کانال تخصصی اقتصاد

ایده‌های خوب و بد؛ تعیین‌کننده سرنوشت ما 👤 دکتر جعفر خیرخواهان ✍️ «گزارش کمیسیون رشد و توسعه» که انتشار آن در سال2008 و همزمان با بحران مالی جهانی باعث شد تا کمتر دیده شود و مورد توجه قرار بگیرد، با نظارت علمی مایکل اسپنس و رابرت سولو هر دو از برندگان جایزه نوبل اقتصاد تهیه شد. تیم پژوهشی این گزارش برای درس گرفتن از نمونه‌های موفق رشد اقتصادی در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم در نهایت به 12کشوری رسید که طی یک دوره حداقل 25ساله به نرخ رشد 7درصد و بیشتر دست یافتند. ✍️ کل گزارش در پنج درس اصلی قابل خلاصه‌شدن است: 1- این 12 کشور نهایت استفاده و بهره را از امکانات اقتصاد جهانی بردند. 2- ثبات اقتصادکلان را حفظ کردند. 3- نرخ‌های بالای پس‌انداز و سرمایه‌گذاری داشتند. 4- به بازارها اجازه تخصیص منابع را دادند. 5- رهبران و دولت‌هایی با درجه بالای قابلیت، پایبندی و باورپذیری داشتند. ✍️ خلاصه‌تر کردن گزارش می‌شود انجام سه کار برای افزایش رشد: 1- گشودگی اقتصادی، 2- شمولیت و فراگیری اجتماعی و 3- دولت کارآمد. در نقطه مقابل آن سه کاری که نباید کرد: 1- درون‌گرایی، 2- طرد و حذف (تقسیم جامعه به خودی و غیرخودی) و در نهایت 3- متورم و فشل شدن دولت. با این سه کار اقتصاد راکد و متوقف می‌شود/متن کامل

⭕️ مسیر دستیابی به رشد اقتصادی روزنامه تعادل نوشت: رییس‌جمهوری در روزهای گذشته یک بار دیگر از ایده‌اش برای تحقق رشد 8درصدی در اقتصاد ایران خبر داد؛ بدون اینکه مشخص کند، این رشد اقتصادی قرار است با استفاده از کدامین راهکارها، مبتنی بر چه برنامه‌ای و با چه مکانیسمی محقق شود. آیا قرار است این رشد اقتصادی با درآمدهای نفتی محاسبه شود؟ یا تنها مبتنی بر درآمدهای بخش تولیدات صنعتی، ‌کشاورزی، خدماتی و...؟ یکی از مشکلات اساسی در اقتصاد ایران فقدان توجه به سایر کشورها و نمونه‌هاست. بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته و حتی در حال توسعه قبلا این مسیر را طی کرده و این راه را پیموده‌اند. باید مسیر این کشورها از منظر تحلیلی بررسی شده و نهایتا الگوی خاص اقتصاد ایران برای توسعه ارایه شود. در مسیر توسعه قرابت بسیاری میان ایران و کشورهای شرق آسیا وجود دارد؛ روایت‌های بسیاری وجود دارد که در آنها، اعلام شده ایران همزمان با ژاپن نخستین تلاش‌ها برای توسعه را آغاز کرده است. ⭕️ دکتر محمدرضا منجذب: در دهه 50 هم قرابت نزدیکی میان تلاش‌های ایران و کره جنوبی برای دستیابی به توسعه صنعتی و صادراتی شکل گرفته است. تلاش‌هایی که در ادامه منتج به نتیجه مناسب نشد و ایران نتوانست مسیر خود در چهارراه توسعه را به اتمام برساند. اما کشورهای شرق آسیا چگونه توانسته‌اند رشد اقتصادی مد نظر خود را محقق کنند؟چهار ببر آسیایی اصطلاحی است که به اقتصاد چهار کشور هنگ‌کنگ، تایوان، سنگاپور و کره جنوبی داده می‌شود. علت نام‌گذاری رشد بالای اقتصادی در درآمد و تولیدسرانه در فرایند توسعه است. چهار ببر آسیایی با تاکید بر صنعتی شدن صادرات‌محور، از دهه 1960 به‌طور پیوسته نرخ رشد اقتصادی بالایی را داشته و حفظ کرده‌اند و به ردیف ثروتمندترین کشورهای جهان پیوسته‌اند. اقتصاد هنگ‌کنگ با رشد صنعت نساجی در دهه 1950 صنعتی شدن را تجربه کرد. در دهه 1960، تولیدات شامل لوازم الکترونیک، پوشاک و پلاستیک را در مسیر صادرات گسترش داد. سنگاپور پس از استقلال، برنامه سیاست‌های اقتصادی ملی را برای تقویت بخش تولید کشور تدوین و اتخاذ کرد. شهرک‌های صنعتی تأسیس شد و این کشور مشوق‌های مالیاتی ارایه کرد که سرمایه‌گذاری خارجی را جذب کند. در همین حال، کره جنوبی و تایوان در اواسط دهه 1960 با دخالت قابل توجه دولت، از جمله برنامه‌ها و سیاست‌ها، شروع به صنعتی شدن کردند. هر دو کشور توسعه صادرات‌محور را دنبال کردند، مانند سنگاپور و هنگ‌کنگ. چهار ببر آسیایی با الگوبرداری از مدل پیشرفت ژاپن و از طریق سرمایه‌گذاری در آموزش و زیرساخت‌ها از همان استراتژی پیروی کردند دلیل اصلی رشد اقتصاد چهار ببر آسیایی، سیاست‌های صادراتی آنها بود. چهار کشور رویکردهای متفاوتی را دنبال کردند. سنگاپور و هنگ‌کنگ رژیم‌های تجاری نئولیبرالی را اجرا کردند که تجارت آزاد را ترویج می‌کرد. در حالی که تایوان و کره‌جنوبی رژیم‌های ترکیبی را اتخاذ کردند که مناسب تجارت صادراتی آنها بود. به دلیل محدود بودن بازارهای داخلی در سنگاپور و هنگ‌کنگ، قیمت‌های داخلی و خارجی به هم مرتبط بودند. کره جنوبی و تایوان مشوق‌های صادراتی را برای بازار کالاهای مورد معامله اعمال کردند. دولت‌های کره جنوبی، تایوان و سنگاپور همگی به دنبال ارتقای بخش‌های صادراتی خاص بودند که به عنوان یک سیاست صادرات‌محور توصیف شد. همه ابتکارات به چهار کشور کمک کرد تا به میانگین نرخ رشد 7.5 درصد در سال برای سه دهه برسند و در نتیجه جایگاه کشورهای توسعه یافته را به دست آورند. ویژگی‌های فرایند رشد و توسعه ببرهای آسیایی که الگوی کشورهای بعدی شدند، بشرح زیر است: اول) تاکید بر افزایش عوامل تولید و نه بهره‌وری؛ دوم) افزایش نرخ مشارکت (زنان) در تولید؛ سوم) افزایش سرمایه انسانی؛ چهارم) دولت‌های باثبات؛ پنجم) گسترش صنایع صادرات‌محور، همراه با رقابت در سطح بین‌المللی برای بقا و...مهم‌ترین گزاره‌ها در تحقق رشد اقتصادی پایدار است که اقتصاد ایران هم برای دستیابی به این مهم باید زمینه تحقق آنها را فراهم سازد. https://t.me/drmonjazeb

✅ چرا تورم در دولت‌های اصولگرا بیشتر افزایش پیدا می‌کند؟ ✍️ دکتر علی چشمی در پاسخ به این پرسش که چرا تورم در دولت‌های اصولگرا بیشتر از دولت‌های اصلاح‌طلب افزایش پیدا می‌کند، می‌توان به سه دلیل اشاره کرد: 1-نکته نخست تنظیم روابط خارجی در دولت‌های اصولگراست که بیشتر به سمت غرب‌ستیزی و نزدیکی روابط به سمت روسیه و چین است. این موضوع از آنجا در تورم خود را نشان می‌دهد که منشأ درآمدی اقتصاد ما نفت، پتروشیمی، محصول‌های شیمیایی، فلزات اساسی و کشاورزی است. این مجموعه محصولات و کالاهایی که ترکیب اصلی صادرات ما را شکل می‌دهد، بیشتر برای غرب مناسب است یا بازارش تحت تاثیر سیاست‌های غرب مانند تحریم است. دولت‌های اصولگرا با بر هم‌زدن روابط با غرب مانند دولت آقای احمدی‌نژاد به منشأ درآمد ارزی آسیب می‌زنند و با بالا رفتن نرخ ارز و شکل‌گیری و تشدید کسری بودجه و ناترازی در اقتصاد در نهایت تورم بیشتری ایجاد می‌کنند. 2-نکته دوم این است که دولت‌های اصولگرا به بهانه‌های متعدد در ابعاد مختلف مثل بخش فرهنگی که به‌طور مثال در این روزها مساله پوشش بیشتر در کانون توجه قرار داشته است، به منشأ درآمدزایی افراد آسیب می‌رسانند. به‌طور مثال برخی از فعالیت‌های اقتصادی را به دلیل همین حساسیت‌ها جریمه، محدود یا متوقف می‌کنند که اثر مستقیمی روی ایجاد ثروت و درآمد بر جای می‌گذارد. حتی در حوزه گردشگری که مداخلات وضوح بیشتری داشته، این محدودیت‌ها بیشتر شده است. اثرات غیرمستقیم این سیاست‌ها البته بسیار فراتر از مثال‌های ساده‌ای است که زدم. با محدودیت‌ها و ممنوعیت‌ها و توقف فعالیت‌های اقتصادی علاوه بر اینکه تولید محدود و به‌طور مصداقی، مهاجرت بسیاری از کارآفرینان و نوآفرینان تشدید می‌شود، در نهایت به افزایش پایه پولی و پمپاژ آن منجر می‌شود که آثار تورمی به دنبال دارد. 3-نکته سوم نگاه دولت‌های اصولگرا به دموکراسی است. اصولگرایان بر مبنای فکری که دارند، مشروعیت قدرتشان را از مردم نمی‌دانند. بنابراین خواسته‌ها و مطالبات مردم در سیاستگذاری این دولت‌ها جایگاه برجسته‌ای ندارد. به‌طور مثال یکی از خواسته‌های عمومی، مهار تورم است اما در عمل دولت اقدام‌هایی انجام می‌دهد که همسو با خواسته عمومی نیست. به‌طور مثال بسیار واضح بود که حذف تخصیص دلار 4200تومانی در آن شرایط تورم شدیدتری را ایجاد می‌کند. با این حال دولت سیزدهم در بدترین شرایط ممکن، اقدام به حذف تخصیص ارز با دلار 4200تومانی کرد. نگاه دولت‌های اصولگرا به دموکراسی در دولت آقای رئیسی بسیار برجسته‌تر و آشکارتر از دولت آقای احمدی‌نژاد خودش را نشان داد. به‌طور مثال دولت آقای احمدی‌نژاد بعد از انتخابات سال 1388 و در دور دوم دولتش، در آذر سال 1389 هدفمندی یارانه‌ها را آغاز کرد. در مقابل اما دولت اصولگرای فعلی توجه چندانی به خواسته‌ها و مطالبات مردم در شرایط سخت اقتصادی نداشته است. اگر بخواهم در مقایسه با دولت‌های اصولگرا، به دولت‌های اصلاح‌طلب هم نظری داشته باشم، این را باید بگویم که اگرچه اصلاح‌طلبان چندان همگن نیستند اما در حوزه سیاست خارجی قرابت بیشتری با غرب دارند و در مسائل فرهنگی هم بیشتر اهل مدارا و تساهل هستند و از این منظر فشار کمتری به شاخص تورم وارد می‌کنند. به‌طور مثال دولت آقای خاتمی با وجود اینکه به خاطر کاهش قیمت جهانی نفت در مضیقه درآمد ارزی بود، توانست در کنترل تورم بهتر از دیگر دولت‌ها عمل کند. یکی دیگر از اقدامات اساسی دولت آقای خاتمی ایجاد صندوق ذخیره ارزی برای کنترل درآمد نفتی بود که با رویکرد سخت‌گیرانه، توانست نتایج قابل قبولی به ثبت برساند. البته این صندوق که نقش تثبیت‌کنندگی در اقتصاد داشت، در دوره آقای احمدی‌نژاد برچیده شد و اساساً به شکل و کارکرد دیگری درآمد. دولت اصلاح‌طلب برای تثبیت اقتصاد و جلوگیری از شوک‌های وارده به اقتصاد از جمله شوک نفتی نگاه بلندمدت داشت اما دولت اصولگرا این قاعده را به هم زد. این نظم و انضباط و رویکردهای اصلاحی در اقتصاد به‌طور مشابهی در دولت‌های اصولگرا به هم خورد. در واقع می‌توان گفت بخش عمده‌ای از بدنه دولت‌های اصولگرا چون از طریق فرهنگ و سازوکارهای آن مشغول حامی‌پروری هستند، بودجه عمومی را به جای اینکه صرف زیربناها، حمل‌ونقل، آب، انرژی و ارتباطات که بخش مولدتری هستند، کنند به بخش‌های دیگر اختصاص می‌دهند. دولت‌های اصولگرا به دلیل پررنگ بودن رگه‌های ایدئولوژیک، بیشتر به رگه‌های فرهنگی که غیرمولدتر است، توجه دارند. همین تغییر نگاه روی مساله کسری بودجه، تشدید ترازها و تضعیف بخش تولید (ناشی از کمبود نقدینگی) بسیار تاثیر گذاشته است. /تجارت فردا

🔹انتظارها به پایان و سدان جذاب و باکیفیت لوسید، یعنی اِیر (Air به معنای هوا) به دست مشتریان مشتاق رسید. این سدان لوکس توانست به کمک کمپانی سازنده نوپای خود و با کنار زدن رقبای کارکشته‌ای همچون آئودی E-tron GT، مرسدس EQS، پورشه تایکان و تسلا مدل S، از دیدگاه مجله خودرویی موتور تِرِند به برترین خودرو سال ۲۰۲۲ تبدیل شود. اِیر در نسخه دریم پرفورمنس از دو موتور AC بهره می‌برد که روی هم ۱۱۱۱ اسب بخار قدرت و ۱۳۹۰ نیوتن متر گشتاور دارند. قدرت عظیمی که این خودرو را بالاتر از تسلا مدل S پلید قرار می‌دهد؛ هرچند در بعضی موارد مثل شتاب ۰-۱۰۰ ضعیف‌تر است.‌ البته بهای لوسید ایر کمی گران به نظر می‌رسد و ۱۷۰ هزار دلار قیمت دارد. ‌ ‌لوسید ‌یک شرکت آمریکایی با سرمایه‌گذاری عربستان است که رقیب سرسخت تسلا محسوب می شود که پیش‌تر آتیه‌وا (Atieva) نام داشت. صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان (به اختصار PIF) در سال ۲۰۱۸ روی این شرکت سرمایه‌گذاری بزرگی انجام داد. صندوق PIF حاصل از درآمدهای نفتی عربستان سعودی است.

💠 بحران کارمند دولت ✍️دکتر نیما نامداری کارمند دولت بودن در نسل‌های پیشین ارج و اعتباری داشت. اما در سال‌های اخیر این نگاه دیگر رایج نیست. اکنون کارمند دولت بودن به اعتبار فرد اضافه نمی‌کند. دولت مهم‌ترین بازیگر اقتصاد کشور و همه حوزه‌های دیگر فعالیت در کشور است. دولت بدون احتساب کارکنان نهادهای نظامی و انتظامی، حدود ۵/ ۲میلیون نفر کارمند دارد که یک میلیون نفر از آنها مهم‌ترین قشر در شکل دادن به زندگی مردم مملکت هستند. جوان‌هایی که تحصیلات با کیفیت دارند به ندرت تمایلی به کار دولتی دارند. کسانی که حق انتخاب دارند عموما کار در بخش خصوصی را انتخاب کنند و عمدتا کسانی در دولت باقی بمانند که یا گزینه بهتری نداشته‌اند یا به دنبال فرصت‌هایی هستند که احیانا شغل دولتی در اختیار آنها می‌گذارد. متاسفانه در بخش‌هایی از جامعه حتی نوعی ضدیت با کارمند دولت ایجاد شده ‌است. گسترش فساد اداری از یک طرف و استفاده از کارکنان دولت برای کنترل‌ها و محدودیت‌ها از طرف دیگر باعث شده اعتماد جامعه به کارکنان دولت هم لطمه ببیند. همه اینها باعث شده مهم‌ترین بازیگری که بیشترین تاثیر بر زیست مردم را دارد با بیشترین بحران قابلیت مواجه شود و بدتر اینکه این بحران توجه و همدلی جامعه را هم جلب نمی‌کند. یعنی اگر امروز اعلام شود قرار است شرایط کارکنان دولت بهبود پیدا کند جامعه نه تنها از این اقدام استقبال نمی‌کند، بلکه آن را به مثابه تبعیضی دیگر به نفع کارمندان دولت می‌بیند و با آن مخالفت خواهد کرد. این شکاف میان بدنه دولت و جامعه چیزی است که باید از آن ترسید؛ چون تا اطلاع ثانوی اگر قرار بر بهبودی در اوضاع مملکت باشد، همین کارمندان دولت هستند که باید آن را اجرایی کنند. ♦️ کانال تخصصی اقتصاد

✳️ دکتر سید مرتضی افقه، عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز می‌گوید: تاثیر روانی خبر انحلال کانون صرافان توانست قیمت دلار را سه کانال جابه‌جا کند؛ بنابراین اثر واقعی این اقدام بر قیمت دلار در بازار غیررسمی (بخوانید آزاد) به مرور نمایان خواهد شد. اما قیمت دلار تا پایان تابستان به چه سمت و سویی می‌رود؟ آرامش در بازار دلار دائم است یا موقتی؟ سید مرتضی افقه، اقتصاددان و عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز در این رابطه به اقتصاد ۲۴ گفت: سیاست تنش زدایی با عربستان، امیدی برای بهبود شرایط اقتصادی ایجاد کرده که منجر به آرامش در بازار‌ها و به خصوص بازار ارز شده است. وی با اشاره به اینکه خبردرمانی‌های دولت و سیاست تنش زدایی موجب شده فعلا بازار دلار روی آرامش به خود ببیند، ادامه داد: اما به نظر می‌رسد کشور‌های دیگر برای برگشت به روابط سیاسی و تجاری عادی با ایران متقاعد نشده اند یا ایران نتوانسته شرایط لازم را فراهم کند، زیرا افزایش ارتباطات سیاسی و تجاری ایران به عربستان محدود شده و این در حالی است که عربستان نیز تاکنون سفیر خود را به ایران نفرستاده است. از طرفی، چشم انداز روشنی برای حل مساله تحریم و اف ای تی اف (FATF) افق وجود ندارد. رفت و آمد‌های دیپلماتیک فروکش کرده و به نتیجه نرسیده است. هیچ نشانه‌ای برای ریزش قیمت دلار در دست نیست این اقتصاددان با اشاره به بی ثباتی کابینه ابراهیم رئیسی و تبعات آن بر بازار‌ها و به خصوص قیمت دلار و ارز گفت: دولت هنوز بعد از دو سال در حال تغییر و تحول وزرا و مسئولان ارشد خود است و هر روز یکی از آن‌ها برکنار می‌شود یا استعفا می‌دهد و یا دیوان عدالت آن را از کار برکنار می‌کند. به گفته افقه، طبق این عوامل، نه در داخل نشانه مثبتی برای مدیریت مطلوب وجود دارد و نه تنش با آمریکا و غرب و برخی کشور‌های منطقه هنوز فروکش کرده بنابراین هیچ افق روشنی برای کاهش بیشتر قیمت دلار در دست نیست. فنر قیمت دلار رها می‌شود؟ عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز در ادامه گفت: فعلا قیمت دلار در محدوده کانال ۴۹ و ۵۰ هزار تومانی در نوسان است؛ ولی فنر قیمت دلار با کوچک‌ترین تلنگر منفی در روابط سیاسی با خارج رها می‌شود. افقه افزود: دیدیم که خبر انحلال کانون صرافان به یک باره قیمت دلار را سه کانال افزایش داد. زمانی که تاثیر روانی یک خبر اینگونه قیمت دلار را متاثر می‌کند بدیهی است که حوادث سیاسی منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای موجب تلاطم مجدد در بازار دلار و ارز خواهد شد. ثبات قیمت دلار ادامه دارد؟ این اقتصاددان با اشاره به تنش اخیر ایران با امارات بر سر جزایر سه گانه گفت: این تنش‌ها قطعا بر قیمت‌ها در بازار ارز و دلار تاثیر می‌گذارد و نشان می‌دهد گرایش قیمت دلار و ارز رو به گرانی است تا ارزانی.

▫️محمود اولاد می گوید: سیاست گذاری در حوزه مسکن باید یا از طریق تحریک عرضه یا از مسیر تحریک تقاضا انجام شود اگرچه در هر دو مسیر اقداماتی طی سال های گذشته انجام شده اما نکته آن است که به دلیل نگاه بخشی این سیاستگذاری در مسیر درستی نبوده است.

🎥 تماشا کنید: مالیات‌های ورشکست ساز 🔹 دولت چگونه چپ و راست مالیات روی مالیات می‌گیرد؟

عـراق، کویت شد / موج مهاجرت برای کار 💠 به نظر می‌رسد وضعیت صادرات خیلی خوب است و بازار سکه است. سال به سال اقلام تازه‌تری به لیست صادراتی‌ها اضافه می‌شود و کشورهای تازه‌تری هدف ایران قرار می‌گیرد. صادرات دانشجویان و پزشکان و متخصصان و دانش‌آموزان به کشورهای حاشیه خلیج فارس و اروپا و آمریکا مدام سیر صعودی دارد، در کنار این‌ها، صادرات کارگر ساده و ماهر هم رونق گرفته است. 💠 خوزستان به تنهایی بار این رفتن‌ها را به دوش می‌کشد. صاحب هر شغل و فن و حرفه‌ای در خوزستان می‌تواند به جای آنکه صبح به صبح کره‌کره‌ها را بالا بدهد، تا بصره برود و آنجا بسم‌الله بگوید. ظهر یا عصر هم خانه است. از آرایشگر تا لوله‌کش، گچ‌کار یا هر چه. پیش‌تر فعالان بخش‌های مختلف از اتاق بازرگانی درخواست کرده بودند که راه را برای کسب‌وکار آنها تسهیل کند، اما این اتفاق رخ نداد و حالا آنها با دستمزدی بالاتر به عراق می‌روند. 💠 بر اساس اطلاعاتی که بنگاه‌های کاریابی ارائه می‌کنند، متوسط حقوق در عراق ۶۷۵هزار دینار عراق یا ۴۶۰ دلار در ماه است. متوسط درآمد ماهانه یک حسابدار یک میلیون و ۳۹۲ هزار دینار، مهندس پنج میلیون و ۳۲۳ هزار و ۴۹۷ دینار، مدیر پروژه ۶ میلیون و ۱۲۰ هزار و ۱۹۵ دینار، مهندس سایت دو میلیون و ۳۰۷ هزار و ۹۳۵ دینار، مقاطع شغلی مرتبط با نفت و گاز ۶ میلیون و ۲۰۷ هزار و ۵۴۱ دینار و مهندسی عمران دومیلیون و ۹۳۷ هزار و ۵۱۰ دینار است... ♦️ کانال تخصصی اقتصاد

🔴 درآمد مسافرکشها، حدود دو برابر دستمزد کارگران صنعتی کشور است! 🔻 دکتر فرشاد مومنی استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: متاسفم که این را می گویم، اما اینها شرایطی فراهم کرده اند که می گوییم توجه به تولید فناورانه پیشکش! 🔻این میزان فشارهای مافوق طاقت جدید به تولید کننده های باشرفی که علی رغم همه فشارها همچنان پای مردی می کنند را کم کنید. چقدر تلخ است! 🔻گزارشهای رسمی وجود دارد که می گوید درآمد ماهانه مسافرکشها در همین سیستمهای رسمی، حدود دو برابر دستمزد کارگران صنعتی کشور است. این نظام پاداش دهی آشکارا منحط است! 🔻می گویند چه اشکالی دارد که طرف مسافرکشی کند! بله، این عقلانیت سطح خرد به او می گوید این کار را بکن، اما عقلانیت سطح توسعه می گوید اگر این روند ادامه داشته باشد، همه چیز در این کشور فروخواهد ریخت. این عقلانیت دورنگر است./ جماران

❄️ دولت سیاست خاصی در مورد مالیات ندارد؛ فقط با کمک فناوری و کنترل تراکنش‌ها، فشار مالیاتی را زیاد می‌کنند دکتر کامران ندری، استاد اقتصاد می گوید مالیات مسئله جدی برای تولید کنندگان نیست، اما مشاهدات محدود نشان می‌هد که تولیدکننده‌ها به نسبت کسانیکه حقوق ثابت دارند، مالیات کمتری را پرداخت می‌کنند. قشر متوسط رو به پایین جامعه پیش از گرفتن حقوق، مالیات خود را پرداخت می‌کند. هنوز مالیات تولیدکننده ها، به خصوص دلال‌های بازار اصلا مالیاتی نمی‌دهند. کامران ندری، استاد اقتصاد، درباره تاثیر افزایش مالیات‌ها بر کاهش تولید و تعطیلی واحد‌های صنعتی گفت: بحث تاثیر مالیاتی نیاز به یک بررسی میدانی دارد. بازدارندگی مالیات برای تولید مسئله مهمی است که باید به عنوان یک پروژه روی آن کار کرد. مسئله اینجاست که این مالیات است که روی تولید تاثیرگذاشته یا مسئله دیگری وجود دارد؟ به نظر من مالیات مسئله جدی برای تولید کنندگان نیست، اما مشاهدات محدود نشان می‌هد که تولیدکننده‌ها به نسبت کسانیکه حقوق ثابت دارند، مالیات کمتری را پرداخت می‌کنند. قشر متوسط رو به پایین جامعه پیش از گرفتن حقوق، مالیات خود را پرداخت می‌کند. هنوز مالیات تولیدکننده ها، به خصوص دلال‌های بازار اصلا مالیاتی نمی‌دهند. وی در ادامه در رابطه با چالش‌های اصلی تولید اشاره کرد: بازار غیررقابتی، شرایط بد کسب و کار و قطعی انرژی در زمینه افت تولید موثر‌اند. تولید کننده برای تولید ناچار به یک سری هزینه هاست که غیرضروری است. عدم ارتباط تولید کننده با دنیای خارج در کنار انحصار بازار، تولید کننده را آزار می‌دهد. رانت‌های برخی از افراد که ژست تولید به خود می‌گیرند نیز فضای تولید را سخت کرده است. شرایط عمومی اقتصاد از جمله تورم بالا و رشد پایین سرمایه گذاری چالش مهمی تری از مالیات در مسیر تولیدکنندگان هستند. ندری درباره سیاست مشخص دولت در مواجهه با مالیات گفت: دولت سیاست خاصی در مورد مالیات ندارد و فقط به درآمد‌های ثابت فشار می‌آورد. پایه‌های نظام مالیاتی ما ضعیف است. این دولت و دولت‌های قبلی برای حل مشکلات مالیاتی گام موثری برنداشته‌اند. دولت فقط با مددگرفتن از فناوری و کنترل تراکنش‌ها، فشار مالیاتی را زیاد می‌کنند. دولت اصلا سیاست مشخصی برای مالیات ندارد و مشابهتی بین آنچه در ایران به عنوان سیاست مالیاتی مطرح است، با آنچه در ادبیات علم اقتصاد می‌شناسیم وجود ندارد. فشار دولت با مالیات خیلی ناعادلانه است، شما به وضوح می‌بینید که مالیات در ایران فقط مربوط به یک قشر و طبقه است. رفتار دولت رئیسی در مورد مالیات ناکارآمد است و انتقاد جدی به سیاست‌های مالیاتی آقای رئیسی وجود دارد. ♦️ کانال تخصصی اقتصاد

💠 توقف تکانه های ویرانگر نرخ ارز غیر رسمی در دولت آقای رئیسی یک‌ ضرورت است ✍️ دکتر عباس علوی راد ◽️تصویر، شش تکانه قیمت دلار در بازار غیر رسمی در سال های پس از جنگ تحمیلی را روایت می کند که آخرین مورد آن در سال ۱۴۰۱ است. ▫️همواره معتقد بوده ام این تکانه های سریالی نرخ ارز غیر رسمی یکی از ده ها خطای سیستماتیک اقتصاد ایران در سال های پس از جنگ تحمیلی بوده است. ▫️خروجی های دو رساله دکتری تخصصی که مسئولیت آنها را به عهده داشتم به روشنی نشان می دهند تکانه های نرخ ارز غیر رسمی، اثرات نامتقارن و ویرانگری بر مخارج بهداشت و درمان خانوارها و سرمایه گذاری بخش خصوصی در مسکن داشته است. ◻️ توصیه جدی نگارنده به تیم اقتصادی دولت محترم این است که در شرایط تحریم، سیاست تعدیل و نوسان نرخ ارز در یک کریدور کارشناسی شده را جایگزین سرکوب امروز نرخ ارز نمایند تا سریال تکانه های ارزی پس از جنگ تحمیلی تکرار نشود. /نگاه اقتصادی

🔻دکتر سید علی مدنی‌زاده دانش‌آموخته اقتصاد در دانشگاه‌های استنفورد و شیکاگو و عضو هیئت علمی در دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف، با اشاره به لوازم اساسی سیاست‌های پولی، نبود تخصص در کشور را از مصائب مهم موثر در نظام پولی و بانکی کشور می‌داند. 🔺 مدنی‌زاده در این نشست توضیح می‌دهد که همانند یک خودرو که نیاز به گاز دادن یا ترمز گرفتن در موقع مناسب دارد، سیاستگذاری پولی هم نیاز به وقت‌شناسی و زمان‌بندی مناسبی دارد که فقط از عهده یک سیاستگذار حرفه‌ای پولی برمی‌آید.

آینده فروشی با خاموشی بخش صنعت 💢کشور با ناترازی شدید برق مواجه است و دولت با تعطیلی بخش صنعت تلاش دارد که کمبود برق به بخش خانگی نرسد. ▪️این در حالی است که صنعت بخش مولد اقتصاد است و بدون چرخیدن چرخ صنعت، رفتن به مسیر توسعه و عبور از مشکلات اقتصادی کشور ممکن نیست. ▪️دکتر هاشم اورعی، استاد برق دانشگاه شریف و رئیس انجمن انرژی بادی ایران می‌گوید اگر در کشوری اولویت با اقتصاد باشد، صنایع در ته صف خاموشی‌ها قرار می‌گیرد و در ایران اولویت با اقتصاد نیست. او بر این باور است که توسعه اقتصادی بدون تامین برق بخش صنعت به دست نمی‌آید و در حال از دست دادن آینده هستیم.

▫️ دکتر عبدالناصر همتی نوشت: 🔹 ‏آقای رئیس جمهور! براساس آمارهای منتشره و برآورد، درمدت دو سال تصدی دولت شما: چاپ پول ۸۳٪ نقدینگی ۷۳٪ قیمت دلار ۹۵٪ قیمت سکه ۱۶۲٪ شاخص قیمتها ۱۱۴٪ رشد داشته اند. 🔹 در مناظره فرمودید که خنثی سازی تحریم یک دولت مقتدر می‌‌ خواهد. آمارهای رشد را جهت تأئید گفته جنابعالی اعلام کردم.

✳️ تأثیر انتظارات تورمی بر تورم در ایران ✳️ دکتر محمدرضا منجذب 🔻 انتظارات تورمی به معنای شکل‌گیری و پیش‌بینی جامعه در دوره آتی (مثلاً یک‌فصل یا یک سال آینده) است. مطالعات انجام‌شده در ایران حاکی از شکل‌گیری انتظارات به‌صورت تطبیقی (قوی‌تر) و عقلایی است. نمودار و جدول زیر رابطه مثبت انتظارات تطبیقی تورم با تورم در ایران است. این نمودار و جدول بر مبنای نه دهه آمار موجود از تورم در ایران به روش کوانتایل در نرم‌افزار ایویوز طراحی‌شده است. نتایج مهم این تخمین به شرح زیر است: 🔻 اولاً، تأثیر انتظارات تورمی بر تورم مثبت است. به‌عبارت‌دیگر با افزایش انتظارات تورمی، در ایران تورم افزایش‌یافته است. 🔻 ثانیاً، با افزایش ارقام تورم در ایران (از تک‌رقمی تا بالای پنجاه‌درصد)، تأثیرگذاری انتظارات تورمی بر تورم بیشتر شده است. بطوریکه در تورم تک‌رقمی (برخی سال‌های دهه چهل و نیز دو سه سال دیگر از در دهه‌های دیگر)، اگر انتظارات یک درصد افزایش می‌یافت موجب افزایش 46/0 درصدی در تورم شده است. لکن با افزایش سطح تورم طبق نمودار و جدول این ضریب تا 34/1 درصد تورم را افزایش می‌دهد. 🔻 ثالثاً تأثیر انتظارات بر تورم نامتقارن است. به‌عبارت‌دیگر هنگام افزایش انتظارات و نیز تورم، تأثیر افزاینده انتظارات بر تورم (با ضریبی) بیشتر است، ولی در کاهش تورم، تأثیر انتظارات بر تورم کمتر است. (اعداد جدول برای افزایش‌ها تخمین خورده است). 🔻 رابعاً، چون تأثیر انتظارات تورمی بر تورم نسبتاً شدید و ملموس است، لازم است عوامل مؤثر بر انتظارات تورمی کالبدشکافی و شناسایی گردد. در این مسیر می‌توان با کنترل انتظارات تا حد زیادی به کنترل تورم دست‌یافت. 🔻 خامسا سیاستهای کنترل انتظارات قیمتی هرچقدر بلندمدت تر باشد، تاثیری بلندمدت تر بر کنترل تورم خواهد داشت. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ 🌐 کانال دکتر منجذب

🔵درمان تورم بدون درد نیست. ▫️مهار تورم، جراحی‌ای در اقتصاد است که مطلقا بدون درد و خونریزی نیست. آثار آن در بلند مدت خود را نشان می‌دهد و اقتصاد مبتلا به تورم، باید دوران نقاهت خود را طی کند. میلتون فریدمن، برنده جایزه نوبل اقتصاد، در مستند مشهورش (Free to Choose)، از هزینه‌های مهار تورم می‌گوید.

✳️ ویتنامی ها چه کردند؟ ✍️ بیژن اشتری ای کاش فرصت داشتم و کتاب «هیچ چیز غیرممکن نیست»، نوشتهٔ تد اوسیوس، را اختصاصاً برای سران کشور ترجمه می‌کردم. این کتاب دو هفته پیش منتشر شده و من هر شب روی موبایلم بخش‌هایی از آن را می‌خوانم. فقط بگویم عجب حکایتی است حکایت آشتی آمریکا و ویتنام. این دو کشور تاریخ خون‌باری را پشت سر گذاشته‌اند که ثمره‌اش شصت‌هزار کشته برای آمریکا و دو میلیون کشته برای ویتنام بوده است. هنوز خاطرهٔ تلخ بمباران‌های خوشه‌ای آمریکا در جنگل‌ها و مناطق مسکونی ویتنام از خاطره‌ها نرفته است. زخم‌های جنگ هنوز به طور کامل مداوا نشده‌اند. موقع خواندن کتاب یک آن تصور کردم رهبران ویتنام افرادی از جنس و تبار سران مبارز و آشتی‌ناپذیر خودمان بودند که در این صورت کی جرأت داشت حرف از مذاکره و آشتی با امپریالیسم آمریکا بزند. «آقا دو میلیون شهید و چند میلیون مجروح داده‌ایم، همهٔ جنگل‌ها و شهرها و روستاهایمان توسط آمریکایی‌های جنایتکار بمباران شیمیایی شده است، آن وقت شما خائن‌ها می‌گویید برویم با آمریکا آشتی کنیم؟» مخلص کلام این که، ویتنامی‌ها به وقت جنگ جانانه جنگیدند و به وقت صلح جانانه صلح کردند. دو دشمن قدیمی عاقبت گذشته را فراموش کردند تا آیندهٔ بهتری برای مردمانشان بسازند. این کتاب را باید خواند تا متوجه شد با معجزهٔ دیپلماسی چه کارهای عظیمی می ‌توان کرد.به شرطی که دشمنی کردن برای یک عده‌ای ابزار حکمرانی نباشد. به شرطی که منافع ملی مرجح بر هر منفعت دیگری باشد. این کتاب را باید خواند تا فهمید کشورها چگونه از جنگ به آشتی، همکاری و حتی هم‌پیمانی می‌رسند. این مکانیسم، این پویایی، باشکوه است اما متأسفانه نادر. این سازوکار بسیار دشوار اما امکان‌پذیر است. زخم‌های قدیمی مداوا شدنی‌اند و بر تراژدی جنگ و منازعه می‌توان غلبه کرد. کتاب، حکایت ربع قرن دیپلماسی دوطرفه برای آشتی دو کشور است. دو کشور با نظام‌های سیاسی متضاد .یکی کمونیست و آن دیگری کاپیتالیست؛و این فقط آشتی دولت‌ها نیست که آشتی ملت‌ها هم هست. آدم لذت می برد از تماشای رهبرانی عاقل و باشعور که عزم خود را جزم کرده‌اند که از گذشته عبور کنند تا آیندهٔ بهتری برای ملتشان بسازند؛ و آدم حالش به هم می خورد از هر چه نفرت‌پراکنی و کینه‌ورزی است. امروز آمریکا بزرگترین شریک تجاری ویتنام است. ویتنام فقط سالی پنجاه میلیارد دلار کالا به آمریکا صادر می‌کند. دو کشوری که تا دیروز علیه هم می‌جنگیدند حالا در برابر توسعه‌طلبی چین در منطقهٔ دریای جنوبی چین متحد و هم‌پیمان یکدیگر شده‌اند. ♦️ کانال تخصصی اقتصاد