انقلابـــــ روژآوا

توازن شکننده؛ سایه جنگ داخلی و نفوذ محور اسرائیل-امارات در دیپلماسی تهران-ریاض عدم حمله ایران به عربستان، هوشمندانه‌ترین اقدام رژیم اسلامی در هفته‌های اخیر است. این رویکرد را می‌توان نوعی پایبندی ضمنی و مشروط به تفاهم تهران–ریاض در زمان رئیسی دانست؛ توافقی که با میانجیگری چین شکل گرفت و در زمان خود، آمریکا و اسرائیل را غافلگیر کرد. نشانه‌های آن غافلگیری کم نبود. در جریان مذاکرات مقام ارشد امنیتی چین چند روز در عربستان حضور داشت درحالیکه گفته می‌شد آمریکا و اسرائیل از روند مذاکرات بی‌اطلاع بودند.این توافق،پس از پیمان ابراهیم،معادلات امنیتی خاورمیانه را کمی تغییر داد و نشان داد همه ترتیبات امنیتی منطقه الزاما از مسیر آمریکا-اسرائیل نمی‌گذرد. در شرایطی که رقابت‌های منطقه‌ای پیچیده‌تر شده و گروه‌های مختلف برای افزایش نفوذ خود تلاش می‌کنند، حفظ روابط تهران و ریاض می‌تواند از گسترش بحران جلوگیری کند. با این حال، اگر جریان‌های تندرو رژیم دست بالا را پیدا کنند، این تعادل شکننده ممکن است به‌سرعت از بین برود و تنش با عربستان دوباره تشدید شود. نقش چین نیز در این میان، به‌عنوان عاملی در عدم بازدارندگی و بی‌عملی در قبال این بحران، بسیار حائز اهمیت و تأمل‌برانگیز است. به نظر می‌رسد چین می‌توانست نقش مؤثرتری در مهار یا کاهش دامنه این جنگ ایفا کند، اما چنین نکرد. از این منظر، این‌گونه به نظر می‌رسد که پکن از فرسایشی شدن درگیری و آسیب دیدن همه طرف‌ها ــ از جمله ایران، کشورهای حاشیه خلیج فارس و حتی آمریکا ــ متضرر نمی‌شود و شاید در برخی ابعاد از آن نیز منتفع باشد. در مقابل، این برداشت وجود دارد که چین تمایلی ندارد اسرائیل آسیب جدی ببیند. بر اساس این تحلیل، در حالی که کشورهای اسلامی، با اتکا به اطلاعات ماهواره‌ای چین، هدف حملات رژیم اسلامی قرار گرفته‌اند، در طول این جنگ تنها چهار مرکز راهبردی در اسرائیل هدف حمله جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند که بنا بر این روایت، خسارات نسبتا محدودی را متحمل شده‌اند. مخالفین رژیم ایران در صدد بوده و میتوانند از نیروهایی مانند داعش در جبهه‌های مختلف علیه ایران بهره گیرند. اگر سناریوی بی‌ثباتی داخلی در ایران روزی جدی شود، صرف حضور گروه‌هایی مانند داعش برای تغییر معادلات کافی نخواهد بود و نقش سایر نیروهای داخلی مانند ارتش و سپاه در درجه اول اولویت قرار دارد. به دلیل تبعات سنگین حمایت نظامی ترکیه از آمریکا گزینه مطلوب واشنگتن برای درگیری نظامی با ایران عربستان و پاکستان هستند و مجتبی با ادامه راه خامنه‌ای زمینه را برای جنگ داخلی و فضای آشوب و ناامنی در ایران فراهم میکند. در صورت از سرگیری حملات ایران به عربستان مشخص میشود که اسرائیل در بالاترین رده‌های رژیم ایران نفوذ کرده است. در نهایت، حفظ این تعادل شکننده با عربستان به عنوان یک سوپاپ اطمینان برای بقای رژیم عمل می‌کند، اما تداوم سیاست‌های تهاجمی و اصرار احمقانه مجتبی بر مسیر فعلی سرکوب داخلی و تروریسم بین‌المللی می‌تواند کشور را به سمت یک سناریوی خطرناک هدایت کند. هرگونه خطای محاسباتی، بازگشت به چرخه تنش با ریاض یا نفوذ بیشتر جریان‌های افراطی و عوامل خارجی، نه تنها دستاوردهای دیپلماتیک گذشته را به باد خواهد داد، بلکه با فعال کردن گسل‌های امنیتی و جبهه‌های متعدد داخلی و منطقه‌ای، زمینه را برای یک بحران فراگیر و حتی جنگ داخلی فراهم می‌سازد. ـــــــــــــــــــــــــــــــــ ❑ انقلابــــ روژآوا t.me/enqelabrojava

وریشه مرادی: «دادگاه را به رسمیت نمی‌شناسم» وریشه مرادی، زندانی سیاسی کورد، از به رسمیت شناختن و حضور در جلسه دادگاه خودداری کرد. مطالعه خبر تلگرام | اینستاگرام | فیس بوک | ایکس ( تویتر سابق ) | سایت

⁨ مزدوری و سیاستِ انسان‌گریزی▪️ 🔻 جنایتِ ترور شهیدان “مجتبی” و “میثم ویسی” در روستای “خولەکەوش” دالاهو، بار دیگر یادآور خیانت‌های داخلی و سیاستِ کثیف مزدبگیری است؛ جریانی که ارزش‌ها، آرمان‌های جامعه‌ی یارسان و هویتِ کوردستان را هدف قرار داده است. 🔻 صدها مأمور مسلح رژیم، ساعت ۴ صبح ۷ خرداد ۱۴۰۵، پس از گزارشِ مخبران محلی و اطمینان از حضور شهیدان مجتبی و میثم در خانه‌ای در روستای “خولەکەوش”، به آن‌جا یورش برده و پس از وقوع درگیری، آن‌ها را به شهادت رساندند. 🔻 این جنایت، ذهن‌ها را به سال‌ها قبل و فاجعه‌ی ۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۹ بازمی‌گرداند؛ روزی که پنج گریلای پژاک به نام‌های “شاهین دالاهو”، “خوشمیر سیروان”، “زوزان گرناس”، ”نوپلدا کاردلن” و “حکیم تاتوان”، با خیانت یکی از مزدوران منطقه از طریق غذا مسموم شدند و سپس توسط نیروهای زمینی تیپ سپاه نبی‌اکرم رژیم به شهادت رسیدند. 🔻 اما در جنایتِ اخیر (ترور مجتبی و میثم)، ردپای همان مهره‌ی قدیمی یعنی “سرهنگ سپاه پاسداران، علی خدامرادی”، به چشم می‌خورد. خدامرادی کسی است که در سال‌های گذشته… 🔻 ادامه متن را در اسلایدها بخوانید #یارسان #مجتبی_ویسی #میثم_ویسی #افشاگری⁩

ناو و پاشناو: ڕەسووڵ یەگانە ناسناو:شاهان گابار شوێنی لەدایکبوون: خۆیی ڕێکەوت و شوێنی شەهیدبوون: ٢٨-٦-٢٠٢٦ مەهاباد

ناو و پاشناو: خەلیل چیچەک ناسناو: باوەڕ جوودی شوێنی لەدایکبوون: مووش ڕێکەوت و شوێنی شەهیدبوون: ٢٨-٦-٢٠٢٦ مەهاباد

ناو و پاشناو: پەرستوو سەفایی پوور ناسناو: جیهان سیروان شوێنی لەدایکبوون: مەریوان ڕێکەوت و شوێنی شەهیدبوون: ٢٨-٦-٢٠٢٦ مەهاباد

🔸لە سەرەتادا دەمانەوێت بڵێین کە هەر چوار هەڤاڵمان بە پێشەنگایەتیی فەرماندەی هێژا ئارژین گارزان بۆ ئەوەی فکر و فەلسەفەی ڕێبەر ئاپۆ بە گەلی ناوچەکە بناسێنن، شەو و ڕۆژ بە ڕوحێکی ئاپۆیی بێهاوتا خۆیان کردە دەنگی ئەو گەلەی کە هەموو ڕۆژێک ستەم، داگیرکاری، و دەستدرێژی بەسەردا دەسەپێندرێت. بە ژیان و کارکردنی خۆیان بوونە نموونەی ڕێهەڤاڵێتیی ڕاستەقینە بۆ ئەو گەلەی کە هەمیشە تێدەکۆشێت و هیچ زەحمەتییەک ناناسێت. بوونە ئەو حەقیقەتە بێدواییەی کە هێڵی ژنی ئازاد دەکاتە مزگێنیی ئازادی و دەیکاتە دیاری بۆ مرۆڤایەتی. بۆ ئەوەی درێژە بە ڕوحی شۆڕشی ‘ژن ژیان ئازادی’ بدەن، لە کەسایەتیی هەڤاڵ ئارژین و جیهاندا بوونە پێشەنگی ئەم شۆڕشە. زانیاری لەبارەی ناسنامەی هەڤاڵەکانمان؛ ناو و پاشناو: زارین ئاکباش ناسناو: ئارژین گارزان شوێنی لەدایکبوون: تەتوان ڕێکەوت و شوێنی شەهیدبوون: ٢٨-٦-٢٠٢٦ مەهاباد

دەقی ڕاگەیاندراوەکەی یەرەکە: وەکو گەلەکەمان و ڕای گشتی دەزانێت، لە ماوەی ئەم چەند ڕۆژەی ڕابردوودا هێرشکرایە سەر هێزەکانمان لە مەهاباد و ئەنجامی هێرشەکانمان بۆ ڕای گشتی و گەلەکەمان بڵاوکردبووەوە. لە ڕاگەیاندراوەکانی پێشووشدا ئاماژەمان بەوە کردبوو کە نەک تەنها بۆ سەر هێزەکانی ئێمە، بەڵکوو فشارەکانی ڕژێمی ئێران لەسەر گەلیش زۆر زیادیان کردووە. لە ئەنجامدا ڕژێمی ئێران بەو هێرش و کردەوانەی دەیکات، دەیەوێت شکستی خۆی بشارێتەوە و خۆی بە سەرکەوتوو نیشانبدات. لە ئەنجامی هێرشەکاندا بۆ سەر هێزەکانمان لە ناوچەی مەهاباد ڕامانگەیاندبوو کە چوار هەڤاڵمان تاوەکو دوا دڵۆپی خوێن بە قارەمانی و بوێرییەکی گەورەوە، بەبێ دوودڵی شەڕیان کرد و گەیشتنە پلەی شەهیدبوون. هەروەها کوژراو و بریندار لە هێزەکانی سوپای پاسدارانیش هەیە کە تێیاندا کەسانی پلەباڵاش هەیە. ئەم هێرشە بۆ سەر هێزەکانمان لە بەرواری ٢٨ـی مانگی حوزەیراندا ڕوویداوە. سەرەخۆشیی خۆمان ئاڕاستەی بنەماڵەی هاوڕێیانی شەهید و هەموو گەلی کوردستان دەکەین.

‏🔻 لەو شوێنەی (قەرەبڵاخ) گریلاکانی پژاک شەهید بوون داوایی تۆڵە دەکڕێت. ‏▪️ ئەم پەیامە لە لایەن لاوانی شۆڕشگێری مەهاباد و بۆکان بۆ پارتی ژیانی ئازادی کوردستان-پژاک و یەکینەکانی ڕۆژهەڵاتی کوردستان-ی‌ر‌ک لە قەرەبڵاخ نێردراوە. ‏#پژاک #ڕۆژهەڵات

در برنامه دیروز آگورا، همراه با پروفسور عباس ولی، هرمینەهورداد و بابک بهزادی، به این پرسش پرداختیم که: «تا اطلاع ثانوی، برنده جنگ چه کسی است؟» از پیامدهای توافق میان تهران و واشنگتن و آرایش جدید قدرت در ایران گرفته تا مسئله نیروهای نیابتی، آینده احزاب کردستانی، اقتصاد ایران و سناریوهای پیش رو؛ آیا جنگ پایان یافته است یا تنها وارد مرحله‌ای تازه از بحران شده‌ایم؟ https://www.youtube.com/watch?v=nUfrbbpwRmY&t=675s

⁨ فارسی/کوردی🔸 ▪️ خانواده شهیدان مجتبی و میثم ویسی: مجتبی و میثم عضو هیچ حزب و جریان سیاسی نبودند. روز شهیدان را روز کتاب و کتابخانه نامگذاری کنید. »»»»»««««« ▪️ خانەوادەی شەهیدەیل موجتەبا و مەیسەم وەیسی باس لە ئەوە کەید ک ئەوان سەر وە هیچ جەریان سیاسی نەوینە.## هەروەیجوورە داوا کەید ڕووژ شەهیدەیل موجتەبا و مەیسەم بکریەدە ڕووژ کتاو و کتاوخانە #یارسان #کرماشان #مجتپی_ویسی #میثم_ویسی⁩⁩ 🟩 پلاتفۆرم یارسان https://t.me/platformyarsan

▪️ به عنوان خانواده مجتبی و میثم ویسی، ادعای عضویت در هر حزبی را به طور کامل رد می کنیم 🔻نامه خانواده مجتبی و میثم ویسی به افکار عمومی به نام آزادی و کرامت انسانی مردم شریف کوردستان و ایران،افکار عمومی، نهادهای مدنی و حقوق بشری ما، خانواده مجتبی ویسی و میثم ویسی، ترور و جان‌باختن فرزندانمان را اقدامی مغایر با اصول حقوقی، انسانی، مدنی و شهروندی می‌دانیم و بر این باوریم که هیچ فردی نباید به دلیل اندیشه، فعالیت‌های مدنی، فرهنگی و اجتماعی خود هدف خشونت و حذف فیزیکی قرار گیرد. در همین راستا از تمامی نهادهای حقوق بشری، سازمان‌های مدنی، شخصیت‌های مستقل و وجدان‌های بیدار می‌خواهیم نسبت به این رویداد موضع‌گیری کرده و خواستار روشن شدن ابعاد این حادثه شوند. 🔻همچنین لازم می‌دانیم به صراحت اعلام کنیم که فرزندان ما هیچ‌گونه عضویت حزبی، سازمانی یا نظامی در هیچ حزب، سازمان یا گروهی نداشته‌اند و هرگونه ادعا در خصوص عضویت آنان در تشکیلات نظامی یا سیاسی، از نظر خانواده کذب و فاقد اعتبار است. https://www.yarsan.info/?p=1567 #یارسان #کرماشان #مجتپی_ویسی #میثم_ویسی⁩⁩ 🟩 پلاتفۆرم یارسان https://t.me/platformyarsan

چرا قیامی که کردستان روژآوا را لرزاند و نگاه جهان را به کُردها دگرگون کرد، در ایران پژواکی نداشت؟ چرا میان مردم ما چنین فاصله‌ای افتاده است؟ چرا مبارزات ما از هم گسسته است؟ چرا پهلوی نیروی پیشتاز دارد اما از نام مبارزه مسلحانه وحشت دارد؟ البته که من جهت‌گیری می‌کنم. من نه جنگ را بر می‌تابم؛ نه اشغالگری را. من در کنار تمام کسانی می‌ایستم که در برابر سلطه، اشغالگری و محو شدن مقاومت می‌کنند. من استانداردهای دوگانه رسانه‌های غربی را رد می‌کنم؛ مرزهایی که بدون رضایت (مردم) ترسیم شده‌اند، سیستم‌هایی که با استثمار و اطاعت سرپا مانده‌اند و امتیازی که به صورت گزینشی سوگواری می‌کند. هیچ‌کس آزاد نیست، تا زمانی که طمع تصمیم می‌گیرد چه کسی مصرف‌شدنی (بی‌ارزش) است. زندگی‌های بسیاری فدای شکم سیری‌ناپذیر قدرتِ مهارنشده شده است. سرزمین‌های مختلف، الگوهای مشابه. امپراتوری نقابش را عوض می‌کند، نه روش‌هایش را. البته که من جهت‌گیری می‌کنم. هیچ‌کس آزاد نیست، تا زمانی که همه ما آزاد باشیم.

پارادایم نوین خاورمیانه و رسالت تاریخی ما؛ تأملی بر گفتگوی آگورا با امیركریمی ریاست مشترك پژاك مصاحبه اخیر رفیق امیر کریمی در برنامه «آگورا»، صرفاً یک تحلیل سیاسی از تحولات جاری نبود، بلکه رونمایی از یک بلوغ تاریخی بود. ایشان با ظرافت نشان دادند که در عصر گذار از سیستم فرسوده دولت-ملت، چگونه جنبش آزادی‌خواهانه ما توانسته است از مرزهای تنگ ناسیونالیسم کلاسیک عبور کرده و به یک افق فکری و عملیاتیِ جایگزین دست یابد. در میان تمام مباحث عمیقی که در این برنامه مطرح شد، رویکرد ایشان به مسئله همزیستی اتنیکی در جغرافیاهای مشترک (به‌ویژه در مناطقی مانند اورمیه و شمال‌غرب ایران)، نیازمند درنگ و خوانشی عمیق‌تر است. آقای کریمی به درستی اشاره کردند که کوردستان امروز، قلب تپنده دموکراسی‌خواهی و موتور محرک تحولات است. این یک واقعیت جامعه‌شناختی است که وقتی یک جنبش، دهه‌ها در کوران مبارزه آبدیده می‌شود و از ساختار سازمانی، دیسیپلین و انسجام تئوریکِ بی‌بدیلی برخوردار می‌گردد، به طور طبیعی نقش پیشاهنگ را در گذار جوامع مجاور ایفا می‌کند. ما امروز در نقطه‌ای ایستاده‌ایم که نیازی به اثبات حقانیت خود نداریم؛ بلوغ سیاسی ما ایجاب می‌کند که به عنوان برادر بزرگتر و نیروی پیشرو، چتر دموکراتیک خود را برای دیگر جوامع و اتنیک‌های منطقه نیز بگسترانیم. یکی از مترقی‌ترین ایده‌های مطرح شده در این گفتگو، پایان دادن به مجادلات بی‌حاصل بر سر مالکیت‌های جغرافیایی بود. تا زمانی که در چارچوب‌های ذهنی حکومت‌های مرکزی (و مرزبندی‌های استانیِ ساختگی آن‌ها) بیندیشیم، مسئله حل نخواهد شد. ایده «مدیریت شورایی» که توسط جنبش ما صورت‌بندی شده، یک راهکار سخاوتمندانه برای عبور از این بن‌بست است. ما معتقدیم همسایگان ترک و آذری ما نباید نگران آینده باشند. در پارادایم دموکراتیکی که ما برای مدیریت این مناطق مشترک طراحی کرده‌ایم، خط‌کشی‌های گذشته رنگ می‌بازد. شوراها فضایی خواهند بود تا جوامعِ مجاور که شاید فاقد سازماندهی منسجم سیاسی و میدانی باشند نیز، بتوانند در پناه ثبات و امنیتی که جنبش ما در منطقه ایجاد می‌کند، تمرین دموکراسی کنند. ما با آغوش باز پذیرای حضور آن‌ها در این الگو هستیم تا به جای تمرکز بر تعصبات ناسیونالیستی و تاریخی، زیستِ نوین را در کنار هم بیاموزیم. نکته ظریف و اطمینان‌بخشِ دیگری که در برنامه مطرح شد، حضور تثبیت‌شده و انکارناپذیر نیروهای کادر و مدافعان جنبش در داخل جغرافیا بود. این حضور، پیام روشنی برای تمام دغدغه‌مندان است: در زمان وقوع خلأ قدرت یا تغییرات بزرگ، نیازی به نگرانی برای بروز آشوب یا کشمکش‌های محلی نیست. نیروی پیشرو، از قبل در میدان حاضر است تا با آرامش، روند گذار به سیستم شورایی را تضمین و مدیریت کند. ما امیدواریم همسایگان ما در این جغرافیا، این درک عمیق، تسامح و دست دوستیِ مبتنی بر واقعیت‌های میدانی را غنیمت بشمارند و با همراهی در پارادایمِ مترقیِ ما، از تکرار تجربه‌های تلخ گذشته جلوگیری کنند. - فواد مریوان https://www.youtube.com/watch?v=FKVvNa747Jw&t=55s

گسترش نفوذ کشورهای حاشیه خلیج فارس در آفریقا: انگیزه‌ها و پیامدها حضور فزاینده کشورهای حاشیه خلیج فارس در آفریقا نشان‌دهنده تلاش آن‌ها برای ایجاد حوزه‌های نفوذ جدید در سطح جهانی و بهره‌برداری از کاهش تعامل آمریکا در این قاره است. رقابت میان عربستان سعودی، امارات متحده عربی و قطر برای کسب نفوذ در آفریقا باعث بروز تنش‌هایی در مناطقی نظیر سودان و شاخ آفریقا شده است. از دیدگاه کشورهای آفریقایی، این روند فرصت‌هایی برای سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های مدرن فراهم می‌کند، اما خطر وابستگی اقتصادی و دخالت سیاسی خارجی را نیز به همراه دارد. امارات در خط مقدم این گسترش قرار دارد و شرکت‌های اماراتی بیش از ۱۱۰ میلیارد دلار در پروژه‌های انرژی‌، بنادر و لجستیک سرمایه‌گذاری کرده‌اند. شرکت بندرسازی دی‌پی ورلد سرمایه‌گذاری‌های کلانی در ایجاد مناطق آزاد تجاری و بنادر استراتژیک از جمله بندر بربره در سومالی‌لند انجام داده است. امارات و اسرائیل علاوه بر اهداف اقتصادی، از حضور نظامی خود در شاخ آفریقا برای مقابله با نفوذ نیروهای تحت حمایت ایران و گروه‌های اسلام‌گرا استفاده می‌کند. قطر نیز از طریق دیپلماسی نرم و سرمایه‌گذاری در بخش‌های انرژی و زیرساخت، به دنبال افزایش وزن دیپلماتیک خود در برابر رقبای منطقه‌ای است. دوحه اخیراً طرحی برای سرمایه‌گذاری ۱۰۳ میلیارد دلاری در کشورهای مختلف آفریقایی از جمله جمهوری دموکراتیک کنگو و موزامبیک اعلام کرده است. عربستان سعودی با رویکردی تدریجی‌تر بر امنیت غذایی، انرژی‌های تجدیدپذیر و استخراج معدن تمرکز کرده تا وابستگی خود به نفت را کاهش دهد. ریاض قصد دارد سرمایه‌گذاری‌های خود را در قاره آفریقا به ۲۵ میلیارد دلار برساند و حضور فرهنگی و مذهبی خود را نیز تقویت کند. با این حال، فقدان توجه به نیازهای محلی در برخی پروژه‌های سعودی باعث بروز اعتراضات و شکست برخی طرح‌ها در گذشته شده است. رقابت میان این کشورها باعث افزایش ارزش و قدرت چانه‌زنی کشورهای آفریقایی شده است، هرچند ریسک‌های امنیتی را نیز تشدید می‌کند اما حوزه نفوذ اسرائیل را بیش از هر زمان دیگری گسترش می‌هد. کشورهای خلیج فارس آفریقا را به عنوان یک «حیاط خلوت» استراتژیک می‌بینند که برای امنیت بلندمدت و رشد اقتصادی آن‌ها حیاتی است. این تحولات برای اسرائیل نیز فرصتی جهت همکاری‌های منطقه‌ای به منظور مقابله با چالش‌های ناشی از نفوذ ایران فراهم آورده است. در نهایت، موفقیت این سرمایه‌گذاری‌ها به ثبات سیاسی کشورهای میزبان و توانایی مدیریت پروژه‌های بزرگ در بسترهای ضعیف اداری بستگی دارد. نفوذ کشورهای حاشیه خلیج فارس با توجه به حملات اخیر ایران به کشورها در آفریقا در سال‌های آینده با هدف کسب حقانیت جهانی و منابع جدید رشد، عمیق‌تر خواهد شد. ـــــــــــــــــــــــــــــــــ ❑ انقلابــــ روژآوا t.me/enqelabrojava

خطر بازگشت جنگ به تیگرای در سایه تنش‌های اتیوپی و اریتره منطقه تیگرای در شمال اتیوپی بار دیگر در آستانه یک درگیری ویرانگر قرار گرفته و تنش‌ها میان دولت فدرال اتیوپی و اریتره به شکلی نگران‌کننده تشدید شده است. با وجود توافق صلح پرتوریا در سال ۲۰۲۲، حدود ۸۰۰ هزار آواره در اردوگاه‌های موقتی نظیر شایر در شرایطی فاجعه‌بار و بدون دسترسی کافی به غذا و دارو زندگی می‌کنند. در هفته‌های اخیر درگیری‌های پراکنده‌ای میان نیروهای دفاعی تیگرای و ارتش ملی اتیوپی گزارش شده و استفاده از پهپادها خاطرات تلخ جنگ قبلی را برای ساکنان زنده کرده است. وزیر خارجه اتیوپی با هشدار به اریتره خواستار خروج نیروهای این کشور از مناطق مورد مناقشه شده، در حالی که اریتره همچنان مواضع خود را در شمال حفظ کرده است. ناظران بین‌المللی و اتحادیه آفریقا نسبت به وقوع یک جنگ قریب‌الوقوع هشدار داده و خواستار اقدامات فوری برای جلوگیری از فروپاشی صلح شکننده در منطقه شده‌اند. در شهر مکله، مرکز تیگرای، کمبود شدید نقدینگی، تورم افسارگسیخته و اختلال در سیستم آبرسانی، زندگی روزمره شهروندان را با بحرانی جدی روبرو کرده است. تعلیق موقت پروازها و محدودیت‌های بانکی باعث شده بسیاری از مردم از ترس محاصره دوباره، تلاش کنند تا پیش از مسدود شدن راه‌ها منطقه را ترک کنند. حذف برخی مناطق اداری تیگرای از نظارت محلی برای انتخابات پیش‌رو توسط دولت فدرال، بر آتش اختلافات سیاسی دامن زده و خشم مقامات محلی را برانگیخته است. در نهایت، ساکنان تیگرای که هنوز از زخم‌های جنگ قبلی با صدها هزار کشته بهبود نیافته‌اند، اکنون با بیم و امید در انتظار آینده‌ای نامعلوم و احتمال وقوع فاجعه‌ای انسانی‌تر هستند. ـــــــــــــــــــــــــــــــــ ❑ انقلابــــ روژآوا t.me/enqelabrojava

گسل‌های ژئوپلیتیک در شاخ آفریقا و بحران دریای سرخ منطقه شاخ آفریقا در حال حاضر با رقابت فزاینده میان قدرت‌های خاورمیانه روبروست که ثبات این منطقه راهبردی را به شدت تهدید می‌کند. کشورهای حوزه خلیج فارس، ترکیه و اسرائیل با دخالت‌های خود در امور داخلی کشورهای آفریقایی، گسل‌های امنیتی جدیدی ایجاد کرده‌اند. رقابت بر سر نفوذ در دریای سرخ ممکن است به یک جنگ نیابتی گسترده در دو سوی این پهنه آبی منجر شود. در این میان، امارات متحده عربی به عنوان یکی از بازیگران اصلی، از گروه‌های محلی در سومالی و نیروهای پشتیبانی سریع در سودان حمایت می‌کند. از سوی دیگر، کشورهایی مانند مصر، عربستان سعودی و ترکیه جبهه‌ای را برای مقابله با نفوذ امارات و اتیوپی تشکیل داده‌اند. تنش‌ها میان اتیوپی و همسایگانش بر سر دسترسی به آب‌های آزاد و سد النهضه، پیچیدگی‌های امنیتی منطقه را دوچندان کرده است. دخالت‌های خارجی باعث شده است اختلافات داخلی در کشورهای آفریقایی به بحران‌های منطقه‌ای با ابعاد بین‌المللی تبدیل شود. اسرائیل نیز با نزدیک شدن به اتیوپی و سومالی‌لند، تلاش می‌کند جای پای خود را در این منطقه حساس محکم‌تر کند. تداوم این وضعیت خطر گسترش تروریسم و نفوذ گروه‌هایی مانند القاعده و داعش را در شاخ آفریقا افزایش می‌دهد. قدرت‌های جهانی نسبت به فروپاشی نظم امنیتی در دریای سرخ بی‌تفاوت بودند اما حال با حمله ایران این معادله به نفع قدرتهایی چون اسرائیل در حال گردش است. فشار بر دولتهایی که اقدامات بی‌ثبات‌کننده انجام می‌دهند، برای جلوگیری از یک فاجعه انسانی و امنیتی ضروری است. ایجاد یک ساختار منطقه‌ای فراگیر که شامل اتیوپی نیز باشد، می‌تواند به کاهش سوءظن‌ها و افزایش همکاری‌ها کمک کند. گزارش به تخمین‌های سازمان ملل و نهادهای بین‌المللی اشاره دارد که بر اساس آن‌ها، جنگ داخلی میان ارتش سودان و نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) تاکنون منجر به کشته شدن ده‌ها هزار نفر شده است (برخی منابع از اعداد بین ۱۵,۰۰۰ تا ۱۵۰,۰۰۰ نفر یاد می‌کنند). میراث خونین جنگ تیگرای نیز باعث کشته شدن بین ۲۰۰,۰۰۰ تا ۶۰۰,۰۰۰ نفر بر اثر درگیری، گرسنگی و نبود خدمات درمانی شده است. علاوه بر کشته‌شدگان مستقیم در جنگ، میلیون‌ها نفر آواره شده‌اند و خطر قحطی جان صدها هزار تن دیگر را در شاخ آفریقا تهدید می‌کند. ثبات در شاخ آفریقا تنها از طریق توازن میان منافع قدرت‌های منطقه‌ای و احترام به حاکمیت ملی کشورهای آفریقایی میسر خواهد بود اما زمانی که فساد در این کشورها بیداد میکند چنین کاری ناممکن به نظر میرسد. تداوم رویکرد کنونی تنها به عمیق‌تر شدن گسل‌های سیاسی و ویرانی بیشتر زیرساخت‌های اقتصادی منطقه منجر می‌شود. ـــــــــــــــــــــــــــــــــ ❑ انقلابــــ روژآوا t.me/enqelabrojava