کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

نام اثر: کرجی‌کشان ولگا نقاشی رنگ روغن بر روی بوم اثر: ایلیا رپین نقاش و مجسمه‌ساز رئالیست روسی. این نقاشی بین سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۳ میلادی کشیده شده است. نقاشی تصویر ۱۱ باربر را نمایش می‌دهد که در حال کشیدن یک دوبه (نوعی قایق) یا کرجی در ساحل رود ولگا هستند. رپین در تابلوی قایق‌کشان ولگا؛ تصویری از یک وضعیت را بازنمایی می‌کند. تصویری از تاریخ و از مردمانی که صفحات آن را رج می‌زنند.  روایتی از آینده شوم و لحظاتی که از گذشته تلخی را به ارمغان می آورند. مردانی با بدن‌های تکیده، قایقی را بر دوش می‌کشند. مردمانی که گذشته را بر دوش می‌کشند و فردا در نگاه آن‌ها حفره‌ای تاریک است. سرهایی که به سمت زمین خم شده‌اند و آن روشنایی خیره کننده خورشید که زردی‌اش در ماسه‌های ساحل زیبایی این بدن‌ها معنا بخشیده است. زیبایی که همواره از دسترس این بدن‌ها بیرون مانده است. تضادی که امکان و وجود را در آغوش هم تصویر می‌کند. رابطه‌ای که رنج را عمیق‌تر می‌کند و ناامیدی را سایه‌ای بلند. سایه‌ای زیر رقص پرتوهای نور، حفره‌ای میان هم‌آغوشی نور و رنگ‌ معنا می‌کند. در نقاشی رپین هنوز امید نمرده است، گویی این خیرگی به آفتاب هنوز با جنون پیوسته نشده است. پسری جوان در آن میانه نگاهش را از زمین برداشته و چشم در چشم فردا شده است. این آرزوی نقاش است. رویای مردمانی که همه‌ی تاریخ‌شان تاریخ ظلمت است. گویی بدنی از بدن‌های رمان‌های داستایوفسکی خودش را با رستگاری گره زده و از ایمان سخن می‌گوید. ایمان به فردا. به نقطه‌ای بیرون از قاب. چشم‌اندازی که این وضعیت را نفی می‌کند و درون قاب نقاش روزنه‌ای می‌شود برای عبور از تباهی. روزنه‌ای که رپین آن را از میان ناامیدی و دایره‌ی رنج بیرون می‌کشد و نگاه ما را به آن سو، به جایی که اینجا نیست گره می‌زند. #کرجی‌کشان_ولگا #ایلیا_رپین 🖼🖼🖼 https://t.me/tajrobeneveshtan/4276