🥀🥀((... کانال کلبه دوستان...) @kolbebegam

پستارو ک لایک نمیکنین 😒😒🚶‍♀🚶‍♀ لاقل یه ری اکشن بزارین ببینم زنده این یانه نگرانتونم😂😂😜😜

‏وابستگی رو با عشق اشتباه نگیریم. ترس از تنهایی رو با عشق اشتباه نگیریم. عادت رو با عشق اشتباه نگیریم. کنترل رو با مراقبت اشتباه نگیریم. حسادت رو با علاقه اشتباه نگیریم. بازجویی و چک کردنِ مداوم گوشی رو با صمیمیت اشتباه نگیریم. بعضی از رفتارهایی که عاشقانه به نظر می‌رسن، در واقع زبانِ اضطراب‌ان.

هرگز دوست ندارم شب آخر یک محکوم به اعدام را توصیف کنم، چون با تصورش بندبند وجودم به لرزه در می‌آید اما می‌نویسم تا بدانید.. از نظر جسمی، بدن در وضعیت «هشدار مرگ» قفل می‌شود. قلب آنقدر وحشیانه به قفسه سینه می‌کوبد که انگار می‌خواهد راهی به بیرون پیدا کند. دهان از شدت استرس خشک خشک می‌شود و نفس در سینه سنگینی می‌کند. یک لرزش مهارناپذیر از مغز استخوان شروع شده و تمام دست‌ها و پاها را می‌گیرد گویی تک‌تک سلول‌های بدن، پیش از طناب دار، دارند از ترس تمام شدن فریاد می‌کشند. از نظر روانی، این یک «شکنجه‌ی بی‌پایان» است. مغز میان باور نکردن و وحشت مطلق دست‌وپا می‌زند. فرد در سلولش راه می‌رود و به دیوارهایی نگاه می‌کند که قرار است چند ساعت دیگر آخرین تصویر او از دنیا باشند. هجوم خاطره‌ها، بوی دست‌های مادر، حسرت یک آغوش ساده و آرزوهایی که قرار است با چهارپایه دفن شوند، آدم را به مرز جنون می‌برد. هر بار که کلیدی در قفل می‌چرخد یا صدای پایی در راهرو می‌پیچد، انگار جان از بدن بیرون می‌رود.😭