انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران
前往频道在 Telegram
کانال رسمی انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران ایمیل: IUST.Arman@gmail.com اینستاگرام: IUST.Arman توییتر: twitter.com/iust_arman ارتباط با ادمین: @Arman_Community
显示更多1 928
订阅者
+424 小时
-27 天
+830 天
帖子存档
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ سیصدویکمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ سیصدمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودونهمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودوهشتمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودوهفتمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودوششمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودوپنجمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودوچهارمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودوسومین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودودومین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودویکمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستونودمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
📜 شاید مسئولیتِ اصلیِ ما امروز همین باشد: نگذاریم «هزینهی سنگینِ» امروزِ ما، میراثِ ثابتِ فردای فرزندانمان شود. اگر امروز بتوانیم حتی کمی از این مسیر را هموارتر کنیم، نسل بعد میتواند از جایِ بلندتری آغاز کند؛ با ترسِ کمتر و صدایِ بلندتر. شاید معنای حقیقیِ پیشرفت، همین باشد: «اینکه باری را از دوشِ آیندگان برداریم».🔸برنامه حقوق دانشجو و کمیته انضباطی، فردا ساعت ١٢:١۵ در دفتر انجمن آرمان برگزار خواهد شد. 🔹در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید: @Arman_Community @IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستوهشتادونهمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
📜 احکام کمیتهی انضباطی و نحوهی برخورد با دانشجویان، فقط زندگی و آیندهی همان چند نفری را که احضار میشوند تحت تأثیر قرار نمیدهد؛ ترسی را در فضای دانشگاه بهوجود میآورد که بهمرور دامن همه را میگیرد.🔸برنامه حقوق دانشجو و کمیته انضباطی، دوشنبه ساعت ١٢:١۵ در دفتر انجمن آرمان برگزار خواهد شد. 🔹در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید: @Arman_Community @IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستوهشتادوهشتمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستوهشتادوهفتمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
🔰انجمن آرمان دانشجویان برگزار میکند:
📜 حقوق دانشجو و کمیته انضباطی
آنچه باید بدانیم!
در این نشست، مروری میکنیم به آییننامه انضباطی دانشجویان و همچنین به موارد زیر میپردازیم: - بررسی قوانین انضباطی دانشگاه - در مواجه با کمیته انضباطی چه کنیم؟ - تغییرات آییننامه انضباطی نسبت به گذشته - چگونه از حق خود دفاع کنیم.📍محل برگزاری: دفتر انجمن آرمان (حد فاصل سلف مرکزی تا دانشکده برق) 🕧 زمان برگزاری: دوشنبه ٢٧ مهر، ساعت ١٢:١۵ 🔹در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر با آیدی زیر در ارتباط باشید: @Arman_Community @IUSTArman
🔶 بدون تیتر
🔹دانشگاه قرار بود جایی باشد که بتوان در آن آزادانه فکر کرد، سؤال پرسید و حتی مخالفت کرد. اما گاهی همین دانشگاه به جایی تبدیل میشود که دانشجو برای گفتن سادهترین حرفهایش هم باید نگران عواقب آن باشد. احکام کمیتهی انضباطی و نحوهی برخورد با دانشجویان، فقط زندگی و آیندهی همان چند نفری را که احضار میشوند تحت تأثیر قرار نمیدهد؛ ترسی را در فضای دانشگاه به وجود میآورد که بهمرور دامن همه را میگیرد. وقتی دانشجویی بهخاطر بیان نظر یا اعتراضش با برخورد انضباطی روبهرو میشود، دیگران هم یاد میگیرند که محتاطتر حرف بزنند، کمتر سؤال کنند و گاهی حتی از حق خودشان بگذرند. خفقان همیشه بدین معنا نیست که کسی مستقیم به ما بگوید حق حرف زدن نداریم. گاهی همینکه پیش از هر حرفی مجبور باشیم به عواقبش فکر کنیم، یعنی چیزی در فضای دانشگاه تغییر کرده است. تلختر اینکه کمکم این وضعیت برایمان عادی میشود؛ تا جایی که سکوت کردن دیگر یک انتخاب نیست، بلکه به بخشی از زندگی روزمرهی دانشجویی تبدیل میشود.
🔹هیچکس یکشبه به این نقطه نمیرسد. ترس، خزنده است. سکوت، آرامآرام مثل یک عادتِ روزمره، مانند چرخ گردانِ زندگیِ ما میشود. برای اینکه آرامش داشته باشیم، برای اینکه مسیرمان را ادامه بدهیم، خیلی چیزها را ناگفته میگذاریم. اما اشتباه نکنید؛ سکوت لزوماً به معنای فراموشی نیست. دغدغهها و آرزوهای ما، حتی وقتی زیر لایهای از سکوت دفن میشوند، در حافظهی جمعیمان زنده میمانند. تاریخ ما پر از همین فراز و فرودهاست. نسلهایی را دیدهایم که هرکدام، با دست خالی و قلبی پر، خواستهاند ذرهای از رنجِ این خاک کم کنند. گاهی به درهای بسته خوردند و گاهی نهالهای کوچکی کاشتند. اما چیزی که در این میان همیشه جوانه زده، همین میل به «با هم بودن» و «ساختن» است. دانشگاه، شاید زندهترین نمادِ همین میل به زندگی باشد. دانشگاه فقط برای مدرک گرفتن یا مقاله نوشتن نیست؛ دانشگاه جایی است که یاد میگیریم «بایستیم» و نسبت به پیرامونمان «مسئول» باشیم. به همین خاطر، حتی وقتی فضای بیرون، سنگین و خفقانآور است، باز هم در این محیط، حرارت شعلههای پرسش و اندیشه خاموش نمیشود. ممکن است زیر خاکستر برود، ممکن است صدای بلندش به زمزمه تبدیل شود، اما راه خودش را پیدا میکند. امید برای من، شعار نیست؛ همین است که میبینم جامعه هنوز زنده است. در همین گفتگوهای کوچکِ دوستانه، در همین همبستگیهای پنهان، در همین تلاشهایی که صد بار شکست میخورند و دوباره شروع میشوند، امید جریان دارد.
🔹ما وارثِ تاریخی هستیم که فقط قصهی رنج نیست، قصهی ایستادگی است. هر نسلی، سنگی را از جلوی پای نسل بعدی برداشته. شاید مسئولیتِ اصلیِ ما امروز همین باشد: نگذاریم «هزینهی سنگینِ» امروزِ ما، میراثِ ثابتِ فردای فرزندانمان شود. اگر امروز بتوانیم حتی کمی از این مسیر را هموارتر کنیم، نسل بعد میتواند از جایِ بلندتری آغاز کند؛ با ترسِ کمتر و صدایِ بلندتر. شاید معنای حقیقیِ پیشرفت، همین باشد: «اینکه باری را از دوشِ آیندگان برداریم».
🔹ممکن است ثمرهی این تلاش را خودمان نبینیم، اما چه اهمیتی دارد؟ مهم این است که راه، برای دیگران باز بماند. هیچ وضعیتی ابدی نیست. جامعهای که حافظهاش را حفظ کند و گفتوگو را زنده نگه دارد، راهش را به سمت نور پیدا خواهد کرد. آیندگان، قضاوتشان را برای کسانی نگه میدارند که راه را برایشان هموار کردند و شاید آنچه در تمام این سالها، با وجود همهی سختیها، ترسها و سکوتها، ما را همچنان امیدوار نگه داشته، عشق به همین خاک باشد؛ به سرزمینی که ریشههایمان در آن است و آیندهمان را با آن میبینیم. سرزمینی که برای سربلندیاش ایستادهایم و آرزو داریم روزهای بهتری را به خود ببیند. چه زیبا علیرضا شجاعپور تمام این امیدها و آرزوها را در یک نام خلاصه میکند:
آنچه باقی ماند،
آنچه تا جاودان جاوید کیهان بود،
سرفراز و سردرِ تاریخ دوران بود،
ایران بود، ایران بود.🌱
@IUSTArman
⭕️ بازداشتیهای علم و صنعت
⚫️ دویستوهشتادوششمین روز بازداشت #مجید_جمشیدزاده
"من از یادت نمیکاهم🕊️"
#جای_دانشجو_در_قفس_نیست
@IUSTArman
