معرفة الحقّ - احسان الله نیلفروش زاده

🔹 . 🔷 ﺩﺭ ﺣﺪﯾﺚ #معرفة_بالنورانیة ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﻟﯽ امیرالمؤمنین ‏(ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴلاﻡ) ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ: 🌕 ﻛﻨْﺖُ ﺃَﻧَﺎ ﻭَ ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﻧُﻮﺭﺍً ﻭَﺍﺣِﺪﺍً ﻣِﻦْ ﻧُﻮﺭِ ﺍﻟﻠَّﻪِ ﻋَﺰَّ ﻭَ ﺟَﻞَّ. ﻓَﺄَﻣَﺮَ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺗَﺒَﺎﺭَﻙَ ﻭَ ﺗَﻌَﺎﻟَﻰ ﺫَﻟِﻚَ ﺍﻟﻨُّﻮﺭَ ﺃَﻥْ ﻳُﺸَﻖَّ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﻟِﻠﻨِّﺼْﻒِ ﻛُﻦْ ﻣُﺤَﻤَّﺪﺍً ﻭَ ﻗَﺎﻝَ ﻟِﻠﻨِّﺼْﻒِ ﻛُﻦْ ﻋَﻠِﻴّﺎً ﻓَﻤِﻨْﻬَﺎ ﻗَﺎﻝَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠَّﻪِ ‏(ﺹ‏): «ﻋﻠِﻲٌّ ﻣِﻨِّﻲ ﻭَ ﺃَﻧَﺎ ﻣِﻦْ ﻋَﻠِﻲ» 🔆ﻣﻦ ﻭ ﻣﺤﻤﺪ ‏(ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ) ﻧﻮﺭ ﻭﺍﺣﺪﯼ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺰّ ﻭ ﺟﻞّ ﺑﻮﺩﯾﻢ. ﭘﺲ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺒﺎﺭﮎ ﻭ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﻮﺭ ﺍﻣﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﺷﻮ. 🔅ﭘﺲ ﺑﻪ ﻧﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻣﺤﻤﺪ ‏(ﺹ‏) ﺑﺎﺵ ﻭ ﺑﻪ ﻧﯿﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻋﻠﯽ ‏(ﻉ‏) ﺑﺎﺵ. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻬﺖ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪ ‏(ﺹ‏) ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: «ﻋﻠﯽ ٌ ﻣِﻨّﯽ ﻭ ﺍﻧﺎ ﻣِﻦ ﻋﻠﯽ» 💠 ﺍﻥ ﺷﺎﺀ ﺍﻟﻠﻪ ﺩﻗﯿﻖ ﻫﺴﺘﯽ، ﺩﻗﯿﻖﺗﺮ ﺷﻮ تا مطلب منظور نظر، به تحلیل عرض شود: 🔆ﻣﻦ ﻭ ﻣﺤﻤّﺪ ‏(ﺹ) ﻧﻮﺭ ﻭﺍﺣﺪﯼ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺰّ ﻭ ﺟﻞّ ﺑﻮﺩﯾﻢ. ﭘﺲ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺒﺎﺭﮎ ﻭ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻧﻮﺭ ﺍﻣﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﺷﻮ »» 👈 ﺗﺎ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺭ ﻭﺍﺣﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻧﻮﺭ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ، به حسب ظاهر ﺍﺳﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ. (ﺩﻗﺖ بفرمائید‏!) 🔅پس ﺑﻪ ﻧﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻣﺤﻤّﺪ ‏(ﺹ‏) ﺑﺎﺵ ﻭ ﺑﻪ ﻧﯿﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻋﻠﯽ ‏(ع) ﺑﺎﺵ »» 👈 ﺣﺎﻻ [به حسب ظاهر] ﺍﺳﻢ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ. ✅ تذکّر مهمّ : ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﺼﻮّﺭ کنیم ﺍﺳﻤﯽ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺷﺪ. ﺧﯿﺮ! ﺷﺮﺡ ﺍﯾﻦ مطلب، ﻣﻔﺼﻞ ﺍﺳﺖ، ﺍﻥ ﺷﺎﺀ الله در شرحِ #اسماء_توقیفی_حق به لطف خدا مشروحش را خواهید خواند. 🔹 ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻧﻮﺭ ﻣﻘﺪﺱ ﺁﻝ ﺍﻟﻠﻪ ‏علیهم السلام‏ [به حسب ظاهر]، ﻣُﻨﺸَﻖ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ انوار، ﻧﺎم (ﻣﺤﻤّﺪ ﻭ ﻋﻠﯽ - ص) قرار گیرد ﻭ ﺩﺭ ﺗﻌﺪّﺩ ﻧﻮﺭﯼ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻮﻧﺪ، ﯾﮏ ﻧﻮﺭ ﻭﺍﺣﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ "ﻻ ﺍﺳﻢَ ﻟﻪ ﻭ ﻻ ﺭﺳﻢَ ﻟﻪ"؛ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﯽ ﻃﺒﻖ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ "ﻻ ﺍﺳﻢَ ﻟﻪ ﻭ ﻻ ﺭﺳﻢَ ﻟﻪ" ﺍﺳﺖ. 🔷 در بیانی در حدّ مقالاتی که خوانده شد عرض میشود که : ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ ﻓﻀﺎﺋﻞِ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻭ ﺗﻔﮑﯿﮏِ ﯾﮏ ﯾﮏ ﺁﻝ ﺍﻟﻠﻪ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏)، مترتّب ﺑﻪ ﻋﺎﻟَﻢ ﺍﺳﻤﺎﺀِ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻭﻟﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖِ ﻧﻮﺭﯼ ﺣﻀﺮﺍﺕ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏)، ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﺳﻤﺎﺀ ﺍﺳﺖ. ﺍﯼ ﺣُﺴﻦ ﺗﻮ ﺟﻠﻮﻩ ‌ ﮔﺮ ﺯ ﺍﺳﻤﺎﺀ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺭﻭﯼ ﺗــﻮ ﻧــﻬـــﺎﻥ ﺩﺭ تُـتُــقِ ﺍﯾــﻦ جَــــلَوات ﺍﻧﺪﯾﺸـــﻪ ﮐﺠـــﺎ ﺑﻪ ﮐﺒــﺮﯾــﺎﯼِ ﺗـﻮ ﺭﺳــــﺪ؟! ﻫﯿﻬﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﯿـــﺎﻝ ﻓﺎﺳــﺪ، ﻫﯿﻬـــﺎﺕ ﻭ اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ. #ﭘﺎﯾﺎﻥ_ﺑﯿﺎﻥ_شانزدهم_حقیقة_الولایة 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. 🔷 #حقیقة_الولایة 🔹#ﺑﯿﺎﻥ_شانزدهم_حقیقة_الولایة : حضرات آل الله (علیهم السلام)، فراتر از أسماء الحسنی (قسمت اوّل) 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 https://www.facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh 🔷 ﺁیهٔ ﺳﯽ ﻭ ﭘﻨﺠﻢ ﺍﺯ ﺳﻮﺭﮤ ﻣﺒﺎﺭکهٔ ﻧﻮﺭ، ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ ﺁﯾﮥ ﻧﻮﺭ: ☀️ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻧُﻮﺭُ ﺍﻟﺴَّﻤﺎﻭﺍﺕِ ﻭَ ﺍﻟْﺄَﺭْﺽِ ﻣَﺜَﻞُ ﻧُﻮﺭِﻩِ ﻛَﻤِﺸْﻜﺎﺓٍ ﻓﻴﻬﺎ ﻣِﺼْﺒﺎﺡٌ ﺍﻟْﻤِﺼْﺒﺎﺡُ ﻓﻲ ﺯُﺟﺎﺟَﺔٍ ﺍﻟﺰُّﺟﺎﺟَﺔُ ﻛَﺄَﻧَّﻬﺎ ﻛَﻮْﻛَﺐٌ ﺩُﺭِّﻱٌّ ﻳُﻮﻗَﺪُ ﻣِﻦْ ﺷَﺠَﺮَﺓٍ ﻣُﺒﺎﺭَﻛَﺔٍ ﺯَﻳْﺘُﻮﻧَﺔٍ ﻻ ﺷَﺮْﻗِﻴَّﺔٍ ﻭَ ﻻ ﻏَﺮْﺑِﻴَّﺔٍ ﻳَﻜﺎﺩُ ﺯَﻳْﺘُﻬﺎ ﻳُﻀﻲﺀُ ﻭَ ﻟَﻮْ ﻟَﻢْ ﺗَﻤْﺴَﺴْﻪُ ﻧﺎﺭٌ ﻧُﻮﺭٌ ﻋَﻠﻰ ﻧُﻮﺭٍ ﻳَﻬْﺪِﻱ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻟِﻨُﻮﺭِﻩِ ﻣَﻦْ ﻳَﺸﺎﺀُ ﻭَ ﻳَﻀْﺮِﺏُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﺍﻟْﺄَﻣْﺜﺎﻝَ ﻟِﻠﻨَّﺎﺱِ ﻭَﺍﻟﻠَّﻪُ ﺑِﻜُﻞِّ ﺷَﻲْﺀٍ ﻋَﻠﻴﻢٌ ☀️ الله، ﻧﻮﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺯﻣﻴﻦ ﺍﺳﺖ. ﻣَﺜَﻞِ ﻧﻮﺭ ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﭼﺮﺍﻏﺪﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﭼﺮﺍﻏﻰ، ﻭ ﺁﻥ ﭼﺮﺍﻍ ﺩﺭ شیشه ای ﺍﺳﺖ. 🔅ﺁﻥ ﺷﻴﺸﻪ، ﮔﻮﻳﻰ ﺍﺧﺘﺮﻯ ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﺧﺖ ﺧﺠﺴتهٔ ﺯﻳﺘﻮﻧﻰ ﻛﻪ ﻧﻪ ﺷﺮﻗﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻏﺮﺑﻰ، ﺍﻓﺮﻭﺧﺘﻪ می شود. 🔅ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺭﻭﻏﻨﺶ -ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﺪﺍﻥ ﺁﺗﺸﻰ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ- ﺭﻭﺷﻨﻰ ﺑﺨﺸﺪ. 🔅ﻧﻮﺭٌ ﻋَﻠﻰ ﻧُﻮﺭ است. ﺧﺪﺍ ﻫﺮ ﻛﻪ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﻳﺶ ﻫﺪﺍﻳﺖ می کند ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺜﻠﻬﺎ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ می زند ﻭ ﺧﺪﺍوند ﺑﻪ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺍﻧﺎﺳﺖ. 🔷 ﻣﻮﻟﯽ امیرالمؤمنین ﻋﻠﯽ ‏(ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟسلاﻡ‏) ﺩﺭ ﺗﺄﻭﯾﻞ ﺍﯾﻦ ﺁﯾﮥ ﺷﺮﯾﻔﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: 🌟ﺍﻟﻤﺸﻜﺎﺓ: ﻣﺤﻤﺪ ‏(ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ) 🌟ﺃﻧﺎ ﺍﻟﻤﺼﺒﺎﺡ (علیه السلام) 🌟ﺍﻟﺰﺟﺎﺟﺔ: ﺍﻟﺤﺴﻦ ﻭ ﺍﻟﺤﺴﻴﻦ ‏(ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﻛﺄَﻧَّﻬﺎ ﻛَﻮْﻛَﺐٌ ﺩُﺭِّﻱٌّ: ﻭ ﻫﻮ ﻋﻠﻲ ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻴﻦ ‏(ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﻳﻮﻗَﺪُ ﻣِﻦْ ﺷَﺠَﺮَﺓٍ ﻣُﺒﺎﺭَﻛَﺔٍ: ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﻲ ‏(ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﺯﻳْﺘُﻮﻧَﺔٍ: ﺟﻌﻔﺮ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ‏(ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﻻ ﺷَﺮْﻗِﻴَّﺔٍ: ﻣﻮﺳﻰ ﺑﻦ ﺟﻌﻔﺮ (ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﻭ ﻻ ﻏَﺮْﺑِﻴَّﺔٍ: ﻋﻠﻲ ﺑﻦ ﻣﻮﺳﻰ ‏(ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﻳﻜﺎﺩُ ﺯَﻳْﺘُﻬﺎ ﻳُﻀِﻲﺀُ: ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﻠﻲ ‏(ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﻭ ﻟَﻮْ ﻟَﻢْ ﺗَﻤْﺴَﺴْﻪُ ﻧﺎﺭٌ: ﻋﻠﻲ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ (ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﻧﻮﺭٌ ﻋَﻠﻰ ﻧُﻮﺭٍ: ﺍﻟﺤﺴﻦ ﺍﺑﻦ ﻋﻠﻲ ‏(ﻋلیهما ﺍﻟﺴّلاﻡ) 🌟ﻳﻬْﺪِﻱ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻟِﻨُﻮﺭِﻩِ ﻣَﻦْ ﻳَﺸﺎﺀُ: ﺍﻟﻘﺎﺋﻢ ﺍﻟﻤﻬﺪﻱ ‏(ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴّلاﻡ) ‏(📚 ﺍﻟﺒﺮﻫﺎﻥ ﻓﻲ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻟﻘﺮﺁﻥ، ﺝ ۴، ﺹ: ۷۲) ✅ ﻭ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ "ﻣﺸﮑﺎﺓ" ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺯﻫﺮﺍ ‏(ﺳلاﻡ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ‏) ﺗﺄﻭﯾﻞ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ. (‏📚ﺍﻟﺒﺮﻫﺎﻥ ﻓﻲ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻟﻘﺮﺁﻥ، ﺝ ۴، ﺹ: ۶۷) 🔷 ﺍﯾﻦ ﺗﺄﻭﯾﻞ ﺩﺭ ﻓﺮﻣﺎﯾﺶ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﻟﯽ ‏(علیه السلام‏) ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺗﻌﺪّﺩ ﻧﻮﺭﯼ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّﻶﻡ) ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﻤﺎﺀ ﺩﺍﺭﺩ. 🔸 #ﺗﻌﺪﺩ_ﻧﻮﺭﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﭼﯿﺴﺖ؟ 🔹برای تقریب ذهن، ﻣﺜﺎﻟﯽ در عالم حدود و اشارات ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ: 🔆 ﻧﻮﺭ ﺳﻔﯿﺪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺑﻪ ﻣﻨﺸﻮﺭﯼ ﻣﯽﺗﺎﺑﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﺭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﻣﻨﺸﻮﺭ ﺑﻪ ﻫﻔﺖ ﻧﻮﺭ ﺭﻧﮕﯽ ﻧﻤﺎﯾﺎﻥ ﻣﯽﺷﻮﺩ.🌈 ﻧﻮﺭ ﺳﻔﯿﺪ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻭﺣﺪﺕ ﻣﯽ‌ﺩﻫﺪ ﻭ ﻧﻮﺭﻫﺎﯼ ﺭﻧﮕﯽ، ﺗﻌﺪّﺩِ ﻧﻮﺭﯼ ﺁﻥ ﻧﻮﺭ ﺳﻔﯿﺪِ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪند. 🔹ﺍﯾﻦ ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﮐَﺜَﺮﺍﺕ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻓﻬﻢ ﻣﺎﺳﺖ و اصلاً نورِ عالمِ حقیقت، ماورایِ نورِ مادّی است. 🔸ﺁﯾﺎ ﺑﻪ ﺗﺄﻭﯾﻠﯽ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻮﻟﯽ امیرالمؤمنین ‏(ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏) ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﯾﮥ ﻧﻮﺭ ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ، ﻓﺮﻣﺎﯾﺶ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟ 🔹ﺧﯿﺮ. اوّلاً که همین احادیث، بطن دارد و ثانیاً ﺍﺋﻤﮥ ﺍﻃﻬﺎﺭ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏)، ﻣﻄﻠﺐِ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺎﺩﯾﺚ ﻫﻢ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻗّﺖ ﺩﺍﺭﺩ. 🔷 ﺑﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺁﯾﮥ ﻧﻮﺭ ﺩﻗﯿﻖ ﺷﻮﯾﺪ. 🔹ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: 💎 ﺍﻟﻠﻪ ‏«ﻧﻮﺭ‏» ﺍﻟﺴّﻤﻮﺍﺕ ﻭ ﺍﻷﺭﺽ 🔷 ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ ‏(ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴّﻶﻡ‏) ﺑﻪ ﺍﺑﺎ ﺧﺎﻟﺪ ﮐﺎﺑﻠﯽ ﻣﯽﻓﺮﻣﺎﯾﻨﺪ: 🔆‏"النُّورُ وَ اللَّهِ الْأَئِمَّةُ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ (ص)"🔆 🔹‏ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻗﺴﻢ، ﻧﻮﺭ، ﺍﺋﻤه از آل محمّد (ص) ﻫﺴﺘﻨﺪ. ‏(📚 الكافي، ط - الإسلامية، ج‏1، ص: 194) ❗️ﭼﻪ ﺷﺪ؟! 🌟 ﻋﺎﻟﻢ، ﺇﻟﯽ ﺍﻷﺑﺪ ﺑﻪ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻧﻮﺭ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﻦ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏) ﺧﯿﺮﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺘﺤﯿّﺮ ﮐﻪ "ﻣﺤﻤّﺪ" ‏(ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﻭ ﺁﻟﻪ) ﮐﯿﺴﺖ؟ "ﻋﻠﯽ" ‏(ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏) ﮐﯿﺴﺖ؟ "ﻓﺎﻃﻤﻪ" ‏(ﺳﻶﻡ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﯿﻬﺎ‏) ﮐﯿﺴﺖ؟ ﻭ ﻗﺮﺑﺎﻥ نام مبارک همۀ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺇﻟﯽ ﺁﺧﺮهم... 🔔 ﺷﯿﻌﻪ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ حضرات ﺁﻝ ﺍﻟﻠﻪ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏) ﻣﯽﺷﻨﻮﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﻘﯿﻦ ﺑﮕﻮﯾﺪ: 🍃 "ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﯿﺴﺖ، ﺣﻀﺮﺍﺕ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏) ﻓﺮﺍﺗﺮﻧﺪ." ﺗﺎ ﺍِﻥ ﺷﺎﺀ ﺍﻟﻠﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﯽ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ. 🔷 ﻣﻄﻠﺐ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺍﺕ ﺁﻝ ﺍﻟﻠﻪ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّﻶﻡ‏)، ﻧﻮﺭ ﻭﺍﺣﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ( بر طبق حدیث: ﮐـُـﻠﻬﻢ ﻧﻮﺭٌ ﻭﺍﺣﺪ). ☀️ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺣﻀﺮﺍﺕ ‏(ﻋﻠﯿﻬﻢ ﺍﻟﺴّلاﻡ‏) ﺩﻗﯿﻖ ﺷﺪﯼ ﻭ ﺣﯿﺮﺍﻥ ﻓﻀﺎئل او، ﺑﺒﯿﻦ ﺩﺭ "ﻧﻮﺭٌ ﻭﺍﺣﺪ" ﭼﻪ ﻏﻮﻏﺎﯾﯽ است. 🔹

. #حرکت_خلئی_و_حرکت_ملئی •┈┈••✾ا•🍂🍃•ا✾••┈┈• ❗️ صرفاً جهت اطلاع - برای اهل دقّت بیشتر : 🍃 فهم حرکت ملئی یا نَفْسِ حرکت بسیار حائز اهمیت است و غالب افراد در معارف عالیه در فهم این مهمّ مشکل دارند. فعلا چون در مقالات اولیه هستیم، کار را سنگین نمی‌کنم و فقط یک اشاره می‌شود : 💠 حرکت خَلَئی : حرکتی است که مُحرِّک (حرکت کننده) نقطهٔ مبدأ را رها و خالی میکند و به سمت نقطهٔ مقصد میرود. تمام حرکتهایی که در عالم ظلمت یعنی دنیا انجام میگیرد، این نوع حرکت است. کمال یافتن افراد در عالم ظلمت، شامل همین حرکت می‌شود. یعنی نقطهٔ مبدأ همان نقطهٔ نقص است. و نقطهٔ مقصد همان نقطهٔ کمال است. و شخصی که در عالم دنیا در حال کمال است، حرکت خلئی دارد. 💠 حرکت ملئی یا استداره‌ای یا نَفْسِ حرکت: حرکتی است که مُحرِّک برای رسیدن به نقطهٔ مقصد، نقطهٔ مبدأ را رها و خالی نمی‌کند. بلکه مبدأ و مقصد هر دو در خود محرِّک هستند. کمال یافتن در عالم نور، در همین حرکت است. 🍀به عنوان نمونه و اشارات به آیات قرآن: 💠 لئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُـــمْ 👈 اگر شکر کنید، زیادتتان می‌کنم. (سورۀ حضرت ابراهیم علیه السلام، آیهٔ ۷) در ترجمه دقت فرمودید؟! 🍃 نمی‌فرماید چیزی از بیرون خودتان به شما می‌دهم. بلکه خودتتان را زیاد می‌کنم ("لَأَزِيدَنَّكُـــمْ"). حضرت مولی امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) می‌فرمایند: ☀️ «أتزعم انک جرم صغیر و فیک انطوی العالم الاکبر» یعنی آیا [ای انسان] گمان کرده‌ای که تو یک جسم و ماده کوچکی هستی در حالی که عالم اکبر در تو پیچیده شده است. [طبق احادیث] فطرت انسان که خودیّت انسان است، همان ولایت است و نقطهٔ تپندهٔ عالم وجود است و همه چیز در آن است. شکرگزاری، باعث پرده‌برداری از خودیت انسان میشود. اگر دقت شده باشد، معلوم است که با بیانی که گذشت ، در این ازدیاد خودیت، مبدأ و مقصد در خودیّت انسان (نفس) پیچیده شده و حرکتی که در این کمال رخ میدهد، حرکت مَلَئی است. این حرکت را در اصطلاح دیگر با نام حرکت استداره‌ای نیز می‌خوانند چرا که دایره اسم فاعل از «دور» است. و اسم فاعل، حال را میرساند. و حالِ شیء، خودیت شیء است. یعنی حال این حرکت، حال دوران خود بر خود است. ☘️ یک کلمه برای تکمیل سخن و به عنوان فتح باب اضافه می‌کنم تا ان شاء الله بعدها به آن نظر عمیق‌تری شود: اگر کمی بیشتر دقیق شوید خواهید یافت که حرکت ملئی، نَفْسِ حرکت است. چرا که در حقیقت، مبدأ و مقصد آن، عین محرِّک است و حرکت، حرکتِ از جایی به جایی دیگر نیست. و اگر هم مبدأ و مقصد را مطرح می‌کنیم، اعتباری نَفْس الامری است. همینقدر برای مطالعه و تذکّر، و رغبت یافتن، کفایت میکند. 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

🔹 . برای "لُبّ" این اشاره از آیات مناسب است: 👈 «اولوا الالباب» یعنی صاحبان لُبّ. این افراد که در 16 آیه از قرآن نامشان آمده است، کسانی‌اند که به پوستهٔ عالم مشغول نشدند و در هر ظاهری، به دنبال لُبّ و باطن و نور حقّ تعالی هستند. ✅ جهت تذکّر : حدیث اولواالباب حدیثی برای سالکین حقیقت که خوانندگان می‌توانند آنرا از کتاب بحار الانوار علامۀ مجلسی (ره) جلد ‏36، ص: 403، مطالعه و تأمّل بفرمایند. 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. #اکتساب_لبی 🔶سوالی مهمّ ذیل بیان پانزدهم که به عنوان درس بایستی متذکّر شد : 🔸 معنای "اکتساب لُبّی" چیست؟ 🔷 پاسخ : از بین بیانهای مختلفی که برای پاسخ به این سوال وجود دارد، سعی می‌کنم روش ساده‌تری را انتخاب کنم. تا ان شا الله در آینده با باز شدن مبحث «اطلاق» و معرفی عالم نور به شکل اساسی این مباحث ارائه گردد : 💧 لبّ یعنی خالص و برگزیده از هر چیزی. 🔆 نور خداوند، خالصۀ موجود است یعنی خودِ «وجود» است که در ادعیه ماه مبارک رمضان می‌خوانیم: ☀️"اللَّهُ‏ نُورُ كُلِ‏ شَيْ‏ء"☀️ (📚إقبال الأعمال، ط - القديمة، ج‏1، ص: 38) پس عالَم نور که حقیقت عالم مَجاز و ظاهر است، عالَمِ لُبّ است. هر چیزی که به عالَم نور مربوط است، منسوب به نور و لُبّ است. «اکتساب» نیز اگر مربوط به عالم نور باشد، اکتساب لُبّی است. حالا چند کلمه در مورد این اکتساب بخوانیم. 🔹 قرآن میفرماید: 💠 كلَّ شَيْ‏ءٍ أَحْصَيْناهُ في‏ إِمامٍ مُبين‏ همه چیز در امام مبین جمع شده است (سورۀ یس آیۀ ۱۲) 🔹حضرت مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام می‌فرمایند: 🌸 "أنا- و الله- الإمام المبين‏" به خدا قسم من امام مبین هستم. (📚البرهان في تفسير القرآن، ج‏4، ص: 566) اطلاقِ «کل شیء»، این مطلب را میرساند که هیچ چیزی بیرون از حضرات آل الله علیهم السللم نیست که بخواهند آنرا کسب کنند. 🍀 مثلا : خداوند ، "سبحان" است. و در سبحان بودن، کسری و نقصی ندارد. بلکه تمام اسماء الهی صمدیّت را به عنوان متمِّم دارا هستند. یعنی حضرت حقّ تعالی در سبحان بودن، صمد است و ذره‌ای جوف و نقص ندارد. با این حال، حضرت حقّ تعالی که خودش، خودش را ذاکر است، دائماً در ذکرِ "سبّوحٌ قدّوس" می‌باشد که در روایات معراج نیز بدان اشاره شده است ("يقول سبّوح قدّوس " / 📚 الكافي، ط - الإسلامية، ج‏1، ص: 443) . تسبیح و تقدیس حقّ تعالی در سیر استکمال نیست. که اصلاً استکمالِ حدّی برای حضرتِ صمد عزّ و جلّ بی‌معناست. امّا حقّ تعالی مشغول به خود است و ذکر او، "نورٌ علی نور" است (اشاره به آیۀ 35 سورۀ نور). حضرات آل الله علیهم السلام، "مِن دون الله" نیستند. و ایشان "نور الله" هستند ("هُمْ وَ اللَّهِ نُورُ اللَّهِ " / 📚الكافي، ط - الإسلامية، ج‏1، ص: 194). 🍃 در زیارتِ جامعۀ کبیره در وصف حضرتشان می‌خوانیم : 👈 🔅"طأطأ کل شریف لشرفکم ... و ذلّ کلّ شیء لکم"🔅 «هر شریفی» برای شرافت شما آل الله ع سر فرو آورده ... و «همه چیز» ذلیل شماست. عبارت روشن است. هیچ شرافتی نیست الا اینکه ذلیل آل الله (ع) است. بنابراین با این دید، علم حضرات آل الله (ع) را دقّت بفرمائید: حضرت مولی امیرالمؤمنین علیه السلام بدون هیچ قیدی می‌فرمایند "انا علم الله" (📚التوحيد - للصدوق، ص: 164). پس حضرات آل الله علیهم السلام بدون قید و شرط علمِ خدا هستند. پس به ظاهر چیزی از علم نیست که بیرون از حضرات آل الله علیهم السلام باشد. با این حال می‌فرمایند هر پنجشنبه به علم ما افزوده میشود. همین مطلب به حسب ظاهر، اکتساب علم است. اما بیان شد؛ خودِ آل الله (علیهم السلام) مطلقِ «علم الله» هستند. پس اکتساب ایشان، اکتسابِ عالم ظلمت نیست و معیارات عالم ظلمت برای آن برقرار نیست که نقصی در علم داشته باشند و بعد در اکتساب علم بیایند. در مثال عالم اشاره عرض کنم: وقتی آب کتری به جوش می‌آید، خودش در خودش در جوشش است و در خود می‌تابد. حضرات آل الله (ع) که حقیقت حق تعالی هستند، تجلی ذات بر ذات حقّ تعالی هستند و همان است که در آیهٔ نور (۳۵ سورهٔ نور) با کلمهٔ «نورٌ علی نور» از آن یاد می‌شود. پس اکتساب در عالم ظلمت و نور چنین شد : 🔳 در اکتساب عالم ظلمت و حدود: کسب کننده در مورد مطلوبش ناقص است و چون ناقص است، آن مطلوب را طلب میکند. یعنی طالب است تا کمال پیدا کند. پس اگر هم کمال یافت، کمال او، کمال نسبی است. چون نَفْس این کمال، آلوده به نقص است. 🔅 حالا اکتساب عالم نور: کسب کننده در عالم نور نیز مطلوب دارد. مثلا همین موضوع علم که مطلوب آل الله علیهم السلام است نیز، مطلوب است. منتها مطلوبِ کسب کننده در عالم نور، در خودِ کسب کننده است. در اکتساب عالم ظلمت، کسب کننده، مستکفی به غیر خودش است. یعنی کفایت و کمال را از غیر خودش طلب میکند. و مطلوب بیرون کسب کننده است ( #مستکفی_بالغیر ). امّا در اکتساب عالم نور، کسب کننده، مستکفی به خودش است. یعنی مطلوب، نفْسِ خودش می‌باشد (#مستکفی_بالذات). ✅ «مُستکفی»؛ اسم فاعل است یعنی کسی که طلبِ کفایت و کمال می‌کند. مستکفی بالذات -در اکتسابش- پرده از خودش برداشته می‌شود. 🔹

. 🔶 در پی بیان پانزدهم، ذکر نکتۀ زیر لازم به نظر می‌رسد: 💎 و َمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ «مَقَامًا مَحْمُودًا» 🔹و پاسى از شب را زنده بدار، تا براى تو [به منزله] نافله‌اى باشد. اميد كه پروردگارت تو را به مقام محمود برساند. (سورۀ إسراء، آیۀ ۷۹) 🔷 "#مقام_محمود" که مخصوص حضرات معصومین (علیهم السلام) است، طبق روایات، همان مقام شفاعت است («هي الشفاعة» / 📚بحار الأنوار: 8 / 48، حديث 49) 🔹خوب دقت بفرمائید که مقام محمود، مانند مقامات دیگر حضرات آل الله (علیهم السلام) اکتسابی نیست. و لحاظ اکتسابات عالم حدود، برای حضرات معصومین (ع) که «اصل کلّ خیر» هستند، صحیح نیست. در آینده در مورد مطلق بودن حضرات آل الله (ع) خواهید خواند و اکتساب لُبّی و نوری ایشان و مستکفی بالذات بودنشان بیان میشود. اما تا آن زمان در منظری دیگر و مناسب گامهایی که خوانندگان عزیز طیّ نمودند چند کلمه بیان می‌شود : 🔷 "عَسی" یعنی: امید است. 🔹و "عسی"های خداوند، یعنی این طور، "هست"، نه اینکه این طور خواهد شد. چون وعدۀ او نقد است و این فراتر از وعده است. 🔷 پس دقت کنیم تا این قسمت زیارت عاشورا را درست معنا کنیم که فرمودند: 💠 و أَسْأَلُهُ أَنْ يُبَلِّغَنِي الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللَّه 🔹و از خدا درخواست مى‌كنم كه مرا به مقام محمودى كه برای شماست، برساند. 🔹من به مقام محمود برسم، نه شما! یعنی شفاعت شما شامل حالم شود. ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. 🔷 #حقیقة_الولایة 🔹#ﺑﯿﺎﻥ_پانزدهم_حقیقة_الولایة : شفاعت حضرات آل الله (علیهم السلام) 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 https://www.facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh 🔶 «شفاعت» بحثی است که همیشه مورد سؤال افراد مختلف است که آیا خداوند شفیع است یا حضرات آل الله (علیهم السلام)؟ 🔷 پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) می‌فرمایند: 💠 أنَا صَاحِبُ الشَّفَاعَة 🔹من صاحب مقام شفاعت هستم. (📚بحارالأنوار، ج ۱۶، ص: ۳۶۴) 🔷 و یا حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) می‌فرمایند: 💠 أنَا الشَّفِيعُ الْمُشَفَّع 🔹من شفاعت کنندۀ هر شفیع شده‌ای هستم. (📚الفضائل، لابن شاذان القمي، ص: ۸۱) 🔷 مگر قرآن نفرمود: 💠 ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ «لا شَفيعٍ» 🔹براى شما غير از او (خدا) ولیّ و شفيعى نيست. (سورۀ سجده، آیۀ ۴) 🔷 یا مگر نفرمود: 💎أمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ «شُفَعاءَ» قُلْ أَ وَ لَوْ كانُوا لا يَمْلِكُونَ شَيْئاً وَ لا يَعْقِلُونَ 💎 قلْ «لِلَّهِ الشَّفاعَةُ جَميعاً» 🔹آيا غير از خدا شفيعانى براى خود گرفته‌اند؟ بگو: آيا هر چند مالک چيزى نباشند و تعقل نكنند؟ 🔹بگو: شفاعت، يك سره از آن خداست. (سورۀ زمر، آیات ۴۳ و ۴۴) 🔶 پس چرا حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) خود را صاحب شفاعت معرفی می‌فرمایند؟ 🔷 در آیة الکرسی می‌خوانیم: 💎منْ ذَا الَّذي «يَشْفَعُ» عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذنِهِ 🔹كيست كه در پيشگاه او جز به اذن او شفاعت كند؟ (سورۀ بقره آیۀ 255) 🔷 پس به "اذن خدا"، شفیع شدن امکان دارد. 🔹اگر اذن الله که حضور خداست را نشناخته باشیم، از این منظر عرض می‌کنم که مطلب برای حضرات معصومین (علیهم السلام) فراتر از اذن گرفتن است. حضرات آل الله (ع)، صاحب ولایت خدا هستند و اذن و اجازه نمی‌خواهند. 🔷 یک وقت عبارت "باذن ربّــی" که حضرات (علیهم السلام) در روایاتشان می‌فرمایند، تو را در یک کلاس پائین تر نگه ندارد! که طبق فرمایش خودشان: 💠 كـَـلـِّم النـّاس على قــدر عقولهم 🔹به قدر عقلهای مردم سخن بگو. 🔹پس در این مرتبه از بیان معارف عرض می‌کنم که به حسب عقل مخاطب فرموده‌اند، و گر نه صاحب ولایت مطلقۀ کلیۀ الهیه، مقــدّم و مُشرِف و اجلّ از این است که بر امری از امور اذن بگیرد. 🔷 پس: 💎 يوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ «الشَّفاعَةُ» إِلاَّ مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلاً 🔹آن روز شفاعت بى‌فايده است، مگر [شفاعت] آن كس كه خداى رحمان به او اذن دهد و از گفتهٔ او راضى باشد. (سورۀ طه، آیۀ ۱۰۹) 🔵 شفاعت خدا و شفاعت حضرات آل الله (علیهم السلام)، دو شفاعت نیست. که اصلا شفاعت، مقام یگانه شدن است و اگر شفیع در دوئیت باشد ، با خود شفاعت نمی‌سازد. 🔹به همان ولایت مطلقۀ کلیۀ الهیه که حضرات آل الله (علیهم السلام) دارند، شفاعتشان همان شفاعت خداست. 🔹و شفاعت خداوند، ظهور ولایت خداوند است در اسم "شفیع" که شفیع، حضراتِ اسماء الحسنی یعنی حضرات محمد و آل محمد (صلوات الله علیهم اجمعین) هستند 🔵 فراموش نشود که در #ﺑﯿﺎﻥ_چهاردهم_حقیقة_الولایة مطلب مهمی روزی شد که حضرات آل الله علیهم السلام «مِن دون الله» نیستند و این مطلب، رشتهٔ اصلی در معرفت به حق تعالی و ولیّ اوست. ﻭ اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ. #ﭘﺎﯾﺎﻥ_ﺑﯿﺎﻥ_پانزدهم_حقیقة_الولایة 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

‌. 🍃 همانطور که عرض شد، شرح مبسوط بیان اخیر ان شا الله در سلسله مقالات این کانال قرار خواهد گرفت. ان شاء الله معتقَدِ "مِن دون الله" نبودنِ آل الله (ع) آنطور در جانتان مستقر شود که در هر مرتبهٔ معرفتی آنرا از دست ندهید و با این اصل، وارد بر احادیث و دقایق آن شوید. میدانید که قرآن و عترت، عِدل حقیقی یکدیگرند. 🌤برای قرآن آمده است که بَواطِن دارد. حضرت خاتم الانبیاء رسول اکرم (ص) می‌فرمایند: ☀️"إِنَّ لِلْقُرْآنِ ظَهْراً وَ بَطْناً وَ لِبَطْنِهِ‏ بَطْنٌ‏ إِلَى سَبْعَةِ أَبْطُن‏"☀️ همانا برای قرآن ظاهر و باطنی است و برای باطنی، بطنی است تا هفت بطن. (📚عوالي اللئالي، ج‏4، ص: 107) همانطور که آیات قرآن بواطِن دارد، فرمایش حضرات آل الله علیهم السلام نیز چنین است. حضرت امام جعفر صادق علیه السلام می‌فرمایند: 🌸"كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى أَرْبَعَةِ أَشْيَاءَ : 👈 علَى الْعِبَارَةِ وَ الْإِشَارَةِ وَ اللَّطَائِفِ وَ الْحَقَائِقِ 1️⃣ فالْعِبَارَةُ لِلْعَوَامِّ 2️⃣ و الْإِشَارَةُ لِلْخَوَاصِّ 3️⃣ و اللَّطَائِفُ لِلْأَوْلِيَاءِ 4️⃣ و الْحَقَائِقُ لِلْأَنْبِيَاءِ"🌸 كتاب خدا (قرآن) به چهار صورت است: عبارت و اشاره و لطائف و حقايق. عبارت مخصوص عوام است. و اشاره مخصوص خواص است. و لطائف مخصوص اولياء است . و حقايق مخصوص انبياء (علیهم السلام). (📚بحار الأنوار، ج75، ص: 278) در قیاس و تحلیل عرض می‌کنم که؛ 🔸اوّلاً بعضی از احادیث نسبت به احادیث دیگر به عنوان فرع نسبت به اصل محسوب می‌شوند چرا که رعایتِ حالِ مخاطبی را نمودند که ظرفیتِ معارف خاصّ را نداشته است. 🔸ثانیاً هر حدیثی، ظاهر و باطنها دارد. اصول اعتقادات به لطف خدا اگر درست شد و حضرات آل الله (علیهم السلام) را به یگانگی و وحدت با حق تعالی شناختیم، چنانچه احادیثی مانند احادیثِ تنزیه ربوبیّت حضرات (ع) مطرح گردید،آشفته و پریشان نمی‌شویم و ردّ فضلی از فضائل نمی‌کنیم. بلکه به دنبالِ رمز آن و لطائفِ آن خواهیم بود. پس چنین احادیثی بایستی درایت و فهم شود و تحلیل گردد و رمزش گشوده شود. و اگر هم نشد، حساب عقل راوی را کرد و نیز مقام تقیه را لحاظ نمود. پس اگر در دل عارف، اصول عقاید مسجّل و تثبیت شده و ایمانش مستقر باشد، به تزلزل دچار نمی‌شود و آلوده به انکار فضائلِ حضرات آل الله (ع) که همانا کفر بالله است، نمی‌شود. مؤمنی که عقایدش استوار و ایمانش مستقر باشد [طبق روایات] همانند جبَل (کوه) است و بادها او را نمی‌لرزاند ("كالجبل الراسخ لا تحرّكه العواصف‏"). 👈 "مِن دون الله" نبودنِ آل الله (علیهم السلام)، محور معرفتِ عارف باید باشد. ان شا الله توسّلی باید، تا این حقیقت به جان مستقر گردد. 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. 🔷 #حقیقة_الولایة 🔹#ﺑﯿﺎﻥ_چهاردهم_حقیقة_الولایة : حضرات آل الله (ع)، «مِن دون»ِ خداوند نیستند 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 https://www.facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh 🔷 لازم به نظر می‌رسد که این بحث در بیان چهاردهم آورده شود، هر چند شاید جایگاهش بعد از چند بیان دیگر بوده است. 🔹آیات ذیل را با هم بخوانیم: بسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْم 💎 ما لکُمْ «مِنْ دُونِ اللَّهِ» مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصيرٍ 🔹شما را جز خداوند، سرپرست و ياورى نيست. (سورۀ بقره، آیۀ ۱۰۷) 💎 ليْسَ لَهُمْ «مِنْ دُونِـــهِ» وَلِيٌّ وَ لا شَفيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ 🔹كه آنان را جز خداوند، ياور و شفيعى نيست، باشد كه پرهيزكار شوند. (سورۀ انعام، آیۀ ۵۱) 💎ليْسَ لَها «مِنْ دُونِ اللَّهِ» وَلِيٌّ وَ لا شَفيعٌ 🔹جز خداوند، او را ياور و شفاعتگرى نباشد. (سورۀ انعام، آیۀ ۷۰) 🔷 "مِنْ دُونِ اللَّه"، مصداق ندارد، بلکه ما صَدَق دارد. یعنی نگاه به غیر خدا نمی‌کنیم که بگوئیم فلانی نمی‌تواند یاری‌ات کند یا فلانی مولایت نیست. خیر! 🔹چه غیر خدا باشد، چه نباشد، "ولیّ" و "نصیر" نخواهی داشت. از شدّت وحدت و صمدیّت خداوند، غیر او ولیّ و نصیر و شفیعی وجود ندارد. 🔶 مطلب اینجاست که مگر خداوند در آیات فوق نفرمود که "مِن دون"ِ او یعنی ما سوایِ او، ولیــّی نیست؟! 🔸پس چرا هم قرآن و هم روایات، حضرات آل الله (علیهم السلآم) را ولیّ و مولی معرفی می‌نماید؟ 🔷 اهل بدعت(تسنّن) همین آیات را می‌آورند و از نفهمی و خباثتشان می‌گویند که این آیات خلاف اعتقاد شیعه است و شیعه شریک برای خدا قائل است و اهل بیت پیامبر (ص) را مولی و ولیّ می داند!! 🔔 پس ای شیعه در این معارف قوی شو که لااقل اعتقادت را نگیرند. 💠 می‌گوئیم حضرات آل الله (علیهم السلام)، "مِن دون الله" نیستند. دقّت بفرمائید که در اینجا نمی‌گوئیم "الله" هستند، بلکه می‌گوئیم "مِن دون الله" نیستند. "ولیّ" بودنِ حضرات آل الله (علیهم السلام)به نفسِ ولیّ بودنِ خداست. 🔹حضرات آل الله (علیهم السلآم)، "مِنْ دُونِ اللَّهِ" نیستند، چرا که به نصّ آیۀ طهارت از غیر خدا پاکند. هر چند که این «غیر خدا»، فرضِ ذات و خودیّتی برای ایشان باشد که در کنار ذات و خودیّت خدا تصوّر شود. حتّی تصوّر واحدِ دوئیتِ بین الله تعالی و حضرات آل الله علیهم السلام، شرک و رجس است و منافات با آیۀ طهارت دارد. چون حضرات آل الله (ع) "مِن دون الله" نیستند، جنب الله و ید الله و وجه الله و آل الله و... می‌باشند. 🔷 بنابراین همین آیات که خداوند می‌فرماید: 💎ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصيرٍ 🔹اثبات ولایت حضرات آل الله (ع) است که به خاطر اینکه ولایت آل الله (ع) همان ولایت خداست، ولیّ بودنشان همان ولیّ بودن خداست و نصیر بودنشان همان نصیر بودن خداست. 🔔 یادآوری: 💎 إنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ 🔹ولىّ و سرپرست شما تنها خدا و رسول اوست و كسانى كه ايمان آورده‌اند همانها كه نماز را برپا مى‌دارند و در حال ركوع زكات مى‌دهند. (سورۀ مائده، آیۀ ۵۵) 🔷 و حضرت مولی امیرالمؤمنین علی (علیه السلآم) می‌فرمایند: 💠 #ولايتي_ولاية_الله 💠 🔹ولایت من، ولایت خداست. (📚امالی صدوق، ص: ۶۰۶) 🔷 ولایت حضرات آل الله (ع)، دقیقاً و عیناً و شخصاً، همان ولایت خداوند است. و از این رو در آیۀ مذکور، «ولیـّـکم» به صورت مفرد آمد و نفرمود «اولیائکم» (رجوع شود به #ﺑﯿﺎﻥ_نهم_حقیقة_الولایة 👈 https://t.me/ehsannil1/94 ) 🔹تمام اسماء الهی در سیطرۀ ولایت خداوند هستند و اسمی متصوّر نخواهد شد الا اینکه جلوه‌ای از آن ولایت مطلقۀ الهیه باشد. ﻭ اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ. #ﭘﺎﯾﺎﻥ_ﺑﯿﺎﻥ_چهاردهم_حقیقة_الولایة 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. 🔸🔸🔶🔶🔲🔷🔷🔹🔹 🔲❗️ پیش از مطالعۀ بیان چهاردهم، متذکّر می‌شوم که بیان چهاردهم بسیار حائز اهمیت است. در مقالات مربوط «حقیقة الولایة» - که تا بدینجا مطالعه فرمودید-، نیّت این بود که خوانندگان بدانند که حضرات ائمۀ اطهار علیهم السلام در عِداد دیگران قرار نمی‌گیرند و مختصری در مورد ولایت و وصف حضرات (علیهم السلام) صحبت شد که بزرگواران، مشتاق معرفت بیشتر شوند. 🍃 مطلبی که پیش رو دارید اشارۀ مختصری است به این معرفت که حضرات آل الله علیهم السلام، «مِن دون الله» نیستند. در بیان چهاردهم، این مهمّ، به ایجاز و در خورِ حوصلۀ فضایِ عمومی نگاشته شده است. 🔆 إن شاء الله با صبر و ادب معارف الهی را دنبال کنیم و شعلۀ تشنگی و رغبت به حقّ، در وجودمان روزْافزون باشد. 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ . .

🔹 قرآن میفرماید: 💠 و أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّريقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً و اگر [جن و انس‏] در راه درست پايدارى كنند، قطعا آبى گوارا بديشان مى‏نوشانيم. (سورۀ جن آیۀ 16) که برای این آیۀ شریفه حضرت امام محمّد باقر علیه السلام می‌فرمایند که طریقت، ولایتِ مولی امیرالمؤمنین (ع) است و آب گوارا، ایمانی است که به قلوبِ استقامت کنندگان در راه ولایت نوشانده می‌شود (📚 تفسير نور الثقلين، ج‏5، ص: 438). ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. 🔶سوالی مهمّ، ذیل بیان سیزدهم : در فرمایش نورانی دعای عرفه 🔻"إلَهِي تَرَدُّدِي فِي الْآثَارِ يُوجِبُ بُعْدَ الْمَزَار"🔺 آیا آثار خداوند استدلال بر وجود ذات الهی نمیشود؟ فرق آن با فرمایش دعای صباح 🔻"يا من دلّ عَلىٰ ذاته بذاته"🔺 چیست؟ یا اینکه قرآن می‌فرماید : 💠"وَ مِنْ آياتِــهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ إِنَّ في‏ ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمين‏" و از نشانه‏هاى [قدرت‏] او آفرينش آسمان‏ها و زمين و اختلاف زبان‏ها و رنگ‏هاى شماست. قطعا در اين [امور] براى دانشوران نشانه‏هاست. (سورۀ روم آیۀ ٢٢) 🔸ضمیرِ «ــه» در عبارت «مِنْ آياتِــهِ» که به ذات خداوند اشاره دارد و تمام نشانه هايی كه خداوند در آيات قبل و بعد فرموده استدلال بر وجود او نيست؟ 🔸چون خداوند بسيط است، نمی‌توان گفت ذات خداوند و آثار او يكی هستند؟ 🔷 پاسخ : 🔹 دالّ یعنی دلالت کننده (اسم فاعل است) 🔹 مدلول یعنی دلالت شده (اسم مفعول است) 🌸 مدلول در اینجا خداوند است که در مراتبِ «ذات، صفت، فعل و اثر» مدلول واقع میشود. پس مدلول واقع شدن خداوند در مراتب است. مثلا در مقایسه دو صفتِ خالقیّت و علیمیّت؛ خالقیت، صفتِ فعل است. و علیم بودن، صفت ذات. هر دوی این صفات، یک مدلول را نشان میدهد منتها در دو مرتبه. علیم در صفت ذات، و خالق در صفت فعل. پس در تحلیل اینطور است که دالّ بودنِ «علیم»، اشرف از دالّ بودنِ «خالق» است. چرا که صفت ذات، اشرف از صفت فعل است. صفاتِ فعل برگشت بر صفاتِ ذات دارند. «آثار خداوند» یا به عبارتی «آیات الله» یا به عبارتی «آیاته» دالّ بر خداوند است و در احادیث هم آمده است " دَلِيلُهُ آيَاتُه‏" (📚الإحتجاج - للطبرسي، ج‏1، ص: 201). اما دقت لازم است که «ــه» در «دلیله» هرچند که به خداوند برمیگردد اما اعمّ از این است که ذات باشد یا صفت ذات یا صفت فعل. و مطلب کلی است که به هر حال «آیاته» آیاتِ خداست. و به صِرف الربط بودنِ به خدا، «دلیله» است. ودلالتی بیرون از خدا ندارد. اما آنچه دلالت ذات بر ذات است، جز خودیّت ذات و نَفْس الله نیست. که آن حضرات آل الله علیهم السلام هستند که در زیارت مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام اینگونه به ایشان سلام می‌دهیم : 🌸السَّلَامُ عَلَى «نَفْــــسِ اللَّهِ» تَعَالَى🌸 (📚بحار الأنوار، ج ۹۷، ص: ۳۳۱) و این در حالی است که به استثناء تمام اشیاء، خداوند با نفسش در دوئیت نیست که حضرت علی بن موسی الرضا علیهما السلام می‌فرمایند: 👈 🔴 "هُوَ نَفْسُهُ وَ نَفْسُهُ هُو" 🔴 (📚الكافي، ط - الإسلامية، ج‏1، ص: 113) و همانطور که در بیان سیزدهم روزی شد؛ بطور اخصّ و تصریحاً ، حضرات آل الله علیهم السلام «الدلیل علی ذات الله» هستند. در حالیکه دلیل ذات الله، خودِ الله است. و این دلالت، دلالتِ ذات بر ذات است که بود و حقیقت ذات است و نه نمود و صرفاً هدایت سایرین به ذات حقّ. اگر این دلالت (دلالت ذات بر ذات) محقّق باشد، دلالت صفات و افعال و آیات و آثار بصورتِ مدّ الظلّ (کشیده شدن سایه از شاخص) مَمدود میشود. وگرنه دلالات دیگر «یوجب بُعد المزار» است و «کیف یستدل علیک ؟!» . 🍃 از این رو در دعای عرفه فرمودند «فی الآثار» یعنی مضافٌ الیه [که «الله» است] را جدا و منفک فرمودند (نفرمودند «فی آثارک») تا نشان دهند که آثار و مخلوقات، به انفکاک از حق تعالی و دلالت ذات بر ذات، دالّ بر حق نیستند و بلکه باعث دوری از حقّ تعالی می‌باشند و «یوجب بُعد المزار». 🍀 پس دست گذاشتند بر روی مخلوقات و آثار و آیاتی که منفک از ذات هستند. اینها دلیل ( در اینجا؛ به معنایِ راهنما) بر خدا نیستند بلکه فی حدّ نفسِ خویش، اصلاً هالک هستند («کل شیء هالک»/ سورۀ قصص آیۀ ۸۸) و سراسر، فقر می‌باشند. یعنی اینطور نیست که چیزی باشند و بعد فقیر باشند. بلکه کینونت و ذاتشان، فقر است. یعنی بدون مسامحه، هیچ‌اند که در این مورد در مقالات مربوط به توحید ان شا الله مفصل‌تر خواهیم خواند. پس این اشیاء در نفس خودشان هم نیستند چه برسد به آنکه بخواهند دلالت و راهنمای به خدا باشند. اما اگر به حالتِ صِرف الربط به حق تعالی دیده شوند یعنی مثلا بیان شود «آیاتک» یا «آیات الله» آنوقت است که دیگر مضافٌ الیه (یعنی خداوند)، همه چیزِ مُضاف (یعنی آیات) است. چنین که شد، آیات الله، دلیل بر الله است. که باز دقت بفرمائید که در تحلیل و مقایسه با "الدلیل علی ذات الله"، آیات الله، دلالت ذات بر ذات نیست. "الدلیل علی ذات الله"، خودیّتِ ذات است نه حساب دالّ و مدلول (دوئیت) باشد. بلکه در دلالت ذات بر ذات، دالّ و مدلول خودِ ذات است. ⛅️ سوال و پاسخ فوق صرفاً برای افزایش طلب و رغبت خواننده قرار داده شد. و ان شا الله در سلسله بیاناتی که به لطف خدا در این کانال قرار میگیرد، دروس مربوط به این دقایق ارائه میگردد و گوارایی معارف اخصّ، بیشتر به جان مینشیند. 🔹

. 🔷 #حقیقة_الولایة 🔹#ﺑﯿﺎﻥ_سیزدهم_حقیقة_الولایة : دلالت ذات بر ذات خداوند 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 https://www.facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh 🔶 چه چیزی دلیل است بر ذات خداوند؟ 🔸حدوث اشیاء؟ امکان اشیاء؟ حرکت اشیاء؟ افعال خدا؟ آثار خدا؟ 🔸چه چیزی؟ 🔷 امام حسین (علیه السلام) در دعای عرفه می‌فرمایند: 💠 إلَهِي تَرَدُّدِي فِي الْآثَارِ يُوجِبُ بُعْدَ الْمَزَار 💠 كيْفَ «يُسْتَدَلُّ» عَلَيْكَ بِمَا هُوَ فِي وُجُودِهِ مُفْتَقِرٌ إِلَيْك (📚إقبال الأعمال، ط - القديمة، ج‏1، ص: 348) 🔹اى خدا به يكايک آثار كه براى شناسائی‌ات توجه كنم، راه وصول و شهودت بر من دور گردد. 🔹چگونه به آثارى كه در وجود خود محتاج تو هستند، بر وجود تو «استدلال» شود؟ 🔶 پس چه چیزی «دلیل» بر ذات الهی است؟ 🔷 در دعای ابوحمزۀ ثمالی می‌خوانیم: 💠 بك عرفتک و «أنت» دللتنى عليك 🔹من تو را به تو شناختم و تو مرا بر وجود خود دلالت فرمودى. 🔷 و در فرازی از دعای صباح حضرت مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام، می‌خوانیم: 💠 يا من دلّ عَلىٰ ذاته بذاته 🔹ای کسی که ذاتش به ذاتش دلالت می‌کند. (📚بحار الأنوار، ط - بيروت، ج‏91، ص: 243) 🔵 پس فهمیدیم که ذات الهی است که بر ذات خود دلالت می‌کند. 🔸آیا می‌توان گفت : چون ذات الهی دست نیافتنی است، پس دلالت ذات بر ذات برای ممکنات قابل یافتن نیست؟ 🔹خیر اینطور نیست. 🔷 در زیارت امام حسین (علیه السلآم) به این صورت به امام سلام می‌دهیم: 💠 السلآم علی «الدليل» علی ذات الله 🔹سلام به «دلیل» بر ذات خدا. (📚البلدالأمين و الدرع الحصين، ص: ۱۴۳) 🔷 یا برای حضرتشان آمده است: 💠 «الـــدليـــل» على ذاتــــك 🔹دلیل بر ذات خدا. (📚مصباح المتهجد، ص ۵۱۳) 🔷 خیلی دقـت بفرمائید! 💠 یا من دلّ علی ذاته بذاته 💠 🔸چگونه می‌خواهی دلالت ذات خدا بر ذات خدا را بیابی؟ 👈 آل الله (ع) را دریاب. 🔆 آنها که " #الدلیل_علی_ذات_الله " هستند. الله اکبر بر وجود مقدسشان. 🔸چگونه اینطور می‌شود؟ 🔹با من بیا... 🔷 حضرت امام محمّد باقر (علیه السلآم) می‌فرمایند: 💠 اخْتَرَعَنَا اللَّهُ مِنْ نُورِ ذَاتِهِ لَا يُقَاسُ بِنَا بَشرٌ 🔹خدا ما را از نور ذاتِ خود اختراع کرد. ما را با بشری مقایسه نکنید. (📚 بحار الأنوار، ج ۲۶، ص ۱۲) ✅ معنای اختراع یعنی: شکافتن و جدا کردن. و نه شکافتن و جدا کردنِ چیزی از چیزی. حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) می‌فرمایند: 💠«يَفْصِلُ» نُورُنَا مِنْ نُورِ رَبِّنَا كَشُعَاعِ الشَّمْسِ مِنَ الشَّمْس. 🔹نور ما از نور پروردگارمان جدا شد، مانند شعاع خورشید از خورشید. (📚بحار الأنوار، ج ۵۴، ص: ۱۶۹) 🔷 پس اگر حضرات معصومین (علیهم السلام) دلالت بر ذات الهی می‌کنند، در حالیکه در دعای صباح آمده است: 💠 یا مَن دلّ علی ذاته بذاته برای این است که حضرات از نور ذات الهی هستند و حدیث: « #علی_ممسوس_فی_ذات_الله » بیان این حقیقت است. 🔷 و از منظر ولائی: 🔹دلالت ذات الهی بر ذات الهی، همان دلالت حضرات آل الله (علیهم السلآم) است بر ذات الهی. 🔹چرا که ولایت آل الله (ع) دقیقا ًو عیناً همان ولایت خداوند است؛ که حضرت امیرالمؤمنین مولی علی (علیه السلام) فرمودند: 💠 #ولایتی_ولایة_الله 🔹ولایت من، ولایت خداست. (📚الأمالي للصدوق، ص: ۶۰۶) ﻭ اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ. #ﭘﺎﯾﺎﻥ_ﺑﯿﺎﻥ_سیزدهم_حقیقة_الولایة 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. 🔷 #حقیقة_الولایة 🔹#ﺑﯿﺎﻥ_دوازدهم_حقیقة_الولایة : حضرات آل الله (علیهم السلام)؛ معیارند نه ذو المعیار (قسمت دوّم) 🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹 https://www.facebook.com/ehsan.nilforoushzadeh 🔷 به لطف خدا روشن شد که تمام اعمال خلایق با "میزان الاعمال" که مولی علی (علیه السلآم) هستند، سنجیده می‌شود؛ اما اعمال حضرات آل الله (ع) در سنجش قرار نمی‌گیرد که هر چه هست جز خیر نیست. 🔵 حضرات آل الله (علیهم السلآم) خودشان معیارند نه ذو المعیار. 🔷 حضرت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) امر فرمودند: 💠 تخَلَّقوا بِأَخْلَاقِ اللَّه 🔹به اخلاق الهی متخلِّق شوید. (📚بحارالأنوار، ج ۵۸، ص: ۱۲۹) 🔷 تمام مردم بایستی متخلِّق به اخلاق الهی شوند. اخلاق تمام خلایق با حضرات آل الله (علیهم السلآم) سنجیده می‌شود، اما اخلاق حضرات آل الله (علیهم السلآم) با کسی یا چیزی سنجیده نمی‌شود. 🔹آنها خودشان «اخلاق الله» هستند و بلکه فراتر! 🔷 برای همین قرآن برای حضرت رسول اکرم (ص) می‌فرماید: 💎 إنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظيمٍ (همانا تو بر خــُلــُق عظیم هستی) 🔹و نمی‌فرماید: انّ لک خُلُقٍ عظیم (همانا تو خــُلق عظیم داری)! 🔹هرچند خــُلق عظیم داشتن یکی از جلوات حضرت رسول اکرم (ص) است، منتها حقیقت حضرت رسول اکرم (ص) فراتر است و این آیه به این مطلب مهم اشاره می‌کند که تو ای پیامبر (ص)، بر خــُلق عظیم استیلا و اشراف داری. 🔷 حضرات بسان همان کـِـیلی هستند که دیگران با آن وزن می‌شوند. 🔹حضرات (ع) میزان هستند. معیار هستند. و از این رو از ایشان سؤال نمی‌شود بلکه موضوع سؤال، حضرات آل الله(ع) هستند. یعنی از دیگران دربارۀ حضرات آل الله(ع) سوال می‌شود که قرآن فرمود: 💎 لتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ «النَّعيمِ» 🔹آن روز از «اين نعمت» سوال مى‌شويد. (سورۀ تکاثر، آیۀ ۸) 🔹که در حدیث است که این نعمت ما هستیم: 💠 #نحن_النعيم 🔹یا فرمودند این نعمت: 💠 ولايتنا أهل البيت (📚تفسیر روایی برهان، ج ۵، ص: ۷۴۸) 🔷 از این رو در آیۀ ۲۳ انبیاء (علیهم السلام) فرمود: 💎 لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُون 🔹یعنی از آنچه که کرده، سؤال کرده نمی‌شود ولی از آنها (یعنی از دیگران راجع به آنها) سؤال می‌شود. 🔷 در جامعۀ کبیره می‌خوانیم: 💠 طأْطَأَ كُلُّ شَرِيفٍ لِشَرَفِكُمْ ... ذلَّ «كُلُّ شَيْءٍ» لَكُم 🔹هر شریفی برای شرافت شما سر فرود آورده است...«همه چيز» پيش شما ذلیل و کوچک است. 🔸چرا؟ 🔷 یکی از دلائلش این است که حضرات آل الله (علیهم السلآم) می‌فرمایند: 💠 نحْنُ أَصْلُ كُلِّ خَيْر 🔹ما اصل تمام خیرها هستیم. (📚الكافي، ج ۸، ص: ۲۴۲) 🔷 یا در زیارت جامعۀ کبیره می‌خوانیم: 💠 إنْ ذكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْوَاهُ وَ مُنْتَهَاهُ 🔷 پس ؛ 🔹دست روی هر چیزی بگذاری، در مقابل اهل بیت (علیهم السلآم) ذلیل است و هر خیری را تصوّر کنی، اصلش حضرات آل الله(ع) هستند. 🔷 اما غیر از اعمال افراد، خودِ افراد هم با معیار آل الله (علیهم السلآم) سنجیده می‌شوند. که در جامعۀ کبیره می‌خوانیم: 💠 سعِدَ وَ اللَّهِ مَنْ وَالاكُمْ وَ هَلَكَ مَنْ عَادَاكُم 🔹به خدا قسم کسی که ولایت شما را داشته باشد، سعادتمند شود و هرکس دشمنی شما را داشته باشد، هلاک شود. 🔷 یا فرمودند: 💠 حبُّنَــــا إِيمَانٌ وَ بُغْضُنَـــا كُفْر 🔹حبّ «ما» ایمان است و بغض «ما» کفر است. (📚بحار الأنوار، ج ۲۳، ص: ۳۶۸) ﻭ اﻟﺤﻤﺪ ﻟﻠﻪ ﺭﺏّ ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ. #ﭘﺎﯾﺎﻥ_ﺑﯿﺎﻥ_دوازدهم_حقیقة_الولایة 🖊 #احسان_الله_نیلفروش_زاده ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .

. 🔶 سؤال سوم: 🔸لطفا چند کلمه در مورد حدیث ذیل، مرحمت بفرمائید. 🔷 فرمایش حضرت نبی اکرم (صلی الله علیه و آله): 💠 #علی_ممسوس_فی_ذات_الله 💠 🔹علی (ع) مَس شده در ذات الهی است. 🔷 پاسخ : 🔹این حدیث شریف از آن مباحثی که بایستی بعد از شرح آیۀ تطهیر، بیان شود اما چند کلمه بخوانیم: 🔵 "یا علی"ای بگوئید و از معنای ظاهر و عالم حدود فاصله بگیرید تا این احادیث را به لطف حضرات آل الله (علیهم السلآم) بهتر متوجه شویم 🔵 🔷 #ممسوس اسم مفعول از مصدر "مَسَسَ" به معنی لمس کردن است. 🔹در عالم حدود وقتی می‌گوئیم شیئی ممسوس در شیئی است، دو شیء لحاظ می‌شود. ولی در عالم نور که عالم بی‌حدّی است، دو شیء ملحوظ نیست که بگوئیم این در آن مَس شد و یا خیلی که با معرفت باشیم بگوییم این مَس شدن یعنی فانی شدن در الله! (به لطف خدا یک آلبوم در مورد فهم نورانیّت نگاشته شد که ان شاء الله برای درک دقایق عالم نور رجوع به آن آلبوم پیشنهاد میشود). 🔷 این قسمت بسیار بسیار مهم است که درک کنیم "الله" را به عنوان یک شیء یا یک شخص در نظر نگیریم و مولی علی (ع) را هم یک شیء یا یک شخص و بگوئیم مولی در الله مَس شده‌اند! 🔹که تصوّر دوئیت، شرک محسوب می‌شود. 🔷 ممسوس بودن مولی علی (ع)، فانی شدن هم نیست! 🔹مولی علی (ع) از فانی شدن، ممسوس نیستند. که اگر اینطور باشد، ممسوس بودنشان اکتسابی است و در اکتساب، تدریج راه دارد و این مطلب، سلب اطلاق از ولیّ الله است. 🔹 و اگر العیاذ بالله اینطور باشد، ولایت او، ولایت خدا نیست و ولایت او، ولایت مطلق نیست. 🔷 مطلق در یک رتبه به معنای مقیّد نبودن است. حضرات آل الله (علیهم السلآم)، مقیّد به هیچ قیدی نیستند و از این رو وجود مطلق می‌باشند. 🔹تدریج و اکتساب، قید محسوب می‌شود. که یعنی چیزی را ندارد و کسب می‌کند یا به او داده می‌شود، بنابراین مقیّد به عطای مُعطی خواهد بود. 🔹اطلاق، جایی برای استکمال نمی‌گذارد که بخواهد تدریجا ً کمال پیدا کند. او همه چیز است و از همه چیز بودنش، همه چیز دارد. 🔷 بنابراین "علیٌ (ع) ممسوسٌ فی ذات الله" به معنای این نیست که علی (ع) ممسوس فی ذات الله «شـــــد»! خیر اینطور نیست! 🔹مولی علی (علیه السلآم) از اینکه به «وحدت» ذات الله هست، ممسوس فی ذات الله هست و دو چیز نیست که مسّ دو چیز را در هم در نظر بگیریم. بلکه حدیث علیٌ ممسوسٌ فی ذات الله، بیان شدّتِ ملئیت و صمدیّت ذات در ذات خداست. 🔹همین مطلب را در مورد "الوتر الموتور" داریم که بسیار بسیار لطیف و زیباست. 🔵 ان شاء الله خواهیم خواند که ممسوس بودن آل الله (علیهم السلآم) در ذات الهی، بیقراری خودِ حضرت حقّ است برای خودش و در خودش. و اگر این ممسوس بودن نباشد، العیاذ بالله خدایی منجمد و جامد را تصوّر کرده‌ایم 🔵 ذاکر و مذکور و ذکرم، حامد و محمود و حمدم من صـــراط المسـتقیم، مالک انـدر یـوم دینم من قیامم من قعودم من رکوعـــم مـــن سجودم خود به خود گویندۀ ایّــــاک نعبـد نســتعیــنم 🔷 آیۀ "يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَه" (سورهء مائده، آیهء ۵۵)، دلیل بر ممسوس بودن است. منتها باید بدانید که بده و بستان نیست که مثلا ً آمدی خانۀ ما، پس به خانه‌تان می‌آیم! یا مرا دوست داشتی، پس دوستت دارم. که دو طرف در نظر گرفته شود. خیر اینطور نیست. 🔆 این غوغای حبّ است. معرکۀ حبّ است. حیرانی حبّ است. 🔹بده و بستان نیست؛ عشق است🔹 مــدح احـــــد لـــم یــزلی هست یکی ممسوس به ذات ازلی هست یکی از معنی توحیـــد همی دانم و بـس الله و محمـّـد و علــی هســت یکی ─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ 🆔 @ehsannil ✍️ 🆔 @ehsannil1 کانال معرفة الحق 🆔 @ehsannil2 کانال اللطائف الالٰهیّة 🆔 instagram.com/ehsan_nil 🦋 ‎‌‌‌‌‌‎─═༅࿇༅📓༅࿇༅═─ .