🔭علم نجوم طبیعت🔭🕊
前往频道在 Telegram
کانال علم نجوم طبیعت بروز ترین اخبار نجومی ارتباط و تبلیغ @TBLkey 👇لیست سرتیتر ماهانه👇 @sart_key ادرس اینستاگرامی کانال lish.ir/1fnQ مقاله خبر به صورت کامل ارسال میشه خلاصه مطلب ها اول هر مطلب حمایت کنید تا بتونم مطالب مفیدتری ارسال
显示更多1 922
订阅者
无数据24 小时
+167 天
+4830 天
数据加载中...
吸引订阅者
七月 '26
七月 '26
+71
在0个频道中
六月 '26
+40
在1个频道中
Get PRO
五月 '26
+9
在0个频道中
Get PRO
四月 '26
+3
在0个频道中
Get PRO
三月 '26
+3
在0个频道中
Get PRO
二月 '26
+24
在0个频道中
Get PRO
一月 '26
+5
在0个频道中
Get PRO
十二月 '25
+68
在1个频道中
Get PRO
十一月 '25
+45
在1个频道中
Get PRO
十月 '25
+54
在4个频道中
Get PRO
九月 '25
+27
在0个频道中
Get PRO
八月 '25
+23
在0个频道中
Get PRO
七月 '25
+37
在5个频道中
Get PRO
六月 '25
+20
在0个频道中
Get PRO
五月 '25
+26
在0个频道中
Get PRO
四月 '25
+24
在1个频道中
Get PRO
三月 '25
+34
在2个频道中
Get PRO
二月 '25
+33
在0个频道中
Get PRO
一月 '25
+16
在4个频道中
Get PRO
十二月 '24
+15
在1个频道中
Get PRO
十一月 '24
+21
在2个频道中
Get PRO
十月 '24
+35
在0个频道中
Get PRO
九月 '24
+25
在1个频道中
Get PRO
八月 '24
+36
在2个频道中
Get PRO
七月 '24
+15
在0个频道中
Get PRO
六月 '24
+28
在2个频道中
Get PRO
五月 '24
+19
在0个频道中
Get PRO
四月 '24
+23
在0个频道中
Get PRO
三月 '24
+16
在0个频道中
Get PRO
二月 '24
+38
在1个频道中
Get PRO
一月 '24
+49
在4个频道中
Get PRO
十二月 '23
+33
在1个频道中
Get PRO
十一月 '23
+36
在3个频道中
Get PRO
十月 '23
+40
在2个频道中
Get PRO
九月 '23
+37
在0个频道中
Get PRO
八月 '23
+43
在0个频道中
Get PRO
七月 '23
+33
在0个频道中
Get PRO
六月 '23
+43
在0个频道中
Get PRO
五月 '23
+37
在0个频道中
Get PRO
四月 '23
+34
在0个频道中
Get PRO
三月 '23
+43
在0个频道中
Get PRO
二月 '23
+41
在0个频道中
Get PRO
一月 '23
+45
在0个频道中
Get PRO
十二月 '22
+39
在0个频道中
Get PRO
十一月 '22
+35
在0个频道中
Get PRO
十月 '22
+34
在0个频道中
Get PRO
九月 '22
+39
在0个频道中
Get PRO
八月 '22
+35
在0个频道中
Get PRO
七月 '22
+49
在0个频道中
Get PRO
六月 '22
+60
在0个频道中
Get PRO
五月 '22
+41
在0个频道中
Get PRO
四月 '22
+25
在0个频道中
Get PRO
三月 '22
+63
在0个频道中
Get PRO
二月 '22
+34
在0个频道中
Get PRO
一月 '22
+64
在0个频道中
Get PRO
十二月 '21
+62
在0个频道中
Get PRO
十一月 '21
+43
在0个频道中
Get PRO
十月 '21
+41
在0个频道中
Get PRO
九月 '21
+46
在0个频道中
Get PRO
八月 '21
+42
在0个频道中
Get PRO
七月 '21
+48
在0个频道中
Get PRO
六月 '21
+51
在0个频道中
Get PRO
五月 '21
+44
在0个频道中
Get PRO
四月 '21
+72
在0个频道中
Get PRO
三月 '21
+72
在0个频道中
Get PRO
二月 '21
+87
在0个频道中
Get PRO
一月 '21
+84
在0个频道中
Get PRO
十二月 '20
+2 930
在0个频道中
| 日期 | 订阅者增长 | 提及 | 频道 | |
| 18 七月 | +2 | |||
| 17 七月 | +3 | |||
| 16 七月 | +7 | |||
| 15 七月 | +6 | |||
| 14 七月 | +3 | |||
| 13 七月 | +1 | |||
| 12 七月 | +7 | |||
| 11 七月 | +1 | |||
| 10 七月 | +8 | |||
| 09 七月 | +2 | |||
| 08 七月 | +4 | |||
| 07 七月 | +4 | |||
| 06 七月 | +7 | |||
| 05 七月 | +5 | |||
| 04 七月 | +1 | |||
| 03 七月 | +4 | |||
| 02 七月 | +5 | |||
| 01 七月 | +1 |
频道帖子
🎙️پاد کست صوتی مطلب به صورت ساده و کامل و سوال و جواب اگه دوست دارین مطلب رو بهتر درک کنید حتما گوش کنید
🆔@keyhan_on1🔭
♻️🎙️خلاصه صوتی کوتاه کلی مطلب
| 2 | ¹¹★ نویسندگان مقاله میگویند اگرچه این طرح هنوز در مراحل اولیه تئوری قرار دارد، اما میتواند به پر کردن شکافهای دیرینه میان نسبیت عام، ترمودینامیک، مکانیک کوانتومی و کیهانشناسی کمک کند. بیانکونی میگوید:
▪️«این کار نشان میدهد که چگونه نظریه گرانش ناشی از آنتروپی میتواند با سؤال چالشبرانگیزِ آشتی دادن قانون دوم ترمودینامیک با پیدایش پیچیدگی در جهان ما دستوپنجه نرم کند. این نتایج ممکن است مسیرهای جدیدی را برای بررسی مسئله دیرینه همراستا کردنِ مبانی برگشتناپذیری کیهانشناختی، پیدایش ساختارهای پیچیده و در نهایت خودِ حیات، با دینامیک بنیادی گرانش باز کند.»
منبع: فیز دات اُرگ (Phys.org)
🆔@keyhan_on1🔭
🔄خلاصه کوتاه این مطلب
₁★ پروفسور جینسترا بیانکونی از دانشگاه کوئین مری لندن در چارچوب نظریه «گرانش ناشی از آنتروپی» (GfE) نشان داد که چگونه میتوان افزایش آنتروپی کل جهان (قانون دوم ترمودینامیک) را با پیدایش ساختارهای پیچیدهای مانند کهکشانها و حیات آشتی داد.
₂★ ایده کلیدی این است که با انبساط جهان، آنتروپی کل افزایش مییابد اما آنتروپی نسبی هندسی کوانتومی (QGRE) در واحد حجم کاهش پیدا میکند—یعنی فضا-زمان در مقیاس محلی منظمتر میشود و این کاهش آنتروپی موضعی، پیدایش ساختارهای پیچیده را ممکن میسازد.
₃★ نظریه GfE گرانش را از تنش اطلاعاتی میان متریک واقعی فضا-زمان و متریک القاشده توسط ماده مشتق میکند و در انرژیهای پایین به نسبیت عام اینشتین تقلیل مییابد، اما فراتر از آن یک جمله انرژی تاریک دینامیک پدیدار میشود که میتواند به پیشبینیهای قابلآزمایش منجر شود.
₄★ این پژوهش نشان میدهد که درجات آزادی هندسی محلی از قانون اول ترمودینامیک پیروی میکنند و حالت کوانتومی زیربنایی GfE ممکن است ذاتاً حرارتی باشد؛ این یافتهها مسیر جدیدی برای پیوند گرانش، ترمودینامیک، مکانیک کوانتومی و پیدایش پیچیدگی در جهان میگشاید.
₁★ Professor Ginestra Bianconi of Queen Mary University of London, working within the «gravity from entropy» (GfE) framework, has shown how the universe's increasing total entropy can be reconciled with the emergence of complex structures like galaxies and life.
₂★ The key insight is that as the universe expands, total entropy grows but the quantum geometric relative entropy (QGRE) per unit volume decreases—meaning spacetime becomes more ordered locally, and this local entropy reduction enables the emergence of complex structures.
₃★ The GfE theory derives gravity from the information-theoretic tension between the actual spacetime metric and the metric induced by matter; at low energies it reduces to Einstein's general relativity, but beyond this limit a dynamical dark-energy term emerges, offering potentially testable predictions.
₄★ The study shows that local geometric degrees of freedom obey the first law of thermodynamics, and the underlying quantum state of GfE may be inherently thermal—opening new paths to connect gravity, thermodynamics, quantum mechanics, and the emergence of cosmic complexity.
⤵️نگاه کلی
♻️پژوهشگر دانشگاه کوئین مری با استفاده از نظریه گرانش ناشی از آنتروپی نشان داد که کاهش آنتروپی در واحد حجم هنگام انبساط کیهان میتواند پیدایش ساختارهای پیچیده را با وجود افزایش آنتروپی کل توضیح دهد و مسیر تازهای برای پیوند گرانش، ترمودینامیک و مکانیک کوانتومی بگشاید.
♻️A Queen Mary University researcher using the gravity-from-entropy theory showed that decreasing entropy per unit volume during cosmic expansion can explain the emergence of complex structures despite growing total entropy, opening a new path to unify gravity, thermodynamics, and quantum mechanics. | 18 |
| 3 | 🔘 چگونه نظریه «گرانش ناشی از آنتروپی» قانون دوم ترمودینامیک را به پیدایش ساختارهای کیهانی پیوند میدهد
🌌 اعتبار تصویر: Unsplash/CC0 Public Domain
¹★ مطالعه جدیدی توسط پروفسور جینسترا بیانکونی (Ginestra Bianconi)، ریاضیدان دانشگاه کوئین مری لندن، دیدگاه جدیدی را درباره یکی از عمیقترین پرسشهای فیزیک مدرن پیشنهاد میکند: چگونه جهان میتواند روزبهروز ساختاریافتهتر و پیچیدهتر شود، در حالی که همچنان از قانون دوم ترمودینامیک پیروی میکند؟
✨ گشودن یک معمای دیرینه کیهانی
²★ انیشتین جمله معروفی دارد که میگوید: «قانون دوم ترمودینامیک جایگاهی منحصربهفرد در میان قوانین طبیعت دارد»؛ جملهای که نشاندهنده اعتقاد راسخ او به این است که این قانون یکی از بنیادیترین اصول فیزیک بوده و بعید است هرگز سرنگون شود. قانون دوم بیان میکند که آنتروپی کل یک سیستم منزوی (ایزوله) با گذشت زمان تمایل به افزایش دارد؛ اصلی که اغلب با رشد بینظمی و آشفتگی هممعنی دانسته میشود.
³★ این موضوع یک معمای دیرینه را در کیهانشناسی ایجاد کرده است. به طور کلی باور بر این است که جهان اولیه در حالتی با آنتروپی پایین قرار داشته و به سمت حالتهایی با آنتروپی بالاتر تکامل یافته است. با این حال، در طول تاریخ کیهانی، جهان ساختارهای بهشدت پیچیدهای از جمله کهکشانها، ستارهها، سیارات و در نهایت خودِ حیات را پدید آورده است. آشتی دادن پیدایش چنین ساختارهای منظمی با افزایش بیامان آنتروپی، همچنان یک چالش حلنشده و باز باقی مانده است.
⁴★ در مقاله جدیدی که در نشریه معتبر فیزیکال ریویو دی (Physical Review D) منتشر شده، پروفسور بیانکونی این پرسش را در چارچوب نظریه «گرانش ناشی از آنتروپی» (GfE) بررسی میکند؛ یک رویکرد گرانش کوانتومی که با استفاده از اصول مکانیک آماری، گرانش را از درجات آزادی میکروسکوپی در هندسه فضا-زمان مشتق میکند.
⁵★ او در این مطالعه با کاوش در ویژگیهای ترمودینامیکی نظریه گرانش ناشی از آنتروپی نشان میدهد که اگرچه آنتروپی کل جهان با گذشت زمان افزایش مییابد، اما آنتروپی در واحد حجم با گذشت زمان کاهش پیدا میکند؛ یافتهای که راه را برای تفسیرهای جدیدی از پیدایش ساختارهای محلی باز میگذارد.
✨ پیوند گرانش و ترمودینامیک
⁶★ ارتباط بین گرانش و ترمودینامیک از زمان کارهای پیشگامانه جیکوب بکنشتاین (Jacob Bekenstein) و استیون هاوکینگ (Stephen Hawking) در دهه ۱۹۷۰ شناخته شده است؛ کارهایی که ثابت کرد سیاهچالهها دارای آنتروپی هستند و تابش حرارتی گسیل میکنند. این اکتشافات نشاندهنده یک رابطه عمیق میان فضا-زمان، اطلاعات و ترمودینامیک بود.
⁷★ نظریه گرانش ناشی از آنتروپی (GfE) پیشنهاد میکند که گرانش از تنش اطلاعاتی-نظری میان متریک واقعی فضا-زمان و متریک القاشده توسط میدانهای ماده و انحنا پدید میآید. این تفسیر فیزیکی جدید از گرانش در «لاگرانژین GfE» منعکس شده است که توسط «آنتروپی نسبی هندسی کوانتومی» (QGRE) بین این دو متریک به دست میآید. معادلات گرانش GfE در انرژیهای پایین و انحناهای کوچک به نسبیت عام تقلیل مییابند، اما فراتر از این حدِ ضعیف، از آن منحرف میشوند. نکته جالب اینجاست که فراتر از حد ضعیف، معادلات GfE شامل پدیدار شدن یک جمله (ترم) انرژی تاریک دینامیک هستند که میتواند به پیشبینیهای قابلتست در این نظریه منجر شود.
⁸★ این مطالعه ویژگیهای ترمودینامیکی نظریه GfE را در فضا-زمانهای کیهانشناختی فریدمن-رابرتسون-واکر (FRW) بررسی میکند. نتایج نشان میدهند که درجات آزادی هندسی محلی از قانون اول ترمودینامیک پیروی میکنند؛ قانونی که در آن، سهم انرژی تاریک دینامیکِ نوظهور میتواند به عنوان «انرژی درونی» تفسیر شود، در حالی که آنتروپی نسبی هندسی کوانتومی (QGRE) را میتوان به عنوان آنتروپی محلی در واحد حجم شناسایی کرد. در این چارچوب، مقادیر دما و فشار مؤثر نیز به طور طبیعی پدیدار میشوند. این یافتهها در کنار هم نشان میدهند که حالت کوانتومی زیربنای نظریه GfE ممکن است دارای یک ماهیت حرارتی ذاتی باشد.
✨ نقش حجم محلی و انبساط جهان
⁹★ این مطالعه همچنین بر نقش بنیادی المان حجم محلی (که توسط معیار القاشده با متریک فیزیکی تعریف میشود) تاکید میکند. با انبساط جهان، این حجم با گذشت زمان رشد میکند. در چارچوب نظریه GfE، این انبساط منجر به افزایش آنتروپی کل میشود، در حالی که QGRE محلی در واحد حجم با گذشت زمان کاهش مییابد. این نتیجه یک رفتار ترمودینامیکی متمایز و ویژه را در نظریه GfE آشکار میکند.
¹⁰★ به طور کلی، این پژوهش پیشنهاد میکند که گرانش و فضا-زمان ممکن است ماهیتی کاملاً ترمودینامیکی و اطلاعاتی داشته باشند. این امر فرصتهای جدیدی را برای درک پیوندهای عمیق میان گرانش، نظریه کوانتوم و پیدایش پیچیدگی در جهان باز میکند.
🆔@keyhan_on1🔭 | 18 |
| 4 | +1 🎙️پاد کست صوتی مطلب به صورت ساده و کامل و سوال و جواب اگه دوست دارین مطلب رو بهتر درک کنید حتما گوش کنید
🆔@keyhan_on1🔭
♻️🎙️خلاصه صوتی کوتاه کلی مطلب | 28 |
| 5 | ¹⁴★ کروبیم گفت که مایل است ترکیب کامل این اتمسفر را تعیین کند و در نهایت به بررسی این موضوع بپردازد که آیا این سیاره دارای اقیانوسهای سطحی یا سایر ویژگیهای مرتبط با زیستپذیری هست یا خیر. او و همکارانش همچنین از مدل خود برای جستجوی جهانهای مشابه استفاده خواهند کرد.
¹⁵★ او گفت: «این یک اعتبارسنجی موفق برای مدل ما بود و امیدوارم این فقط اولین رصد از رصدهای بسیارِ پیشرو باشد.»
منبع: فیز دات اُرگ (Phys.org)
🆔@keyhan_on1🔭
🔄خلاصه کوتاه این مطلب
₁★ اخترشناسان برای نخستین بار با استفاده از طیفسنج WINERED در رصدخانه ماژلان، یک اتمسفر غنی از هلیوم را در اطراف سیاره سنگی LHS 1140 b—واقع در منطقه زیستپذیر یک کوتوله سرخ در فاصله ۴۸ سال نوری—کشف کردند که محکمترین شواهد تا به امروز برای وجود جو در یک جهان سنگی شبیه به زمین است.
₂★ این کشف بر اساس پیشبینی نظری کالین کروبیم از دانشگاه هاروارد انجام شد که محاسبه کرده بود LHS 1140 b دارای اتمسفر فوقانی هلیومی است که بهآرامی به فضا فرار میکند؛ رصد همترازی نادر دو سیاره در حال گذر از مقابل ستاره، این پیشبینی را تأیید کرد.
₃★ این اتمسفر احتمالاً بیش از سه میلیارد سال دوام آورده است و نشان میدهد که سیارات سنگی در منطقه زیستپذیر میتوانند جو خود را در برابر تابش شدید کوتولههای سرخ حفظ کنند—پرسشی که مدتها یکی از چالشهای بزرگ اخترشناسی بود.
₄★ این موفقیت، روش رصد زمینیِ جستجوی گازهای در حال فرار را به ابزاری مهم برای مطالعه اتمسفر سیارات فراخورشیدی سنگی تبدیل میکند؛ گام بعدی تعیین ترکیب کامل جو و بررسی احتمال وجود اقیانوسهای سطحی و سایر ویژگیهای زیستپذیری است.
₁★ Astronomers using the WINERED spectrograph at the Magellan Observatory have detected a helium-rich atmosphere around the rocky planet LHS 1140 b—located in the habitable zone of a red dwarf 48 light-years away—marking the strongest evidence yet for an atmosphere on an Earth-like rocky world.
₂★ The discovery was driven by a theoretical prediction from Harvard's Collin Cherubim, who calculated that LHS 1140 b possesses an upper helium atmosphere slowly escaping to space; a rare double-transit alignment of two planets crossing their star confirmed the prediction.
₃★ The atmosphere has likely persisted for over three billion years, demonstrating that rocky planets in the habitable zone can retain their atmospheres despite intense radiation from red dwarf stars—a long-standing open question in astronomy.
₄★ This success establishes ground-based observations of escaping gases as a powerful tool for studying rocky exoplanet atmospheres; next steps include determining the full atmospheric composition and investigating whether surface oceans or other habitability features exist.
⤵️نگاه کلی
♻️اخترشناسان برای نخستین بار جوی هلیومی را در سیاره سنگی LHS 1140 b در کمربند حیات کشف کردند—اتمسفری که بیش از سه میلیارد سال دوام آورده و ثابت میکند جهانهای سنگی میتوانند جو خود را حفظ کنند؛ این موفقیت راه را برای جستجوی اقیانوسها و نشانههای زیستپذیری هموار میکند.
♻️Astronomers detected a helium atmosphere on the rocky habitable-zone planet LHS 1140 b for the first time—an atmosphere persisting for over three billion years, proving rocky worlds can retain their atmospheres and paving the way for searches for oceans and habitability signatures. | 26 |
| 6 | 🔘 در جستجوی حیات فراتر از منظومه شمسی: کشف اتمسفر در یک جهان سنگی در منطقه زیستپذیر
🌌 در این طرح شماتیک (برداشت هنرمند)، سیاره فراخورشیدی LHS 1140 b در نمای جلو دیده میشود که توسط اتمسفری غنی از هلیوم احاطه شده است...
¹★ در یک نقطه عطف بزرگ برای جستجوی حیات در دیگر سیارات، اخترشناسان برای نخستین بار موفق به شناسایی یک اتمسفر (جو) در اطراف یک سیاره سنگی و شبیه به زمین شدهاند که در منطقه زیستپذیر (کمربند حیات) ستاره خود در حال گردش است. این یافته، محکمترین شواهد تا به امروز را ارائه میدهد که نشان میدهد جهانهایی با ترکیب و دمای مشابه زمین که پتانسیل پشتیبانی از حیات را دارند، میتوانند فراتر از منظومه شمسی ما وجود داشته باشند.
²★ کالین کروبیم (Collin Cherubim)، نویسنده اصلی این پژوهش که به تازگی مدرک دکتری خود را در رشته علوم زمین و سیارهای از دانشگاه هاروارد دریافت کرده است، میگوید: «وجود اتمسفر برای یک سیاره جهت پشتیبانی از حیات، آنگونه که ما میشناسیم، حیاتی و ضروری است.»
▪️ «این اولین بار است که کسی موفق به کشف جو در یک سیاره سنگی در منطقه زیستپذیرِ ستارهای دیگر شده است.»
³★ این مطالعه که در نشریه معتبر ساینس (Science) منتشر شده است، نتایج رصدیِ مربوط به فرار گاز هلیوم از اتمسفر سیاره LHS 1140 b را گزارش میدهد؛ یک سیاره فراخورشیدی سنگی که در فاصله حدود ۴۸ سال نوری از زمین قرار دارد. این کشف که با الهام از پیشبینیهای نظری انجام شده، مدرکی محکم بر وجود اتمسفر در این سیاره است.
⁴★ این سیاره به دور یک ستاره کوتوله سرخ و در منطقه زیستپذیر آن میچرخد؛ یعنی منطقهای از فضا که دما و شرایط محیطی در آن به گونهای است که میتواند وجود آب مایع را در سطح سیاره امکانپذیر کند.
⁵★ اخترشناسان تاکنون هزاران سیاره فراخورشیدی را کشف کردهاند، از جمله چند جهان سنگی در مناطق زیستپذیر ستارههایشان؛ اما تعیین اینکه آیا این سیارات دارای اتمسفر هستند یا خیر، همواره یک چالش بزرگ بوده است.
✨ سیگنالی از جو که مدتها به دنبالش بودیم
⁶★ رابین وردزورث (Robin Wordsworth)، استاد مهندسی و علوم محیط زیست و استاد علوم زمین و سیارهای در هاروارد که یکی از استادان راهنمای پایاننامه کروبیم بوده، میگوید: «بیست سال پیش ما در این فکر بودیم که آیا اصلاً سیارات دیگری از نوع زمین وجود دارند یا نه.»
⁷★ «سپس متوجه شدیم که آنها بسیار رایج هستند و تعدادی از آنها را در منطقه زیستپذیر پیدا کردیم. سؤال بعدی این بود که آیا هیچکدام از آنها موفق شدهاند جو خود را حفظ کنند؟ اکنون میدانیم که حداقل یکی از آنها توانسته است.»
⁸★ اگرچه مطالعات دیگر سیارات سنگی را در مناطق ستارههایشان پیدا کردهاند، اما این مطالعه اولین پژوهشی است که به وضوح حضور یک اتمسفر را نشان میدهد؛ جوی که میلیاردها سال است دوام آورده است.
⁹★ مدل نظری کروبیم و همکارانش پیشبینی کرده بود که سیاره LHS 1140 b دارای یک اتمسفر فوقانی غنی از هلیوم است که به آرامی در حال فرار به فضا است.
¹⁰★ برای آزمایش این پیشبینی، تیم تحقیق از طیفسنج مادون قرمزِ گرم اِشل (WINERED) در رصدخانه ماژلان در شیلی استفاده کرد. آنها یک همترازی نادر را رصد کردند که در آن، سیاره LHS 1140 b و یک سیاره دیگر در یک شب از مقابل ستاره خود عبور کردند (ترانزیت یا گذر انجام دادند).
¹¹★ اگرچه یکی از سیارات هیچ نشانهای از اتمسفر نشان نداد، اما سیاره دیگر یعنی LHS 1140 b، فرار هلیوم را از اطراف خود به تصویر کشید و تأیید کرد که توانسته جو خود را حفظ کند.
✨ از پیشبینی تا کشف واقعی
¹²★ دیوید شاربونو (David Charbonneau)، استاد راهنمای مشترک کروبیم، رئیس دپارتمان اخترشناسی هاروارد و اخترشناس مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین، در ابتدا نسبت به برنامه کروبیم بدبین و مردد بود؛ چرا که این ایده صرفاً محصول یک محاسبه ریاضی بود و پیش از این هرگز در یک جهان سنگی رصد نشده بود.
▪️ اما وقتی نتایج به دست آمدند، او کاملاً متقاعد شد.
¹³★ شاربونو گفت: «کالین سیاراتی را که میشناختیم تجزیه و تحلیل کرد و پیشبینی نمود که این سیاره خاص، یک اتمسفر هلیومی خواهد داشت. سپس وقت تلسکوپ گرفت، دادهها را جمعآوری کرد و این کشف از نظر آماری کاملاً بینقص و محکم بود.»
¹²★ یافتهها نشان میدهند که رصدهای زمینی با هدف جستجوی گازهای در حال فرار، میتوانند به ابزاری مهم برای مطالعه اتمسفر سیارات فراخورشیدی سنگی تبدیل شوند.
¹³★ به گفته اخترشناسان، اتمسفر این سیاره احتمالاً بیش از سه میلیارد سال دوام آورده است و همین موضوع آن را به هدفی بسیار ارزشمند برای رصدهای آینده تبدیل میکند.
🆔@keyhan_on1🔭 | 22 |
| 7 | +1 🎙️پاد کست صوتی مطلب به صورت ساده و کامل و سوال و جواب اگه دوست دارین مطلب رو بهتر درک کنید حتما گوش کنید
🆔@keyhan_on1🔭
♻️🎙️خلاصه صوتی کوتاه کلی مطلب | 37 |
| 8 | ⁹★ با این حال، سن تخمینزدهشده به وضوح بالاتر از رقمی است که در صورت ناشی شدن تنش هابل از فیزیک جدیدی که تقریباً کل تاریخ کیهانی را تحت تأثیر قرار داده باشد، انتظار میرفت. در عوض، این یافتهها از راهحلهایی پشتیبانی میکنند که در آنها عامل ایجاد تنش هابل، یک پدیده جدیدتر یا به عبارتی «متأخر» (late-time) است.
¹⁰★ پژوهشگران میگویند این موضوع میتواند نشاندهنده تغییری در نحوه انبساط جهان تنها در چند میلیارد سال گذشته باشد، یا اثرات محلی دیگری مانند وجود یک «تهیجاه» (void) بزرگ که باعث میشود انبساط محلی به طور مصنوعی سریعتر به نظر برسد. آنها توضیح میدهند: «در مجموع، این نتایج یک راهکار متأخر برای حل تنش هابل را پیشنهاد میکنند. احتمال دیگر این است که تنش هابل به دلیل یک کمتراکم بزرگ محلی یا تهیجاه باشد.»
منبع: فیز دات اُرگ (Phys.org)
🆔@keyhan_on1🔭
🔄خلاصه کوتاه این مطلب
₁★ اخترشناسان با تحلیل سن ۱۵۵,۶۰۰ ستاره نیمهغول در کهکشان راه شیری، سن قدیمیترین ستاره را حدود ۱۳.۷۳ میلیارد سال برآورد کردند که با احتساب ۲۰۰ میلیون سال برای شکلگیری پس از بیگبنگ، سن جهان را ۱۳.۸ میلیارد سال تأیید میکند و مدل استاندارد کیهانشناسی را تقویت مینماید.
₂★ این تخمین مستقل از تنش هابل (اختلاف ۹ درصدی میان دو روش اندازهگیری نرخ انبساط جهان) نشان میدهد که اگر تنش هابل ناشی از فیزیک جدیدی بود که کل تاریخ کیهان را تحت تأثیر قرار داده، سن جهان باید حدود ۱۲.۵ تا ۱۲.۹ میلیارد سال میبود—اما دادههای ستارهای بهوضوح این سن پایینتر را رد میکنند.
₃★ ستارههای نیمهغول که بهتازگی مرحله رشته اصلی را پشت سر گذاشتهاند، «فسیلهای کیهانی» ایدهآلی هستند زیرا سن آنها با دقت بیشتری نسبت به سایر انواع ستارهها قابل اندازهگیری است؛ دادهها از نقشهبرداری LAMOST و ماهواره گایا جمعآوری و با معیارهای شیمیایی دقیق پالایش شدند.
₄★ نتایج بهجای فیزیک جدید در کل تاریخ کیهان، از راهحلهای «متأخر» برای تنش هابل پشتیبانی میکند: یا نرخ انبساط جهان تنها در چند میلیارد سال اخیر تغییر کرده، یا یک تهیجای بزرگ محلی باعث شده انبساط در همسایگی ما مصنوعاً سریعتر به نظر برسد.
₁★ By analyzing the ages of 155,600 subgiant stars in the Milky Way, astronomers estimated the oldest star at ~13.73 billion years—which, adding ~200 million years for formation after the Big Bang, confirms a 13.8-billion-year-old universe and strengthens the standard cosmological model.
₂★ This independent estimate bears on the Hubble tension (the 9% discrepancy between two methods of measuring cosmic expansion): if new physics affecting the entire cosmic history were responsible, the universe would be only 12.5–12.9 billion years old—a value clearly ruled out by the stellar data.
₃★ Subgiant stars, which have just left the main sequence, are ideal «cosmic fossils» because their ages can be measured more precisely than other stellar types; the data were drawn from LAMOST and Gaia surveys and refined using strict chemical-abundance criteria.
₄★ The results favor «late-time» solutions to the Hubble tension rather than new physics operating throughout cosmic history—suggesting either that the expansion rate changed only in the last few billion years, or that a large local underdensity (void) makes nearby expansion appear artificially faster.
♻️اخترشناسان با سرشماری ۱۵۵,۶۰۰ ستاره نیمهغول، سن قدیمیترین ستاره کهکشان را ۱۳.۷۳ میلیارد سال یافتند و نشان دادند که جهان ۱۳.۸ میلیارد ساله است—نتیجهای که مدل استاندارد کیهانشناسی را تأیید و راهحلهای «متأخر» برای تنش هابل را تقویت میکند.
♻️A census of 155,600 subgiant stars yielded an oldest stellar age of 13.73 billion years, confirming a 13.8-billion-year-old universe—a result that supports the standard cosmological model and favors late-time solutions to the Hubble tension. | 40 |
| 9 | 🔘 سرشماری ستارهای جدید، شواهد مربوط به جهان ۱۳.۸ میلیارد ساله را تقویت میکند
🌌 این طرح گرافیکی نشاندهنده تنش موجود میان اندازهگیریهای نرخ انبساط جهان متأخر (محلی و نزدیک) در مقایسه با انتظارات بر اساس اندازهگیریهای جهان اولیه، به ویژه تابش زمینه کیهانی (CMB) است. (اعتبار تصویر: NOIRLab/NSF/AURA/J. da Silva/J. Pollard)
¹★ اخترشناسان از سن بیش از ۱۵۵,۰۰۰ ستاره در کهکشان راه شیری برای تخمین مستقل سن جهان استفاده کردهاند و یافتههای آنها ممکن است خبر خوبی برای مدل استاندارد کیهانشناسی باشد. این پژوهش جدید در مقالهای ارائه شده که در تاریخ ۱ ژوئیه در سرور پیشنویس arXiv ثبت شده است.
✨ ردیابهای سن
²★ سن جهان به یک اختلاف علمی معروف به «تنش هابل» (Hubble tension) گره خورده است. دو روش اصلی برای اندازهگیری سرعت انبساط جهان (که به ثابت هابل معروف است) وجود دارد. روش اول از تابش زمینه کیهانی (CMB) یا همان «پستابِ» بیگبنگ استفاده میکند و مقدار مشخصی را ارائه میدهد. روش دیگر از اندازهگیریهای محلی در همسایگی کیهانی ما، از جمله ستارههای متغیر قیفاووسی (Cepheid) و ابرنواخترها استفاده میکند و مقداری به مراتب بالاتر را نشان میدهد.
▪️ این دو رقم حدود ۹ درصد با هم اختلاف دارند؛ ناهماهنگی خاصی که به عنوان «تنش هابل» شناخته میشود.
³★ سن واقعی جهان به این ارقام بستگی دارد: اگر کیهانشناسی استاندارد (مدل لاندا-سیدیام یا $\Lambda$CDM) با رقمِ مبتنی بر CMB درست باشد، جهان حدود ۱۳.۸ میلیارد سال سن دارد. اما اگر نرخ انبساط اندازهگیریشده به روش محلی در تقریباً تمام تاریخ کیهانی صدق کند، محاسبات نشان میدهند که جهان تنها باید حدود ۱۲.۵ تا ۱۲.۹ میلیارد سال سن داشته باشد. اخترشناسان طیف وسیعی از توضیحات را برای توجیه تنش هابل پیشنهاد کردهاند. برخی به فیزیک جدیدی اشاره میکنند که انبساط جهان را از همان نخستین لحظات شکل داده است؛ برخی دیگر نیز پیشنهاد میکنند که این ناهماهنگی یک اثر جدیدتر یا محلی است.
✨ فسیلهای کیهانی
⁴★ در این مطالعه جدید، تیمی به سرپرستی ایندرانیل بانیک (Indranil Banik) از دانشگاه پورتسموث، با استفاده از قدیمیترین ستارههای کهکشان راه شیری، حداقل سن جهان را به طور مستقل محاسبه کردند. همانطور که حلقههای درختان یا فسیلها داستان گذشته زمین را به زمینشناسان میگویند، ستارههای قدیمی نیز مانند «فسیلهای» جهان عمل میکنند.
⁵★ این تیم در مقاله خود مینویسد:
«ما همچنین میتوانیم با مطالعه قدیمیترین ستارههای کهکشانی به این هدف برسیم؛ ستارههایی که به عنوان "فسیلهای" باستانی عمل میکنند و تاریخ جهان را به ما میگویند.»
اگر اخترشناسان ستارهای را پیدا کنند که ۱۳ میلیارد سال سن دارد، پس جهان باید حداقل به همان اندازه به علاوه کمی بیشتر سن داشته باشد، زیرا ستارهها برای شکلگیری پس از بیگبنگ به زمان نیاز داشتهاند.
⁶★ پژوهشگران کار خود را با ۲۴۷,۱۰۳ ستاره «نیمهغول» (subgiant) آغاز کردند—ستارههایی که به تازگی مرحله رشته اصلی (main-sequence) زندگی خود را پشت سر گذاشتهاند و اندازهگیری دقیق سن آنها آسانتر است. دادههای این ستارهها از نقشهبرداریهای تلسکوپ لcurrent (LAMOST) و ماهواره گایا (Gaia) به دست آمد. محققان نمونهها را پاکسازی کردند تا ستارههایی را که با الگوی شیمیایی ستارههای قدیمی معمولی همخوانی نداشتند حذف کنند. پس از راستیآزمایی با یک روش مستقل دیگر، در نهایت نمونهای شامل ۱۵۵,۶۰۰ ستاره باقی ماند.
⁷★ تیم پژوهشی با تجزیه و تحلیل این قدیمیترین ستارههای با عمر طولانی در کهکشان راه شیری دریافتند که سن قدیمیترین ستاره حدود ۱۳.۷۳ میلیارد سال است (با عدم قطعیت کوچکی در حدود مثبت ۰.۱۸ و منفی ۰.۱۵ میلیارد سال). این رقم با فرض اینکه حدود ۲۰۰ میلیون سال (۰.۲ میلیارد سال) طول کشیده تا آن ستاره پس از بیگبنگ شکل بگیرد، با مطالعات قبلی با استفاده از سایر ستارههای قدیمی و خوشههای ستارهای کروی و همچنین با پیشبینی کیهانشناسی استاندارد مبتنی بر CMB همخوانی بیشتری دارد.
✨ یک اثر متأخر (جدید)
⁸★ این تیم هشدار میدهد که پنج منبع عدم قطعیت همچنان میتوانند خطاهایی را در نتایج ایجاد کنند. این منابع عبارتند از: اندازه نمونه، معیارهای فیلتر کیفیت، فرضهای مدل ستارهای، مقیاسهای زمانی شکلگیری ستاره و پیشبینیهای نظری. هر یک از این موارد دقت کار را در حدود ۰.۱۵ تا ۰.۲ میلیارد سال محدود میکند، به این معنی که هیچ بهبود تکموردی نمیتواند نتیجه را به شدت اصلاح و دقیقتر کند.
🆔@keyhan_on1🔭 | 34 |
| 10 | +1 🎙️پاد کست صوتی مطلب به صورت ساده و کامل و سوال و جواب اگه دوست دارین مطلب رو بهتر درک کنید حتما گوش کنید
🆔@keyhan_on1🔭
♻️🎙️خلاصه صوتی کوتاه کلی مطلب | 58 |
| 11 | ²⁶★ گام بعدی این تیم، ادغام متاکریستال در سلولهای خورشیدی و بررسی این موضوع است که آیا این ماده میتواند میزان تبدیل نور خورشید به الکتریسیته قابل استفاده را افزایش دهد یا خیر. در صورت موفقیت، این کار نشان خواهد داد که چگونه کشفی ریشهدار در فیزیک کوانتوم بنیادی میتواند مستقیماً فناوریهای انرژی خورشیدی نسل بعدی را بهبود بخشد.
منبع: فیز دات اُرگ (Phys.org)
🆔@keyhan_on1🔭
🔄خلاصه کوتاه این مطلب
₁★ فیزیکدانان دانشگاه ایالتی لوئیزیانا برای اولین بار ماده کوانتومی را در دمای اتاق ساختند که میتواند حالتهای کوانتومی نور را تشخیص داده و منتقل کند. این پیشرفت بزرگ با انتشار در نشریه نیچر اعلام شد و نیاز به خنکسازی برودتی را حذف میکند.
₂★ تیم با مهندسی «متاکریستال پلاسمونیک کوانتومی» از لایه نازک طلا و متا-اتمهای حکشده، مادهای ساخت که رفتار کوانتومی را در شرایط عادی حفظ میکند. این رویکرد غیرمتعارف دقیقاً طبق پیشبینیهای نظری عمل کرد.
₃★ این ماده مانند یک فیلتر آماری عمل کرده و حالتهای کوانتومی مختلف نور را به مسیرهای متفاوت هدایت میکند و انسجام کوانتومی را در دمای اتاق حفظ مینماید.
₄★ کاربردهای این کشف شامل رایانش کوانتومی، ارتباطات امن، حسگرهای پیشرفته و بهبود کارایی سلولهای خورشیدی است و راه را برای کلاس جدیدی از مواد کوانتومی روزمره باز میکند.
₁★ Physicists at Louisiana State University have created the first room-temperature quantum material capable of detecting and transferring different quantum states of light, a major breakthrough published in Nature.
₂★ By engineering a “quantum statistical plasmonic metacrystal” from a thin gold layer with focused ion beam etching, the team built an artificial material that maintains quantum behavior without cryogenic cooling.
₃★ The material acts as a statistical filter, guiding quantum states of light along distinct paths while preserving their unique quantum statistics and coherence at room temperature.
₄★ Potential applications range from practical quantum computing and secure communications to ultra-sensitive sensors and more efficient solar cells, opening the door to a new class of everyday quantum materials.
♻️این متاکریستال پلاسمونیک اولین ماده کوانتومی عملی در دمای اتاق است که انسجام کوانتومی را بدون نیاز به تجهیزات پیچیده حفظ میکند و آینده فناوریهای کوانتومی را متحول خواهد کرد.
♻️This plasmonic metacrystal represents the first functional room-temperature quantum material that preserves quantum coherence without complex cooling systems, poised to revolutionize quantum technologies. | 55 |
| 12 | ¹²★ نور خورشید، نور لیزر و نور فلورسنت همگی حاوی فوتون هستند، اما نوسان و تعامل این فوتونها با یکدیگر متفاوت است. این تفاوتهای ظریف تعیین میکنند که نور در سطح کوانتومی چگونه رفتار میکند؛ با این حال، شناسایی این تفاوتها به طور سنتی به ابزارهای بسیار پیچیده، آشکارسازهای برودتی فوقسرد و میلیونها اندازهگیری نیاز داشته است.
¹³★ اما متاکریستال ساختهشده توسط این تیم، این کار را به صورت خودکار انجام میدهد. این ماده به جای اینکه فقط به رنگ یا شدت موج نور واکنش نشان دهد، تفاوتهای ظریف کوانتومی بین نورهای ورودی را تشخیص میدهد و هر حالت کوانتومی را به مسیر متفاوتی در درون کریستال هدایت میکند.
¹⁴★ به همین ترتیب، این مسیرها به حالتهای کوانتومی خاصی اجازه میدهند تا با کمترین تغییر در آمارهای خود—یعنی همان ویژگیهای منحصربهفردی که هر حالت کوانتومی را تعریف میکنند—در درون ماده منتشر و منتقل شوند.
¹⁵★ مگانیا-لوآیزا میگوید:
«ما این فرآیند را "انتقال پایدار" (robust transport) مینامیم. این حالتهای کوانتومی حامل اطلاعات هستند. کریستال ما میتواند آنها را تشخیص دهد و بدون نیاز به خنکسازی برودتی، به شکلی پایدار از نقطهای به نقطه دیگر منتقل کند. این همان چیزی است که درِ ورود به فناوریهای کوانتومی کاربردی را باز میکند.»
¹⁶★ فیزیکدانان این رفتار جمعی را «انسجام کوانتومی» (quantum coherence) مینامند و حفظ آن یکی از چالشهای اصلی در علم اطلاعات کوانتومی است. پژوهشگران در مقاله خود در نشریه نیچر، این متاکریستال را به عنوان اولین ماده کوانتومی در دمای اتاق توصیف کردهاند که به طور ذاتی به انسجام کوانتومی سیستمهای چندذرهای (many-body systems) حساس است.
✨ کلاس جدیدی از مواد کوانتومی
¹⁷★ این پیشرفت علمی به قدری از مواد موجود متفاوت بود که محققان مجبور شدند نام جدیدی برای آن اختراع کنند: «متاکریستال پلاسمونیک آماری کوانتومی» (quantum statistical plasmonic metacrystal).
¹⁸★ جناتول فردوس (Jannatul Ferdous)، دانشجوی تحصیلات تکمیلی در گروه مگانیا-لوآیزا، میگوید: «برای من، این فقط یک پروژه نبود؛ بلکه یک تلاش گروهی بود که حول محور ایده خلق چیزی کاملاً جدید در فناوری کوانتومی شکل گرفت. آنچه این کار را واقعاً هیجانانگیز میکرد این بود که ما نه تنها یک کلاس جدید از مواد کوانتومی در دمای اتاق خلق کردیم، بلکه تئوری لازم برای درک و کنترل رفتار آن را نیز توسعه دادیم. دیدن تبدیل شدن این ایده به یک واقعیت تجربی بسیار لذتبخش بود.»
¹⁹★ محققان همچنین کشف کردند که این متاکریستال به طور طبیعی ساختارهایی را تشکیل میدهد که آنها را «نوارهای آماری کوانتومی» (quantum statistical bands) مینامند؛ چیزی شبیه به ساختارهای نوار الکترونیکی در نیمهرساناها که نحوه هدایت جریان الکتریسیته را تعیین میکنند.
²⁰★ با مهندسی چیدمان این متا-اتمها، دانشمندان میتوانند تعیین کنند که کدام حالتهای کوانتومی اجازه دارند بدون تغییر در ماده حرکت کنند و کدام حالتها در این فرآیند از نظر آماری تغییر مییابند. دانشمندان اکنون میتوانند به جای تکیه بر مواد طبیعی با خواص مطلوب، عمداً موادی را طراحی کنند که حالتهای کوانتومی را به روشهایی پیشبینیپذیر هدایت کنند.
²¹★ به عبارت دیگر، این مطالعه یک نقشه راه و الگو برای ساخت مواد کوانتومی آینده ارائه میدهد—نه فقط برای این یک مورد خاص.
✨ از رایانههای کوانتومی تا انرژیهای پاکتر
²¹★ از آنجا که این ماده در دمای اتاق کار میکند، کاربردهای بالقوه آن بسیار فراتر از فیزیک بنیادی است.
²²★ رایانههای کوانتومی آینده میتوانند از مواد مشابه برای انتقال اطلاعات حساس کوانتومی بدون تکیه بر سیستمهای سرمایشی برودتی حجیم استفاده کنند. همین اصول همچنین میتواند شبکههای ارتباطی کوانتومی کاربردیتر، حسگرهای فوقحساس و دیگر فناوریهای نوظهور کوانتومی را امکانپذیر سازد.
²⁴★ توانایی حفظ حرکت نور در یک ماده با کمترین اتلاف انرژی نیز میتواند به نفع انرژیهای تجدیدپذیر باشد.
²⁵★ در سلولهای خورشیدی امروزی، بخشی از نور خورشید ورودی در درون ماده به دام میافتد و در نهایت به جای برق به گرما تبدیل میشود که این امر میزان انرژی قابل استحصال را کاهش میدهد. متاکریستال جدید با هدایت نور در مسیرهای پایدارتر، میتواند به حفظ حرکت بیشتر این انرژی در درون ماده و جلوگیری از هدر رفتن آن کمک کند.
▪️ این دقیقاً همان چیزی است که مگانیا-لوآیزا قصد دارد در مرحله بعدی آزمایش کند.
🆔@keyhan_on1🔭 | 45 |
| 13 | 🔘 فیزیکدانان اولین ماده کوانتومی در دمای اتاق را ساختند
🌌 یک مطالعه جدید در نشریه نیچر (Nature)، طرحی کلی برای مهندسی مواد کوانتومی آینده که در شرایط روزمره کار میکنند، ارائه میدهد. (اعتبار تصویر: گروه فوتونیک کوانتومی دانشگاه ایالتی لوئیزیانا - LSU)
¹★ مواد کوانتومی میتوانند فناوریهای مختلفی را متحول کنند؛ از رایانههای قدرتمند و ارتباطات فوقامن گرفته تا سیستمهای انرژی پیشرفته. اما همیشه یک مانع بزرگ وجود داشته است.
²★ تقریباً تمام مواد کوانتومی شناختهشده، ویژگیهای شگفتانگیز خود را تنها زمانی نشان میدهند که تا دمایی نزدیک به صفر مطلق خنک شوند. در دمای اتاق، گرما ارتعاشات اتمی مداومی ایجاد میکند که رفتار کوانتومی ظریفی را که دانشمندان به دنبال بهرهگیری از آن هستند، مختل کرده و از بین میبرد. مهار این ارتعاشات نیازمند سیستمهای خنککننده برودتی (cryogenic) حجیم است؛ موضوعی که مواد کوانتومی را به ابزارهایی قدرتمند در آزمایشگاه تبدیل میکند، اما پیادهسازی آنها را در فناوریهای کاربردی روزمره دشوار میسازد.
ژ
چالش اصلی: گرما در دمای اتاق باعث ارتعاش مداوم اتمها میشود که این ارتعاشات مانند نویز، رفتارهای ظریف کوانتومی را نابود میکنند.
³★ در مطالعهای که در نشریه نیچر منتشر شده است، فیزیکدانان دانشگاه ایالتی لوئیزیانا (LSU) اولین ماده کوانتومی در دمای اتاق را توسعه دادهاند که قادر به تشخیص و انتقال حالتهای کوانتومی مختلف نور است و به این ترتیب، بر یکی از بزرگترین چالشهای پژوهش در حوزه مواد کوانتومی غلبه کردهاند. این پروژه که به سرپرستی دانشیار فیزیک، عمر اس. مگانیا-لوآیزا (Omar S. Magaña-Loaiza) انجام شده، یک اصل طراحی کلی برای مهندسی کلاس کاملاً جدیدی از مواد کوانتومی ارائه میدهد که فرصتهای تازهای را در رایانش کوانتومی، ارتباطات امن، فناوریهای سنجش (حسگرها) و سیستمهای پیشرفته انرژی باز میکند.
⁴★ برای چنگلونگ یو (Chenglong You)، پژوهشگر پسادکتری سابق که اکنون استاد دانشگاه علم و فناوری الکترونیک چین است، یکی از رضایتبخشترین لحظات زمانی رقم خورد که رویکرد غیرمتعارف تیم، دقیقاً همانطور که تئوری پیشبینی میکرد، پاسخ داد.
⁵★ یو میگوید: «یکی از هیجانانگیزترین بخشهای این پروژه، درک این موضوع بود که ما میتوانیم مادهای بسازیم که کاری را انجام میدهد که طبیعت به خودی خود ارائه نمیدهد. دیدن اینکه این ماده دقیقاً همانطور که پیشبینی میکردیم کار میکند، فوقالعاده لذتبخش بود.»
🌌 این تیم با استفاده از این چیدمان نوریِ مبتنی بر لیزر، «متاکریستال پلاسمونیک کوانتومی» خود را به طور کامل در دمای اتاق آزمایش کردند و بر یکی از بزرگترین موانع در تحقیقات مواد کوانتومی غلبه نمودند: نیاز به سیستمهای تبرید برودتی حجیم برای حفظ رفتار کوانتومی. (اعتبار تصویر: اولیویا کرول)
✨ ساخت یک ماده کوانتومی از پایه
⁶★ این تیم به جای جستجو برای یافتن مادهای طبیعی با خواص کوانتومی مناسب، خودشان دست به طراحی و ساخت آن زدند.
⁷★ برای ساخت این ماده، پژوهشگران لایه نازکی از طلا را روی یک تراشه شیشهای قرار دادند. سپس با استفاده از پرتوهای یونی متمرکز، صدها شکاف میکروسکوپی روی طلا حک کردند که هر یک مانند یک اتم مصنوعی یا «متا-اتم» (meta-atom) عمل میکند. این متا-اتمها در کنار هم کریستالی را تشکیل میدهند که هیچ نمونه مشابهی در طبیعت ندارد و ضخامت آن کمتر از تار موی انسان است.
⁸★ با ورود نور به تراشه، نور روی سطح طلا حرکت کرده و با این متا-اتمها تعامل برقرار میکند. تیم پژوهشی با کنترل دقیق اندازه، شکل و فاصله بین آنها، ماده را به گونهای مهندسی کردند که نور را به روشهایی دستکاری کند که پیش از این هرگز در دمای اتاق ممکن نبوده است.
⁹★ رایلی بی. داکینز (Riley B. Dawkins) که به تازگی دکتری خود را به پایان رسانده و به عنوان پژوهشگر پسادکتری NRC به موسسه ملی استاندارد و فناوری (NIST) میپیوندد، میگوید: «با مهندسی توزیع متا-اتمها در متاکریستال پلاسمونیک، میتوانیم به طور سیستماتیک تعیین کنیم که کدام آمارهای کوانتومی اجازه عبور از ساختار را دارند. بنابراین، کریستال ما اساساً مانند یک فیلتر آماری روی حالتهای کوانتومی عمل میکند.»
¹⁰★ از ایده اولیه تا آزمایش نهایی، تمام مراحل پروژه—از نظریهپردازی و طراحی ماده گرفته تا نانوساخت (nanofabrication) و تأیید تجربی—در داخل گروه فوتونیک کوانتومی مگانیا-لوآیزا در دانشگاه LSU انجام شد.
¹¹★ اما این پیشرفت بسیار فراتر از ساخت یک ماده جدید است؛ ارزش واقعی در کاری است که این ماده امکانپذیر میسازد.
✨ تشخیص و تفکیک حالتهای کوانتومی از یکدیگر
▪️ همه نورها رفتار یکسانی ندارند.
🆔@keyhan_on1🔭 | 44 |
| 14 | +1 🎙️پاد کست صوتی مطلب به صورت ساده و کامل و سوال و جواب اگه دوست دارین مطلب رو بهتر درک کنید حتما گوش کنید
🆔@keyhan_on1🔭
♻️🎙️خلاصه صوتی کوتاه کلی مطلب | 44 |
| 15 | ⁹★ برای اینکه کیوبیتها با منبع فوتونهای درهمتنیده تعامل داشته باشند، این تیم از نوع خاصی از ذرات نور یعنی «فوتونهای مایکروویو» استفاده کردند. این ذرات نور کمانرژی برای دستکاری اطلاعات کوانتومی بسیار مناسب هستند و پایه و اساس فناوری امروزیِ کیوبیتهای ابررسانا را تشکیل میدهند. از سوی دیگر، فوتونهای اپتیکی (نوری) معمولاً در شاخه اپتیک و فیزیک اتمی به کار میروند. علاوه بر این، فوتونهای اپتیکی میتوانند به انتقال اطلاعات کوانتومی بین رایانههای کوانتومی دور از هم از طریق فیبر نوری کمک کنند؛ موضوعی که از دیگر حوزههای پژوهشی مورد علاقه گروه فینک در ISTA است.
✨ سرک کشیدن به درون حالتهای کیوبیت
¹⁰★ برای تایید اینکه کیوبیتها واقعاً در داخل حمام کوانتومی با یکدیگر همگام هستند، این تیم از یک روش تایید به نام «توموگرافی کوانتومی» (quantum tomography) استفاده کرد؛ روشی که به دلیل بازسازی یک سیستم از روی «برشهای» متعدد به این نام خوانده میشود. آندرس خوانس میگوید: «کیوبیتها میتوانند در حالت سوپرپوزیشن (برهمنهی) باشند، اما همه این حالتها در زمان اندازهگیری فرو میپاشند و ما را با حالت ۰ یا ۱ تنها میگذارند.» با استفاده از توموگرافی کوانتومی، این تیم میتواند اندازهگیریهایی به کوتاهی ۲۰ تا ۸۰ نانوثانیه را ثبت کند تا حالتهای کوانتومیِ زیرین کیوبیت را ارزیابی و کاوش کند. یک نانوثانیه برابر با یک میلیاردم ثانیه است.
✨ فاصله ۲۰ ساله از نظریه تا عمل
¹¹★ تیم ISTA با نشان دادن درهمتنیدگی بین دو کیوبیت مجزا از طریق یک حمام کوانتومی، یک نمونه اولیه آزمایشگاهی به عنوان «اثبات مفهوم» (proof-of-concept) توسعه داده است. آندرس-خوانس میگوید: «ما روشی نسبتاً ساده ارائه میدهیم که میتواند برای همگامسازی چندین کیوبیت دور از هم مقیاسپذیر شود.» هرچند روش این تیم نتایج نویدبخشی را نشان میدهد، اما سایر رویکردهایی که شامل کنترل فعال حالتهای کیوبیت هستند همچنان کارآمدترند: «روش ما در حال حاضر حدود ۱۰ درصد از درهمتنیدگی موجود در حمام را انتقال میدهد.»
¹²★ پژوهشگران استدلال میکنند که این نظریه بیش از ۲۰ سال پیش تحت شرایط آرمانی و ایدهآل پیشنهاد شده بود، و همین شاید توضیح دهد که چرا پیش از این امکان اثبات تجربی آن وجود نداشته است. فینک میگوید: «آزمایشهای ما به ما کمک کرد تا چندین عامل را کشف کنیم که احتمالاً مانع از آن میشدند که دانشمندان بتوانند یک حمام کوانتومی کاربردی با استفاده از یک منبع واحد از فوتونهای همبسته برای درهمتنیدگی توزیعشده طراحی کنند.»
¹³★ نمونه اولیه دستگاه تیم ISTA میتواند مسیرهای جدیدی را برای آزمایشهای اپتیک کوانتومی و مقیاسپذیری پردازندههای کوانتومی به سمت عملکرد مقاوم در برابر خطا (fault-tolerant) باز کند.
منبع: فیز دات اُرگ (Phys.org)
🆔@keyhan_on1
♻️یکبندی فارسی: فیزیکدانان ISTA با استفاده از حمام کوانتومی فوتونهای همبسته، دو کیوبیت دور از هم را کاملاً خودگردان درهمتنیده کردند و نظریهای ۲۰ ساله را تحقق بخشیدند—روشی که درهمتنیدگی را همواره در دسترس نگه میدارد و مسیر تازهای به سوی رایانههای کوانتومی مقیاسپذیر میگشاید.
♻️ISTA physicists used a quantum bath of correlated photons to autonomously entangle two distant qubits—realizing a 20-year-old theory—with entanglement that remains always available, opening a new path toward scalable quantum computing. | 43 |
| 16 | 🔘 تایید یک نظریه ۲۰ ساله توسط فیزیکدانان که میتواند فناوری کوانتومی را ارتقا دهد
🌌 طرحوارهای از طرح پیادهسازیشده برای توزیع درهمتنیدگی. (منبع: Physical Review X - ۲۰۲۶)
¹★ رایانش کوانتومی در آینده به همبستگی بین ماژولهای مجزا و دور از هم نیاز خواهد داشت؛ ویژگی خاصی که به عنوان **«درهمتنیدگی توزیعشده» (distributed entanglement) شناخته میشود. به طور سنتی، ایجاد چنین درهمتنیدگیهایی به کنترل فعال و اندازهگیریهای مکرر وابسته بوده است. اکنون فیزیکدانان «مؤسسه علم و فناوری اتریش» (ISTA) به روشی کاملاً خودگردان برای ایجاد درهمتنیدگی توزیعشده با استفاده از یک «حمام کوانتومی» از ذرات نور همبسته دست یافتهاند. کار آنها که در نشریه معتبر Physical Review X منتشر شده است، یک پیشبینی ۲۰ ساله را از نظر تجربی تأیید میکند و میتواند پلتفرم جدیدی برای فناوریهای کوانتومی کاربردی فراهم کند.
²★ درهمتنیدگی یکی از ویژگیهای محوری فیزیک کوانتوم است که در آن، همبستگیهای مشترک از آنچه نظریههای کلاسیک میتوانند توضیح دهند، فراتر میرود. دستیابی به درهمتنیدگی توزیعشده بین کیوبیتهای (بیتهای کوانتومی) جدا از هم فیزیکی میتواند زمینه را برای پیشرفتهای آینده، مانند رایانههای کوانتومی مقیاسپذیر و شبکههای کوانتومی، فراهم کند.
³★ برای درهمتنیده کردن کیوبیتهای دور از هم، تلاشهای قبلی به دو پروتکل تکیه داشتند. در رویکرد اول، یک تکفوتونِ تحت کنترل فعال از یک کیوبیت به کیوبیت دیگر فرستاده میشود. در رویکرد دوم، هر کیوبیت فوتونی ساطع میکند که باید با فوتون دیگر تطبیق داده شود تا درهمتنیدگی ایجاد شود. اگرچه روش دوم جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۲ را به ارمغان آورد، اما به اندازهگیریهای مکرر و «پسگزینش» (post-selection) نیاز دارد و با این حال، همیشه به درهمتنیدگی ختم نمیشود.
⁴★ اکنون، الخاندرو آندرس-خوانس (دانشجوی دکتری) و پروفسور یوهانس فینک در مؤسسه علم و فناوری اتریش (ISTA) در یک همکاری بینالمللی، یک حمام کوانتومی طراحی کردهاند که به طور خودگردان رقصِ کیوبیتهای دور از هم را همگامسازی میکند. این تیم با ساخت نمونهای اولیه از دستگاهی که از یک منبع مشترک از ذرات نورِ همبسته برای درهمتنیده کردن دو کیوبیت دور استفاده میکند، برای اولین بار نظریهای را که بیش از ۲۰ سال پیش پیشنهاد شده بود، به اثبات رساندند.
✨ درهمتنیدگی کاملاً خودگردان
⁵★ درهمتنیدگی شکلهای مختلفی دارد. حالتهای درهمتنیده با «متغیر پیوسته» (continuous-variable) را میتوان به طور کارآمد تولید کرد و به راحتی در دسترس هستند. آنها شبیه به یک پاندول (آونگ) رفتار میکنند که در آن مکان و تکانه به طور پیوسته تغییر میکنند. با این حال، بیشتر کاربردها به سیستمهای «متغیر گسسته» (discrete-variable) نیاز دارند؛ یعنی شکلهای از درهمتنیدگیِ «همه یا هیچ» که کیوبیتهای ساکن (ثابت) بتوانند با آنها تعامل داشته باشند. آیا پژوهشگران ISTA میتوانند سیستمی طراحی کنند که پلی میان این دو شکل از درهمتنیدگی ایجاد کند؟
⁶★ آندرس-خوانس میگوید:
«ما در این پژوهش تلاش کردیم بر این عدم تطابق میان شکلهای بهراحتی در دسترس و شکلهای کاربردیِ درهمتنیدگی غلبه کنیم. رویکرد ما با پایدارسازی حالتهای درهمتنیده از راه دور، کاملاً خودگردان است و نیازی به کنترل فعال یا اندازهگیری ندارد.»
🌌 یک «حمام کوانتومی» از ذرات نور همبسته، کیوبیتهای دور از هم را همگام میکند. در تصویر، چیدمان حمام کوانتومی دیده میشود که در آن دانشمندان ISTA میتوانند دو کیوبیت مجزا را به طور کاملاً خودگردان، بدون کنترل فعال یا اندازهگیریهای مکرر، درهمتنیده کنند. (منبع: مؤسسه علم و فناوری اتریش)
✨ همگامسازی با یک منبع مشترک از ذرات نور
⁷★ یکی از چالشهای اصلی در کاربردهای رایانش کوانتومی، حفظ درهمتنیدگی و انسجام کوانتومی (quantum coherence) کیوبیتها است.
⁸★ فینک میگوید:
«در روش ما، حمام کوانتومی—یعنی محیط کیوبیتها—خودش منبع درهمتنیدگی است. این حمام از طریق یک جریان مداوم از فوتونهای همبسته، یک حالت پایه جدید ایجاد میکند. به این ترتیب، حالت کیوبیتِ درهمتنیده حتی فراتر از طول عمر خود کیوبیتها پایدار میماند و همیشه به عنوان منبعی برای پردازشهای کوانتومی بعدی در دسترس است. این ویژگی، رویکرد ما را از نظر مفهومی بسیار بااهمیت میسازد.»
وقتی درهمتنیدگی همیشه در دسترس باشد، دانشمندان میتوانند هر زمان که بخواهند آن را فراخوانی کنند. این برعکسِ درهمتنیدگیهای کوتاهمدت است که دانشمندان مجبورند دقیقاً در همان لحظه ایجاد شدن از آن استفاده کنند.
🆔@keyhan_on1🔭 | 38 |
| 17 | +1 ♻️یکبندی فارسی: دقیقترین اندازهگیری کشیدگی فضا-زمان با ماهواره LARES-2 و عدم قطعیت یک در هزار، بار دیگر پیشبینی اینشتین را تأیید کرد و محدودیتهای شدیدتری برای نظریههای رقیب گرانش ایجاد نمود.
♻️The most precise frame-dragging measurement ever—using LARES-2 with one-part-per-thousand uncertainty—once again confirmed Einstein's prediction and imposed tighter constraints on alternative gravity theories. | 55 |
| 18 | 🔘 مشاهدات «کشیدگی فضا-زمان» بار دیگر مهر تأییدی بر نظریه اینشتین زد
🌌 ماهواره LARES-2 برای آزمایش پدیده کشیدگی فضا-زمان. اعتبار تصویر: مجله نیچر (۲۰۲۶)
¹★ بیش از یک قرن پس از آنکه آلبرت اینشتین برای نخستین بار درک ما از گرانش را دگرگون کرد، نظریه نسبیت عام او همچنان در برابر آزمایشهای تجربیِ بهشدت سختگیرانهتر، سربلند بیرون میآید. اکنون، یک تیم بینالمللی به سرپرستی اینیازیو چیوفولینی (Ignazio Ciufolini) در آکادمی علوم چین، دقیقترین اندازهگیری تا به امروز را روی یکی از ظریفترین پیشبینیهای این نظریه انجام داده است: کشیدگی فضا-زمان ناشی از چرخش زمین.
²★ نتایج این تیم که در نشریه معتبر نیچر (Nature) منتشر شده است، قویترین تأییدیه را تا به امروز ارائه میدهد که نشان میدهد توصیف اینشتین از گرانش، حتی زیر ذرهبینِ فوقالعاده دقیقترین بررسیها، کاملاً درست و بینقص باقی میماند.
✨ عبور از هفتخوان آزمایشها
³★ از زمان انتشار نسبیت عام اینشتین در سال ۱۹۱۵، این نظریه در معرض مجموعهای از چالشهای تجربیِ روزبهروز سختگیرانهتر قرار گرفته است. اخترشناسان و فیزیکدانان پیشبینیهای آن را با استفاده از هر چیزی—از خورشیدگرفتگیها و مدار سیارات گرفته تا ساعتهای اتمی، تپاخترها و امواج گرانشی—آزمودهاند. هر آزمایش جدید به دنبال شواهدی بوده تا نشان دهد فضا-زمان متفاوت با توصیف اینشتین رفتار میکند؛ موضوعی که شاید نیاز به یک نظریه کاملتر برای گرانش را آشکار کند.
⁴★ با این حال، علیرغم مشاهدات حساستر در طول بیش از یک قرن، نسبیت عام همواره با نتایج تجربی مطابقت داشته است، در حالی که نظریههای جایگزین برای ارائه شواهد قانعکننده مبنی بر انحراف از پیشبینیهای این نظریه، با دشواری جدی روبهرو بودهاند.
🌌 نمای هنری از آزمایش فضایی مشترک LARES-2 و LAGEOS برای آزمایش نسبیت عام و پدیده کشیدگی فضا-زمان. اعتبار تصویر: مجله نیچر (۲۰۲۶)
✨ شواهدی در پدیده کشیدگی فضا-زمان
⁵★ یکی از جذابترین پیشبینیهای این نظریه، «کشیدگی فضا-زمان» (Frame-dragging یا پیشرانش چارچوب) است؛ این ایده که یک جسم عظیم و چرخان، فضا-زمان را فقط خم نمیکند، بلکه با چرخش خود، آن را هم مثل گرداب به دور خود میکشد و میچرخاند. اگرچه این اثر در اطراف زمین فوقالعاده کوچک است، اما با ردیابی دقیق حرکت ماهوارهها در مدار زمین قابل شناسایی است.
⁷
⁶★ پژوهشگران برای دستیابی به دقیقترین اندازهگیری تا به امروز، مشاهدات حاصل از «ماهواره نسبیت لیزری ۲» (LARES-2) را—که توسط آژانس فضایی ایتالیا در سال ۲۰۲۲ پرتاب شد—با دادههای ماهوارههای قدیمیترِ LAGEOS و ماموریت گریس (GRACE) ناسا ترکیب کردند. ماهواره LARES-2 مخصوص این کار طراحی شده بود؛ با ساختاری کروی و بسیار چگال که با بازتابندههای لیزری پوشانده شده است تا موقعیت آن با شلیک لیزر از ایستگاههای زمینی با دقتی خارقالعاده اندازهگیری شود.
⁷★ مدار این ماهواره به گونهای انتخاب شد که تأثیر نیروهای غیرگرانشی (مانند فشار نور خورشید یا اصطکاک ناچیز اتمسفر) به حداقل برسد و به محققان اجازه دهد تغییرات بسیار ناچیز ناشی از جرم چرخان زمین را جداسازی کنند. آنها همچنین ناهمواریها و اعوجاجهای ظریف میدان گرانشی زمین را نیز در محاسبات خود لحاظ کردند؛ از جمله اثر جزر و مدهای ایجادشده توسط ماه و خورشید که در غیر این صورت میتوانستند سیگنال اصلی را بپوشانند و پنهان کنند.
✨ پیشبینیهای اینشتین همچنان استوارند
⁹★ تیم چیوفولینی پس از تحلیل سه سال مشاهدات پیوسته، کشیدگی فضا-زمان زمین را با عدم قطعیت نسبیِ «تنها یک در هزار» اندازهگیری کرد—که حدود یک مرتبه بزرگی (ده برابر) دقیقتر از اندازهگیریهای قبلی است. نکته حیاتی این است که اثر مشاهدهشده، در همین حاشیه خطای فوقالعاده باریک، کاملاً با پیشبینیهای اینشتین مطابقت داشت.
¹⁰★ این یافتهها فراتر از ارائه سختگیرانهترین آزمایش منظومه شمسی برای پدیده کشیدگی فضا-زمان، محدودیتهای بیشتری را برای نظریههای جایگزین نسبیت عام ایجاد میکند. هر نظریه رقیبی که تفاوتهای قابلاندازهگیری را در این اثر پیشبینی میکرد، اکنون باید خود را با مرزهای تجربیِ بهشدت محدودتر و تنگتری تطبیق دهد.
¹¹★ پژوهشگران همچنین نشان دادند که تحلیل آنها باعث بهبود اندازهگیری جزر و مدهای ماه و خورشیدی زمین میشود؛ موضوعی که نشان میدهد چگونه آزمایشهای طراحیشده برای سنجش فیزیک بنیادی میتوانند شناخت ما را از خودِ سیاره زمین نیز ارتقا دهند. بیش از ۱۰۰ سال پس از انتشار، نظریه اینشتین بار دیگر از یک آزمون بهشدت دشوارتر، با پیشبینیهایی کاملاً دستنخورده و سرافراز بیرون آمده است.
منبع: [فیز دات اُرگ (Phys.org) | 58 |
| 19 | +1 🎙️پاد کست صوتی مطلب به صورت ساده و کامل و سوال و جواب اگه دوست دارین مطلب رو بهتر درک کنید حتما گوش کنید
♻️ فیزیکدانان نشان دادهاند که تصاویر سیاهچالهها ماشینهای زمان واقعیاند—هر فریم ترکیبی از نورهای ساطعشده در زمانهای کاملاً متفاوت است—و مدل جدید «نور چابک» میتواند این تأخیرهای زمانی پنهان را با هزینه محاسباتی کمتر حفظ کند، که برای نسل بعدی رصدخانههای سیاهچاله حیاتی است.
♻️Physicists have shown that black-hole images are literal time machines—each frame blends light emitted at vastly different moments—and a new «brisk light» model preserves these hidden time delays at lower computational cost, a crucial step for next-generation black-hole observatories.
🆔@keyhan_on1🔭
♻️🎙️خلاصه صوتی کوتاه کلی مطلب | 52 |
| 20 | ¹⁵★ «اما در مدل نور کند، حتی برای ساختن یک فریم تصویر، ممکن است به چندین عکس فوری از جریان برافزایشی نیاز باشد؛ چرا که پیکسلهای مختلف تصویر با زمانهای ساطعشدنِ متفاوتی همخوانی دارند.»
¹⁶★ مطالعات قبلی نشان داده بودند که تقریبِ نور سریع برای بسیاری از مشاهدات ما به اندازه کافی دقیق است.
¹⁷★ فرض کنید قرص برافزایشی درخشان از یک لحظه به لحظه دیگر تغییر چندانی نکند. در این حالت، اصلاً مهم نیست که یک فوتون کمی دیرتر از فوتون دیگر راه افتاده باشد؛ چرا که در عمل شما هنوز دارید به یک صحنه کاملاً ثابت نگاه میکنید.
¹⁸★ حالا تصور کنید که گاز متلاطمِ اطراف سیاهچاله با خشونت بالایی در حال سو سو زدن است و تودهها و جریانهای گردابی با سرعت سرسامآوری در حال گردشند. در این حالت، در یک فریمِ واحد، ممکن است همزمان فوتونهای قبل و بعد از یک شراره عظیم را تماشا کنید؛ ناگهان، این اختلاف زمانی اهمیت فوقالعاده زیادی پیدا میکند.
¹⁹★ کل این چالش به رقابت میان دو ساعت (زمانسنج) برمیگردد: اول اینکه گاز درخشان با چه سرعتی تغییر شکل میدهد، و دوم اینکه فاصله زمانی بین زمان سفر فوتونهای مختلف چقدر از هم زیاد است.
🌌 مقایسه سه روش برای شبیهسازی فیلم یک سیاهچاله. رویکرد جدید نور «چابک» (ردیف پایین) نسبت به تقریب سنتی نور سریع، با محاسبات کمتر، شباهت بسیار بیشتری به مدل دقیق فیزیکی نور کند دارد. (روخاس-پاترنینا و کاردناس-آوندانیو، arXiv، ۲۰۲۶)
²⁰★ پژوهشگران برای پر کردن این شکاف بزرگ بین نور سریع و کند، یک راه میانه را معرفی کردهاند؛ چیزی که آن را نور «چابک» (brisk light) مینامند، که نه کاملاً سریع است و نه کاملاً کند.
²¹★ کاردناس-آوندانیو میگوید: «نور سریع کل تصویر را به یک زمان مبدا خلاصه میکند. نور کند نقشه کامل تأخیر زمانی را در سراسر تصویر حفظ میکند. اما نور چابک یک راهکار بینابینی است.»
²²★ «این مدل ساختار غالب تأخیرهای زمانی را حفظ میکند و در عین حال هزینه محاسباتی را نسبت به مدل کامل نور کند به شدت کاهش میدهد. در برخی موارد، بدون نیاز به هزینههای سنگین پردازشی، نتایجی بسیار نزدیک به مدل دقیقِ نور کند ارائه میدهد.»
²³★ خبر خوب این است که نیازی نیست برای آن تصاویر نمادین و معروف M87* و Sgr A* همه چیز را از اول شروع کنیم. آن سیاهچالهها از زاویهای دیده شدهاند که تقریبِ نور سریع هنوز هم برای تصاویر تولید شده توسط تلسکوپ افق رویداد (EHT) جواب میدهد و معتبر است.
²⁴★ دستاورد واقعی این روش جدید احتمالاً در نسل بعدی رصدخانههای سیاهچاله خود را نشان خواهد داد؛ رصدخانههایی که هدفشان کار در شرایطی است که تقریب نور سریع ممکن است تصویری با ظاهر درست تحویل دهد، اما اطلاعات زمانی آن کاملاً غلط باشد.
ـ ²⁵★ inversion نسل بعدی رصدخانهها، مانند «کاوشگر سیاهچاله» (Black Hole Explorer)، امیدوارند ویژگیهای بسیار ظریفتری مانند «حلقههای فوتونی» (photon rings) را بررسی کنند، جایی که زمانهای نسبیِ رسیدن فوتونها به تلسکوپ، خود بخشی از سیگنال علمی دریافتی است.
²⁶★ سیگنال حلقه فوتونی تحت تأثیر جریان مواد برافزایشی نیست، بلکه مستقیماً تحت کنترل هندسه فضازمان در اطراف سیاهچاله است. از آنجا که این حلقه توسط فوتونهایی شکل میگیرد که مسیرهای متفاوتی را دور سیاهچاله طی کردهاند، حفظ آن تأخیرهای زمانی پنهان اهمیت بسیار بیشتری پیدا میکند.
²⁷★ کاردناس-آوندانیو میگوید: «ما جریان برافزایشی را در یک لحظه آنی نخواهیم دید. هر فریم ترکیبی از نورهای ساطعشده در چندین زمان مختلف خواهد بود.»
²⁸★ «در این معنای محدود اما دقیق، فیلم یک سیاهچاله بسیار عجیبتر از یک فیلم معمولی است.»
²⁹★ در حال حاضر، پروژه تلسکوپ افق رویداد در حال تلاش برای ساختن فیلمی واقعی از سیاهچاله M87* است. ما هنوز با تصاویر واضح و با جزئیات کامل از فرآیندهای اطراف یک سیاهچاله فاصله داریم، اما بیش از هر زمان دیگری در تاریخ به دیدن یکی از آنها در حال فعالیت نزدیک شدهایم.
³⁰★ وقتی آن روز فرا برسد، هر فریم بسیار بیشتر از آن چیزی خواهد بود که به نظر میآید؛ یک ماشین زمان واقعی که چندین لحظه مختلف از تاریخچه نزدیک یکی از عجیبترین قلمروهای فضازمانی جهان را فاش میکند.
³¹★ این مقاله برای انتشار در نسخههای بعدی نشریه Physical Review D پذیرفته شده است. تا آن زمان، علاقهمندان میتوانند نسخه پیشنویس آن را در سایت arXiv مطالعه کنند.
منبع: ساینسآلرت ( sciencealert)
🆔@keyhan_on1🔭 | 44 |
