعضی فصل‌های زندگی فقط آمده‌اند تا به تو یاد بدهند همه‌چیز قرار نیست مالِ تو باشد، اما هر چیزی می‌تواند چیزی از تو بسازد... @Text_C | تکستـ سے

‌ «دیگه کمکی نکردم، دعوتی نکردم، زنگی نزدم، فهمیدم رفیق واقعی من بودم، نه اون‌ها.» @Text_C | تکستـ سے

ما چیزی جز زندگیِ معمولی نخواستیم؛ اما هر روز سهممان شد نگرانی، خستگی و حسرت. @Text_C | تکستـ سے

زخم‌هام رو دوست دارم چون یادم میندازن هيچوقت تماشاگرِ زندگی نبودم تلاش کردم، تجربه کردم، اعتماد کردم، دل بستم، ریسک کردم، باختم و یاد گرفتم. @Text_C | تکستـ سے

به کسی که عاشق کتابه اینطوری هدیه بدین تباهااا🤌 @Text_C | تکستـ سے

یه چیز دیگه هم که فراموش کردنش رو برام خیلی آسون کرد این بود که پذیرفتم هیچ آدمی به من "دوست داشتن" و یا "موندن" بدهکار نیست. وظیفه هیچکسی نیست که حواسش به من باشه یا مراقبم باشه. اگرم الان دارم ازار میبینم واسه اینه که خودم اونجوری که باید مراقب خودم نبودم. @Text_C | تکستـ سے