کانال تحصیل در آلمان

جنگ یه فوایدی هم داشته بالاخره 😏

خوابم نمی‌برد! امشب بعد از صحبت در یکی از میادین تهران، تا دم ماشین با مردم گپ می‌زدیم. خانمی میان‌سال و پرچم به دوش، با فاصله ایستاده بود و نگاه می‌کرد. منتظر شد تا همه رفتند. خلوت که شد، اظهار لطف کرد به پاورقی و بعد سویی از محله را با دست نشان داد و گفت «اونجا آلونک نشینه» و تعریف کرد که در آلونکی سی متری زندگی می‌کند و سقفش چکه می‌کند و دستس به هیچ‌جا نمی‌رسد و سرطان دارد و پول درمان ندارد و... همینطور که حرف می‌زد داشتم توی ذهنم راه‌های کمک به او را مرور می‌کردم. اینکه شماره‌اش را بگیرم و بدهم به بچه‌های «خیرینه» یا «منهای فقر» یا شاید در فجازی اعلام کنم مخاطبان پول بریزند برای کمک به او یا... که یکدفعه گفت «اما با این وضع هر شب آمده‌ام اینجا، با همین پرچم» و رفت! کمک نخواست اصلا. فقط خواست بدانم وضعش این است و هفتاد شب است که آمده. این، یکی از جماعت «رانتی» به قول آن نیمچه جاسوس بود... محمدرضا شهبازی

دشمن شما رو به صلح دعوت نکرده، به تسلیم امر کرده 😀

نوشته مخاطبان ✍️ حمید فرازنده نقد دیگری بر صدای سومی‌ها در پاسخ به صدای سومی‌ها، به کسانی که می‌گویند: «نه این و نه آن»، نیاز به مقدمه‌چینی زیادی نیست. تنها باید از آنان پرسید: آیا با بیرون‌ماندن از «این» و «آن»، بستری برای وجود‌داشتنِ تو باقی می‌ماند؟  صدای سومی می‌خواهد نقد کند، بنویسد و مطالبه‌گری کند. اما تمام این کارها نیازمند وجود یک «جغرافیا» و یک «امنیت پایدار» است. وقتی وحشی‌ترین ارتش‌های جهان طرف مقابل جنگ هستند، و تو می‌دانی یا باید بدانی که هدف آن‌ها اصلاح ساختار نیست، بلکه نابودی «دسترنج تمدنی» یک ملت است، و آوازآواز به این اعتراف می‌کنند، تو می‌خواهی کجا بایستی؟ دفاع از ایران در برابر دشمن خارجی، دفاع از «امکانِ وجود‌داشتنِ خودِ صدای سوم» است. اگر ایران برود، «صدای سوم» به «صدای هیچ‌کس» در اردوگاه‌های آوارگان تبدیل می‌شود. دوستانی که «پدیدارشناسی روح» را کمی خوانده باشند، با اصطلاح «schöne seele»[روح زیبا] آشنا هستند. بسیاری از صدای سومی‌ها نگران این هستند که روح زیبای‌شان خدشه‌دار نگردد و دست‌های‌شان آلوده نشود. پس خوش‌تر می‌دارند تا در میانه این جنگ، در یک میانه وهم‌آلود، پاک‌ومنزه بایستند. حال‌آنکه در لحظه جنگ موجودیتی، «بی‌طرفی» یا «گزینه سوم» وجود خارجی ندارد. این را تاریخ جنگ‌های جهان در طول قرون به ما آموخته است. در وضعیت‌های حدی، مرزی، یا به‌فرنگی بوردر-لاین، امتناع از انتخاب یکی از جبهه‌های نبرد، خود یک «انتخاب» است، اما تاریخ پر از تجاربی است که نشان می‌دهد این امتناع عملاً به‌نفع طرف قوی‌تر، به‌نفع دشمن تجهیزشده تمام می‌شود. ایستادن در وسط زمین‌وهوا، به معنای باز‌کردن فضا برای جراحیِ وحشیانه ایران توسط بیگانگان است. شما حتی اگر حاکمیت را «بد» می‌دانید، اخلاقِ مسئولیت، حکم می‌کند که از میان «بد» و «نابودگر»، دومی را دفع کنیم تا فرصت برای اصلاح اولی باقی بماند. ای‌کاش صدای سومی‌ها کمی تولستوی می‌خواندند، یا کمی جنگ استالینگراد. چقدر دست‌شان خالی است وقتی روشنفکری را فقط و فقط در همین بیرون‌ماندن از گود تعریف می‌کنند. روشنفکر هم که هستید، قطب‌نمای‌تان سارتر باشد، نه کامو. نترسید اگر دست‌تان آلوده شود. ندای وجدان این نیست که در برابر ویرانی وطن باز هم بگویید نه «این» و نه «آن»، که «آن» به تاراج‌تان می‌برد.  مشکل فلسفی صدای سوم این است که دشمن را «انتزاعی» می‌بیند. آن‌ها فکر می‌کنند طرفِ دشمن خارجی صرفاً حکومت است، و نه موجودیت تاریخی ایران. اما وقتی بمب فرود می‌آید، بین منتقد و مدافع تفکیکی قائل نمی‌شود.  وقتی دشمن موجودیت تو را به رسمیت نمی‌شناسد، تو چگونه می‌خواهی با نفی نیروی دفاعی خودی (سپاه)، به او صلح یا تغییر را پیشنهاد دهی؟  من از تولستوی آموخته‌ام تا زمانی که دشمنِ وحشی پشت مرز است، هرگونه صدای تفریق، در حکم انتحار جمعی است. هر روز انتقادکردن از بسته‌بودن اینترنت مرا شگفت‌زده می‌کند. در جنگ‌های مدرن، اینترنت تنها ابزار ارتباطی نیست، بلکه بستر هدایت عملیات‌های خرابکارانه، ترور و پخش شایعات، مخابره اطلاعات امنیتی و در نهایت وسیله‌ای برای شکستن روحیه ملی است. در تاریخ جنگ‌های تمام کشورهای جهان هرگونه صدای مخالف در زمان نبرد، از دیدگاه نظامی، «ستون پنجم» یا عاملی برای تضعیف اراده سرباز در خط مقدم تلقی می‌شود. بخوانید ببینید آمریکایی‌ها در طول جنگ دوم جهانی چگونه هزاران هزار ژاپنی‌ را تنها به این دلیل که ممکن بود جاسوسی کنند در اردوگاه‌ها حبس کردند. در نهایت این‌که اگر نقد شما به ساختار داخلی درست هم باشد، برای اینکه فردا کسی باقی بماند که این نقد را بشنود، امروز باید لوله تفنگ‌ها به سمت بیرون متمرکز باشد. صدای سوم تنها زمانی معنا دارد که «خانه‌ای» وجود داشته باشد. دشمنی که ما با آن روبه‌رو هستیم، به‌دنبال آزادکردنِ ایران نیست؛ او‌ چشم به بنیان خانه دوخته است. @otaqejangmedia

برای ارسال نوشته‌های خود با @ravieiran در ارتباط باشید.

گفت‌وگو با علی آردم تسلیم یا مقاومت؟ برای تماشای گفت‌وگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید: @otaqejangmedia مشاهده کامل «اتاق جنگ با علی آردم» امشب ساعت ۲۳ در یوتیوب اتاق جنگ

دکتر سعید لیلاز، عضو حزب کارگزاران سازندگی در گفتگو با «خانه اقتصاد»: وقتی بایدن رئیس جمهور شد، هیچکدام از تحریم‌های ترامپ را شُل نکرد ظریف در مبارزات انتخاباتی ۱۴۰۳، درباره شُل شدن تحریم‌ها در دوره بایدن دروغ گفت. @BisimchiMedia

استعفا از حزب اراده‌ی ملت ایران؛ چرا دیگر اصلاح‌طلب نیستم ​جناب آقای دکتر احمد حکیمی‌پور دبیرکل محترم حزب اراده‌ی ملت ایران ​با سلام؛ خواهان آن هستم که نکاتی را با شما در میان بگذارم. ​نهم اسفندماه پارسال، زندگی‌های بسیاری را برای همیشه تغییر داد؛ در واقع بهتر است این‌طور بگویم: ایران را برای همیشه تغییر داد. ما به‌عنوان فعالان حزبی اصلاح‌طلب، تصور می‌کردیم که با وقوع چنین حمله‌ای (در این ابعاد و با این شدت)، ایران با فروپاشی حتمی روبه‌رو خواهد شد. یا شاید کمی خوش‌بینانه، تصور می‌کردیم که چنین حملاتی نهایتاً به جابه‌جایی رهبری جمهوری اسلامی منجر خواهد شد؛ تغییری که فضا را برای گشایش‌های بین‌المللی و داخلی آماده می‌کرد. بارها در گفت‌وگوهایمان ارکان حاکمیتی و نظامی را نقد می‌کردیم و تا حدی بر این اعتقاد پافشاری می‌کردیم که نهادهای غیرانتخابی، مخل توسعه و پیشرفت کشورند. قویاً بر این اعتقاد استوار بودیم که دولت مسعود پزشکیان می‌تواند و باید زمام اکثر امور را به دست بگیرد. ​با همه‌ی این‌ها، جنگی بس عظیم بر ایران تحمیل شد و همه‌ی آن چیزهایی که سال‌ها تکرار می‌کردیم، غلط از آب درآمد. نه ایران در برابر بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی جهان (همان‌هایی که می‌گفتیم چاره‌ای جز سازش با آن‌ها نیست) فروپاشید، نه رهبری نظام تغییری در رویکرد و مسیر داد و نه نهادهای نظامی و غیرانتخابی آن‌چنان که ما تصور می‌کردیم، کم‌ثمر بودند. به‌عکس، دیدیم که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی و در رأس آن‌ها، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بی‌باک در صحنه ایستادند و عالی‌ترین فرماندهانشان را هم از دست دادند. به‌خوبی تماشا کردیم که چگونه نهادهای تحت فرمان رهبر جمهوری اسلامی در این جنگ به وظایفشان عمل کردند و هزاران بار فراتر از انتظارات ظاهر شدند. ​در معادلات منطقی ما اصلاح‌طلبان که مداوماً خود را نیروهای «عقلانی» و «خردورز» کشور می‌نامیدیم، ایران باید از خیر بسیاری از چیزها می‌گذشت تا به چنین جنگی دچار نشود. با وجود این، نیروهای «تندرو»، «هسته‌ی سخت قدرت» و «بی‌خردانِ» این کشور، هیچ‌چیز ندادند و در نبرد هم دشمنان را عقب راندند. اگر بدون بغض و کینه نگریسته باشیم، به سستی پیش‌بینی‌های خود و درستی پیش‌بینی‌های خامنه‌ای شهید پی برده‌ایم. طی تمام این سال‌ها، مصرانه تکرار کرد که مذاکره با آمریکا ثمری ندارد. هر بار که چنین جملاتی را بر زبان جاری می‌کرد، گویی خنجری بر قلب ما فرو می‌رفت؛ وامصیبتا سر می‌دادیم و از وضعیت بغرنج کشور زیر سایه‌ی تحریم‌ها می‌گفتیم و بانگ ترک تخاصم با آمریکا سر می‌دادیم. بارها، علی‌رغم اینکه می‌توانست با اختیارات مصرح در قانون اساسی مانع این کار شود، فضا را برای مذاکره با آمریکا گشود؛ هر بار تکنوکرات‌ها و اصلاح‌طلبان شادمانه به مذاکرات رفتند و هر بار هم در حق ایران خیانت شد. ​یقین دارم که همین الان، بسیاری از هم‌حزبی‌ها و نیروهای اصلاح‌طلب همچنان بر طبل حماقت‌بار مذاکره می‌زنند و خواهان امتیازدهی به آمریکا برای رسیدن ایران به «توسعه» هستند. شک ندارم که باز هم به ترساندن مردم از نتایج مذاکره نکردن و واندادن در برابر آمریکا روی آورده‌اند. هرچه در روزهای پس از جنگ تلاش کردم تا ارتباطم را با بدنه‌ی حزب و اعضا حفظ کنم، دلم رضایت نمی‌داد. خاطرات بسیار خوشی از فعالیت در حاما دارم و دوستان بسیار نازنینی طی این سال‌ها پیدا کردم؛ با این همه، قویاً احساس می‌کنم که «اراده ملت» هم مانند بسیاری از گروه‌های سیاسی اصلاح‌طلب، در برابر این زلزله و سونامی عظیم سیاسی، تاریخی، اجتماعی، تمدنی و نظامی، قدری تکان نخورده است. ​به نظرم بسیاری از نیروهای سیاسی اصلاح‌طلب دچار مرگ اجتماعی شده‌اند، رابطه‌ی طبیعی و ارگانیک خود با جامعه را از دست داده‌اند و در عالم هپروت سیر می‌کنند. آنچه جمهوری اسلامی به رهبری علی خامنه‌ای در جنگ با آمریکا از خود نشان داد، قطعاً تا قرن‌ها در کتب تاریخ تدریس خواهد شد؛ با این حال عده‌ای هنوز در دل این تاریخ و این کشور، اهمیت موضوع را درنیافته‌اند. همچنان از تورم، فقر، فساد و بسته بودن فضای سیاسی می‌گویند و چونان دفتر سیاسی حاما، بیانیه می‌دهند که باید بودجه‌ی دفاعی را کم کرد و منابع را در اختیار توسعه‌ی کشور قرار داد! ​یقین دارم که اصلاح‌طلبی با این مسیری که برای خود برگزیده است، از صحنه‌ی اجتماعی و سیاسی به‌شکل طبیعی حذف خواهد شد. حزبی که هنوز مختصات سیاسی و تاریخی ایران و نقشه‌های دشمنان این کشور را درنیافته است، محکوم به اضمحلال و نابودی است. به همین خاطر، عمیقاً از ادامه‌ی همراهی با این مجموعه‌ی سیاسی گریزانم. از همین رو، تقاضا دارم که استعفای من از تمامی مناصب حزبی، از جمله دبیری استان تهران، و همچنین عضویتم در حزب اراده ملت ایران را پذیرا باشید. ​ترسم نرسی به کعبه، ای اعرابی / کاین ره که تو می‌روی به ترکستان است @mikhsociology

کلیپ نمایشگاه کودکان معصوم مدرسه‌ی شجره‌ی طیبه‌ی میناب- برلین ۱ می ۲۰۲۶ https://www.instagram.com/reel/DX2OBdaI8vF/?igsh=MW5sMjNpbDljOXhhZA== لطفا از این پست و اکانت حمایت کنین که بازتاب صدای ما از ایران عزیزه 🌻

چرا زنان بی‌حجاب نماینده‌ای در مجلس ندارند؟ اتاق جنگ با شقایق نوروزی 📌 آیا بدون به رسمیت شناختن زنان می‌توان از ایران دفاع کرد؟ در قسمت جدید «اتاق جنگ»، میزبان شقایق نوروزی، فعال برابری جنسیتی، هستیم تا بدون تعارف، یکی از جدی‌ترین گسل‌های داخلی را در میانه بحران‌های ژئوپلیتیک واکاوی کنیم: بازخوانی نسبت میان پوشش، هویت و کیان ایران ♦️ خلاصه‌ای از محورهای گفت‌وگوی صریح اتاق جنگ: 🔹 بحران حذف و هزینه‌های امنیت ملی؛ نامرئی‌سازی بخشی از جامعه به بهانه پوشش، چگونه در بزنگاه‌های سرنوشت‌ساز به گسست پیوند میان شهروند و حاکمیت منجر می‌شود؟ 🔹 اضطرار جنگ و توهم مدارا؛ حضور زنان با پوشش‌های متفاوت در روزهای بحرانی؛ آیا درک سیستم نسبت به ضرورت اتحاد با «دیگری» تغییر کرده یا این صرفاً یک عقب‌نشینی منفعت‌محور است؟ 🔹 شکست رسانه رسمی؛ واکاوی نقش صداوسیما در تولید بیگانگی میان زنان. تقلیل مطالبات بنیادین به «تأثیرات ماهواره»، چگونه راه گفت‌وگوی ملی را مسدود کرد؟ 🔹 حجاب به مثابه مسئله‌ای «وجودی»؛ چرا برای زن ایرانی، حق انتخاب پوشش نبردی برای بازپس‌گیری هویت و بدن از رویکردهای استعماری و داخلی است؟ 🔹 پایان انحصار مقاومت؛ لزوم خارج کردن معنای مقاومت از انحصارِ ایدئولوژیک و آوردن آن زیر چتر فراگیر منافع سرزمینی. @otaqejangmedia @IranDeepDive https://youtu.be/1kVme2vrxsQ?si=HoLfriTvMjWoMK7L

واااای دلممم 🤣🤣🤣

رفقا میشه لطفا این رو دست به دست کنین؟

تحلیل خوبی بود برای دیدن ماجرا از یک دوربین بزرگتر. پیشنهاد می‌کنم ببینید، مخصوصا به کسانی که اهل تفکر هستند. https://youtu.be/N7bypLCKkuo?si=o-InfBssqU3-SZ61

بر مدار ایران 📍 قسمت اول برای ایران، چاره‌ای جز گفت‌وگو نداریم 🔹 در روزهایی که تنش‌ها و اتفاقات تقابل ایران با آمریکا و اسرائیل به اوج خود رسیده و اضطراب جنگ بر جامعه سایه انداخته است، ما در «اتاق جنگ» تلاش کردیم فراتر از هیجانات رسانه‌ای، روی دفاع از ایران و حفظ امر ملی تمرکز کنیم. 🔸 در این قسمت، صندلی‌ها را به جوانانی سپردیم که نماینده لایه‌های مختلف فکری جامعه هستند تا رودررو با دکتر بیژن عبدالکریمی به بحث و تبادل نظر بپردازند. تماشای این قسمت، مواجهه‌ای صریح با بحران‌هایی است که همه ما در زندگی روزمره با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کنیم. ♦️ برای حمایت از ما و تماشای قسمت‌های بعدی، کانال اتاق جنگ را دنبال کنید @otaqejangmedia مشاهده قسمت اول بر مدار ایران در یوتیوب اتاق جنگ: https://youtu.be/B7pxyNv0AR4?si=TgBRMmGOa-zsmhxS