⚫روان آنالیز⚫

«آیا آن هنگام که از دست ‌دادنِ کسی می‌ترسیدی، کسی هم از دست دادنِ تو ترسید؟» 🌿

«اما عزیزم، آدم با حرف‌هایی که نمی‌تواند بزند باید چه کند؟» 🌿

روان انسان می‌تونه رنج‌های عظیمی رو تحمل کنه، اما چیزی که اون رو از پا در میاره؛ چرخه‌ی تکرار شونده‌ی «امید‌های واهی و ناامید‌ی‌های پی در پی » هست. 🌿

دچار افسردگی بود! می‌دانی افسردگی یعنی چه؟ تا به حال کسوف دیده‌ای؟ خوب این هم مثل آن است: ماه جلوی قلب می‌آید و قلب دیگر نوری از خودش نمی‌پراکند. روز روشن تبدیل به شب تاریک می‌شود. 🔸دیوانه‌بازی کریستین بوبن

📚زندگی کردن نادرترین چیز در جهان است بیشتر مردم فقط وجود دارند... #اسكار_وايلد @ravananalyst

آینده که مشخصه همه چیز رو به نابودی میره پس چرا باید نگران باشی و همین لحظات عمرت رو هم از دست بدی؟ @ravananalyst

امروز مهمان توام ، مست و پریشان توام پُر شد همه شهر این خبر ، کامروز عیش است ، الصّلا.... #جناب_مولانا 🌺 #سلام_صبحتون_بخیر 😊🌹

شنونده داشتـن خوشایند است، همیشـه چیزی را به شما اثبات می‌کند. زمانی که تنها می‌مانید اعتماد به نفس‌تان را از دست می‌دهید. گویی کوچک و کوچک‌‌تر می‌شوید و عاقبت نقطه‌ای می‌شوید در گسـتره‌ی عظیم کائنات، و آن‌گاه یا دچار خودبزرگ‌بینی می‌شوید یا به پوچـی می‌رسید. پس مصلحت آن است که شنوندگان خاصی داشته باشید، حتی اگر فقط به این خاطر باشد که نشان دهد شما هستید، نشان دهد به چیزی مشخص و معین بدل شده‌اید و فردی هسـتید مانند دیگران و در جسـم خود زندگـی می‌کنید. وقتی با خود تنهایید، همه‌ی این‌ها را فراموش می‌کنید. - کارل گوستاو یونگ، سمینار زرتشتِ نیچـه @Carl_GustavJung

از گشودن در هراس دارید ؟ من هم میترسم. @Carl_GustavJung

"هر کسی که می‌خواهد روان انسان را بشناسد، تقریبا هیچ چیز از روانشناسی تجربی یاد نخواهد گرفت. بهتر است لباس دانشگاهی خود را کنار بگذارد، با اتاق مطالعه‌اش خداحافظی کند و با قلبی انسانی در جهان پرسه بزند. @ravananalyst یونگ

احتمالا هر قلبی با آهنگی شبیه به هم به قلب دیگری وصل می شود آدم ها با دردهای شان به هم نزدیک می شوند درد به درد وصل می شود و شکنندگی به شکنندگی هاروکی موراکامی

🍃📚 و گفت : محبت آن بوَد که خویش را ، جمله به محبوب خویش بخشی و تو را هیچ بازنماند از تو.. #عطار نیشابوری

📚🍃 گُفت: آدابِ سَفر آن است، که هَرگِز از قَدَم نَایستی تا دِلَت آرام گیرد... گفت: ‏آن‌جا که دِل، آرام گِرِفت همان جا مَقصَد است... "تذکرة الاولیاء" "عطارنیشابوری" @ravananalyst

🔞آخرین سکس من تمام اميدم رو در اين نوار جاى دادم ....بشنويد.. 📀🎧 🎞شما را به دیدن این فیلم کوتاه زیبا و تاثيرگزار دعوت میکنیم 💚براى دوستان خود ارسال نماييد.. 🆔@ravananalyst

نمی توانم با تو بیش از پنج دقیقه بنشینم... و ترکیب خونم دگرگون نشود...❤️ مرا یارای آن نیست که بی طرف بمانم نه دربرابر زنی که شیفته ام میکند🌹 نه در برابر عطری که به لرزه ام می افکند... 🆔@ravananalyst #نزار_قبانی

ازدواج نباید زندان باشد، بلکه باید باغی باشد که چیزی برتر در آن کشت می شود. 🌸🍃🌸🍃🌸 وقتی نیچه گریست  #اروین_یالوم 🆔@ravananalyst

هيچ رابطه اى را با پيامك آغاز و با پيامك به پايان نرسانيم #قـوانين_رابطه #استاد_محمدرضا_شعبانعلى

💏مردان با تستاسترون بالا ، جذب چه زنی میشوند؟ ⚜️نظام نورواندوكرين چگونه در انتخاب شريك عاطفى و جنسى به ما كمك ميكند؟ 🌸هلن فیشر (آنتروپولوژیست) ⏰19 دقیقه #Tedtalk @ravananalyst

چهل سالگی، نه آغاز پیریه و نه پایان جوانی؛ بل ایستگاهیه در میانه‌ی راه، جایی که زمان ناگهان وزن خود رو بر شانه‌هات می‌ذاره و تو رو وادار می‌کنه بنشینی و به عقب بنگری. در این سن، دیگه با شور جوانی به آینده نمی‌تازی، بل با آرامش تجربه به آن خیره می‌شوی. دیگه نمی‌پرسی من کیستم؟ بل آرام‌تر می‌پرسی از این همه که بودم، چی باقی مونده ازم؟ تو الان مجموعه زخم‌های التیام یافته هستی، آرزوهایی که مردن تا جاشون رو به حقیقت بدن، و عشق‌هایی که تبدیل به حکمت شدن. در چهل سالگی می‌فهمی که زندگی نه خط مستقیمه و نه دایره‌ی کامل؛ بل رودخانه‌ای پر پیچ‌ و خمه. گاهی آرام، گاهی خروشان، اما همیشه در حرکت. تو دیگه نمی‌خای رود رو متوقف کنی؛ فقط یاد گرفتی که در جریانش شنا کنی، نه در برابرش. چهل سالگی سن دیدنه. می‌بینی که آن‌چه قبلا شکست می‌نامیدی، در واقع درس بوده. آن‌چه از دست دادن می‌پنداشتی، در واقع خالی شدن بوده برای پر شدن از چیزهای عمیق‌تر. و آن‌چه تنهایی به نظرت می‌رسید، گاهی تنها فضای لازم برای شنیدن صدای خودت بوده. در چهل سالگی، دیگه به دنبال تایید دیگران نیستی. آرام آرام به این حقیقت می‌رسی که مهم‌ترین رابطه‌ی تو، رابطه‌ات با خودِ طی کردته؛ با آن جوانی که رویاهاش رو فدا کرد تا تو امروز این‌جا باشی، با این زخم‌های مقدس و این آرامش به‌دست‌ آمده. چهل سالگی، لحظه‌ایه که مرگ رو نه به عنوان پایان، بل به عنوان معلم می‌بینی. او به تو یادآوری می‌کنه که وقت محدوده، پس باید عمیق‌تر زندگی کنی، کمتر حرف بزنی، بیشتر ببخشی، و فقط با کسانی بمونی که روحت رو آرام می‌کنن. این‌جا، در این مرزِ میانه‌ی زندگی، تو نه پیر هستی و نه جوان؛ تو بالغ شده‌ای. و بالیدن، همیشه با کمی غم همراهه، چون برای رشد، باید از چیزی جدا شوی. اما در همان جدایی و غم، طعمی از آزادی عجیب نهفته: آزادی کسی که دیگه لازم نیست همه‌ چیز رو داشته باشه، فقط لازمه خودش باشه. خوشا به حال کسی که در چهل سالگی، هنوز دلش برای زندگی می‌تپه، اما دیگه با تمام وجودش براش احترام قائله. #سیامک @Aphorismos