روانشناسی دکتر عسکری

ریشه‌ی بی‌قراری های انسان چیست؟ مولانا بر این باور بود که: جمله‌ی بی‌قراری ات از طلبِ قرار توست طالب بی‌قرار شو تا که قرار آیدت می‌گوید: علت بی‌قراری های ما از ثبات طلبی های ما نشأت می‌گیرد؛ اما اگر طالب بی قرار باشیم و اذعان کنیم که همه چیز در معرض تغییر و تحول است آن گاه به آرامش دست خواهیم یافت. اریک فروم، روانکاو آلمانی-آمریکایی در این باره می‌نویسد: به جای آنکه از لحظه ای که در آن هستیم لذت ببریم ، سعی می کنیم با عکس گرفتن، آن لحظه و خاطره را تصاحب کنیم می‌خواهیم همه چیز را به بهترین حالت آن حفظ کنیم. دوست داریم همیشه جوان بمانیم و سالم. دوست داریم وسایلی که به ما مربوط است نو و سالم باقی بمانند. در همه این‌ها ما دنبال " ثبات" و " قرار" هستیم ، و از این بابت متحمل اضطراب و رنج می‌شویم. اگر جرات داشته باشیم این قانون را بپذیریم که دنیا بی ثبات است و  هیچ چیز پایدار نیست، به آرامش بزرگی می‌رسیم. " همه چیز گذرا و فانی است، فقط اوست که می‌ماند " و چون مولانا این قانون را از شمس آموخته بود به یک شادی و آرامش عمیق رسیده بود. ما برای آنکه " قرار" را حفظ کنیم، بی‌قرار می‌شویم. یکی از نتایج ملاقات شمس با مولانا آن بود که فهمید تنها اصل ثابت جهان، بی ثباتی است. فقط بی ثباتی است که ثبات دارد و ما مدام در حال نقض این مهم ترین قانون جهان هستیم، مدام می‌خواهیم قرار و ثبات را حفظ کنیم در حالی که اصل جهان بر بی ثباتی و تغییر است. از همین لحظه هایت لذت ببر. هیچ چیزی حتی تا چند ثانیه ی دیگر مشخص و قطعی نیست. @draskariiii   لطفا در اینستاگرام نیز همراه ما باشید🙏🙏🙏🙏 https://www.instagram.com/draskari_psychologist?igsh=MTh6czBrNGhmbWFreQ==