کانال رسمی شهر کارچان

🔹🔸با توجه به هماهنگی های انجام شده توسط کمیته مسئولیت های اجتماعی باشگاه فرهنگی ورزشی آلومینیوم اراک تماشای بازی تیم آلومینیوم اراک با تیم سپاهان اصفهان در ورزشگاه امام خمینی (ره) اراک برای دانشجویان به صورت رایگان می باشد. 🔻لذا دانشجویانی که قصد حضور در ورزشگاه را دارند در فرم های زیر ثبت نام کنند. https://survey.porsline.ir/s/eRHVfbCL      (بانوان) https://survey.porsline.ir/s/yGf2zHgl        (آقایان)  💢 پس از ثبت نام جهت هماهنگی های بیشتر و اطلاع رسانی برنامه های بعدی به گروه کمیته مسئولیت های اجتماعی واتساپ بپیوندند. https://chat.whatsapp.com/Dj48YQDm8WtEp0nXlQsyam   (آقایان) https://chat.whatsapp.com/Fn0Z8bliOGq3LpbSWVA2om (بانوان) 🆔https://t.me/havadaran_iralco

🏆#جام_نوروز_۱۴۰۴ #اختتامیه_مسابقات #میزبان_شهر_کارچان 💢تیم دانیال بتن شهرکارچان قهرمان مسابقات فوتبال جام نوروز بخش معصومیه شد. 💢به گزارش روابط عمومی بخشداری معصومیه شهرستان اراک : امروز صبح در این دوره از مسابقات که به مناسبت جام نوروز و به میزبانی شهرکارچان در محل زمین چمن مصنوعی شهید حاج قاسم سلیمانی برگزار و دیدار فینال بین تیم های دانیال بتن کارچان و مرصاد اراک با حضور مهندس محمدی معاون هماهنگی امور عمرانی فرمانداری و بخشدار معصومیه ، دکتر رجاییان مدیرعامل باشگاه آلومینیوم اراک ، اعضای شورای اسلامی شهر کارچان ، آقای عشوری رئیس هیئت ورزش روستایی استان مرکزی ، آقای غفاری رئیس هئیت فوتبال استان مرکزی ، آقای حاجی علی بیگی رئیس هئیت ورزش روستایی شهرستان اراک ، شورای ورزشی شهر کارچان و دیگر مسئولین برگزار شد که در پایان تیم دانیال بتن توانست با نتیجه 1 بر 4 به عنوان قهرمانی دست پیدا کند و در پایان این مراسم جوایز را به تیم های اول و دوم اهدا کردند. 💢لازم به ذکر است 16تیم در مسابقات جام نوروز بخش معصومیه به میزبانی شهرکارچان شرکت کردند. 🌺 با تشکر از اعضای شورای ورزشی شهر کارچان بابت برگزاری مسابقات جام نوروز خدا قوت و خسته نباشید خدمت این عزیزان 🌺 ۱۴۰۴/۱/۱۵

🔹🔸با توجه به هماهنگی های انجام شده توسط کمیته مسئولیت های اجتماعی باشگاه فرهنگی ورزشی آلومینیوم اراک تماشای بازی تیم آلومینیوم اراک با تیم سپاهان اصفهان در ورزشگاه امام خمینی (ره) اراک برای دانشجویان به صورت رایگان می باشد. 🔻لذا دانشجویانی که قصد حضور در ورزشگاه را دارند در فرم های زیر ثبت نام کنند. https://survey.porsline.ir/s/eRHVfbCL      (بانوان) https://survey.porsline.ir/s/yGf2zHgl        (آقایان)  💢 پس از ثبت نام جهت هماهنگی های بیشتر و اطلاع رسانی برنامه های بعدی به گروه کمیته مسئولیت های اجتماعی واتساپ بپیوندند. https://chat.whatsapp.com/Dj48YQDm8WtEp0nXlQsyam   (آقایان) https://chat.whatsapp.com/Fn0Z8bliOGq3LpbSWVA2om (بانوان) 🆔https://t.me/havadaran_iralco

چاه بالایی قدیم‌ها، عصر که می‌شد، زن‌ها و دخترهای آبادی با کوزه، دَلّه پلاستیکی و قمقمه راهی "چاه بالایی" می‌شدند تا از مظهر قنات کارچان، آب بیاورند برای شرب و پخت‌وپز. لامصب آب نبود، شربت عسل بود؛ مثل یخ، خنک. در آن زمان هنوز نه برقی در کار بود، نه آب لوله‌کشی و نه امکانات امروزی نظیر دستگاه تصفیه آب خانگی. چاه بالایی برای زن‌ها و دخترهای جوان، جایی برای دید و بازدید بود، تفرجگاهی ساده برای شادی و خنده، تالاری برای گفت‌وگو. مادرها همان‌جا برای پسرانشان دختر نشان می‌کردند؛ اصلاً یکی از ملاک‌های زبر و زرنگی و شایستگی دختر، مهارت آب آوردن از چاه بالایی بود. غروب که می‌شد، محله بالا غوغا بود. مظهر قنات، درست جلوی منزل حاج حاتم‌آقا بود. همیشه به حال کسانی که خانه‌هایشان دور و بر چاه بالایی بود، غبطه می‌خوردم. عصرها، زن‌ها شیر گاو و گوسفندها را می‌دوشیدند و می‌بردند خانه کسی که نوبت "واره‌اش" بود. با چمچه و آبگردان شیر را پیمانه می‌کردند و تحویل می‌دادند. حالا نوبت تهیه آب شرب خانوار می‌رسید. حوالی "چاه بالایی" همیشه شلوغ بود. رفت‌وآمد زیاد باعث می‌شد تا پله‌ها خیس و سُر شوند. چند بار سُر خوردم و افتادم توی آب. گاهی ته کوزه‌ها به دیواره قنات می‌خورد و می‌شکست. صاحب کوزه باید دست‌خالی برمی‌گشت خانه. وای به حال کسی که کوزه‌اش می‌شکست! من بچه بودم، همراه مادرم می‌رفتم "واره". بعد، کوزه و دلّه را برمی‌داشتیم و راهی چاه بالایی می‌شدیم. در مسیر، کلی از آشناها و زن‌های فامیل را می‌دیدیم. بعد از پر کردن ظرف‌ها، راه خانه را در پیش می‌گرفتیم. هوا کم‌کم تاریک می‌شد. در راه برگشت، از جلوی منزل حاج حیدرآقا رد می‌شدیم. موتور برق داشتند. خانه‌شان چراغانی بود. یک مهتابی سبزرنگ هم در تالار خانه‌شان روشن بود؛ خوش‌رنگ و خیره‌کننده، اما نورش چشم‌هایم را آزار می‌داد، چشمم می‌سوخت. برای اینکه اذیت نشوم، زیر چادر مادرم پناه می‌گرفتم. نزدیک نیم قرن از آن دوران گذشته. حالا با چرخاندن اهرم یک شیر، آب از چشمه وسط آشپزخانه‌ها می‌جوشد. اما خاطرات آن دوران، آن دیدارها، آن قهقهه‌ها و همهمه‌ها، همه به خاطره‌ای دور اما شیرین بدل شده‌اند. هر بار که بر بال خیال سوار می‌شویم و به آن روزگار سفر می‌کنیم، چهره‌های بانشاط و خندان زنان و دختران را در کنار چاه بالایی به خاطر می‌آوریم و حسرتی عمیق در دلمان لانه می‌کند. عبدالرضا حاج علی‌بیگی 🔵ڪــانــال رســمــے شــهر ڪــارچــان🔵 •┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈• 📡 @karchan_city96 •┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈•

🌸ســلام 🌷صبح جمعه تون بخیر 🌸امروزتون زیبـا 🌷لحظاتتون سرشاراز آرامش 🌸دلتون از محبت لبریز 🌷تنتون از سلامتی سرشار 🌸و زندگیتون لبریز از برکت باشه 📡ڪــانــال رســمــے شــهر ڪــارچــان📡 •┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈• 🆔 @karchan_city96 •┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈•

اطلاعیه مژده مژده باسلام مدرسهٔ فوتبال دختران دانیال بتون افتتحاح شد. 💢ورزش بانوان شهرکارچان در نظردارد جهت رفاه و سرگرمی شما دختران عزیز علاقمند به ورزش مدرسه فوتبال تشکیل دهد شرایط ثبت نام رده سنی ۶ سال به بالا اموزش گام به گام فوتبال استعدادیابی و اموزش اصولی استفاده از مربیان مجرب فوتبال جهت ثبت نام روزهای فرد از ساعت ۹الی ۱۰ صبح به سالن شاهد در شهر کارچان به خانم حاجعلیبیگی مراجعه فرمایید ویا با شماره 09186303089 تماس بگیرید.

💢طرح کالا برگ الکترونیکی در فروشگاه الماس انجام میشود کسانی که قصد خرید دارند می‌توانند به این فروشگاه مراجعه کنند. آدرس :کارچان ، گلزار شهدا ، جنب کلانتری  💢با مدیریت آقای رضا بایرامی شماره تماس :09181613279 📡ڪــانــال رســمــے شــهر ڪــارچــان📡 •┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈• 🆔 @karchan_city96 •┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈•

این داستان لوجوق در گذشته، قنات مهم‌ترین و تنها منبع تأمین آب شرب کارچان بود. قنات شامل یک شبکه طولانی از مجموعه کوره، کاریز و میله چاه است که در جهت شیب طبیعی زمین حفر می‌شود. مهم‌ترین قنات کارچان، قناتی به نام همین شهر بود که تا حدود سی سال پیش فعال بود. این قنات، کارچان را به دو قسمت «این‌ور آب» و «آنوَرآب» تقسیم می‌کرد. همانطور که در داستان «چاه بالایی» ذکر کردم، مظهر قنات، نزدیکی منزل حاج حاتم آقا بود و با جوی عریض و نسبتاً عمیق، تا اراضی کشاورزی دشت پایین ادامه داشت. این جوی پرخیر و برکت، مواهب بی‌شماری برای مردم کارچان داشت. به طوری که هم آب شرب مردم از این جوی تأمین می‌شد، هم رخت و لباس و ظرف و ظروف خود را در آن می‌شستند. آب حمام خزینه ای هم از همین جوی تأمین می‌شد. جوی آب از وسط حمام خزینه‌ای عبور می‌کرد که متأسفانه به دلیل اقتضائات روز و عدم آگاهی از ارزش فرهنگی و تاریخی آن، بنای یادشده در سال‌های پایانی دهه ی شصت تخریب شد. نوجوانان کارچان در فصل گرم سال از «لوجوق» به عنوان استخر استفاده می‌کردند و در آن شنا می‌کردند. این جوی همچنین محل صید ماهی‌ هم بود که با شیوه‌های مختلف از بستر نهر صید می‌شد. در طول روز، بانوان روستا از چهار گوشه ی آبادی با تشت‌های نسبتاً بزرگی روی سر که عمدتاً مملو از رخت چرک و کهنه ی بچه و ظرف و ظروف نَشُسته بود، به سمت «لوجوق» حرکت می‌کردند و لباس‌ها و ظروف خود را در آب جوی می‌شستند و بعد از آب کشی دوباره در همان تشت می گذاشتند. تشت سنگین را روی سر می‌گذاشتند و راه می افتادند به سمت منزل؛ در طول مسیر چندین راه‌پله در دو سوی دیواره جوی ایجاد شده بود تا زنان آسان‌تر بتوانند خود را به سطح آب برسانند. گاهی اوقات، در حین شستن ظروف، یکی از ظرف‌ها در آب سقوط می‌کرد و باید کلی وقت صرف می‌شد تا آن را از عمق آب بیرون بیاورند. برای یافتن استکان یا قاشق یا نعلبکی که درون آب افتاده بود، از یواشن آهنی استفاده می‌کردند. گاهی اوقات، ظرف گم‌شده هرگز پیدا نمی‌شد. البته این جوی (لوجوق) سالی یکی دو بار لایروبی می‌شد که به اصطلاح «روهونگ برداشتن» نام داشت. زمانی که جوی لایروبی می‌شد، کسانی که اسباب و ظروفشان در آب افتاده بود، در محل حاضر می‌شدند و اکثر اوقات ظروف مفقودشده توسط افرادی که مشغول روهونگ برداشتن بودند، پیدا می‌شد و به صاحبشان تحویل می‌شد. ناگفته نماند که «لوجوق» همیشه هم مهربان نبود و گاه اتفاقات ناگواری همچون غرق شدن اطفال در آب جوی نیز رخ می‌داد. حالا لوجوق قصه ی ما سالهاست که زیر خروارها خاک دفن شده و جای خودش را به یک بلوار داده که البته آن هم زیبایی های خاص خودش را دارد. به هر تقدیر، قنات کارچان و به خصوص «لوجوق»، در ذهن همه مردم، تصویری برجسته از زندگی دشوار اما خاطره انگیز آن دوران را حک کرده که در حافظه جمعی و خاطرات مشترک ما ماندگار خواهد بود، یادش بخیر. عبدالرضا حاج‌علی‌بیگی

🥀مرحوم فرشید قلعه نویی 🥀 روحشون شاد یادشان گرامی 🙏🙏 #ساکنان_بهشت 🏴ڪــانــال رســمــے شــهر ڪــارچــان🏴 •┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈• 📡 @karchan_city96 •┈••✾◆🍃🌸🍃◆✾••┈•